Talk Talk - Laughing Stock (1991)

Voor mij waren de jaren 90 de jaren van Nevermind en Ten.
Een totaal ander geluid.
Deze van Talk Talk vinf ik echt meer jaren 80.
Dat bands vervolgens dit album zien als uitgangspunt om zelf muziek te maken, is prima en bijzonder.

Voor mij waren begin jaren 90 shoegaze en grunge..mid jaren 90 britpop..eind jaren 90 postpunk en TT tijdloos

En dan vergeten we maar even stromingen als dance en nu metal..thank you please...

Ja, het heeft er natuurlijk vooral mee te maken hoe je zelf deze periode beleefde.
Leeftijd speelt ook een grote rol.
Ik was 18 jaar in 2001.

De tragiek van veel geniale muziek/musici, maar ook schilders bijv, is dat ze in hun eigen tijd nauwelijks de erkenning en waardering kregen waarop ze recht hadden. Het mechaniek van de aesthetischer Distanz deed hen jaren na dato veelal alsnog recht. Er is nog nooit zoveel Joy Division verkocht als de laatste 10 jaar en datzelfde geldt voor de laatste twee van Talk Talk.

Net als Patrick Watson (en Lamb) twee jaar geleden zou ik graag Talk Talk eens zien optreden met The Amsterdam Sinfonietta - dat zal wel een onvervulde wens blijven

Toch denk ik dat dit album niet alleen de verdienste is van Hollis, de rol van Paul Webb schat ik ook hoog in.
Hij liet later met Beth Gibbons van Portishead horen waar hij zelf toe in staat was; Beth Gibbons & Rustin Man - Out of Season (2002).
Hij is namelijk Rustin Man op dit album.

Oh dat klopt helemaal: Lee Harris en Paul Webb waren samen de V6-motor van Talk Talk, alleen Hollis was de chauffer van de auto

Een blik op live-beelden van Talk Talk volstaat: Webb en Harris houden de band overeind. Dezelfde twee zijn ook de kern van 'O'rang.

Trouwens een mooi album..echter Paul Webb had toen TT al enige jaren verlaten..dus hij doet niet mee op dit album..

Feitelijk was TT meer een project geworden van Hollis en Friese-Greene..

Nope, Webb verliet de band precies in de periode dat ze voor twee albums tekenden bij Polydor (1991) - er gaan geruchten dat er wel degelijk opnames zijn voor dit album waarop hij meespeelde; naar de oorzaak van het vertrek kunnen we alleen maar raden. Tim Friese-Greene (keyboards/productie) was altijd al de man op de achtergrond.

Op wikipedia staat dat hij TT na 88 verliet..hij staat ook helemaal niet bij personell van dit album..dus weet niet beter dan dat hij TT na Eden verliet..

Ik lees het nu ook, terwijl dit album juist zo in het verlengde van de voorganger ligt.
Ik was er van overtuigt dat Paul Webber er tot het einde bij zat.

Mij ook niet echt duidelijk..er staat hij speelde bas voor ze tot 88..daarna id ook over dat contract en dat hij tegen de tijd dat Stock uitgebracht werd TT had verlaten. Verliet hij ze dan al in 88 of 89 of 90 en deed hij deels mee met Stock? Iig is hij niet gecredit voor Stock..dus doet hij er ook niet aan mee..

Iig blijft Out of Season n heerlijk album..

Lees de Engelse wiki over 1991 en het gedoe met EMI en het tekenen bij Polydor maar 'ns goed; er staat "by this time Webb had left the group". Het lijkt mij uiterst onwaarschijnlijk dat een label een contract aanbiedt voor twee albums wanneer een van de keymembers (driving force kan je gerust zeggen) de band heeft verlaten. M.n. uit live-opnames blijkt de kracht van bas en drum bij Talk Talk - ' huurlingen' werden gebruikt voor keyboards, percussie en gitaar.

Er was vroeger een Deen aan de universiteit (ik meen in Esbjerg) die een heel uitgebreide site over Talk Talk onderhield Daar heb ik veel info vandaan - laatste keer dat ik die site bezocht was ca 3 jaar geledenen toen was 't een beetje stil. Misschien is er wel mee gekapt - zonde was een heel uitgebreide site, m.n. discografisch en veel nuttige info

Tja toch lijkt het zo te zijn..live deden ze maar tot 86..en hij staat niet bij de credits..heb de engelse wiki gelezen..er staat tegen de tijd stock uit werd gebracht was webb al weg dus die was al weg en deed niet mee. Wie weet was webb niet zo n drijvende kracht en was ie na eden er wel klaar mee..nergens staat hij vermeld dat hij meedeed aan dit album..

Dit staat allemaal ook op progwereld.org. er staat trouwens ook dat Harris ook geen onderdeel meer uit maakte van TT maar slechts meedeed als sessiemuziekant..

Ook op de wike pagina van dit album staat dat Webb al weg was bij de opname van dit album:

"Original bass guitarist Paul Webb had left the band prior to recording, reducing Talk Talk to the duo of Lee Harris and Mark Hollis"

Vannacht deze Laughing Stock en de voorganger de revue laten passeren in het schemerlicht van de lantaarnpaal door het beslagen slaapkamerraam.
Ik heb deze albums dus nu allebei maar de top 10 in geslingerd.

Deze albums heb ik weliswaar veel later in de tijd beluisterd dan de eerste drie albums van Talk Talk. Ik volgde de groep vanaf ongeveer het begin en heb ze ooit eens mogen fotograferen tijdens een of andere fanclubdag. Jawel... deze aardige jongens kwamen zomaar "onaangekondigd" langs om handtekeningen uit te delen en een praatje te maken. Ze hadden absoluut geen sterallures, ze waren eerder wat schuchter en werden gelukkig niet besprongen door horden fans, want die waren er niet... dus had je ruimschoots overal de tijd voor. Hoogstwaarschijnlijk vond ik dat foto's maken toch belangrijker dan die handtekeningen, want die ben ik vergeten...

Maar deze albums zijn inderdaad waanzinnig mooi en tijdloos!

Dat het op progwereld.org staat, zegt me erg weinig; prog en wave don't mix that well. In mijn studietijd was wave een belangrijke component en ik heb Talk Talk altijd trouw gevolgd. Nooit gesnapt waarom proggers zo nodig Talk Talk wilden annexeren.

Hollis was altijd wars van hokjes en van het traditionele 'gedoe' in de muziekwereld. Die tijdslijn is niet zo simpel als hier (wiki) wordt beweerd. Ik zal wel eens kijken wat ik ervan kan achterhalen.

Op de wiki van 'O'rang stond de link naar de site van die Deen, die complete overzichten had aangelegd, maar die link is dood. Zal wel eens zoeken. Volgens mij is het deels ook een botsing geweest van ego's en wellicht was Webb die juridische rompslomp rond de rechten behoorlijk zat. De relatie tussen EMI en Talk Talk was iig goed verpest: EMI bracht zonder instemming van de groep Natural History uit en vervolgens (nog erger) History Revisted; vervolgens hebben ze de groep een proces willen aanspannen wegens het leveren van een wanprestatie (Spirit of Eden), maar die aanklacht is door de rechter niet ontvankelijk verklaard.

Een wanprestatie.........wat een losers dat EMI.
Dat het commercieel niet aansloeg is de frustatie, maar het een wanprestatie noemen is een grove beleding naar de band toe.
Grote platenmaatschapijen als deze bestonden helaas toen al uit bonzen in pakken met weinig verstand van muziek.
Doelstellingen en hits.........Talk Talk trok zijn neus er voor op.

Maar scoorde ondertussen (onbedoeld) wel grote hits...

De hitgevoeligheid van voor Eden begrijp ik best.
Hoe goed ook, perfect gesneden voor de radio.
Ik weet niet of ze daar op schreven, het pastte in ieder geval prima in het tijdsbeeld van de 80's.

Maar de verandering vanaf Eden spreekt boekdelen.

Ik ben wel nieuwsgierig hoe je onbedoeld een hit kan scoren . . . .
Je brengt een single uit.
Je maakt een clip.
Hoe onbedoeld kan het zijn?

Ook de jongens van Talk Talk begrepen donders goed dat hun hobby gefinancierd werd door kopers van muziek.

Heb je wel een punt Ziegler.
Ik weet niet in hoeverre de band op een gegeven moment nog achter hun prillere werk - incl. de hits stonden.
Maar zoals eerder gememoreerd, de mannen waren nogal wars van commercie en de hele glitter er omheen.
Op Colour Of Spring is in wezen al een kanteling te horen.
Alles heeft aan diepgang gewonnen, al heeft het nog toegankelijkheid.
Maar dat er iets broeit moge duidelijk zijn.

De stap naar Spirit Of Eden is vrij logisch.
De band was bekend, werd gewaardeerd, maar dit wilden ze kennelijk echt.
Op Laughing Stock is dat nog uitdrukkelijker.
Ze lieten zich niet overhalen om na de relatieve flop van Eden terug te gaan naar de popmuziek.
Dat stadium was gepasseerd.

Betreft de voorgaande hits...... voor wat, hoort wat.
Het bracht ze wel waar ze uiteindelijk voor stonden.

Dat is een leuk 'weetje'. Die rechter had blijkbaar ECHT verstand van muziek

Ja dit laatste wist ik ook niet..schandalig eigenlijk..na colour of spring dat succesvol was kregen ze een flinke zak geld voor een volgend album..dat t ze niet aan stond is hun probleem..wanprestatie pff wat n protserige lui. Eden is een hemels werkstukje..

Interessante link met interviews en recensies

Snow In Berlin: Laughing Stock - a Talk Talk & Mark Hollis resource - snowinberlin.com

Mooi om te lezen, bedankt Luigifort!