Talk Talk - The Colour of Spring (1986)

Wat is het kleine Chamelon Day prachtig eigenlijk. Dat nummertje was mij eerder nooit zo opgevallen. Het voelt in eerste instantie aan als een soort intermezzo. Dat is het uiteindelijk niet.

Beter? vind 'm zelf nogal geel (maar wel beter)

Wel bijzonder dat dit album jaren onder 4* heeft gestaan en het afgelopen jaar ineens naar de monsterscore van 4,12 is gestegen.

De albumhoes is net een kameleon i.p.v. een aantal vlinders.
Heb hem de afgelopen dag regelmatig zien veranderen.

Zou user Chameleon Day hier achter zitten?

Inderdaad nogal geel, de kleuren wat te fel, contrast te hard, de uitsnede wat krap, maar toch beter dan wat er stond.

De lente knalt zowat uit het scherm.

Paul Webb die hier de bas speelt, heeft als Rustin Man ook nog een mooi album opgenomen met de zangeres van Portishead.

Beth Gibbons & Rustin Man - Out of Season (2002)

Was dit de originele hoes destijds ?

Wat anders?

Weet ik veel; ik vraag het hier. Ik heb laatst andere varianten gezien.

Zoals?

Je moet niet zoveel drinken, zie je minder vaak dubbel.

Da' s eindelijk eens Klare/duidelijke taal van je....

Een nieuwe hoes zie ik.
Maar deze is me toch echt te geel.

Deze met rode waas stond er.
http://www.discogs.com/image/R-441237-1174002364.jpeg

Ik vind echter deze dichter bij mijn vinyl exemplaar komen qua kleur.
http://www.discogs.com/image/R-1156668-1196730805.jpeg

Maar hij moet nog iets lichter.
Deze is ideaal van kleur, maar heeft een kreuk bovenaan.
http://991.com/newGallery/Talk-Talk-The-Colour-Of-Spr-171980.jpg

Misschien dat iemand hiermee aan de slag kan?

Hier kan ik meer mee; thanx, Dazzler.

De manier waarop je je vraag stelde kwam op mij over of hier ooit een andere hoes had gestaan, behalve een wat andere kleur.


@dazzler,
De afbeelding die er nu staat is volgens mij ook wat te geel. Maar wat jij als ideaal plaatst is veel bruiner dan mijn exemplaar op vinyl. Nu is het natuurlijk wel zo dat er in het echt ook heel wat verschil tussen het ene en andere exemplaar kan zitten, afhankelijk van waar en wanneer de hoes werd gedrukt.

Ok; misverstand opgelost.

Voor de kleur blijf ik bij deze, maar de letters staan hierop anders.

Ik zie dat de hoesafbeelding van een van mijn favoriete albums is aangepast. Lijkt voor geen meter meer op die van de originele LP (niet op de mijne althans). Niet alleen de kleur wijkt volkomen af maar de afbeelding is ook nog eens belachelijk lelijk verscherpt. Sorry als ik hiermee iemand die zijn best heeft gedaan op zijn tenen trap, maar de poging om hier een goede hoesafbeelding neer te zetten is volkomen mislukt.

Edit: correctie doorgegeven. Ben hierin meegegaan met de laatste die dazzler voorstelt, heb de kreuk verwijderd en die afbeelding ter correctie doorgegeven.

TALK TALK de Mondriaan van de popmuziek.

En nu over wat er in de hoes te vinden is:
na lang denken en ontelbare malen het gehele prachtige oeuvre van TT te hebben gedraaid kom ik tot de conclusie dat dit hun mooiste is (al is dat een nipte overwinning).
Wat een fascinerende plaat is dit van een al even fascinerende band! Wat een mooi organisch, bijna akoustisch geluid van de mannen die van een soort itelligente synthipopsound kwamen en steeds meer richting jazz/klassiek gestoelde muziek gingen of van 'figuratief' naar 'abstract'.
Ik denk dat dit album ook ergens in het midden van die lijn ligt. Precies de goede balans tussen de twee wat mij betreft.
De hele plaat is hemels, perfect uitgebalanceerd, in liedjes, van verstild tot vrij ruig, maar altijd met een enorme dynamiek (wat een lef om een plaat met alleen enkele minuten lang met percussie te beginnen om vervolgens open te bloeien als een hemelse 'hymne'!)
Ik kan mij nog goed herinneren dat Frits Spits (toe Frits nog Spits was in de 'Avondspits') bij de release van de single 'Living in Anothe World' zo onder de indruk was hiervan dat hij de single wel 5 of 6 keer achtermekaar draaide, zonder commentaar en aan één stuk! Haha die Frits toch. Maar ik begreep 'm wel.
Maar goed, er is een overdaad aan instrumenten te horen zonder dat het ergens ook maar bombastisch wordt, een knappe prestatie op zich. Ze ademt een frisheid en levenskracht uit die ik ongekend vind (mmm vandaar de titel natuurlijk!). TalkTalk maakt de muziek gewoon bijna tastbaar als een schilderij. Kunst maar niet kunstig!
TalkTalk ging hierna nog meer abstract; met de zelfde impact en zeggingskracht de kunst van het weglaten verstaan, als een soort Mondriaan van de moderne muziek.
Ik koester deze plaat (en de rest van Talk Talk) enorm!
10 sterren. Minstens.

Je overdrijft!
Ik weet dat hij een single soms twee keer draaide (Dire Straits; Private Investigations, Police: Every Breath You Take).
Voor de rest ben ik het grotendeels eens met je opmerkingen (al is The Spirit of Eden m.i. nét iets beter, maar dat is bij mij een kwestie van m'n humeur van de dag:))

@bawimeko ja het klinkt overdreven maar volgens mijn herinnering was het echt meer dan drie keer minstens! Ik zal een mail naar ome Frits zelve sturen of hij het zelf nog weet! )

Dire Straits of The Police twee keer? Ik ben blij dat dhr. Spits vóór mijn tijd draaide!

Deze plaat is dan wel weer ontzettend geniaal en mooi en zo.

Was "It's Getting Late In The Evening" een outtake van dit album? Ik heb het de afgelopen weken bijna dagelijks beluisterd en als iets de experimentele stijl van hun volgende twee albums aankondigt is dit het wel! En wat een fraaie track!

Jep

Ik ben nu alweer een week terug van vakantie in het Spaanse Mallorca. De afgelopen laatste vrije vakantie week thuis heb ik mijn slag geslagen. Twee nieuwe zomerjassen in de uitverkoop voor nog geen € 50, een nieuwe zwarte jeans voor een derde van de prijs en twee Pall Mall overhemden ook voor veel minder dan de helft. FRS houdt ook uitverkoop en "The Colour of Spring (1986)" ligt momenteel bij de aanbiedingen "3 voor 15". Ik heb "The Colour of Spring (1986)" halverwege de jaren '80 nog gekocht als lp. Nu ruim twintig jaar later eindelijk geremasterd op cd. Wat Spruitje zegt kan ik volmondig beamen: ook ik koester "The Colour of Spring (1986)". Wat een prachtige muziek van Talk Talk. Zou eigenlijk in mijn HB MuMe album top 10 moeten worden opgenomen. Ik begin alvast om 5***** aan dit album toe te kennen. Maar inderdaad..... 10 sterren zou niets te veel zijn geweest.

O ja: ik heb vandaag ook nog een nieuwe Gazelle fiets gekocht. Model Opa.

Zit jij ook op Twitter, Hans?
Zoveel privé info als jij altijd geeft

Ik moet dit album nodig herbeluisteren voor een waarde oordeel.

Die 140 tekens zijn toch wat weinig... en dat wordt hier dan goedgemaakt.

Nee, op Twitter zit Hans niet. Ik geef op deze site zeker privé info maar toch heb ik ook zo mijn geheimen . Zelfs voor mijn MusicMeter vrienden en vriendinnen .
Wat betreft "The Colour of Spring (1986)": dat album heb ik dus ook herbeluisterd (lees: herontdekt). Ik waardeer het album misschien nog wel meer als twintig jaar geleden..... Maar eens zien of ik de andere albums van Talk Talk voor "een appel en een ei" bij FRS kan kopen.

Ik heb een iets andere herinnering. Frits draaide de plaat niet 5 of 6 keer achter elkaar, maar 10 keer! Dat kwam omdat het 1 april was (ik denk 1 april 1987) en hij het wel gepast vond om bij wijze van 1-aprilgrap het hele programma alleen deze plaat te draaien. Past ook wel mooi: 1 april en 'Living in another world'...

Ik meen later nog eens gehoord te hebben dat het niet een idee van Frits was, maar van Tom Blomberg om dit te doen.

Maar 'Colour of Spring' blijft een prachtige plaat, ook bijna 25 jaar later. Net als veel ander werk van Talk Talk trouwens.