Talk Talk - The Colour of Spring (1986)

Dat kan middels de hier al vaak geciteerde uitstekende live dvd van hun concert in Montreux anno 1986.

Blijkbaar waren er mensen die er net zo over dachten als ik......Want kijk nu toch wat er is gebeurd. Dit is het begin ...Nu gaan we voor de opmars naar de top 100
Dus toch geen vergeten parel


1940
Living In Another World
Talk Talk

Vreemd genoeg niet eerder in mijn collectie beland dan vandaag. Such a shame....
We beginnen met 4*.

Een buitengewoon magere score...

Hoho! BEGINNEN zeg ik ?

Goed begin, zeg ik! ??

En hopsakee, na herhaaldelijk luisteren een halfje erbij. Pure klasse.

Sommige dingen verliezen nooit hun schoonheid.

En dan draai je deze fenomenale plaat als eerbetoon aan de grootheid die Mark Hollis was.
Je hoort de majesteuze afsluiter "Time It's Time" met de machtige klanken met de indringende woorden "now that it's all over...".
En de tranen biggelen over je wangen...

Verdomme.

Monumentaal mooie muziek. Tijdloze schoonheid. Dank je Mark...

Ik heb dit album natuurlijk een erg lage score gegeven, maar vind het hypocriet om juist nu deze score op te hogen. Ik had nu eenmaal een haat/liefde verhouding wat betreft de stem van Mark Hollis. Soms prachtig, andere keren kon ik hem niet aanhoren. "It's my life" spreekt me meer aan, maar dat is natuurlijk jeugdsentiment en "the colour of spring" heb ik niet echt een kans gegeven. Ik haal hem maar weer eens uit de platenkast en waag nogmaals een poging.

Ik hoorde vanmiddag pas dat Mark Hollis is overleden. Ben er behoorlijk door aangedaan. Verschrikkelijk en ook nog veel te jong.

Dit is mijn favoriete Talk Talk album, tijdloze schoonheid! Er zijn geen woorden die voor mij de grootsheid van Living in another world te beschrijven, de drive in dit nummer is werkelijk fenomenaal.
Mark Hollis is een "classic composer" in de moderne tijd, Een heel diepe buiging voor de man die ons achterlaat met zijn bescheiden maar onovertroffen oeuvre. Ik zal zijn werk blijven spelen tot mijn eigen tijdsgrens bereikt is. Op die manier leeft hij voor mij voort, Het was een beladen dag door zijn heengaan,

Ook ik heb dit album afgestoft na het trieste nieuws van gisteren. Onvoorstelbaar hoe dit album de tand des tijds heeft doorstaan. Je hoort het er niet aan af dat het album 33 jaar oud is. Weet iemand hoe het Mark Hollis verging nadat hij zich teruggetrokken heeft uit de muziek?

Afgezien van de fantastische muziek is dit één van de best geproduceerde albums ooit.
Heerlijk bijvoorbeeld dat de klinisch klinkende drums die nogal in waren toen, fijn achterwege blijven.
De dynamiek is voorbeeldig. Zo fraai in balans. Elk instrument is echt functioneel.

Dat viel me ook gelijk op...dat dit album zo helder klinkt. Enige album wat ik van Talk Talk heb overigens en ook ken...ik vind het een erg mooi album en met name het nummer Life's What You Make It vind ik schitterend. Misschien toch ook maar eens de latere albums checken aangezien het idee weleens in mij opkomt om me eens wat meer in postrock te verdiepen. Naar het schijnt is Talk Talk een van de pioniers in het genre. Geen mooier moment om daar eens in te stappen natuurlijk.

Snow in Berlin - Talk Talk & Mark Hollis - snowinberlin.com

Hele mooie site.

Nog een paar keer goed geluisterd. Muzikaal klinkt het als een klok, maar over Mark's stem blijven mijn opmerkingen staan. Kwestie van smaak, denk ik. Zet de score terug op waar ik hem tot vorig jaar had staan. En de tekst van "Life's what you make it" heb ik ooit als tegeltjeswijsheid op m'n bureau gezet, prachtig.

Machtig mooi artwork ook. Groot verlies, Rest In Peace Mark Hollis.

Veruit het beste album van Talk Talk. Echt veel en veel beter dan It's My Life. Alles wat ze later nog uitgebracht hebben kon dit niveau niet meer halen, aldus mijn mening. Het is jammer dat Mark Hollis niet meer onder ons is.
Één van m'n favorieten bands uit de mooie jaren '80.

Betreft hun zeg maar meer liedjes georiënteerde periode springt deze er absoluut boven uit.
It's My Life is dan weer een hele verbetering aangaande voorgaand werk.
Het niveau op Spirit Of Eden en Laughing Stock is op een andere manier hoog.
Nogal anders van snit, zwaarder en bepaald niet met een commercieel oogpunt gemaakt.
Maar deze Colour Of Spring is uiteraard een pracht en voor mij ook absoluut een 5 sterren album.
Wil ik de wat meer toegankelijkere Talk Talk horen is deze altijd de favo.
Maar voor de ultieme luistertrip ga ik altijd voor Eden en Laughing Stock en ook de geweldige soloplaat van Mark.
Een ieder zal zo zijn voorkeuren hebben.
In een korte tijd zoveel moois maken is een geweldige prestatie.

N.a.v het overlijden van Mark Hollis heb ik er maar een Talk Talk weekend van gemaakt. Dit is een geweldig album, wat hierna kwam kon mij minder bekoren. Spirit Of Eden heb ik hier nog in de kast staan maar weet nooit de CD recorder te bereiken, Laughing Stock heb ik niet eens meer in huis gehaald. Desalniettemin heb ik een grote bewondering voor Mark Hollis, de man had een uniek stemgeluid en bleek uiterst principieel te zijn. Je moet het maar durven om na het prachtige The Colour Of Spring met zo"n radicale koerswijziging te komen.

Zo radicaal was die koerswijziging niet. COS bevat de ingrediënten van SoE al.

Nou ik vind het nogal radicaal, met Spirit Of Eden werd de popmuziek tot mijn grote verdriet geheel de deur uitgewerkt.

Zou Laughing Stock na The Colour Of Spring verschenen zijn, dan was het echt radicaal geweest.
Zeker bevat deze al wat ingrediënten wat Spirit uiteindelijk zou worden, maar dit is over het algemeen een geweldig popalbum met een vrij toegankelijke sound.
Spirit is trager, zwaarder en een stuk meer melancholieker.
Ik vond het toen een tamelijk depressieve bedoening en kon mij amper bekoren.
Inmiddels mijn favoriete album aller tijden.

Ja, dit is toch wel hun beste hoewel alle albums gewoon goed zijn en het bij deze band ook weer lastig kiezen is vind ik. De voorganger vind ik minstens even goed en Spirit Of Eden is een geval apart maar bij nader inzien ook schitterend. Gisteren een goede vriend op bezoek gehad en we hebben enkele albums van Talk Talk nog eens beluisterd naar aanleiding van het overlijden van Mark Hollis. Hij vindt dit hun beste album en eigenlijk ben ik het daar wel mee eens. Onze vriendschap dateert vanaf 1985. En dit album kwam een klein jaar later uit. Veel herinneringen en nostalgie maken deze dan ook de beste denk ik. In Heerlen had je vroeger de dancing Femina en daar werd Talk Talk grijs gedraaid destijds. Vooral dit album was geliefd...hup de dansvloer op...Living in Another World!

Ga met je mee Jean-Maurice .... is ook wmb hun beste.
Al ga ik wel steeds meer de andere kant op...'Spirit Of Eden' verslaat wat dat betreft wel 'It's My Life'.... dus iets meer van het poppy af.

Grappig dat ik vroeger toen ik nog in het Limburg woonde ook vaker Femina opzocht, maar toen kwam jij er nog niet

Dat is dan wel héél lang geleden zeg.

Jaja.....je was een jaar of 3 ........

Ik had lange tijd een verzamel CD van Talk Talk. Maar via via deze cd gekregen. Wat een klasse CD is dit !

Ik overweeg om de verzamel cd weg te geven en al de cd's van TT aan te schaffen...……….



.