Big Star - #1 Record (1972)

The Byrds zijn idd één van hun grootste invloeden naast The Beatles
Ik raad iedereen aan het boek over de band te lezen! geweldig verhaal, maar wel een beetje triest hoe het allemaal verlopen is.

Het is ook mooi om te lezen in wat voor omstandigheden het derde album is opgenomen. Bizar dat Chilton toen ook nog maar iets fatsoenlijks op plaat heeft kunnen zetten.

Het is overigens wel opvallend dat het vooral geniale 'gekken' zijn die in de ellende raken met of door platenbonzen, juristen, etc. Roky Erickson is ook zo'n voorbeeld. Ze passen niet in het 'normale' stramien. Doodzonde. Er wordt zo veel talent overboord gekieperd om die reden.

Kennelijk zijn ze dus echt vrij onbekend... Toen ik de muziek ontdekte had ik echt zoiets van: dit moeten mijn ouders haast wel kennen, bepaalde nummers kunnen niet anders dan hits geweest zijn. Niet dus

Ze hebben toch nog een hoop stemmen, dan.

Klopt, Big Star is de bekendste onbekende band.

Big Star kan zichzelf alleen verwijten dat ze voor het net opgerichte Ardent, het beoogde rock label van Stax, dat verder eigenlijk alleen soulmuzikanten onder contract had, hebben gekozen.

Met Stax' soulartiesten ging het begin jaren '70 een stuk minder, de rockmuziek had het qua populariteit definitief van de soul gewonnen. Stax was in nood en probeerde het tij nog te keren door rockbands te tekenen onder sublabel Ardent. Big Star was de eerste rockband als ik me niet vergis, maar rond de releasedatum van #1 Record ging het dus toch fout met Stax, waardoor de net geproduceerde platen nooit in de winkels terecht kwamen en de net ontstane hype rond de band in de kiem werd gesmoord.

Ik vind overigens alleen The Ballad of el Goodo echt naar The Byrds refereren.

Heel treffend gezegd, Niels!! Dit is zo goed dat het niet onopgemerkt had mogen blijven.

Ze hebben vanaf mid jaren '80 een cultstatus verworven, omdat o.a. REM Big Star als grote inspitatiebron noemde. Begin jaren '90 volgden Teenage Fanclub, The Posies, The Replacements, Buffalo Tom, die allemaal aan Big Star refereerden. Voor Rykodisc was die hernieuwde interesse in Big Star aanleiding I Am The Cosmos van Chris Bell op de markt te brengen. Line Records had in 1986 en '87 de 3 albums van Big Star al op CD uitgebracht. Die heb ik toen achter elkaar gekocht. Rykodisc zou later ook de 3 Big Star albums nog uitbrengen. Die Rykodiscs gelden overigens wel als de definitief juiste uitgaves.

Slechts geëvenaard door The Sound, maar die hebben natuurlijk niet zo'n Amerikaanse sound, dus dat is alleen maar aan deze kant van de Atlantic

[quote]Tony schreef:


Ik zou zeggen lees het Big Star boek waar The Byrds veelvuldig als invloed worden aangewezen door de leden zelf. Ik vind het niet overduidelijk te horen maar het is zeker een belangrijke invloed geweest voor ze.

Je bedoelt Rob Jovanovic' Big Star: The Short Life, Painful Death, and Unexpected Resurrection of the Kings of Power Pop? Check.

Ik ontken ook niet dat The Byrds van grote invloed zijn geweest op Big Star, alleen dat The Ballad of el Goodo echt als The Byrds klinkt.

Oke dan zijn we het eens. En dat boek bedoel ik volgens mij idd.

Het nummer September Gurls vind ik anders ook ontzettend als the Byrds klinken, misschien moeten jullie toch iets meer in die band verdiepen

Volgens mij zit je er even naast, Orbit. September gurls staat niet op #1 maar op Radio City, dacht ik. En ik heb het gevoel dat veel meer mensen zich interesseren in deze groep, volgens mij, orbit. Check your sourcses, please!

Nu misschien even ja, Byrds hebben meer stemmen en een hoger cijfer met hun magnum opus hier hoor Ad

Dat was niet mijn vraag en constatering, orbit. Wat betreft The Byrds heb ik (nog) niks gezegd, amice!

Veel meer mensen dan wat bedoel je dan? En welke vraag stel je verder? Dat ik deze band of de aandacht ervoor eens moet checken heb je misschien gelijk in.. maar verder is je post allesbehalve helder.

Zowel deze als de opvolger zullen op gezette tijden op extra aandacht kunnen rekenen. Op een ander niveau dan The Beatles weliswaar. Meerdere users op deze site hebben hun verbazing als eens uitgesproken waarom deze plaat zo weinig bekend is bij het grote publiek gezien de kwaliteit die het heeft. En juist dat gegeven was de grootste kracht van deze plaat. Na de aandacht ervoor in DWDD gaat deze plaat veertig jaar na dato alsnog misschien wel doorbreken naar het grote publiek. Dat zou wat zijn. Mega Top 1000, Top 2000, rotatielijst.......musicmeter top 250.....Let op, Big Star komt er aan.

Haha droog, hij heeft hetzelfde nummer dus een keer uitgebracht. Niet zo gek dat ik het van herkende dus

Ik heb hem wegens alle commotie maar eens op cd aangeschaft en ik verhoog hem direct weer een halfje Dit album heeft eigenlijk alles wat een goed popalbum moet hebben: het zit inventief in elkaar, bevat veel afwisseling en is zeer pakkend.

Project | IDFA 2012

Even een tip! Vanavond nog één screening in Nederland. Ik ben der in ieder geval bij.

Zojuist draaide Hans Schiffers Thirteen op Radio 2. Een van de meest invloedrijke bands uit de rockgeschiedenis noemde hij het.... Bij mijn weten de eerste keer dat er een nummer van Big Star op de Nederlandse radio te horen was. Een memorabele week voor Big Star, dat is het!

Knap dat ze zo invloedrijk zijn als niemand ze kent.

'Thirteen' vind ik samen met 'The Ballad of el Goodo', 'Give Me Another Chance' en 'St. 100-6' wel de prijsnummers. Die laatste is echt schitterend, ondanks z'n korte lengte.

Je weet wat Brian Eno zei over The Velvet Underground...

Inderdaad. Ook Big Star is echte muzikantenmuziek. Dat begon met de dB's en REM eind jaren '80 en is nog steeds actueel; TIm Knol moest vandeweek ook toegeven dat de platen van Big Star zijn geluid voor een belangrijk deel hebben gevormd.

Maar ook als niet muzikant is het genieten, kan ik melden.

Eens met Stijn wat de prijsnummers betreft, die heb ik ook aangevinkt.

"my life is right" heb ik juist aangevinkt. Geweldige popsong, een Beatlesachtig liedje van Big Star niveau

Nee, ik ben nog niet overtuigd.
Wel een paar aardige liedjes, maar zelfs bij de betere nummers (voor mij: El Goodo en Thirteen) schort er toch steeds wat aan. Wat precies is moeilijk uit te leggen.
Het gitaarspel is wel mooi, en doet me denken aan een andere, ook vrij onbekende, Frans-talige tijdgenoot: Harmonium - Harmonium (1974)

Sorry, maar kan ik het toch echt niet mee eens zijn.
Zoals ik net al zei: Wel een paar aardige liedjes, maar ik bespeur toch echt geen enkele Let It Be, Across The Universe, Strawberry Fields, For No One, Taxman, I'm Only Sleeping, Here Comes The Sun, A Day in the Life of All You Need Is Love op dit album.

Gelukkig niet, dat zou het niveau van dit album flink omlaag hebben gehaald. Denk niet dat ik dan zo'n groot pleitbezorger van dit album was geweest.

@Tony: Touché!
Tuurlijk, over smaak valt verder ook niet te twisten, maar ik snap de idolatie gewoon niet zo. En ik begrijp dus niet dat mensen dit ook maar in de buurt kunnen plaatsen met het beste van The Beatles. Tenzij iemand een Beatle-hater is, maar dat lijkt me sterk, want de stijl is toch wel enigszins hetzelfde.
Het enige wat ik echt Beatle-waardig vind is het 'Hold on'-stukje in The Ballad of el Goodo.
Helaas.

Smaak he...
Maar dan All You Need is Love noemen bij de beste Beatles-nummers vind ik dan weer grappig.
IK vind dit gehele album Beatles-waardig. Geen enkel minder nummer te vinden op die plaat.

Het refrein is misschien wat afgezaagd, maar het couplet van 'All You Need Is Love' vind ik ongkend mooi.


Goed, dan toch nog even MIJN mening (want: smaak) over de verschillende nummers:
- Feel: Schreeuwerig vervelend nummer.
- The Ballad Of El Goodo: Begint prachtig, mooie melodie, mooie stem, maar dan komt aan het einde van de 1e zin opeens een onverwacht akkoord (bij 'unbelievable odds'). Als ik 'm ooit zou coveren, dan zou ik dat anders doen. Verder toch wel een erg mooi nummer, met mooie harmonies, en het 'Hold on, hold on' vind ik werkelijk prachtig.
- In The Street: Begint niet fraai. Te hoog, knijpende stem, maar kent toch mooie momenten. Het meest Beatleske nummer overigens (hoor ik Paperback Writer er in??).
- Thirteen: Eigenlijk een heel simpel liedje, maar wel met hele fraaie momenten. En ik houd wel van de melancholie in dit nummer. Mooie gitaar ook.
- Don't Lie To Me: Simpel rock 'n roll-nummertje, werkelijk niets bijzonders, en op de gitaarsolo op het eind na, doet het me ook niets.
- The India Song: Doet heel erg denken aan de Beach Boys. Ik vind het op zich wel een mooi nummer (qua melodie), maar met een ongelukkige instrumentkeuze (die fluitjes).
- When My Baby's Beside Me: Wel een catchy nummer, maar wederom niets bijzonders, en verveelt me al na 2 luisterbeurten.
- My Life Is Right: Begint veelbelovend, mooie sound, maar het refrein doet me dan weer niks.
- Give Me Another Chance: Mooi nummer. Ik blijf (zoals wel vaker) wachten op iets dat uiteindelijk niet gaat komen, maar dat vind ik hier niet storend.
- Try Again: Recht toe recht aan liedje. Ik zou me voor kunnen stellen dat dit een succesvolle single zou kunnen worden, maar persoonlijk ik vind het een zeiknummer.
- Watch The Sunrise: Prachtige opbouw met 2 gitaren die heerlijk tegen elkaar in blijven spelen. Mooie melodie en erg mooi gezongen. Voor mij het beste nummer van de plaat. Voor mensen die dit ook een van de mooiste nummers vinden, moeten Harmonium echt een keer proberen. Is overigens in het Frans.
- St 100 6: Begint aardig en had wat kunnen worden, maar het houdt er na 1 minuut mee op. Jammer.

Maar inderdaad, smaak...