Pink Floyd - Atom Heart Mother (1970)
mijn stem
962 stemmen
0
geplaatst: 3 oktober 2008, 21:03 uur
Ook jammer dat ze Marooned niet speelden in Gdansk, want dat blijft ook een supergoed instrumentaal stuk wat zich met het beste ooit van PF kan meten. oeps bij het verkeerde album gepost. 
0
geplaatst: 3 oktober 2008, 22:02 uur
Ik heb specifieke herinneringen/beelden bij het titelnummer (zoals ik dat met wel meerdere nummers heb).
Dit nummer speelde door mijn hoofd tijdens een vakantie in het jaar 1981 in Noord-Scandinavië. We trokken door het uitgestrekte bossen- en toendralandschap van Noord-Finland en Noorwegen. De lange avonden- en nachten waarin het niet donker werd, de stilte en eindeloosheid van de natuur daar, in combinatie met dat "rare" Atom Heart Mother titelnummer was iets heel bijzonders wat ik nooit meer vergeet.
Telkens als ik dit nummer hoor zie ik de beelden weer voor me.
Dit nummer speelde door mijn hoofd tijdens een vakantie in het jaar 1981 in Noord-Scandinavië. We trokken door het uitgestrekte bossen- en toendralandschap van Noord-Finland en Noorwegen. De lange avonden- en nachten waarin het niet donker werd, de stilte en eindeloosheid van de natuur daar, in combinatie met dat "rare" Atom Heart Mother titelnummer was iets heel bijzonders wat ik nooit meer vergeet.
Telkens als ik dit nummer hoor zie ik de beelden weer voor me.
0
geplaatst: 4 oktober 2008, 17:31 uur
Ik ben gisteravond bijna in slaap gevallen tijdens het beluisteren van "If' en "Alan's Psychedelic Breakfast".
Niets ten nadele van deze nummers, het geeft voor mij alleen maar aan hoe rustgevend ze zijn.
Niets ten nadele van deze nummers, het geeft voor mij alleen maar aan hoe rustgevend ze zijn.
0
geplaatst: 4 oktober 2008, 17:45 uur
Je moet Alan`s Breakfast s`morgens vroeg opzetten tijdens het ontbijt Bulldozer en niet voor het slapen gaan . 
0
geplaatst: 4 oktober 2008, 20:37 uur
rudiger schreef:
Je moet Alan`s Breakfast s`morgens vroeg opzetten tijdens het ontbijt Bulldozer en niet voor het slapen gaan .
Je moet Alan`s Breakfast s`morgens vroeg opzetten tijdens het ontbijt Bulldozer en niet voor het slapen gaan .
Je kunt het ook opzetten om te leren hoe je je brood moet smeren, koffie moet zetten of de keuken kan blauw latten worden. In dat geval maakt het dagdeel niet zo veel uit.
0
geplaatst: 13 oktober 2008, 09:08 uur
Na enkele luisterbeurten heb ik besloten om mijn waardering voor dit album op te hogen tot het maximum.
Ik kan er niet omheen, zwakke punten zijn er niet op dit album.
Of het zou de wat doffe geluidskwaliteit moeten zijn, misschien moeten ze eens een geremasterde versie uitbrengen.
Ik kan er niet omheen, zwakke punten zijn er niet op dit album.
Of het zou de wat doffe geluidskwaliteit moeten zijn, misschien moeten ze eens een geremasterde versie uitbrengen.
0
geplaatst: 28 oktober 2008, 17:49 uur
Als je het titelnummer van dit album beluistert, kun je tot maar één conclusie komen; dit zijn échte musici. Nu wil ik niet zeggen dat ze zich meteen kunnen meten met grootheden als Mozart en Beethoven, maar ze komen van alle bands van de afgelopen 50 jaar het dichtst in de buurt.
Pink Floyd laat zich hier van een hele andere kant zien en bewijst hier varierend, origineel en briljant te zijn.
Atom Heart Mother - het nummer - is klassieke muziek, hier en daar gemixt met 'moderne' muziek (drum, gitaar) en op een gegeven moment heerlijk experimenteel. Een van de mooiste stukken van dit nummer is de opbouw naar de zin 'silence in the studio' en hoe alles daarna weer precies in elkaar past en prachtig verdergaat.
Dan hebben we nóg 4 nummers op dit album, waarvan Summer '68 mijn favoriet is (Richard Wright; petje af).
Alan's Psychedelic Breakfast vind ik gewoon humor afgewisseld met rustige muziek.
Al met al een prachtig album. Je moet er overigens wel meerdere keren naar luisteren voordat je hem kan waarderen, want in het begin lijkt het heel rommelig. Je moet jezelf als het ware aanpassen aan de muziek en een beetje in de sfeer komen. Dan is dit geniale muziek.
Pink Floyd laat zich hier van een hele andere kant zien en bewijst hier varierend, origineel en briljant te zijn.
Atom Heart Mother - het nummer - is klassieke muziek, hier en daar gemixt met 'moderne' muziek (drum, gitaar) en op een gegeven moment heerlijk experimenteel. Een van de mooiste stukken van dit nummer is de opbouw naar de zin 'silence in the studio' en hoe alles daarna weer precies in elkaar past en prachtig verdergaat.
Dan hebben we nóg 4 nummers op dit album, waarvan Summer '68 mijn favoriet is (Richard Wright; petje af).
Alan's Psychedelic Breakfast vind ik gewoon humor afgewisseld met rustige muziek.
Al met al een prachtig album. Je moet er overigens wel meerdere keren naar luisteren voordat je hem kan waarderen, want in het begin lijkt het heel rommelig. Je moet jezelf als het ware aanpassen aan de muziek en een beetje in de sfeer komen. Dan is dit geniale muziek.
0
geplaatst: 28 oktober 2008, 20:45 uur
jeewee* schreef:
Als je het titelnummer van dit album beluistert, kun je tot maar één conclusie komen; dit zijn échte musici. Nu wil ik niet zeggen dat ze zich meteen kunnen meten met grootheden als Mozart en Beethoven, maar ze komen van alle bands van de afgelopen 50 jaar het dichtst in de buurt.
Pink Floyd laat zich hier van een hele andere kant zien en bewijst hier varierend, origineel en briljant te zijn.
Atom Heart Mother - het nummer - is klassieke muziek, hier en daar gemixt met 'moderne' muziek (drum, gitaar) en op een gegeven moment heerlijk experimenteel. Een van de mooiste stukken van dit nummer is de opbouw naar de zin 'silence in the studio' en hoe alles daarna weer precies in elkaar past en prachtig verdergaat.
Dan hebben we nóg 4 nummers op dit album, waarvan Summer '68 mijn favoriet is (Richard Wright; petje af).
Alan's Psychedelic Breakfast vind ik gewoon humor afgewisseld met rustige muziek.
Al met al een prachtig album. Je moet er overigens wel meerdere keren naar luisteren voordat je hem kan waarderen, want in het begin lijkt het heel rommelig. Je moet jezelf als het ware aanpassen aan de muziek en een beetje in de sfeer komen. Dan is dit geniale muziek.
Als je het titelnummer van dit album beluistert, kun je tot maar één conclusie komen; dit zijn échte musici. Nu wil ik niet zeggen dat ze zich meteen kunnen meten met grootheden als Mozart en Beethoven, maar ze komen van alle bands van de afgelopen 50 jaar het dichtst in de buurt.
Pink Floyd laat zich hier van een hele andere kant zien en bewijst hier varierend, origineel en briljant te zijn.
Atom Heart Mother - het nummer - is klassieke muziek, hier en daar gemixt met 'moderne' muziek (drum, gitaar) en op een gegeven moment heerlijk experimenteel. Een van de mooiste stukken van dit nummer is de opbouw naar de zin 'silence in the studio' en hoe alles daarna weer precies in elkaar past en prachtig verdergaat.
Dan hebben we nóg 4 nummers op dit album, waarvan Summer '68 mijn favoriet is (Richard Wright; petje af).
Alan's Psychedelic Breakfast vind ik gewoon humor afgewisseld met rustige muziek.
Al met al een prachtig album. Je moet er overigens wel meerdere keren naar luisteren voordat je hem kan waarderen, want in het begin lijkt het heel rommelig. Je moet jezelf als het ware aanpassen aan de muziek en een beetje in de sfeer komen. Dan is dit geniale muziek.
0
geplaatst: 29 oktober 2008, 17:00 uur
Atom heart mother is een prachtig album. Ik betrap me er zelf op, dat ik dit album de laatste jaren meer heb beluisterd, dan bijvoorbeeld Wish you were here of Dark side of the moon. Het gegeven dat dit album toch wat experimenteler is, zal daar wel debet aan zijn.
Ik kan me heel goed vinden in de recensie van jeewee. Dat "silence in the studio" bij het titelnummer vind ik ook wel maf hoor. Het titelnummer is mijn favoriet, maar de andere nummers (vooral Summer '68) zijn ook heerlijk genietbaar. Alleen "het psychedelische ontbijt" dat blijft voor mij een moeilijk te vatten nummer, wel lekker relaxt overigens.
Wat mij betreft is dit verplichte kost voor diegene die Pink Floyd volledig wil ontdekken. En wat mij nog altijd verbaast is dat de heren zelf niet (meer) te spreken zijn over dit album.
Ik kan me heel goed vinden in de recensie van jeewee. Dat "silence in the studio" bij het titelnummer vind ik ook wel maf hoor. Het titelnummer is mijn favoriet, maar de andere nummers (vooral Summer '68) zijn ook heerlijk genietbaar. Alleen "het psychedelische ontbijt" dat blijft voor mij een moeilijk te vatten nummer, wel lekker relaxt overigens.
Wat mij betreft is dit verplichte kost voor diegene die Pink Floyd volledig wil ontdekken. En wat mij nog altijd verbaast is dat de heren zelf niet (meer) te spreken zijn over dit album.
0
geplaatst: 1 november 2008, 02:52 uur
royh schreef:
Atom heart mother is een prachtig album. Ik betrap me er zelf op, dat ik dit album de laatste jaren meer heb beluisterd, dan bijvoorbeeld Wish you were here of Dark side of the moon. Het gegeven dat dit album toch wat experimenteler is, zal daar wel debet aan zijn.
Ik kan me heel goed vinden in de recensie van jeewee. Dat "silence in the studio" bij het titelnummer vind ik ook wel maf hoor. Het titelnummer is mijn favoriet, maar de andere nummers (vooral Summer '68) zijn ook heerlijk genietbaar. Alleen "het psychedelische ontbijt" dat blijft voor mij een moeilijk te vatten nummer, wel lekker relaxt overigens.
Wat mij betreft is dit verplichte kost voor diegene die Pink Floyd volledig wil ontdekken. En wat mij nog altijd verbaast is dat de heren zelf niet (meer) te spreken zijn over dit album.
Atom heart mother is een prachtig album. Ik betrap me er zelf op, dat ik dit album de laatste jaren meer heb beluisterd, dan bijvoorbeeld Wish you were here of Dark side of the moon. Het gegeven dat dit album toch wat experimenteler is, zal daar wel debet aan zijn.
Ik kan me heel goed vinden in de recensie van jeewee. Dat "silence in the studio" bij het titelnummer vind ik ook wel maf hoor. Het titelnummer is mijn favoriet, maar de andere nummers (vooral Summer '68) zijn ook heerlijk genietbaar. Alleen "het psychedelische ontbijt" dat blijft voor mij een moeilijk te vatten nummer, wel lekker relaxt overigens.
Wat mij betreft is dit verplichte kost voor diegene die Pink Floyd volledig wil ontdekken. En wat mij nog altijd verbaast is dat de heren zelf niet (meer) te spreken zijn over dit album.
De heren vergissen zich ook......Atom Heart Mother en Meddle zijn de centrale ankers in hun oeuvre.
0
geplaatst: 1 november 2008, 03:04 uur
titan57nl schreef:
De heren vergissen zich ook......Atom Heart Mother en Meddle zijn de centrale ankers in hun oeuvre.
(quote)
De heren vergissen zich ook......Atom Heart Mother en Meddle zijn de centrale ankers in hun oeuvre.
Over Meddle ben ik het zeker eens.
Persoonlijk vind ik dit een soort van tussengrondje tussen Ummagumma en Meddle in waar experimenten te horen zijn die gedeeltelijk slagen. Wat van de grond komt klinkt geweldig, maar waarbij dat niet het geval is dut deze plaat onmiddelijk in. Neem het titelnummer: Het bevat beslist enkele gedenkwaardige passages, maar het is te weinig boeiend om een kwartier mee te vullen, laat staan de 25 minuten die het duurt. En met If kan ik eigenlijk ook weinig.
0
geplaatst: 4 november 2008, 18:38 uur
royh schreef:
Wat mij betreft is dit verplichte kost voor diegene die Pink Floyd volledig wil ontdekken. En wat mij nog altijd verbaast is dat de heren zelf niet (meer) te spreken zijn over dit album.
Wat mij betreft is dit verplichte kost voor diegene die Pink Floyd volledig wil ontdekken. En wat mij nog altijd verbaast is dat de heren zelf niet (meer) te spreken zijn over dit album.
Atom Heart Mother is a good case, I think, for being thrown into the dustbin and never listened to by anyone ever again! [...] It was pretty kind of pompous, it wasn't really about anything.
- Roger Waters - Rock Over London Radio Station - 15 March 1985, for broadcast 7 April/14 April 1985
Some of it now, like Atom Heart Mother, strikes me as absolute crap, but I no longer want or have to play stuff I don't enjoy.
- David Gilmour - November 1994
dit komt trouwens van wikipedia, en daar haal ik uit dat het grootste bezwaar van Pink Floyd zelf tegen dit album is, is dat het nergens over gaat. nou daar hebben ze gelijk in maar ik vind dat echt niet erg!! haha misschien moeten ook zij het vaker luisteren voordat ze het kunnen waarderen
0
geplaatst: 4 november 2008, 20:48 uur
Dit zijn wel wat oudere reacties van de heren Waters en Gilmour. Het zou zomaar kunnen dat ze er nu toch iets genuanceerder over denken.
0
geplaatst: 4 november 2008, 21:40 uur
titan57nl schreef:
De heren vergissen zich ook......Atom Heart Mother en Meddle zijn de centrale ankers in hun oeuvre.
(quote)
De heren vergissen zich ook......Atom Heart Mother en Meddle zijn de centrale ankers in hun oeuvre.
Dit laatste is helemaal waar, ik dacht dat ik een zeikerd was door dit te vinden, maar gelukkig hier een medestander.
Dat de heren zelf niet zo te spreken zijn over het album zegt vooral iets over hun commerciële belangen en het niet willen erkennen van het feit dat er vroeger toch soms ook heel aardig werd gemusiceerd. David Gilmour had On an island aardig kunnen opleuken, als hij zich even had laten inspireren door Atom heart mother.................................
0
geplaatst: 5 november 2008, 16:48 uur
musician schreef:
Dit laatste is helemaal waar, ik dacht dat ik een zeikerd was door dit te vinden, maar gelukkig hier een medestander.
Dat de heren zelf niet zo te spreken zijn over het album zegt vooral iets over hun commerciële belangen en het niet willen erkennen van het feit dat er vroeger toch soms ook heel aardig werd gemusiceerd. David Gilmour had On an island aardig kunnen opleuken, als hij zich even had laten inspireren door Atom heart mother.................................
(quote)
Dit laatste is helemaal waar, ik dacht dat ik een zeikerd was door dit te vinden, maar gelukkig hier een medestander.
Dat de heren zelf niet zo te spreken zijn over het album zegt vooral iets over hun commerciële belangen en het niet willen erkennen van het feit dat er vroeger toch soms ook heel aardig werd gemusiceerd. David Gilmour had On an island aardig kunnen opleuken, als hij zich even had laten inspireren door Atom heart mother.................................
know exactly what you mean, ik vind eerlijk gezegd On an Island best wel een crap-album. en best jammer dat de PF-ers er niet meer positief over denken want de muziek is gewoon hartstikke knap. (van atom heart mother)
0
geplaatst: 12 november 2008, 20:10 uur
royh schreef:
Atom heart mother is een prachtig album. Ik betrap me er zelf op, dat ik dit album de laatste jaren meer heb beluisterd, dan bijvoorbeeld Wish you were here of Dark side of the moon. Het gegeven dat dit album toch wat experimenteler is, zal daar wel debet aan zijn.
Atom heart mother is een prachtig album. Ik betrap me er zelf op, dat ik dit album de laatste jaren meer heb beluisterd, dan bijvoorbeeld Wish you were here of Dark side of the moon. Het gegeven dat dit album toch wat experimenteler is, zal daar wel debet aan zijn.
Eindelijk de geremasterde versie in huis.
Blijft echt prachtig en tijdloos. Waardering blijft staan.
Je krijgt zo een hele collectie: met eerst de gewone cd en dan de geremasterde versie. Het lijkt net of Pink floyd twee keer zoveel cd's heeft gemaakt.
0
geplaatst: 15 november 2008, 11:01 uur
musician schreef:
Eindelijk de geremasterde versie in huis.
Blijft echt prachtig en tijdloos. Waardering blijft staan.
Je krijgt zo een hele collectie: met eerst de gewone cd en dan de geremasterde versie. Het lijkt net of Pink floyd twee keer zoveel cd's heeft gemaakt.
Eindelijk de geremasterde versie in huis.
Blijft echt prachtig en tijdloos. Waardering blijft staan.
Je krijgt zo een hele collectie: met eerst de gewone cd en dan de geremasterde versie. Het lijkt net of Pink floyd twee keer zoveel cd's heeft gemaakt.
Waar is die geremasterde versie te krijgen?
0
geplaatst: 15 november 2008, 12:27 uur
Uit Canada via e-bay.
Aan de binnenkant, dus achter de cd staat digital remasters p1994.
Dus dat is al weer enige tijd terug.
Gedaan door James Guthrie.
Zo spectaculair lijkt mij dit niet?!
Aan de binnenkant, dus achter de cd staat digital remasters p1994.
Dus dat is al weer enige tijd terug.
Gedaan door James Guthrie.
Zo spectaculair lijkt mij dit niet?!
0
geplaatst: 16 november 2008, 10:21 uur
Spectaculair........ik wist gewoon niet dat er een geremasterde versie bestond. Vandaar mijn verbazing.
Ik ga hier maar eens achteraan.
Ik ga hier maar eens achteraan.
0
geplaatst: 16 november 2008, 12:41 uur
Inderdaad spectaculair... Pas sinds 1994 in elke platenzaak te verkrijgen. Met o.a. ook de ontbijtkaart er bij gestoken in twee talen.
Je ziet deze versie zelfs voor rond de 7 euro al in de winkel op stapel liggen,
Je ziet deze versie zelfs voor rond de 7 euro al in de winkel op stapel liggen,
0
geplaatst: 16 november 2008, 13:15 uur
vigil schreef:
Inderdaad spectaculair... Pas sinds 1994 in elke platenzaak te verkrijgen. Met o.a. ook de ontbijtkaart er bij gestoken in twee talen.
Je ziet deze versie zelfs voor rond de 7 euro al in de winkel op stapel liggen,
Inderdaad spectaculair... Pas sinds 1994 in elke platenzaak te verkrijgen. Met o.a. ook de ontbijtkaart er bij gestoken in twee talen.
Je ziet deze versie zelfs voor rond de 7 euro al in de winkel op stapel liggen,
Ik bezit al jaren de remasterde versie , alleen heb ik geen 7 euro betaald en zat er geen ontbijtkaart in .
De cd zelf is `n picture disc met de koe erop in `n bruine achtergrond.
0
geplaatst: 16 november 2008, 14:21 uur
Ach, wat maakt het uit of je wel of niet de geremasterde versie hebt, het gaat om de composities op dit album. In dat geval is hier sprake van een album wat zijn tijd wel mee zal gaan. Ik blijf het een bijzonder ding vinden uit de pop-historie.
0
Kid A(cid)
geplaatst: 16 november 2008, 16:39 uur
Of je hebt natuurlijk een tweedehands vinyl-versie die uit de DDR komt zo te zien. 
0
geplaatst: 17 november 2008, 16:51 uur
De vraag is of deze plaat wel in de DDR mocht überhaupt, want wellicht is op Alan's Psychedelic Breakfast wel een geheime boodschap te horen die niet strookt met het beleid van destijds.
0
geplaatst: 17 november 2008, 17:03 uur
Gerards Dream schreef:
De vraag is of deze plaat wel in de DDR mocht überhaupt, want wellicht is op Alan's Psychedelic Breakfast wel een geheime boodschap te horen die niet strookt met het beleid van destijds.
De vraag is of deze plaat wel in de DDR mocht überhaupt, want wellicht is op Alan's Psychedelic Breakfast wel een geheime boodschap te horen die niet strookt met het beleid van destijds.
Toen ik in 1982 in de DDR was, heb ik me een ongeluk gezocht naar een beetje platenzaak met een goede voorraad, per slot is het verzamelen van LP's niet aan een speciaal land gebonden.
Nou, ik kan zeggen dat ik in Oost Berlijn helemaal niets Westers heb gevonden, laat staan een LP van Pink floyd. Ja, Oostduitse troep.
Er werd toen wel bijna een maandbedrag geboden voor mijn cassette met aan de ene kant Tom Petty en aan de andere kant Alan Parsons. Met mijn goede hart heb ik die toen maar weggegeven. Ik hoop niet dat het stampwerk van Petty (Long after dark) nog heeft geleid tot gevangenisstraf.
0
Antonio
geplaatst: 5 december 2008, 23:45 uur
Jammer dat Ron Geesin's aanzienlijke aandeel op dit album (de orkestrale stukken) zwaar onderbelicht worden.
Zonder zijn hulp was dit album nooit gebeurd, althans dan had het nooit geklonken zoals we het nu kennen...
Maar goed, een album dat zeer zeker niet tegenvalt.
De ultieme zondagochtendplaat perhaps ???
Ik heb hem ook op LP, als onderdeel van een collage van LP hoezen aan mijn muur, dus ik kijk dagelijks naar die fijne koe, Lulubelle heet ze geloof ik...
Nog steeds een geniale hoes, in al zijn eenvoud.
Wat betreft de muziek, het titelnummer is samen met Sunday Morning van The Velvet Underground dus 1 van mijn favoriete zondagochtendnummers.
Heerlijk theatraal, met die koren en dat blaasorkest.
Na 23 minuten even uitblazen met 3 wat kortere en rustige (maar zeker niet mindere) nummers, om daarna alles af te sluiten met 10 minuten meligheid in de vorm van Alan's Psychedelic Breakfast.
Zonder zijn hulp was dit album nooit gebeurd, althans dan had het nooit geklonken zoals we het nu kennen...
Maar goed, een album dat zeer zeker niet tegenvalt.
De ultieme zondagochtendplaat perhaps ???
Ik heb hem ook op LP, als onderdeel van een collage van LP hoezen aan mijn muur, dus ik kijk dagelijks naar die fijne koe, Lulubelle heet ze geloof ik...
Nog steeds een geniale hoes, in al zijn eenvoud.
Wat betreft de muziek, het titelnummer is samen met Sunday Morning van The Velvet Underground dus 1 van mijn favoriete zondagochtendnummers.
Heerlijk theatraal, met die koren en dat blaasorkest.
Na 23 minuten even uitblazen met 3 wat kortere en rustige (maar zeker niet mindere) nummers, om daarna alles af te sluiten met 10 minuten meligheid in de vorm van Alan's Psychedelic Breakfast.
0
geplaatst: 6 december 2008, 00:08 uur
royh schreef:
En wat mij nog altijd verbaast is dat de heren zelf niet (meer) te spreken zijn over dit album.
En wat mij nog altijd verbaast is dat de heren zelf niet (meer) te spreken zijn over dit album.
Ik dacht altijd dat Roger Waters en David Gilmour de PF-composities bepaalden, maar bij de dood van Rick Wright hoorde ik tot mijn verbazing dat HIJ verantwoordelijk is voor de meeste geweldige albumtracks, zoals Atom heart mother en Echoes. Dan verbaast het mij niet erg dat Waters en Gilmour ze niet graag wilden spelen. En nu zit dat er helemaal niet meer in...
0
geplaatst: 6 december 2008, 03:16 uur
Laatst deze weer eens geluisterd.. maar sorry mensen.. het is geen hoogvlieger in het oeuvre, vooral nummer 5 doet de das om. Te potsierlijk en te overbodig. Ik begrijp dat zelfs daarvoor liefhebbers bestaan, maar ik haak af. Ook het titelnummer is maar bij vlagen overtuigend.. een aanzet, veel meer is het niet.
* denotes required fields.