Derek and The Dominos - Layla and Other Assorted Love Songs (1970)

Heerlijk album is dit inderdaad. Het gitaarwerk is echt om van te smullen. De stem van Clapton past ook erg goed bij de blues muziek die hierop staat. Ik begin na 2 volledige luisterbeurten met 4*

Dat instrumentale stuk van Layla (de laatste 4 minuten) bezorgt me altijd kippevel! De rest ken ik niet, dus dat ga ik ook maar eens luisteren....

He wat een toeval, deze plaat heb ik net opgezet, komt er net een berichtje langs in mijn updates hier. Geweldig album natuurlijk met heerlijk gitaarspel van Duane Allman.

Veel plezier. ik moet hem zo ook ff opzetten.. Is te lang geleden.

komend jaar is de plaat veertig jaar. Ik hoop dat ons dan een anniversary bespaard blijft als toen de plaat twintig werd. De plaat laten zoals die was toen zij is uit gebracht. De verhalen erom heen die ons in de jaren erna bereikt hebben maakten de plaat alleen maar legendarischer. Alles wat daar aan outtakes, e.d. aan wordt toegevoegd doet er afbreuk aan. Deze plaat staat op zichzelf en overleeft op de eigen kwaliteit die zij in zich draagt. half puntje erbij

Clapton is de enige Domino die nog leeft, de andere vier leden hebben allemaal het tijdelijke voor het eeuwige verwisseld.

Hij is geen domino. Hij is Derek:D. Lullig maarja:p.

Dan had het ook 'Eric and the Dominoes' kunnen zijn!

Maar omdat Eric al bekend was, wou hij het zo doen zodat niet alles om hem draauit. Je hebt ook t-shirts: Derek is Eric .

ik heb ook gehoord dat ze eric and the dynamos heetten. maar dat een presentator dat verbasterde naar derek and the dominoes waarna ze de naam maar zo gelaten hebben.

Layla vind ik zelf een fantastisch nummer, de rest van de nummers zijn kwalitatief ook uitstekend, maar het album wordt mij na verloop van tijd te langdradig. 3,5 ster met kans op verhoging.

Ik vind de versie van Steve Miller Band van Key to the Highway toch wat mooier. Aardig album dit, maar geef mij toch maar liever eerder genoemde SMB. Of Zeppelin. Zij weten mij toch wat meer in.. extase te brengen. Een stuk innemender, meeslepender, intenser en nog wat meer woorden die met -er eindigen. Dit vind ik soms wat vlakjes. Of tja, vlak.. minder aangrijpendER iig.

Wat een heerlijke cover van Little Wing. Ik kende alleen maar Layla maar dit is sowieso al een verplichte aankoop geworden. Fantastische gitaren in lekker lange nummers en natuurlijk Layla...

Ook wel comparatieven genoemd dus.

Dit album is zonder meer één van de hoogtepunten van Claptons oeuvre. Spetterend gitaarwerk van hem en ook van Duane Allman en Clapton zingt hier erg emotioneel.
Met name Layla blijft onverwoestbaar vanwege die unieke opbouw.
Zijn solowerk vind ik doorgaans ook interessant (toch zijn jaren '70-werk) maar bij Cream en hier vind ik Clapton het best uit de verf komen.

Mischien omdat Jim Gordon, pianist en tevens componist van het pianostukje, zijn bloedeigen moeder met een hamer dood getikt heeft.

Daar moet ik tenminste altijd aan denken als ik die lieflijke/serene klanken na het overemotionele beginstuk van Clapton hoor.

Have You Ever Loved a Woman?

Na een paar keer luisteren bevalt me deze plaat toch een stuk beter, niet in de laatste plaats door het fantastische slide-werk van Allman. Ben nooit echt een fan geweest van Clapton, al deed ie bij Cream aardige dingen, voor mij is het toch altijd iemand gebleven die de belofte nooit echt heeft kunnen waarmaken. Desondanks een sterke plaat met naast een behoorlijk aantal originele nummers ook wat sterke covers, zoals Nobody Knows You, Key to the Highway en Little Wing. Ik ben er nog niet helemaal over uit wat ik nu van de coda van Layla vind...

Overigens is een plaat van iemand met liefdesverdriet stukken beter dan iemand die verliefd is (zie ook Wonderful Tonight).

'Why does love got to be so sad', ik ken geen ander gitaarduel dat zo fantastisch is. Wie durft?

Ik wel, kvind het hemels en misschien nog wel mooier dan de eerste 2/3 minuten. Claptons 'signature piece', maar de riff is wel gespeeld door Duane.

Ok, geweldig nummer, schitterend album, indrukwekkende solo. Toch een poging:

Otis Grand (met Luther Allison) - Perfume & Grime

Ik luisterde net op de pc een MP3'tje van dit album, en besloot toen het hele album nog eens te draaien.

Ik heb de versie uit the Eric Clapton remasters, en die MP3's klinken een stuk beter.

Die moeten van een andere versie van het album zijn, die een stuk beter klinkt dan deze remaster.

Geen idee hoe die klinken, ik heb een sacd en die klinkt goed.
Ook het enige album van Eric Clapton wat ik te pruimen vind.

Huh.. SACD hier van verschenen? Ik neem aan alleen een stereomix en geen multichannel? En enige info het geremastered is en wanneer?

Dat zou ik op moeten zoeken.
Zal van de week even ean nummer plaatsen.
Ik heb hem al wel 2 jaar als sacd.
Weet ook niet of het makkelijk verkrijgbaar is maar als ik een sacd of dvda zie liggen heeft het mijn voorkeur.

hier een link

SA-CD.net - Derek & The Dominos: Layla

En een review

Album Review

Wishing to escape the superstar expectations that sank Blind Faith before it was launched, Eric Clapton retreated with several sidemen from Delaney & Bonnie to record the material that would form "Layla and Other Assorted Love Songs". From these meager beginnings grew his greatest album. Duane Allman joined the band shortly after recording began, and his spectacular slide guitar pushed Clapton to new heights. Then again, Clapton may have gotten there without him, considering the emotional turmoil he was in during the recording. He was in hopeless, unrequited love with Patti Boyd Harrison, the wife of his best friend, George Harrison, and that pain surges throughout "Layla", especially on its epic title track. But what really makes "Layla" such a powerful record is that Clapton, ignoring the traditions that occasionally painted him into a corner, simply tears through these songs with burning, intense emotion. He makes standards like "Have You Ever Loved A Woman" and "Nobody Knows You When You'Re Down And Out" his own, while his collaborations with Bobby Whitlock -- including "Anyday" and "Why Does Love Got To Be So Sad?" -- teem with passion. And, considering what a personal album "Layla" is, it's somewhat ironic that the lovely coda "Thorn Tree In The Garden" is a solo vocal performance by Whitlock, and that the song sums up the entire album as well as "Layla" itself. [In 2004, "Layla" was released as a hybrid SACD with a Surround Sound mix that placed the listener in the center of the action, but even on a normal CD player this version gained in clarity and separation, adding nuance and detail to the classic performances and allowing the album to be heard anew.] ~ Stephen Thomas Erlewine, All Music Guide

Een geweldige plaat, dat dit maar bij 1 plaat moest blijven zeg. Geld trouwens ook voor Blind Faith. Maar goed dat is niet anders. Als je de deluxe editie koop, krijg je een pakket ter grote van een lap. Daarin zitten drie cd's (gewoon in jewel case) waarvan 1 jamsessie cd. Met Duane Allman en Eric Clapton... Geweldig. Verder mooi boekwerk en kopiën van de tabs v/d nummers. Erg leuk, zeer de moeite waard

Die heb ik dus van het zomer besteld maar heb hem terug moeten doen omdat er een productiefout zit op het titelnummer met een minuut lange vette digitale vervorming in het begin van de song

Ik hoef de luxe uitvoeringen niet en heb aan de sacd genoeg.
Kwalitatief is dat de beste optie.

Heb een ouwerwetse ouwe dubbel-cd.

Al dat gedoe met remasters...
Dan weer een drie-dubbele, dan weer dezelfde drie-dubbele met een dvd, dan weer een anniversary...

....heb de nog 'ouderwetsere' dubbel lp, verder helemaal met kaztor eens.

Had deze ooit op cassette. Was toen ook voldoende.