Talk Talk - Laughing Stock (1991)

Ik heb het luxeprobleem dat ik nu zowel de Ba Da Bing issue uit 2011 als de Verve issue uit 2012 op vinyl heb. Eigenlijk vind ik één wel genoeg, maar ik vind het lastig beslissen welke ik weg moet doen. Hier iemand die beide issues kent en een voorkeur heeft? Ik denk dat mijn voorkeur toch gaat naar de Verve issue.

Welke is het die jij hebt, Broem?

Hier nog de originele persing op het Verve Records label.
Klinkt als een klokje.

Reptile, je kunt toch luisteren welke versie jou het beste bevalt en die dan houden? Of heb je ze nog in gesealede toestand?

Het probleem is juist dat ik het lastig kiezen vind. Ik heb de Verve issue gewassen en die is daar best van opgeknapt. Hij was eigenlijk gewoon vuil, wat natuurlijk absurd is voor een nieuwe LP, maar goed (zat ook een gewoon papieren binnenhoes om waar de LP gewoon aangeplakt zat). Ik ga de Ba Da Bing ook maar wassen en daarna beslissen. Ik had die laatste er net op liggen en hoorde iets wat me niet aanstond. Eens kijken of ik dat er met wassen uit krijg, anders wordt het zeker de Verve issue.

Op de Verve issue hoor je aan het einde van kant A het eerste nummer van kant B al beginnen en dan uitfaden. Heb jij dat ook op je originele persing? Op de Ba Da Bing is dat nl. niet zo.

Waarom hou je ze niet allebei ? Stel voor dat die ene beschadigd wordt ?

Ik hoor dat niet, nee.

Het probleem met die nieuwe persingen is vaak dat er nog vet of residu op de plaat is achtergebleven.
Het is dus zeer raadzaam om de plaat eerst te reinigen.

Ik heb de Verve uitvoering en ken de Ba da Bing versie niet. Als zelf verklaard audiofiel is de Verve uitvoering een audiofiel juweeltje.

Ok, die fade-out heeft dus alleen de Verve reissue. Niet erg verder. Reinigen is zeker geen overbodige luxe. De LP leek inderdaad wat vettig en ook zaten er veel stofjes op.

Meneer, ik hou geen platen dubbel uit angst dat er eentje zal beschadigen. Mocht dat ooit gebeuren zie het dan wel weer. Ik heb met grote regelmaat platen dubbel in huis, omdat ik ook heel veel platen verkoop (en ook inkoop). Ik probeer uiteraard altijd te zorgen dat ik een mooi exemplaar heb als ik een LP wil.

Ok, Broem, dan ziet het er naar uit dat ik de juiste keuze ga maken. Was die van jou ook zo vies? En heb je die goedkope papieren binnenhoes ook vervangen? Mijn plaat zat er gewoon in vastgeplakt.

Staat nu op en draait - vorige week ontvangen uit de US, Ba Da Bing (Universal Special Markets staat er in kleine letters bij); Universal is ook eigenaar van Polydor (en jazz-label Verve was een sublabel van Polydor).

Dit is volgens een sticker op de lp de eerste maal dat dit album op vinyl is uitgebracht in de US en Pitchfork roemt de kwaliteit - wie ben ik dan om dat in twijfel te trekken

Wat valt op bij beluistering? Even wat trefwoorden: rust, diepte, kracht en dynamiek. Ik ben zeer tevreden met de kwaliteit. Als ik hier op een redelijk volume naar luister, is er helemaal niets dat stoort - de balans, de dynamiek het klopt. Overigens wat ik een redelijk volume vind, wordt door de meesten niet gedeeld

Draai ik verder open, hoor ik nog steeds geen rumble, IM of harmonische distorsion. Kortom, een fijne persing. Ben wel benieuwd naar die recente Verve-persing dan vandaan komt. Nogmaals: ik heb een US lp, afkomstig uit de US, dus niet een in licentie hier door MoV geperst exemplaar.

Dat origineel gaat er ook nog wel eens komen - de enige manco

Blijft een magische beleving om op deze manier naar muziek te luisteren die je al jaren door en door kent. Zo'n pracht uitvoering geeft toch weer die heerlijke boost om er weer eens goed voor te gaan zitten. Buiten de mooie muziek een vette plus als het ook nog eens zo goed klinkt. Kan nog zo blij zijn als een klein kind als er zo'n pakketje in huize Broem wordt afgegeven.

De Verve reissue is van de Universal Back to Black serie en is een Europese persing. Land weet ik niet.

Klopt. Nav deze post eens op gelet. Was me nooit eerder opgevallen. Vreemd. Ik heb de Ba Da Bing versie niet maar geloof het meteen. Toch slordig. Mijn Ba Da Bing versie van Mark Hollis - Mark Hollis (1998) klinkt wel goed maar laat bij rustige passages of overgang naar een volgend nummer aardig wat achtergrond 'rumble' horen. Erg slordig. Bekend probleem bij andere Ba Da Bing releases? Ik heb er nl verder geen. For sure dat het niet aan mijn draaitafel(s) ligt.

Het is op de Verve reissue, maar op de originele persing hoor je dus ook al het begin van kant B uitfaden? Op Ba Da Bing is dat niet. De rumble is bij Ba Da Bing reissues vaker hoorbaar volgens mij. Kan me herinneren dat ik het ook hoorde bij Laughing Stock, maar dat is dan weer mijn ervaring, want mjuman heeft het niet. Misschien ligt het wel aan mijn niet al te duren element/naald.

Ik ken de "voorecho" alleen van cassettebandjes.

Niks geen voorecho. Zit in de mix en/of productie van het album. Het zijn gewoon enkele seconden van de overgang naar het nieuwe nummer (die verder gaat op kant B - dat dan weer wel)

Ja die voorecho en het uitfaden van het eerste nummer van kant B op kant A zijn best wel twee verschillende dingen. Maar die voorecho ken ik zeker ook. Ik dacht dat dat met name bij veelgedraaide platen zo was.
Bij Ba Da Bing issues, zoals Mark Hollis en Laughing Stock is volgens mij nogal goed hoorbaar dat de naald door de groef loopt. Bedoel je dat met rumble, mju? Ik heb het idee dat dat aan het soort vinyl ligt. Mede doordat gekleurd vinyl dat ook vaak heeft.

Ik blijf zeker bij de les vrind Mjuman ben maar niet bang. Ik zeg dat het bij dit specifieke album van Talk Talk geen 'voorecho' is wat ik beschrijf. No Way. Wellicht iets te maken met jouw 'begrijpend lezen' maar niet die van mij. Naar het fenomeen 'voorecho' ben ik benieuwd. De rumble op Mark Hollis zit in de persing en heeft volgens mij weinig tot niks (kan wellicht versterkt of verzwakt worden) met de draaitafel te maken. Ben wel nieuwsgierig of het in meer Ba Da Bing persingen voorkomt. Is een reden om af te haken voor mij. Irritant en werkt te veel technisch luisteren in de hand.

Noodt dit album tot anale uitwisseling? Ik dacht t niet.

Dat zou niet erg 'semantisch' zijn

Fade out, IM, voorecho, harmonische distortion, rumble. Deze plaat toch nog maar eens beter beluisteren, ik voel een onomasiologische ervaring opdoemen

♥♫Prachtige plaat♥♫

Ik had al tig jaren "slechts" de eerste vier albums, plus wat maxi singles en verzamelaars van dit geweldige trio op lp en cd staan. Nu heb ik eindelijk deze ♫♫ gevonden ... waar was ik al die tijd?

Op ontdekkingsreis denk ik ? Tip van mij: Mark Hollis - Mark Hollis zoals je weet, de zanger van Talk Talk heeft nog even een zeer prachtig 'vervolg' album gemaakt. In mijn opinie een opvolger van Laughing Stock en Talk Talk - Spirit of Eden

Ik denk het, meneer! Ik ga de solo van Mark ook zeker een keer beluisteren! Even deze laten bezinken en draai nu even het schitterende The Colour Of Spring!

En ik kan je alleen maar gelijk geven.

Deze albums verdienen de tijd om naar te luisteren en te laten bezinken.

Geniet er van. Mocht je die van Hollis beluisterd hebben ben ik benieuwd naar je reactie.

Dank je wel, meneer! Zojuist de soloplaat van Mark Hollis beluisterd. En inderdaad... deze muziek moet je heel goed tot je nemen en even laten bezinken. Dit album, evenals de laatste twee van Talk Talk, is totaal niet geschikt als "ik doe tijdens het beluisteren ook nog even wat anders", want dan ontgaat je al dat moois. Als ik ga stoffen, ramen lappen o.i.d. is een swingert als "Without You" meer geschikt!

Pfff,,nieuwe installatie dus meteen een Talk Talk weekeind georganiseerd...Wat moet ik er van zeggen? Wat gaat deze muziek hard en diep naar binnen...Iedere keer weer en steeds weer ontdekkingen.Wat voel ik me een rijk mens dit te kennen want hier hoor ik de meest pure liefde voor muziek. Zo smaakvol en integer.

Een mooi iets om naar uit te kijken.. Neem de tijd..

Opgeslagen in het hersenarchief. Ga deze binnenkort maar eens aandacht geven.
Evenals Colour Of Spring en Spirit Of Eden.
Ooit wel eens flarden gehoord. Maar lang geleden.....Moet er maar eens serieus werk van gaan maken.
Ultieme herfst/winter muziek toch ??

Doe ik meneer.

Herfst/Wintermuziek is t zeker, maar ach het is in alle seizoenen wel mooi om te luisteren..ik doe t graag in de nazomer daarna kwam nog t soloalbum van Mark Hollis..ligt in het verlengde, maar nog verstilder en minimalistischer..maar hemels mooi..daarna is ie gestopt, was ie er klaar mee...ik zou ze in de volgorde van uitgave beluisteren, maar misschien spreekt dat voor zich..

Wat ik ook aan kan raden is het album van Beth Gibbons en Rustin Man...Zij is de zangeres van Portishead en hij Paul Webb, de bassist van Talk Talk..album heet Out of Season, een uiterst smaakvolle herfst achtige samenwerking..echt een aanrader, voor zover je m nog niet kent..