Talk Talk - The Colour of Spring (1986)

Dat tweede is een uitstekend plan. Voor dat eerste zou ik eerst even controleren of je niet een non-albumtrack met het badwater weggooit (My Foolish Friend bijvoorbeeld).

Ach, met A-Sides/B-Sides komt alles weer terug..

Here she comes
Silent in her sound
Here she comes
Fresh upon the ground
Come gentle spring
Come at winter's end
Gone is the pallor from a promise that's nature's gift
Waiting for the colour of spring
Let me breathe
Let me breathe the colour of spring
Here she comes
Laughter in her kiss
Here she comes
Shame upon her lips
Come wanton spring
Come for birth you live
Youth takes its bow before the summer the seasons bring

Requiem aeternam dona ei, Domine, et lux perpetua luceat ei. Requiescat in pace. Mark Hollis.

Dit is een geniaal album. Mijn favorieten zijn I Don't Believe in You en Time It's Time. Op dit album wordt al een overgang gemaakt naar hun latere avant-garde albums. Die overstap hoor je terug in April 5th dat Mark Hollis voor zijn echtgenote heeft geschreven en Chameleon Day. Ten tijde van dit album was ik 16 jaar en zong altijd uit volle borst mee met Living in Another World. "Je leeft inderdaad in een andere wereld" zei mijn lieve pa toen." Alle nummers vind ik zeer goed tot uitmuntend. Daarom staat dit album na hun twee latere avant-garde albums op de derde plaats in mijn top 10.

Jeetje, had ik hier nog maar vier sterren staan? Shame on me.

Goed dat je dat zelf in ziet Jordi
Terechte update. Ook bij Joy Division trouwens.

Mooi schakelalbum tussen het hitalbum en de sfeervolle opvolger.
Ik heb het al bij andere albums gezegd. Talk Talk is echt een fantastisch bandje dat heerlijke muziek maakt.

Blijft een mooi album ! Pareltjes van hits en wat een stem ,Mark Hollis. Zal altijd één van de top-groepen van de ‘80 blijven:klassieker !!!

Time it's Time! Wat een nummer! Na de outro volgt gepaste stilte.

Prachtplaat ! Jammer van CD , de voorbode van wat komen zou. April 5th vind ik nog te doen , beetje anders ook.

#besteooit

Na ruim 30 jaar klinkt deze op TDK SA90 cassette (Dolby C) nog uitstekend.

Een goede maat van mij kwam een tijdje geleden met een cd van Talk Talk aanzetten. Talk Talk dat was toch die pokke band uit de jaren 80 (Such a Shame) ? Met die rare snuiter van een zanger die ik niet kon uitstaan. Na een paar luisterbeurten van Spirit of Eden werd ik toch maar even fijntjes van de sokjes geblazen. Totaal maar dan ook totaal niet verwacht hoe goed deze band wel niet was. Inmiddels ben ik in het bezit van de laatste drie cd's van deze band en de solo plaat van die rare snuiter van een zanger die ik niet kon uitstaan,. En die 4 cd's draaien continu rondjes. Wat een klasse muziek.How wrong can you be ?
Binnenkort zal wel een prietpraatje volgen over die 4 cd's. En ik weet nu al dat dat louter positief gaat worden, suprise surprise !

Zo zie je maar hoe easy Happiness is

Ik zou die pokkeplaat met Such A Shame ook een kans durven geven in het licht van je bekering.

Is ook zeker de moeite waard. Draai ze eens achter elkaar ( de soloplaat van Hollis als laatste) en je hoort een fascinerend verloop. Een opmerkelijke groei en de uiteindelijk grote veranderingen, die echter wel per album al enigzins te verwachten zijn. Achteraf beschouwd dan.

Goed, Jullie je zin, ha. It's My Life draait nu via YouTube.
Weet iemand waarom die rare snuiter van een zanger na zijn solo plaat nooit meer iets heeft uitgebracht ?

Hij was klaar met de muziekindustrie volgens mij. Hoop gedoe geweest omtrent Spirit of Eden.

Hier Mark Hollis - MusicMeter.nl vind je meer info bij bepaalde berichten. De mooiste uitspraak vind ik wel “Perhaps there was nothing left to prove” en daar ben ik hartgrondig mee eens. Voor mij was zijn solo album het ultieme wat de man ons kon bieden. Meer was niet nodig. Kan het mooier ?

RIP "Rare Snuiter"

Het eerste Talk Talk album wat is geluisterd heb. Na de dood van Mark Hollis las ik veel lovende berichten over dit album vandaar dat ik het maar eens ben gaan luisteren. De eerste keer dat ik het luisterde vond ik het niet veel aan. Maar toch een aantal maanden later weer eens op terug gekomen en met resultaat.
Afgelopen jaar heeft dit album zich ontpopt tot mijn favoriet. Van de ongekend goede stem en teksten van Mark tot de prachtige muziek van de rest van de band.
m'n twee favorieten nummers zijn I don't believe in you en Give it Up

Deze heb ik ooit gekregen van een vriend omdat hij deze op vinyl had. Hij zei dat ga je wel goed vinden , denk ik.
Natuurlijk kende ik de hits.
Maar wat een plaat. Talk Talk weet een unieke sound weg te zetten. Ik zou zeggen verplichte kost voor elke Pop liefhebber.

Erg mooie muziek dit, een paar nummers misschien te langdradig, maar heb hiervan genoten! Living in another world is mijn favoriet hier!

En ik begin weer is met n gerespecteerd album op mu nu ik toch redelijk wat vrije tijd heb

Spirit of eden vond ik redelijk en zeker goed te doen. Al kan ik zo'n soort album echt alleen opzetten op bepaalde momenten en niet zomaar zegmaar.

De stem van Mark Hollis irriteert me echt mateloos. Ik kan veel hebben qua stemmen en vind maar heel weinig stemgeluiden lelijk maar hier spant hij wel de kroon helaas.
De muziek opzich: Niet slecht, nergens echt bijzonder.
Heb dit album ook al meerdere keren geluisterd dus ik denk niet dat het veel beter gaat worden. Misschien net een voldoende kan het nog worden.

Prachtige albumcover! Dat moet ik wel zeggen

Ja Thekillers87327, smaken verschillen nu eenmaal. Dat is duidelijk. En als een stem je niet bevalt, is het erg lastig om het album nog een voldoende te kunnen geven. Zo werkt dat bij mij ook.
Zelfs als dat zo'n beetje het hoogst gewaardeerde album van MuMe, qua score, is ...

Voor mij is dit de beste van het gezelschap. En Mark Hollis is zo authentiek en zijn stem zo geloofwaardig. Samen met deze uitstekende muziek, muzikanten en productie een wereldplaat.

Ja, een zangstem is essentieel. Als dat je irriteert is het vrij kansloos.
Ik geef toe dat ik erg moest wennen aan Hollis zijn stem.
Niet alledaags, maar wel onderscheidend. Eenmaal gewend is het een stem die mij raakte. Uit het hart en gemeend. Liever de wat getergde zang dan een nachtegaal die alleen maar mooi wilt zingen.
En deze plaat is in alle opzichten geweldig. Perfect geproduceerd, maar net niet te gladjes. Geef je oren de kost en hoor hoe alles perfect in balans is en hoe dynamisch het is. Elke kleine toevoeging, hoe simpel dan ook, is doeltreffend.

Hmm ik denk dat het voor mij echt niets is helaas. Heb Talk Talk en dus Hollis zn stem aardig vaak gehoord. Ik vind het juist heel geforceerd ''mooi'' overkomen. Zo zie je dat smaken kunnen verschillen. En ik hou zeker ook van aparte stemmen. De stem van Billy Corgan van SP is zeker ook niet hedendaags
Alleen maar goed en leuk dat smaken verschillen toch Anders zou het zo saai worden.

Zangstem is inderdaad essentieel, maar wmb oh zo belangrijk hoe deze stem past in het geheel.
Bij Hollis alleen en ook in Talk Talk is dat het geval vind ik. Maar begrijp zo goed dat smaak zo persoonlijk is en dan is het ook niet vreemd dat er figuren zoals ik bestaan die Smashing Pumpkins met die zeikstem van Corgan ook nog eens top vinden.
Schat zo in dat bv. bikkel2 die stem niet echt kan hebben … Michel?

Hi Hans,

Van Corgan ben ik inderdaad geen fan nee.
Thom Yorke van Radiohead daarintegen wel. Ook een vaak bekritiseerde vocalist.

Ja en zo heb ik dat met die zangknakker van Radiohead. Vreselijk