David Bowie - ★ (2016)

Ik keek enorm uit naar Blackstar op basis van de 2 singles, die ik zo ongelooflijk sterk vind. Ik voelde dat er een meesterwerk in zat. Toen ik de rest hoorde was er toch sprake van enige teleurstelling omdat de 2 singles zo ongelooflijk goed waren, ik de rest wat vond tegenvallen. Slecht? Welnee, maar toch minder dan mijn verwachtingen deden vermoeden.

Na zijn dood was het onvermijdelijk dat je er heel anders naar ging luisteren en dat deed ik dus net als bijna iedereen. Dinsdag kwam mijn vinyl versie binnen met het prachtige boekwerk en dan verandert toch wel veel. Die lichte teleurstelling (die eigenlijk geen eens teleurstelling was want ik vond het album gewoon goed) sloeg om. Het zou mij niet verbazen als dit album nog eens richting 5* gaat maar daarvoor wil ik eerst alle emoties weer wat laten zakken.

Best aardig stuk, met bredere aandacht dan alleen zijn muziek, maar helaas maakt hij geen punt, jammer. Nee dan Auzzer, mooi geschreven en een sterk onderbouwde score

Er bestaat blijkbaar ook een band die Lazarus Blackstar heet Lazarus Blackstar.
Georgie Davis zong ook al over een Black Star die als een soort beschermheilige met je mee reist.
Voor mij was Bowie dat ook de afgelopen dagen, zijn albums stonden continu aan in mijn auto.
Indrukwekkend album, nog steeds een vreemd idee dat Bowie er niet meer is, had ik eigenlijk alleen maar bij Michael Jackson.
Twee artiesten die beide met een soort van comeback bezig waren.
Door zijn plotselinge dood en snelle crematie is het wachten totdat de geruchten rondom het gebeurende de RTL Boulevard en Shownieuws programma's gaan bereiken met complottheorieën, zoals bij Michael Jackson en Whitney Houston.
Hopelijk blijft zijn familie dit bespaard, en zullen we Bowie blijven herinneren vanwege het grote muzikale nalatenschap

Met die vijf ook nog opgenomen songs ('demofase') kan m.i. het volgende gebeuren:

1 Worden nooit uitgebracht. Bowie heeft dit zo gewild en mensen hebben het hem plechtig op zijn sterfbed beloofd zich daar aan te houden ;
Dan vind ik dat die opnamen vernietigd moeten worden.

2 Ze worden wel, en goed gepland, uitgebracht: Bowie heeft dit zelf zo vast laten leggen. Naar verluidt zou dit rond kerstmis 2016 dan gebeuren, een of andere release;
Maak dan je borst maar vast nat qua thematiek. Als Bowie echt al bewust nummers heeft geschreven voor een episoda ná ✯ .. Wat zal hij voor ons als boodschap ons in petto hebben?

3 Bowie heeft geen ja en geen nee gezegd maar heeft door laten schemeren in zijn testament dat erfgenamen en maatschappijen er verstandig mee om moeten gaan.
Dan kun je alles verwachten.

Met afstand het beste stuk dat ik tot nu toe gelezen heb. Ik dacht dat ik de emotionele rollercoaster nu wel een beetje achter me gelaten had, maar als Stuart Berman begint over Blackstar, krijg ik het toch weer even te kwaad, zo mooi beschrijft hij het eind.

Pitchfork Obituary

Ik ga er niet uit quoten, daarmee doe ik de prachtige opbouw tekort

Prachtig stuk inderdaad

Heb mezelf het niet gemakkelijk gemaakt, blackstar zou mijn eerste Bowie plaat worden,nieuwsgierig geworden door de geweldige recensie vond ik het noodzakelijk om de plaat afgelopen zondag te bestellen,hij werd afgelopen dinsdag geleverd.
Daartussen lag die alles veranderende maandag, heb de plaat inmiddels een aantal malen beluisterd en kan hem niet anders concluderen dan dat het overweldigend is, of dat ook zo was als Bowie nog leefde kan ik niet zeggen.
Ik geef deze plaat graag de volle mep, voor ik dat doe wil ik eerst ander Bowie platen beluisteren,ik had zondag nog een verklaring proberen te vinden voor het niet eerder luisteren naar Bowie muziek.
Het zal er mee te maken hebben dat mijn eerste kennismaking met Bowie een toppop clip moet zijn geweest, een die op mij als kind geen indruk heeft gemaakt, later kwamen daar de vrijage met Chic bij ,dat heeft mij ook niet zo kunnen bekoren.

Dat mijn eerste vrijage met Bowiemuziek nou ook zijn laatste is,maakt het er niet makkelijker op om objectief naar zijn muziek te gaan luisteren, maar beter laat dan te laat.

Nummer 1 t/m 4 zijn erg goed. Kan zo mee met zijn sterkste materiaal en dat zegt wat. Daarna vlakt het wat af. Al met al een goede zwanenzang !

Inmiddels is het kwartje ook gevallen bij Girl Loves Me.
Dollar Days en I Can't Give Everything Away....fraaie beladen afsluiters.
Niet uit de speler te branden dit Blackstar.
Wat een afscheid. Prachtig.

Artwork van de LP: een prachtige omlijsting van een prachtplaat. En wat is Lazarus indrukwekkend

Je hebt geen top 10 zie ik, maar op basis van het feit dat je de The Wall (heel begrijpelijk) 5 sterren geeft, zou ik beginnen met Station to Station en vandaar uit naar voor en naar achteren werken

Wat een super mooi afscheid, hij heeft gedaan wat die eigenlijke altijd al deed een prachtig en mooi album maken!

Maar door Visconti heb ik toch beetje dubbel gevoel, wat zouden we van die 5 demo's kunnen verwachten, en wat zouden we aan dat verhaal hebben als we het toch nooit krijgen te horen en Whitestar zie ik ook niet gebeuren omdat bowie op Blackstar zingt: I'm not a Whitestar! We zullen morgen zien of er wat gebeurd, Lazarus kwam 4 dagen later weer tot leven, En las hier ook dat er een 3e clip is gemaakt. Dus misschien heeft deze kunstenaar nog meer in huis dan Blackstar.

Ik weet niet of het al is geschreven, maar het viel me net ineens op toen ik de video ★ keek. De percussie in de laatste halve minuut van het nummer; een eindige hartslag. (ook op het album). En dat met de bijhorende beelden.. man-man.. Echt Meesterlijk! Het album, de teksten, de video's, de regie. En dat zijn meesterplan ook slaagt. Nu achteraf eigenlijk vrij doorzichtig allemaal, maar niemand zag het aankomen. Vooral dat blijft me verwonderen. Je verwacht het uiteraard ook niet en omdat Bowie altijd al obscuur en kunstzinnig was is hij er letterlijk mee weggekomen. Diep respect voor de man. Ik luister sinds maandag ook bijna niets anders. En heb al veel nummers (her)ontdekt..

Bij mij hakken de laastste nummer er net keihard in. Van afvlakking is mijn inziens absoluut geen sprake. Het album is af, van begin tot einde.

Hier idem... ik ben nog steeds lyrisch over het gehele album. ★ wordt eigenlijk steeds mooier. Mede door de wetenschap van nu, maar ook desondanks diezelfde wetenschap van nu. Dat wisselt nog wel eens per draaibeurt. Pfew!

De climax van Lazerus....zo briljant, met de door merg en been gaande gitaar en de sax die helemaal los gaat.
Blackstar blijft groeien en ik hoor steeds meer mooiere dingen.
Tekstueel natuurlijk ook zo beladen.
Wat een waardig afscheid.

Zondagmiddag aangeschaft op aandringen van mijn vriendin, omdat ik alleen de titeltrack kende en zei dat ik eerst nog wat meer van dit album wou horen. 'Doe niet zo moeilijk, we moeten toch in de stad zijn' Die avond ging ik er redelijk blanco in, vinyl op de draaitafel en lichten uit. Volledig overdonderd, kippenvel, gelaagd, magistrale muzikaliteit, duistere sfeer, prachtige teksten... Ik ging om 3 uur naar bed na het album een keer of 6 achter elkaar gedraaid te hebben. Absoluut geen Bowie fan, maar dit was een absoluut briljant album. Toen ik de volgende dag wakker werd.....afijn dat weet iedereen. De rest van de week heeft hij ook dagelijks opgestaan en hij blijft groeien. Absoluut een meesterwerk.

David Bowie is zondagavond laat overleden. Maar liet ons een album na waar ie in zijn terminale fase nog alles voor heeft gegeven wat ie had.

Vandaag zal het dan gebeuren. Ga op tijd weg. Bijkletsen met die man. Over zijn ervaringen met Bowie, zijn muziek, herinneringen en natuurlijk de afgelopen bizarre dagen. Hij kan me alles vertellen ook over de niet aan te slepen ✯ ✰ ⋆ ✩ ★.
En zal ik van de Duitse Schallplattenbauer huiswaarts keren met Blackstar.
Ik zie er als een berg tegenop.
Om het vinylalbum te gaan draaien..

Ooit was ik eens erg met astrologie/horoscopen bezig, ook met 'het huis staat in.. ' enzo. en toen moest ik weten op welk tijdstip ik precies geboren was. Dus bel m'n moeder op die (late) avond. "Ja sorry mam misschien bel ik wel wat laat maar ben je nog wakker ik zit ivm horoscoopinteresse met een prangende vraag: hoe laat ben ik eigenlijk geboren?". En toen een heel verhaal over m'n geboorte: het was 's avonds laat, om - ze wist het nog precies, het was ook heel warm die dag - tien voor elf 's avonds.
En toen zei ik: "Weet je hoe laat het nu is mam, nu we elkaar bellen?" . 22.50 uur!

Dit weekeinde wil ik in Bowie duiken, en Low en Heroes en Station To Station volop draaien en uiteindelijk..
Ik zie het er nog van komen dat ik pas zondagavond laat 'toe' ben aan Blackstar.
Om tien voor elf.

De thematiek van de overige nummers zal denk ik niet gaan over 'na de dood' zoals velen hier zeggen. David wilde hierna nóg een album maken las ik. Overigens heb ik net als buizen ☆ ook nog niet gehoord, alleen Lazarus. Ook nooit verfent Bowie luisteraar geweest, al schaar ik Low onder de beste 10 albums die ik ken.

Gisteravond samen met mijn vrouw naar climax Lazarus geluisterd. We zaten beiden met tranen in de ogen naar dit nummer te luisteren. Gewoon echt een magistraal album die duisterheid ademt
Hoe moet dat niet gevoeld hebben dat je weet dat je bezig bent met je eigen afscheid op een muzikale manier te verwoorden. Ik ga het album nog vaker opzetten voordat ik een definitief cijfer eraan kan gaan hangen.

Het begin van I Can't Give Everything Away lijkt (voor mij althans) een echo van A New Career In A New Town van Low. Misschien is dit al eerder opgemerkt ..ben nog niet in de gelegenheid geweest alle berichten te lezen.

En toch blijf ik het heel bijzonder vinden; Woutout is de zoveelste mume'er die aangeeft eigenlijk geen 'echte' Bowie fan te zijn geweest, maar toch tot tranen toe geroerd is.

Ik vind het maar een kleffe bende hier met al dat gehuil.

Ik volg de discussie hier nu al een poosje over deze laatste Bowie plaat. Ik lees veelvuldig duister, dood, zwart etc. Vroeger waren er platen met verborgen boodschappen als je hem achterstevoren afspeelde. Ik heb het gevoel dat het bij deze plaat niet hoeft. Het staat vol van de symboliek en teksten die je op verschillende manieren kunt interpreteren. Gisterenavond de plaat alleen weer beluisterd in een wat donkere omgeving en ik kreeg een wat onbehagelijk gevoel over me heen. De klaagzang, de angst klinkt heftig door in zijn stem. Het geluid van de koperblazers versterkt het nog eens. Begrijp me niet verkeerd, het is een goede plaat die steeds beter wordt en ook heftiger. Het lijkt erop dat bowie zich meester heeft laten maken door duistere krachten.

duistere krachten = doodsangst?

Maar toch interessant genoeg om het mee te lezen .

Klopt, ik hoop steeds te lezen waarom het nou zo'n goed album is, los van de lading vanwege zijn dood. Maar helaas.

Heb net "Lazarus" beluisterd gevolgd door "Let's Dance". Een groter verschil is niet denkbaar of het moet zijn dat beide songs beginnen met een L. En waar staat de L ook weer voor. Ja, voor "Live"!