David Bowie - ★ (2016)

Je haalt me de woorden uit de mond.
Nou laat ik het zo zeggen: Blackstar nog niet beluisterd maar het moet wel heel bijzonder en goed zijn wil het de door jouw genoemde albums overtreffen. Ook wat betekenisgeving betreft. Das wahr einmal, zo'n Blackstar zou het in genialiteit en creativiteit en vernieuwende muziek overtreffen?
Ik waag het te betwijfelen maar sta er wel helemaal voor open.
Time will tell.

Vanavond maar eens werk gemaakt van Blackstar. Ben geen uitgesproken David Bowie adept maar ken zijn oudere werk redelijk. Daar is het lang bij gebleven. Nav de recensies op MuMe toch maar eens het album opgezet en geluisterd. Kan niet anders zeggen dat het me goed bevalt. Knap dat hij zichzelf op een of andere manier weer opnieuw weet uit te vinden. Een rode draad in zijn carrière is denk ik wel zijn tegendraadsheid. Dat vind ik knap aan de man en laat hij ook horen op dit album. De liedjes zijn niet alledaags en vooral bijzonder van opbouw. Wat langer, gevarieerd w.b. instrumentatie en lekker 'geladen'. Knap gedaan. Nog wat luisterbeurten voor ik ga scoren maar een dikke voldoende voor David (ben hem overigens eeuwig dankbaar omdat ik mijn all time Hero Pat Metheny door hem heb leren kennen)

Check m'n user name, geeft het antwoord op je vraag...

Waarom kopen en niet gewoon downloaden?

Van het titelnummer ben ik nog niet kapot, Lazarus vind ik wel een sterk nummer.
Ik ga het album eens op mijn gemak beluisteren.

Had er blijkbaar even een smiley bij moeten zetten......

Downloaden doe ik zelden. Ik wil het album fysiek in handen hebben, maar wel op CD voor het gemak en de prijs. Een plaat is wel mooi om te zien en te hebben, maar om eerder genoemde redenen, afmetingen (scheelt ruimte) en het punt dat ik het er gewoon geld niet voor over heb , doe ik dat niet. Ik snap wel dat sommigen dat wel mooi vinden en doen, maar ik koop er dan liever wat anders voor en ben niet zo'n 'vinylofiel'.

Vanmorgen vroeg nog even het album beluisterd, maar blijf toch steken op 3,5 - 4 sterren gewoon omdat het toevoegen van bepaalde muzikale ingrediënten niet beslist betekend dat het direct allemaal beresterke songs zijn ; het saxofoonspel vind ik trouwens ook niet zozeer spannend gebruikt, al dan niet met de dissonante tonen.

Zeer meeslepend album, maar het moet nog wel even landen.
Bowie waardig album dat zo na de eerste paar luisterbeurten al wel tot zijn betere werk behoort, later als het album ingedaald is meer..........

4.01p, nog 0.29p erbij en we hebben het beste Bowie album. Dit is beduidend beter als bijv. Daimond Dogs of Station to Station

Je bent wel opvallend geïnteresseerd in een album wat je 0.5 waardeert.

Zo'n gemiddelde zakt na de release meestal wel weer. Ik zou me druk gaan maken om andere dingen

Welk album zie je als je musicmeter start?

Tja........ Ik vind Diamond Dogs zijn beste album.....

Dat verplicht je toch niet om er steeds op te klikken?

Naast Blackstar ben ik begonnen aan het weer eens opnieuw beluisteren van (oud) David Bowie werk omdat ik z'n nieuwe album graag wilde plaatsen in een Bowie context.

Ik zocht met name in de hoek Heroes, Low en Station to Station. De laatste heeft een vergelijkbare opbouw als Blackstar (begint ook met een nummer van 10 minuten) maar komt wat betreft geluid, net als Heroes en Low, eigenlijk niet in de buurt. Misschien Wild is the Wind.

Blackstar is een vrij coherent geheel geworden, mooi ook, maar ik zou het eerder als "donker" willen bestempelen, met wat onheilspellende elementen daarin. Het ligt ook wat zwaarder op de maag en vrolijk word je er niet van.
Dat hoeft ook niet, het is uiteindelijk de indruk die het bij mij achterlaat.

Het schept wel een beeld van dit album dat ik eigenlijk dus niet eerder bij hem terug kan vinden. Hij valt daarmee niet terug op eerder idioom maar heeft met Blackstar een nieuwe gecreëerd. En dat is iets dat je bij een oude rocker van bijna 70 (inmiddels zijn er vele voorbeelden) bijna niet zal terug vinden. Dat maakt het niet alleen uitzonderlijk maar geeft ook terecht enthousiaste reacties.

Tel daarbij op dat hij uitzonderlijk goed bij stem is gebleven en de kwaliteit van de songs.
Verrassend is dat overigens niet, want David Bowie is na een mindere periode al sinds Outside (1995) weer geweldig aan de weg aan het timmeren. Het is alleen jammer dat er 10 jaar heeft gezeten tussen Reality en The Next Day.

Heeft iemand het al gehad over de clip van Lazarus? Kan het niet vinden tussen de vele reacties. Koning Bowie refereert volgens sommigen naar Station to Station in zijn gestreepte pak. Geweldig dat een man van bijna 70 nog zoveel stof kan doen opwaaien!

David Bowie - Lazarus(clip)
Achterkant Station to Station

*Edit: zie het op pagina 7 en 8. Ach, de clip is sowieso een nieuw bericht waard.

Ik ben sinds kort ook echt geïnteresseerd in de periode vanaf Outside. Vandaag hoop ik deze periode tot en met Blackstar compleet hebben! Dan nog wat oudere werkjes, maar dat komt later wel. Ik was blijkbaar vroeger geen fan van Bowie!

Behalve het debuut heb ik sinds een paar weken geleden, toen ik Lodger voor minder dan 3 euro zag liggen, alles van David Bowie. Niet dat ik echt een héle grote fan ben. Maar de minder hoog aangeschreven albums vond ik in de loop van de jaren voor belachelijk lage prijzen. En uiteindelijk blijkt dan ook wel elk album de moeite.

Ik vind het geweldig dat Bowie terug is en The Next Day geen eenmalige comeback gebleken is. Fantastisch dat zijn oeuvre nog altijd groeit en zijn discografie wordt aangevuld met ★. Het valt te prijzen dat deze man anno 2016, op inmiddels 69-jarige leeftijd, nog zo'n enorm eigenwijze, eigentijdse, onconventionele en rare kunstenaar is en zich op dergelijke wijze uit en onderscheidt. Dat merk je aan de manier waarop ★ op álle mogelijke manieren wordt gepresenteerd: allereerst door de eigenlijke titel 'Blackstar' te stileren naar een enkel icoontje: ★. Dat is niet geheel conventie-doorbrekend (Prince noemde zich korte tijd naar een symbool en vergeet de band !!! niet!), maar is wél degelijk a-párt. Daarbij is het natuurlijk de muziek die eens te meer aantoont dat we hier met een heuse art-rocker te maken hebben die nog altijd wat vreemd maar origineel uit de hoek komt, iets dat in de progressieve zin van het creëren van kunst en muziek zéér te prijzen valt. ★ is dan ook, op 2 nummers na, een moeilijk toegankelijk werk. Als muziekliefhebber ben ik persoonlijk meer van de toegankelijke lied-structuur en te volgen melodieën, welk genre van de popmuziek het ook betreft. Daarom was en ben ik nog altijd wég van Bowie's vorige plaat The Next Day dat veelal sterke en conventionele melodieën en songstructures bevat. Gewoon lekkere liedje-liedjes met sterke hooks, dus. In dat opzicht sluiten op ★ alleen track 3 'Lazarus' en track 6 'Dollar Days' aan op mijn smaak en scharen die nummers zich inmiddels tussen mijn persoonlijke greatest Bowie-hits. Tóch ben ik geïntrigreerd door de algehele sfeer dat het album ★ als kunstwerk oproept en ben ik maar ál te opgewonden over dit nieuwe werk van mijn held: er valt namelijk véél te ontdekken en veel om van te leren houden en dus te waarderen. Iedere track bevat zowél wat rariteiten qua ritme, melodie, geluid en noten als dat het prachtige stukken muziek bevat. Zo valt het repetitieve en monotone refrein (wat ik op zichzelf staand 'lelijke' muziek zou noemen) van het toch wel 'epische' titelnummer ("I'm a blackstar, I'm a blackstar") in de smaak op de manier waarop het haaks op de werkelijk schítterende gezongen ballade-achtige regels "Something happened on the day he died, spirit rose a metre and stepped aside" wordt geplaatst. En zo is 'Tis a Pity She Was a Whore' een even rommelig (qua geluid en arrangement) als sterk (qua zanglijn) rock/jazz-nummer met een te volgen verse en refrein en vond ik dat sinds de eerste release als b-kant van 'Sue (or In a Season of Crime) al een ietwat raar maar desondanks te volgen (en dus lekker) rocknummer. Wat ik hooguit enigszins jammer vind aan ★ is dat in de toch al wat korte tracklist van het nieuwe album twee nummers zijn opgenomen die (zij het in andere versies) eerder al waren uitgebracht. Het maakt van ★ naar mijn mening geen compleet opzichzelf staand en daarmee in lengte en inhoud een te kórt of beperkt werk dat (gezien de wetenschap dat er minstens het dubbele aantal nummers voor zijn geschreven en opgenomen) nog méér had kunnen zijn.

Goed, misschien is het freestyle-jazzy karakter van ★ niet iedereen's 'cup of tea' en zet je het album zeker niet op bij wijze van muzak in de huiskamer terwijl je andere dingen doet of zaterdagochtendkalmte zoekt, maar het is in kunstzinnig opzicht zéker een interessant en intelligent werk te noemen. Daardoor is ★ mijns inziens een zéér te waarderen uiting van kunst in de popmuziek. Een waardige Bowie dus en een return to form.

*****
Waarom mogen we niet meer dan 5 sterren geven? Waarom kun je in mume maar 2 favoriete tracks aangeven?
TOP, TOP, TOP.

Wel grappig dat het album nu op MuMe de titel ★ heeft gekregen, en als subtitel "Black Star" (voorheen was dit andersom).


David Bowie roept op z'n kersverse 69-jarige leeftijd existentiele vragen op. Daarom.

Lol. Ik vind het juist behoorlijk toegankelijk, vooral in vergelijking met kant B van Low en Heroes!
Maar dat is het mooie van muziek, iedereen hoort het anders, verwerkt het anders en geniet op een andere manier ervan.

hmm, dus je geeft 0.5 omdat de rest meer geeft. Heel flink jongen.

Trouwens, Je geeft The Sore losers meer dan deze? En Coldplay. Nu haal je jezelf onderuit. Trollen is natuurlijk ook een hobby.

Het is een vak, mijn beste. Een vak.

Je wil dus eigenlijk zeggen, dat je te makkelijk 5* geeft. Met dat probleem zitten mensen ook tijdens sollicitatiegesprekken. Ze zetten zich niet meer voor 100% in, maar voor 200% (geen idee wat ze daarmee bedoelen). Maar dat terzijde. Top dat dit een echt meesterwerk is voor je, geniet er van!

Ik heb deze correctie doorgegeven, omdat op het album ook ★ als titel staat, dus dat is de daadwerkelijke naam van het album.

[quote]bloempje24 schreef:


Ik snap dat het moeilijk is, ik beoordeel platen zo veel mogelijk zonder naar andere platen van dezelfde artiest te kijken. Want als ik Station to Station 5* geef, en Low 4.5* en Ziggy 4* dan mag deze max 3.5* hebben. Maar moest nu een andere artiest deze plaat gemaakt hebben gaf ik het misschien wel een 4,5*. Soms heb je goeie platen (4*), hele goeie (4.5*), meesterwerken (5*) en dan nog iets dat je briljant kan noemen. Iets waarvoor je superlatieven gebruikt. Iets dat eenzaam ergens staat. Ik heb dat met Pygmalion van Slowdive. Buitenaards en bij mij wel 17* waard.

Hulde aan jou dan, reptile71.

Ja, het was een zwaar karwei, maar meer dan de moeite waard.

Geweldig album. Zijn beste sinds 1Outside, zover is mij inmiddels duidelijk.

Recentie en definitieve beoordeling volgt zsm.

Bikkel2 (ex platenboer) heeft 'm ook binnen.

Ben benieuwd naar de charts en verkooplijsten van dit album straks. Is het MuMe-enthousiasme een afspiegeling van landelijk muziekland?

Dit klinkt op eerste gehoor naar goede, getrouwe Bowie-traditie toch weer erg sterk.