Coldplay - A Head Full of Dreams (2015)

In principe is dit niet hoe ik Coldplay het liefste hoor maar toch staan er nog wel een aantal hele mooie nummers op A Head Full of Dreams. Everglow vind ik prachtig en gek genoeg vind ik ook Hymn for the Weekend geweldig. Een retecommercieel nummer natuurlijk, maar ik word er wel erg vrolijk van.

Meen ik hier tussen de regels door te lezen dat muziek met dance en r&b invloeden directe veroorzakers zijn van artistieke armoede? (mag natuurlijk)

[/quote]Meen ik hier tussen de regels door te lezen dat muziek met dance en r&b invloeden directe veroorzakers zijn van artistieke armoede? (mag natuurlijk) [/quote]

Met R&B en Dance is niets mis, zo bedoelde ik het niet. Ik vind alleen dat deze invloeden in de muziek van Coldplay artistieke armoede is. Kom op man Coldplay is toch geen dance act?

Voor mij is het over en uit met Coldplay, maar prima dat mensen deze muziek nog wel weten te waarderen.

Je ziet het vaker met goede bands dat ze steeds mindere albums maken voor ze ten onder gaan. Ik denk dan aan Live en Keane bijvoorbeeld. Alhoewel het laatste album van Live zonder Ed wel weer goed te pruimen is.

Poeh mensen, dit valt niet mee. Ik vind het voorspelbaar, inwisselbaar en ongeïnspireerd klinken. De stadions zullen wel weer mee brullen komende zomer, maar ik zal er niet bij zijn.

Everglow is prachtig. Die vocals van Gwyneth Paltrow geven echt de finishing touch aan het nummer. Helemaal als je de tekst in contrast zet met het feit dat ze inmiddels Martin's ex is

Ze zijn gewoon een hele andere kant op gegaan vanaf MX. Niks mis met een totaal andere kant van jezelf op te 'zoeken', maar het klinkt meer als een parodie dan een artistiek statement. En om het veel simpeler te stellen...zelfs al zou je deze songs opnemen zoals de band dat in de begintijd deed, dus met gitaren, een echt drumstel en zonder alle poepas....dan zouden ze nog niet overeind blijven. Chris Martin kan prima een catchy song schrijven, maar een echt goede die over 10 jaar nog bijblijft (Clocks, Trouble, The Scientist) heeft hij al jaren niet meer geschreven.

Redelijk genietbaar maar blijft amper hangen en klinkt als lichtvoetige dancemuzak zonder enige uitschieter. Al sinds 3 albums niet meer mijn ding en nu definitief afgehaakt. Jammer maar helaas. Ze kunnen/konden stukken beter.

Net met koptelefoon op even wezen ontspannen. En dat lukte prima met deze plaat. Het is een feit dat er luisteraars zijn die afhaken als een band zijn koers veranderd. Voor mij is dit altijd een positief ding.

Ik vind dit echt wel nog een goed album. Ik had iets helemaal anders verwacht.

Eerst dag wat commercieel album, maar ik heb paar keer naar geluisterd, ik vind het prachtig, zeker het nummer "Everglow" / "Amasing Day" / "Aventure of A Lifetime"/ "Fun" wat een geweldige nummer.
Kunnen hier veel mensen het album af kraken, maar als je op spotify bekijkt hoe vaak nummers zijn beluisterd van dit album, dan maken ze er erg veel mensen happy mee.!!

Ik denk eerder dat het grote contrast met hun eerste albums hier debet aan is. Voor elke richting/stijl heb je dan weer een ander soort liefhebber. Rock vs. R&B bijvoorbeeld. Ieder zn meug zei de boer.

Het ene oor in, het andere oor uit. Tijdens het verblijf tussen de oren is het allemaal plezant, er is werkelijk niets dat aanstoot geeft, maar ook niets dat prikkelt, verrast, schuurt, euforie oproept of wat dan ook. Geproduceerd om extreem radiovriendelijk te zijn en iedereen te pleasen.

En het zal ongetwijfeld weer succesvol zijn. Prima plaat om te draaien terwijl je aan het waarnemen bent hoe gras groeit.

Dat is zo te zien dus niet gelukt

Ik heb ondertussen al zoveel genoten van deze plaat dat ik er toch weer 5 sterren van maak. Deze muziek is zowel voor bij het tandenpoetsen als om af en toe keihard te zetten, bijvoorbeeld bij Army of One.

Tandenpoetsen heeft bij mij weinig zin. Bij de eerste klanken spatten de jackets als benbits uit mn waffel.

Voor bij het tandenpoetsen: geweldig, verzin het maar.

Adventure of a Lifetime vind ik wel beter dan alles op het saaie Ghost Stories, en hun beste single sinds pakweg 'Viva La Vida' of 'Lost!'. Fijn nummer ja.

En met A Head full of dreams sluit ik mijn Coldplay periode definitief af.De combinatie van mierzoete ballades waarbij de spiegels van de muren vallen en de overgeproduceerde stadion rock is er mij te veel aan.Alleen Everglow,Adventure of a lifetime en Amazing day doen in de verte nog aan de acceptabele Coldplay tijd denken.Verder een zeer matig album dat je rustig aan je voorbij kan laten gaan.

ik vind Kaleidoscope wel mooi, ik zat de hele tijd te wachten tot Plain Song van The Cure ging losbarsten... jammer genoeg bleef het duren en volgde er gewoon nog een Coldplay liedje.

Album op zijn geheel is middelmatig, braafjes, die 'featuring Tove Lo' snap ik niet goed want ze zingt amper hoorbaar mee als 2de stem (wanneer komt er nog eens een echt mooi duet, zoals Peter Gabriel & Kate Bush met Don't Give Up), de rustige typische Coldplay nummers zijn logischerwijs weinig verrassend maar vallen wel mee, maar ik hoor weinig positieve uitschieters.

En Adventure Of A Lifetime is een typische moderne radio/spotify/youtube single: een nummer met een klote-irritant / hemels-mooi (schrap wat je uitkomt) riedeltje, instant herkenbaar voor de klik-generatie, maar voor de rest weinig echte song.

Gisteren deze plaat uitgescheten tijdens het hardlopen.

Daar gebruikte ik ook dit album voor

Zelden zo snel weer huiswaarts gekeerd.

Ik zou zeggen.......vooral doorgaan met het luisteren tijdens het hardlopen, want je gaat sneller vooruit !

Het album is als seks hebben op een festival, maar geen stijve kunnen krijgen.

Nooit gedacht dat het zo ver zou komen, maar ik vind Martin en in het verlengde Coldplay, behoorlijk irritant de eerste nummers. Hoog Tomorrowland-gehalte, weinig inspiratie en bijgevolg geforceerd en zelfs saai. Everglow is een verademing, een eerste moment waarin ze emotie bij me losweken. Toch even halfstok dan. Het nummer heeft die typische Coldplay-magie, die typische Coldplay-feel.

De single is oké. Catchy, gebouwd rond één riedeltje. De rest van het album is weinig memorabel, zelfs het hier populaire Up&Up doet me niet veel, en ook het redelijke Amazing Day kan het album niet meer rechttrekken. Het moraliserende in sommige nummers is tevens storend.

Wat moet ik zeggen, matige popplaat. Ben teleurgesteld in de heren, want ze waren helden in mijn tienerjaren en hebben me de wereld van de 'volwassen' pop- en rockmuziek ingeloodst. Ik weet zelfs niet of ik ze nog live wil zien, met dit album onder de arm. Ik heb het niet zo voor 'now everybody jump' en 'all sing oh-oh'-gedoe. Liever spontaan enthousiasme. Wat op dit album niet te vinden is.

Pfoe, wat is het toch warm in zo'n tentje...

Ok , niet hun beste , de eerste keer vond ik er niks aan , nu een tiental keren gehoord en 1 keer goed beluisterd en ik vind het een mooi plaatje , positief en toegankelijk , dat mag eens in deze barre tijden , ik ben ook niet de persoon die vind van dat het bon ton is om eens een succesvolle band neer te sabelen en dan een of andere groep die niemand kent op te hemelen , ik haat dit soort muzikale snobs met een groot ego ...

Enorm overschatte band. Ik vind op een enkel nummer na helemaal niets.

Waarom vind jij Coldplay een enorm overschatte band Carico. (Ik (heb dit album dan nog wel niet gehoord, ken nu enkel 'Adventrue of a limetime' en 'Everglow' hiervan, maar) vind de muziek die de band tot 'Ghost stories' hebben gemaakt, erg goed tot geweldig).

Er is een video uit van Hymn for the weekend, opgenomen in Mumbai
Coldplay - Hymn For The Weekend (Official video) - YouTube
Doet me denken aan de video van Lilly Wood Prayer in C, opgenomen in Berlijn:
Lilly Wood & The Prick and Robin Schulz - Prayer In C (Robin Schulz Remix) (Official) - YouTube
Mooie manier om zo een stad in beeld te brengen.

Tenenkrommend, en daar baal ik oprecht van. Ik blijf hopen op wat moois van Coldplay.

1 ster voor Everglow, verder vind ik het echt niet te doen..

Vandaag nog eens een kans gegeven, maar dit album is nog een maatje kleiner dan hun eerdere foute album Mylo Xyloto. Everglow is inderdaad nog een redelijk goed nummer, maar ook dit soort nummers hebben ze reeds beter gedaan. De rest klinkt allemaal ongeveer hetzelfde en dit is jammer genoeg geen goede song die meermaals gekopieerd wordt. Met Up&up als negatieve uitschieter, ondanks de best wel mooie gitaarsolo. Dat refrein kan ik gewoonweg niet aanhoren. Dat overkomt me werkelijk zelden (en dan bedoel ik bij alle muziek) en had ik al zeker niet verwacht bij een (oude) liefde als Coldplay.
Enkel Adventure Of A Lifetime kan me dan eigenlijk nog wat bekoren. Leuk popnummer.

Van "indie"sensatie met een der beste debuutalbums ooit gemaakt tot een album met de uitermate sporadische "guilty pleasure" (denk dus aan adventure of a lifetime). Wat kan het verkeren.
Ik dacht dat ze met Ghost Stories de weg naar omhoog opnieuw ingezet hadden, maar misschien was het dan toch gewoon een laatste stuiptrekking, teken van leven van een ooit zo sterke band. Zonde.