Coldplay - A Head Full of Dreams (2015)

Coldplay mag toch zelf bepalen hoe zij hun muziek uitgeven. Zij hebben de muziek zelf gemaakt en bedacht. Dat is toch geen reden om het album een lage waardering te geven, zoals ook bij de nieuwe U2 gebeurde.



Juist ook veel kleinere artiesten klagen dat zij niets meer verdienen aan hun muziek. Spotify is op zich een goed iets. Maar de huidige manier van Spotify niet.

Huh? Dat zeg ik toch ook helemaal nergens? ik ga in op het feit dat je zegt dat artiesten bijna niks verdienen.... bij een Coldplay-album?.. Je hebt best een punt, maar voor Coldplay geldt het in de verste verte niet.

Het bedoelde punt - lijkt mij - dat Coldplay ongeveer een bulldozer nodig zal hebben om het geld binnen te scheppen dat de concerten op zullen brengen.

Coldplay bepaalt niets - dat doet de maatschappij in overleg met het management. Alleen onafhankelijjke artiesten kunnen soms voor uitzonderlijke releasevormen kiezen. Al het andere is nadrukkelijk vooraf gescript door de maatschappij - in nauwe samenwerking met Livenation.

Misschien dat het met de inkomsten uit spotify niet lukt om die bulldozer te huren?

De Mylo Xyloto tour bracht in 2011/12 een slordige $ 200.000.000 op, ok een 1/4 van de recente U2 tour,maar iig meer dan voldoende om niet te gaan janken over Spotify.

En al die spotifietsers die niet kopen, fietsen allemaal braaf met hun ticket naar whatever stadion om hun helden te zien performen (zo heet dat).

Auto heeft een beurt gehad: ik rij weg - shit geen cd of usb--stick bij; radio staat normaal op BNR - blijkt nu ingesteld op Sky Radio - de nachtmerrie van iedere muziekliefhebber - Koudspel en Bloemendaal is het eerste dat ik hoor, on the way home. Kreeg zin om iets kapot te maken.

Juist dat vind ik zo vervelend. Dat een artiest niets meer kan/mag bepalen.

Een artiest moet je waarderen om hoe mooi je de muziek vind klinken. Dat is mijn punt.

Volgens mij kan je zelfs met warpfactor 5 en de jump in hyperspace de heersende gedachtenafstand nog niet overbruggen.

Heb jij niet zo'n mooi veel te duur streamingmuziekapparaat? Vandaar jouw enthousiasme voor spotify.

Ja, ik weet het: je hebt ook een traditionele prachtige platendraaiert en natuulijk een cd dinges.

Dat heeft er helemaal nitsj mee te maken - ik heb dit 2* gedraaid en dit kwam nog ellendiger aan/over dan dat album van die mevrouw Bloemendaal. Dit is gewoon pure Sky Radio-bagger.

En ik heb helemaal geen Spotifiets - ik heb een Koga. Ik heb ook geen Feestboek, iPhone6s, oortjes (doppies) en ik eet ook geen quinoa, spelt of andere meuk. Ik draag geen ruitjeshemden, beweeg me niet in mainstreamen, maar verken en volg m'n eigen neus en visie.

Interessant joh. Zullen we het weer over de muziek van Coldplay hebben?

Ben jij de dienaar van west? Zo ja, laat je meester voortaan zelf reageren. Zo nee, dan is dit niet jouw dialoog - muziek van Coldplay; alsof die zoveel om het lijf heeft; voor straf dit album draaien of tango leren dansen

Als ik alleen al die titel zie heb ik niet de indruk dat ze het überhaupt nog 'n bietje proberen.

Sky Full of Stars was als track al redelijk verwonderlijk.

Nu dus een Head Full of Dreams.

Nooit echt een Coldplay fan geweest maar wat is elke sprankeling eruit gelopen. Zo rond 2005 als je die singles hoorde, er werd in ieder geval nog getracht iets neer te zetten. The Hardest Part heb ik zelfs altijd een heel aardig nummer gevonden.

Ook vind ik daarnaast dat ze een goede bandnaam hebben. Met name Nederlandse acts tegenwoordig hebben vaak echt van die vreselijk corny namen.

Ik noem geen namen.

Tenzij het positief is. Coldplay is een goede naam, lush en stijlvol. Alleen al met zo'n naam ben je geneigd aandacht te trekken.

Daar waar de band in de begindagen nog mooie composities uit de pen kon toveren heeft de band naar mijn mening de verkeerde afslag genomen. Het diende zich de laatste jaren al aan maar Coldplay is verworden tot de Britse variant van Maroon 5. Daar waar de heren in het verleden nog wel eens het liedje centraal stelden blijft dat nu achterwege. Er moet nu keihard gewerkt worden aan het imago. Wat een baggerplaat, ik heb niks tegen commercie mits er maar goed gemusiceerd wordt. Dat mis ik volledig. Nee, ik was al geen groot fan maar de wat serieuzere muziekliefhebber die op zoek is naar het vakmanschap dat de heren wel degelijk bezitten kan beter de afslag nemen die Coldplay ook had moeten nemen.

De nieuwe Coldplay staat op Spotify.

Nu verwacht ik dat enkelen hun waardering met 0,5 of 1 ster opschroeven

verrassing... ook op Deezer.

In dit geval had ik totaal geen moeite om te wachten tot vandaag (een week na de officiële release). Ergens las ik dat het album pas vandaag op Spotify verscheen - in plaats van vorige week - vanwege een fout bij Spotify!? Dat trek ik in twijfel. Lijkt eerder een trend te worden van grote artiesten, om nieuwe releases niet direct op Spotify te zetten om zodoende eerst fysieke exemplaren kwijt te geraken. En ergens ik geef ik ze gelijk, maar wees er dan wel gewoon eerlijk over.

Inmiddels nieuwsgierig geworden vanochtend het album geluisterd. Eerste keer luisteren nog geen review of hele duidelijke mening erover. Stond ook meer aan op de achtergrond. Maar meteen duidelijk is wel dat dit is niet meer mijn muziek is die Coldplay produceert. In ieder geval niet iets waar ik voor zal kiezen om het vaker te luisteren. En dat is eigenlijk al sinds X&Y. 'Viva La Vida' vond ik wel weer oké, maar heb ik uiteindelijk - op de langere termijn - ook niet meer vaak geluisterd.

Coldplay is gaandeweg andere muziek gaan maken. Mooi toch (figuurlijk dan). Ergens ook bewonderenswaardig. Zie ik liever dan geforceerd een tweede Parachutes/ A Rush of Blood to the Head creëren. Hierop aansluitend wil ik een lansje breken voor de erg gladde commerciële radio-single; 'Adventure of a Lifetime'. Behoorlijk fout, dat zeker. En gaat snel vervelen (mij tenminste). Maar was het gemaakt door een nog onbekende DJ dan was het vast zijn/haar doorbraak geweest! Nu is het gemaakt door Coldplay en is het een miskleun. Tenminste in de oren van de 'muziekkenner'.

Beschikbaar op Spotify nu en luister het voor het eerst. Ben nu bij Fun, maar je ergert je gewoon dood aan de ontelbare wooohoo's en aaahaa's, goeiedag! Wat een jankmuziek is het geworden zeg..!

Wat een gezeik zeg. Het album staat nu gewoon op Spotify of Deezer.

A head full of dreams en Birds zijn geweldige songs: subtiel gitaarspel en de stem van Martin mooi naar achter gemixt. Nummers ook waar er niet 1 maar 2 overgangen in zijn.

Het glorieuze Hymn for the weekend is een geslaagde poging om de typische Coldplay sound (met piano en gitaar) dansbaar te maken. Ook hier weer een Martin die ingehouden zingt.. .

Everglow en Adventure zijn reeds goed bekend en beide zijn ijzersterke nummers.

Fun zet de lijn verder: vintage song met prachtige vocals van een zekere Tove Lo en wat een mooie tekst zeg.

Helaas kunnen Kaleidoscope/Army of one en de secret track niet overtuigen. Hier geef ik de criticasters gelijk. Het haalt de vaart uit de plaat en ze brengen niks bij.

Amazing day begint ook bijzonder cliché, maar groeit na enige luisterbeurten toch uit tot het hoogtepunt van de plaat: hier klopt alles. Het meeslepende arrangement, het gitaarspel, de melancholische blues in de stem van Martin. Wat een nummer zeg. Hier laat Coldplay de concurrentie ver achter.

Afsluiter Up & up overtuigt me helaas niet helemaal, maar bevat wel een solo van Noel Gallagher met de gedrevenheid van op Definitely maybe. En dat blijft toch wel fijn om te horen...

Kortom 4 sterren voor een sterke plaat.

Nu hij toch al zo vroeg op Spotify is heb ik m eindelijk een luisterbeurt kunnen geven. Laat ik om te beginnen zeggen dat ik een groot liefhebber ben van Parachutes/AROBTTH ben en dat de rest een daling in kwaliteit was vanaf X&Y... Haha, ben je mal. Ik volg Coldplay vanaf Viva la Vida. Persoonlijk vind ik de toetsen die vanaf X&Y hun intrede deden bij de band enorm veel toevoegen. Voegt wat kleur toe. Ik ben niet weg van wat bombast, maar dat lijkt niet de trend te zijn.

Eerste luisterbeurt viel niet geheel tegen. Ik verwachtte een gedrocht, maar afgezien van enkele Slam FM neigingen vind ik het toch nog steeds heel Coldplay klinken. Soms zelfs nog spannend. 'Birds' doet me in de baslijn denken aan Queen, en wie houdt daar nou niet van? Verder is vooral de eerste helft lekker funky, en dat mag ik wel. Ik zal merken hoelang dit leuk blijft. Geen niveau X&Y of Viva la Vida, maar misschien wel gelijkwaardig aan MX.

Is lastig om een goed oordeel te maken over het nieuwe album zo na 6 luisterbeurten.

Het is gemakkelijk om mee te gaan in alle negativiteit die er over gespuid worden en moeilijk te zeggen waar de sterke momenten van dit album zitten. Eigenlijk blijft weinig hangen nadat een nummer stopt, zelfs niet van de singles, die wel de sterkste momenten van het album vertegenwoordigen. Eigenlijk, voor mij, hetzelfde verhaal als voor Ghost Stories alleen had die wel een magisch diamantje (Magic), die mis ik op dit album. Het begin van Everglow komt nog het dichtst in de buurt van de Coldplay van Parachutes, fijn voor de oude fans. Want ik denk dat vooral de oude fans problemen hebben met de experimenten van Coldplay. Vermoed dat iedereen die na 1985 geboren is minder negatief is over recente albums van deze band.

Chris schijnt weer gelukkig te zijn en gelukkige mensen maken mooie Gospel, Funk en Disco muziek kortom weinig wat muziekkenners echt zal waarderen. Als ik kijk naar de ontwikkeling van Coldplay en U2 dan denk ik daar parallellen te zie, ook met hoe critici en fans daarop reageren. Ach welke artiest maakt die ontwikkelingen niet door? Dat men iets nieuws wil, dan wel niet weten welke muzikale richting te kiezen, twijfel, frustratie, motivatie. Men zegt dat een artiest moet lijden om geïnspireerd te zijn om iets fantastisch te maken. De oude fans zullen moeten wachten tot er weer tranen van het gezicht van Chris rollen, als tegen die tijd Coldplay nog bestaat.

Het album dus! Heeft inderdaad veel wow-woows en a-aa's en hoe-hoe's! Leuk om mee te zingen door het publiek als die niet de teksten van de nummers kunnen herinneren. Het is misschien wel de Zooropa van deze band, volgt Pop hierna Slecht vind ik het niet maar waarschijnlijk zal het heel lang gaan duren voordat ik hier warm van wordt. De intermezzo's hadden van mij niet gehoeven wat is de toegevoegde waarde van Obama aan dit album? Dat een president (mee-)zingt en public? Nieuwswaarde van een dag zou ik zeggen. Er zitten ook wat rare curves aan het einde van Birds en Up&Up die geinig zijn maar ook al geen echt toegevoegde waarde hebben.

In een jaar dat ik van heel veel van mijn favorieten prachtige albums zag verschijnen is Coldplay één van de weinige die teleurstelt, andere jaren zouden ze dan nog in mijn top 25 van het jaar eindigen maar dit jaar hebben ze te veel concurrentie. Vermoedelijk hou ik het na 10 keer luisteren voor gezien. De oude albums staan wel in de shuffle-lijst van mijn mobiel, daar komen de nummers van dit album niet bij.

The Magic has ... gone? ... or just faded!

Ik vind de vergelijking met Zooropa van U2 niet echt passen. Dat suggereert een beetje dat Mylo Xyloto of Ghost Stories de Achtung Baby moet zijn. Ik denk eerder dat dit de Hot Space is van Coldplay, met MX als The Game.

Ik heb er nu 2 luisterbeurten op zitten. Wat me vooral opvalt is dat dit lijkt volledig uit een computer lijkt te komen. Ik mag ook geen ''parachutes of a rush of blood to the head'' meer verwachten. Maar hoop doet leven toch...? Ik vind Coldplay gewoon beter wanneer ze die ''beats'' niet gebruiken. Coldplay moet gewoon lekker ''basic'' zijn.

Toch vind ik het nergens heel slecht worden. Prima muziek voor op het werk. Het is best catchy en vrolijk. Het is vooral degelijk. Geen echte uitschieters naar boven of beneden voor mij tot nu toe. Ik ben benieuwd of deze pakkend genoeg is voor 5 luisterbeurten. Tot nu toe ga ik voor 3 sterren.

Het is niet letterlijk te vergelijken, het is meer gevoelsmatig een vergelijkbare periode in het bestaan van de bands. De vergelijking met Queen zou ook kunnen maar ik heb veel minder geluisterd naar Queen dan naar U2 dus gebruik ik hen als voorbeeld.

Als je dit album met een Queen album zou moeten vergelijken, dan kan dat alleen maar Hot Space zijn. Verschil is alleen dat Coldplay al 3 albums probeert mee te gaan met de tijd door zijn geluid steeds meer tegen de gemiddelde top 40 popsongs aan te laten schuren. Bij Queen rolde er hun minste plaat uit en Coldplay is er, naar mijn mening, na Viva La Vida ook nooit meer bovenop gekomen. De band van Parachutes en AROBTTH zullen ze nooit meer worden, maar er blijft überhaupt weinig van de band over zo. Veel standaard beats, terwijl ze een geweldige drummer hebben. En Chris Martin's stem lijkt ook veel beter bij de sound van de eerste albums te passen. Dit soort songs kunnen net zo makkelijk door Ed Sheeran of elke andere top 40 gigant gezongen worden. Nu begreep ik uit een interview dat ze net zo van top 40 tracks houden als van Radiohead, dus als ze dit willen blijven doen... Ik kan er in ieder geval niks mee

Jij eerst haha

Hymn for the Weekend is het slechtste nummer wat ze ooit hebben gemaakt.

Ik heb deze cd nog wel besteld maar poeh het valt niet mee. Daar waar de vorige nog aardig was is dit pure commerciële pop.

Ik wil hem nog een 2de luisterbeurt gunnen maar ik vrees dat het bij een mager 6 je blijft. En dat is vooral de verdienste van Chris Martin zijn stem. Die blijf ik mooi vinden.

Deze plaat raakt bij mij een gevoelige snaar. Een hoofd vol met fijne dromen, dat is inderdaad wat de plaat met je doet. Geen idee hoe ze het doen, maar ze doen het.

Ik doe er toch een half puntje af want ik vind de muziek iets te overgeproduceerd. Het had iets transparanter mogen blijven.

Commercieel zal het wel een succes zijn, maar artistiek is het een grote armoede.
Verschrikkelijk die dance en r&b invloeden.