David Bowie - Low (1977)

Als een album 'logisch' is, lijkt me dat eerder een minpunt dan een pluspunt in de meeste gevallen... Coherent is dit echter zeker wel.

Lijkt me eerlijk gezegt geen verkeerde woordenschat beste gyzzz. Het kan zeker een pluspunt zijn als iets niet al te logisch overkomt.

Ik vind dat de A en de B kant wel één geheel vormt, de ene kant is een logisch vervolg op de andere, zeker qua productie en donkere sfeer. De B kant is feitelijk het meer Avant gardistische vervolg op de toegankelijkheid van kant A.

Bovendien is A New Career in a New Town wel een nummer dat er goed tussen in past.

Inderdaad beste Herman

Misschien wel het sleutelmoment van de hele plaat.

Ja, het herbergt zowel de schwung en kadans van de a-kant als de zweverigheid van de b-kant.

ik begin eens rustig en geef deze 4 sterren. het is wat andere muziek dan ik normaal luister maar wel erg mooi. er staan zowiezo een stuk of 8 pareltjes op. slechts what in the world en art decade hebben mij nog niet helemaal overtuigd. be my wife vind ik wel goed maar niet zo geweldig als de rest van de nummers.\

erg leuk album en ik verwacht nog een verhoging

Ik vind dit toch wel het beste album van Bowie.
Dan komt eigenlijk al omdat mijn held Brian Eno deze plaat heeft geproduceert. de A-kant vind ik al een geweldige kant. Verassende nummers voor Bowie. Lekker geproduceerde drums en keyboards die lekker in elkaar vallen wat al meteen gebeurt in de openingstrack. Toppunt van de A-kant vind Ik Breaking Glass. Heel geen bijzonder nummer opzich maar toch heel pakkend. Lekkere gitaartje en Bowie die echt heerlijk uitbundig zingt.
De B-kant is de mooiste b-kant van alle platen allertijden.
Ambient op het hoogste niveau en heerlijk geproduceert door Eno.
Na het 'pop' geweld op kant- A even relaxen op de rustige sfeer van kant-B. Top album

Nee, nee! Eno heeft dit album niet geproduceerd (met een d). Hij speelt er wel op mee en heeft mee geschreven aan Warszawa. Maar Tony Visconti en Bowie zelf hebben dit album geproduceerd. (Heb je dit album gekocht of .... ? Als je even op de hoes had gekeken had je gezien dat je opmerking niet klopt.)

Ik vind dit wel een goede plaat t/m Warszawa, daarna doet het me niet zoveel meer.
De eerste nummers zijn goed, maar halen het niet bij de nummers op Station to Station.

3,5*

Nee nog niet gekocht maar hij staat op mijn verlanglijst.
Ik dach altijd dan Bowie en Eno samen de berlijn-periode hadden geproduceerd. Maakt ook niet eigenlijk het klinkt gewoon perfect.

Eno heeft nooit iets van Bowie geproduceerd. Hij heeft wel op meerdere albums meegewerkt.

Een nogal wijdverbreid misverstand inderdaad. Eno is niet alleen producer, maar ook muzikant. @Ataaloona: als je albums als Another Green World luistert, zul je wel horen wat zijn invloed is op Warszawa. Ik vind het moeilijk om te omschrijven, maar dat nummer is voor mij typisch een geval van 1+1=3.

Is dit album nu opeens ook "electronic"? Ik bedoel maar, zoveel electronica komt hier toch echt niet op voor. Dit is gewoon rock, als we alle rock waar wat synths in voorkomen nu ook al als electronic moeten gaan bestempelen...

Dit is idd geen electronic te noemen maar toch ook geen gewone Rock...Experimal Rock zoiets?

Kant b is gewoon ambient, dus electronic. Daarbij is de discussie een tijd terug al gevoerd (lees de berichten maar terug). Niet zo zinvol om het nog een keer over te doen.

Ik dacht nog; ze zullen die b-kant bedoelen. Maar toen zag ik, dat dit bij Heroes niet het geval was.... Veranderen dan maar en daar ook 'electronic' achtergooien.

Yep, ik vind Breaking Glass ook het beste nummer van kant A. Het is net alsof je over straat loopt in een goedgehumeurde bui (de muziek), plotseling vang je iets op uit een conversatie tussen twee mensen dat heel essentieel is, net alsof je een soort van staatsgeheim hebt opgevangen. Er zijn maar een paar zinnetjes, maar ze zijn cryptisch en lijken iets gruwelijks te vertellen. En de aanvankelijk nonchalante vocalen versterken dit gevoel alleen maar.

En ik begin ook steeds meer te denken dat de b-kant inderdaad de beste b-kant ooit is!

De beste b-kant ooit is misschien nog een klein beetje overdreven, maar hij gaat hier wel heel stevig over de a-kant heen. De a-kant vind ik hier bij momenten eigenlijk maar een beetje saai en gezapig, zoals ik wel vaker bij meneer Bowie heb. De b-kant zou van mij los echter de volle vijf sterren ontvangen, met als hoogtepunt het fantastische Warszawa. Ik snap niet dat er zo'n matige a-kant aan zo'n sprankelende en vernieuwende b-kant voorafgaat, een beetje een tegenvaller, zeker omdat ik de b-kant eerder beluisterd had. Als ik de twee kanten middel kom ik dus op vier sterren uit, zoals ook door mij gegeven was.

Matige A-kant???????? Hahahahaha

op de a kant staan zeker enkele zeer visionairy nummers hoor. speed of life,always crashing in the same car en mijn favoriet a new career in a new town. de beste b kant allertijden vind ik overigens de b kant van abbey road.

Mag ik de a-kant niet matig vinden?

Ja Lukk0

Daar ga je toch moeten aan wennen hoor. Zo'n reacties zijn redelijk constant te noemen hier op mume.

Van mij wel, hoor. Maar ik moet er wel even om lachen.

Wa's daar nou voor gex aan? Die draai ik ook nooit - ik draai alleen b. en c. en begin gewoon met Speed of Life - die a. (zij)kanten klinken altijd saai!

Ik vind het album gewoon pas echt goed worden vanaf Warszawa, wat zich overigens heel hoog in mijn rijtje met favoriete nummers mag scharen. Ik heb deze ooit (is trouwens helemaal niet zo lang geleden, hoogstens een half jaar) een keer op LP te leen gehad en was helemaal blij toen ik de eerste kant aan het luisteren was. De tweede kant vond ik echter veel minder, zoals ik eigenlijk erg vaak heb als ik naar Bowie luister, bijvoorbeeld ook op Station to Station na het titelnummer. Bleek ik later de LP verkeerd om neergelegd te hebben in eerste instantie, waardoor het dus de B-kant was die ik geweldig vond. Dat was toen zo, dat is nu na tig keer luisteren nog steeds zo. Ik kan er ook niets aan doen, behalve mezelf voorhouden dat ik de A-kant ook goed moet vinden. Nou, dat ben ik niet van plan.

grappig dat user muismat precies het omgekeerde concludeerd

Vind de hele plaat prachtig, de a-kant is duidelijk anders qua karakter en op de b-kant gaat het Eno-circus los, maar ook die prachtige popgetinte liedjes van de a-kant zijn een heerlijke luisterbeurt.

Twee unieke kanten van een uniek album.

Persoonlijk vind ik alleen " Sound and vision " een goed maar dan wel een heel sterk nummer. " Subterraneans " en " Breaking glass " kunnen ermee door. Voor de rest bladvulling, sorry.