Muse - Black Holes & Revelations (2006)

en Map of the Problematique is een Muse pareltje!

Weliswaar met een hoog Enjoy The Silence(Depeche Mode)gehalte maar toch

Nee, nu moet ik toch even streng zijn. De songs zitten nog steeds goed in elkaar, maar met dat synth/trancejasje geloof ik Muse niet meer. Het wil niet meer overdonderen als eerdere albums wel deden. Verlaging naar 3*

Wat een gezeur allemaal: dit is gewoon een lekker album! Ok, klinkt het soms net wat anders met de synth. / piano, prima toch: weer 'ns wat nieuws. Starlight bijvoorbeeld is briljant! 4,0*

Helemaal mee eens.

Maar voor de rest toch niet zo overweldigend als Origin of Symmetry, mijn favoriete Muse album.
Op een een of andere manier willen de songs me nog niet helemaal pakken. Ik weet niet, op een een of andere manier heeft deze plaat net niet datgene van OOS, dat wat ik dat overweldigende noem.
Toch vind ik Starlight en Map of the Problematique, met nog een paar anders dan toch wel weer goed. Maar ik zet 'm toch niet zo vaak op als ik met OOS deed toen ik die net had. En die cd luister ik ook nu nog (niet zo vaak, maar zo nu en dan) met genoegen.

Is het je wel eens opgevallen hoe vaak clips als Bliss en New Born zijn gedraaid op MTV en TMF?
Muse is allang bekend bij het grotere publiek, en hebben al op zoveel grote festivals in Nederland gespeeld dat ik ze niet beschouw als een band die altijd eerst maar voor de fans speelde en niet echt bekend was bij het grote publiek. Singles van hun eerste album waren al vaak op tv gezien. Ze werden toen al aangekondigd als een bijzondere nieuwkomer die het zeker zou gaan maken.

"Map of the problematique" al beluisterd naast Daan's "Housewife" (op "Victory" uit 2004)?
De wereld is toch klein.

@Backdrifter: Wat een onzin zeg... Dus als een band veel op de radio gedraaid wordt, vind jij er niks meer aan, en vind je dat Muse diep gezakt is? Dat riekt naar elitair gedrag...
Klinkt alsof je bang bent dat je 'saaie' collega's/buurmannen/vrouwen/jongens/meisje/klasgenoten Muse ook leuk vinden. En dat heeft weer niks met beoordeling van muzikaliteit te maken.

jre zegt ook nog dit:
"hopelijk zijn er genoeg oudere Muse fans die ook van mening zijn dat dit lang niet meer de Muse van voorheen is en dat dergelijke albums ook met geen vleugje meer kunnen tippen aan albums als Origin of Symmetry en Absolution!"

Waarom hoop je dat in hemelsnaam? Ennuh: Ik ben Muse-fan vanaf OOS en reken maar dat ik dit album verschrikkelijk goed vind.

Mensen die hun 'favoriete band' ineens niet meer kunnen horen omdat ze wat commercieel succes hebben

Kan me wel voorstellen dat je als fan van het eerste uur niet zo blij bent als 'jouw' band na een tijdje doorbreekt en ook je popi buurmeisje naar diezelfde muziek luistert.
Dan kun je je afvragen: sinds wanneer vindt zij die muziek opeens ook leuk? Of is de muziek zo veranderd dat ook popi buurmeisjes de muziek van die band leuk zijn gaan vinden?

Kijk, als de muziek nou heel erg zou zijn veranderd, dan is er misschien nog wat voor te zeggen. Een band die eerst ontoegankelijke industriele noise maakte en nu rock gaat maken...dan ga je je idd afvragen: waarom? En misschien erger je je er dan toch wel aan.

Maar bij Muse is de muziek niet zo wezenlijk veranderd. Ze kunnen niet op elk album dezelfde muziek laten horen, en willen zelf ook graag experimenteren. Bij het grote publiek waren ze al bekend, dat was al zo bij Showbiz, daar stonden ook een aantal hitjes op.
Als ze nou tot voor kort hartstikke underground waren...maar nee, als je echt fan bent, dan hou je in principe van al hun muziek. Je kunt ergens minder blij mee zijn en misschien wel eens een album niet kopen, maar als jij graag luistert naar hun andere albums, dan moet ook B H &R in de smaak vallen hoor, zo anders is hun sound niet, toch?
En anders is 't gewoon een kwestie van smaak..

Ik vind het bijzonder dat deze plaat van Muse momenteel de meeste geluisterde is bij de leden van MusicMeter.
Met deze laatste plaat moet ik helaas zeggen dat ik het wel gehoord heb met ze.

De nieuwe richting (het enigszins 80's-achtige) vind ik niet echt een richting die bij de band past en verder is het toch meer van hetzelfde maar dan met minder overtuiging.

Origin of Symmetry blijft nog steeds het beste album!

Dat is toch niet zo raar? Deze plaat is nieuw en word daardoor veel beluisterd. De rest beluisterde ik een aantal jaar geleden zeer vaak (nu nog steeds, maar als een plaat nieuw is, draai je hem toch het meest).

Wederom leveren de mannen van Muse een ijzersterke cd af. Ik moet alleen wel bekennen dat ik na een aantal luisterbeurten de cd weer terug in mijn cdrek heb gedaan. Waar dat aan ligt weet ik niet. Wat ik wel weet is dat ik Absolution nog vaak met veel plezier opzet. Maar die cd staat ook niet voor niets in mijn top 3 allertijden. Er staan uitschieters op BHAR maar als geheel maakt het niet de verpletterende indruk die Absolution wel op me maakte. Neemt niet weg dat zelfs met een mindere cd Muse met kop en schouders boven de rest uitsteekt. Dat dan weer wel.

Absolution is voor mij eveneens net dat ietsje beter en overweldigender, maar deze cd draai ik toch ook erg vaak.:-)

Take a bow is een van de beste openers die ik ooit gehoord heb en als er ooit een compilatie komt, moet deze op nr. 1 staan.

Starlight, invincible, Supermassive black hole, Exo Politics en knights of cydonia mogen er voor mij ook meteen bij.

Ik heb het voor groepen die durven experimenteren.
Bands die een "nieuwe" (want is dit echt nog wel muse) weg inslaan krijgen altijd bakken kritiek over zich heen (cfr U2) en het pleit voor Muse dat ze dit gedaan hebben.

Ik mis het bombastische hier op dit album, het is allemaal wat kalmpjes en wat zwakjes. Een beetje net-niet. Alleen Knights of Cydonia kan mij echt boeien en met mindere mate Supermassive Black Hole en Exo-Politics. Starlight daarin tegen is gewoon slecht, het nummer kan mij niet echt boeien. Ook Map of the Problematique vind ik in tegenstelling tot de meeste andere users hier niet bepaald bijzonder. Hij klinkt aardig, maar dat is het ook wel.

Muse hoort voor mij bombastisch te zijn zoals op de vorige 3 albums (Hullabaloo niet meegerekend).

Ik verlaag mijn stem nog maar es, nu naar 3.
Hoe vaker ik hem draai hoe minder ik hem ga vinden, hij bood al vrij snel geen spanning meer, doordat ze naar mijn mening eigenlijk in herhaling treden en nu veel minder overtuigen, in dat concept proberen ze nieuwe dingen uit maar zonder echt af te wijken van het oude, buiten dat het allemaal wat toegankelijker is geworden.Nummers als Ivincible, hoodoo en assasin vind ik echte dompers, een beetje ongeispireerd kwakkeloos iets schrijven wat verdacht veel op andere groepen lijkt, qua melodielijn niet uiterst sterk is en ook alle orginaliteit mist omdat het al eens véél beter is gedaan.
Nee, dit album moet het duidelijk niet van het geheel hebben(zoals de vorige) maar van de singles die tot mijn verbijstering het beste zijn.

Ik begin deze Blackholes and Revelations ook steeds minder te vinden. in het begin was ik erg enthousiast maar de euforie is getemperd. Hierdoor ga ik wel steeds meer de genialiteit van Absolution inzien. Dat was Muse op zijn best. Maar deze nieuwe cd kan mij toch niet helemaal bekoren. Raar. Slecht is het niet allemaal. Maar er mist iets. Toch nog maar weer een keertje luisteren.

Ik ben een ontzettend grote fan van Muse. Ik heb al de albums, de dvd, ga ze binnenkort (eindelijk!) live zien in de brabanthallen, heb heel wat buttons + wristband enzovoort enzovoort.

Dit album viel zwaar tegen. Ik verwacht ontzettend veel van Muse, ik ben gewend aan zulke goeie albums, maar dit vind ik... Nee. Ik ben verliefd op Knights of Cydonia, echt een ontzettend goed en origineel nummer.
Take A Bow vind ik een heel mooi openingsnummer en Hoodoo zou zo in een dramatische film kunnen.

Maar dan heb je City Of Delusion, Exo-Politics (waar alleen het refrein wel leuk van is) en Map of the problematique waar ik echt depressief van word. Het zijn vooral de melodieën waar ik helemaal NIKS in zie.

Nou kan ik nog best luisteren naar dit album, maar het feit dat ze na al het harde werk en goede albums nu pas overal 5 sterren krijgen, voor het album dat in mijn ogen écht het minst is, maakt me nogal boos.

Ik ben echt totaal geen Muse fan. Ik had zelfs een antipathie tegen ze dat afgelopen jaren. Ik heb altijd een aantal liedjes leuk gevonden van ze en dat waren vaak de singles maar als ik dan hele albums ging luisteren klikte het gewoon niet. De stem van die gast irriteerde me mateloos en ik vond het gewoon suffig. Maar dit album vind ik toch eindelijk echt leuk. Ik zal het nou niet grijs draaien maar ik vind het echt een goed album waar de meeste nummers echt goed zijn. Ik zal nooit een Muse fan worden maar ik respecteer ze nu toch echt als band.

4 sterren.

Ik heb 2 liedjes van Muse gehoord, en ik had gedacht dat ik er helemaal niets aan vond, maar, het tegendeel blijkt. Starlight vind ik buitengewoon lekker klinken en Supermassive Blackhole rockt gewoon lekker weg.

De heren hebben hun muze weer gevonden!!!! Weer een klassiek Muse album van wereldklasse.

Live klinken ze nog lekkerder als op de cd. (oa. gezien op LL2006) Mocht je de kans hebben om ze live te gaan zien: DOEN!

Leuk album dit. Ben ook eens begonnen met luisteren naar Muse. Dit album als eerste. Goede, soms in de top-40 kunnende liedjes, bijvoorbeeld Starlight. Starlight is ook gelijk mijn favoriete nummer. Ook Supermassive Blackhole vind ik geweldig. Glorious tot slot is ook een van mijn favoriete nummers. De rest moet ik nog eens goed naar luisteren. Voorlopig 3,5*.

Hij begint mij ook een beetje te vervelen......
Ik blijf Map of the Problematique trouwens wel weer goed vinden, maar Assassin, Take A Bow en Invincible vond ik al niet zo denderend en nou vind ik er eigenlijk helemaal niet zoveel meer aan.
Starlight en Supermassive Black Hole zijn leuk, maar ook die beginnen me eigenlijk een beetje te vervelen. Starlight leek heel goed, maar nu ik 'm luister mis ik de kracht erin, wat ik bij andere bands waar ik veel cd's van heb helemaal niet zo erg heb. Sommige nummers van Muse blijven gewoon altijd goed, dit geld vooral voor tracks van OOS.

Nou ja, als ik mijn eigen berichten zo teruglees merk ik dat er meer bands zijn die met hun laatste album iig bij mij niet echt lekker gescoord hebben, dus het kan ook aan mij liggen...maar ik hoop toch dat 'mijn' bandjes wel weer goede come backs maken, wellicht met 'back to the roots' albums.

Leveren weer een goed album af, zit simpelweg gewoon goed in elkaar. Starlight is echt een super nummer. Moet ik wel toegeven dat Orign of Symmetry een beter album is. Toch komt dit album weg bij mij met een 3,5

Mooie plaat zonder slechte momenten. Vooral het openingsnummer en soldeirs poem vind ik fantastich. Afwisseling van popliedjes met ruiger en meer experimenteel werk. De electrosounds erin zijn niet overdone. Past allemaal perfect.

4

Muse heeft mij nooit zo kunnen bekoren, die theatrale zang, eigenlijk een soort wannabee Radiohead. Ik denk dat ik deze band beter zou kunnen pruimen als de zanger zich wat meer zou inhouden want muzikaal zit het best redelijk in elkaar.

Ook ik vind de cd na een tijdje wat minder. Dit ondanks bijvoorbeeld Starlight en Supermassive Black Hole. Draai 'm ook niet veel: 0,5* eraf naar 3,5*

Radiohead is wel een iets andere stijl, een wannabe Radiohead is Muse zeker niet en de zang is juist gedeeltelijk de sound van Muse geworden!!

Die zanger zingt wel erg gay hier....

Supermassive black hole was de eerste single, waar ik niet zoveel aan vond. op aanraden van iemand zij dat het album beter was heb ik black holes and revelations gekocht. en inderdaad, supermassive black hole is voor mij wel het minpunt, vind de rest van het album veel beter.