Slayer - Reign in Blood (1986)

Doe er daar nog maar een paar bij:

Maargoed, laten we daar verder maar over ophouden.

Deze vind ik nog wel okay.

De beste plaat van Slayer naar mijn mening.

Eerste en laatste nummer zij klassiekers.
Snoeihard, controversieel en eigenlik best wel catchy.

ook goed

Eerste en laatste nummer zijn typisch Slayer. Alle nummers daar tussenin zijn erg geïnspireerd door de hardcore muziek (crossover tussen metal en punk) van die tijd (vanaf 1983 ongeveer). Van verschillende van die bands hebben ze later op Undisputed Attitude ook covers gezet.

Korte snelle songs, even snel gezongen teksten, soms afgewisseld met tragere melodieuze gitaarpartijen om op te moshen.

Grappig dat veel mensen die dit album helemaal geweldig vinden dat album met covers niks vinden omdat ze van Slayer pure metal verwachten.


Ik heb zonet de dvd Still Reigning eens bekeken waarop het hele album Reign in Blood live te zien is. Bij het laatste nummer Raining Blood regende het echt bloed (ketchup) op het podium. Kans op elektrocutie, uitglijden,... een Spinal Tap moment leek even erg dichtbij.

Nadat op vakantie in de Verenigde Staten mijn mp3-speler het begaf moest ik 5 weken naar 42 nummers luisteren, die ik nog op een oude mp3-speler had staan. daar stonden 3 nummers van Slayer op, en dat heeft me toen wel overtuigd. In de eerste platenzaak die ik kon vinden ( in LA )heb ik toen deze cd gekocht, en heel vaak en heel hard in de auto geluisterd.
Hoe sneller de nummers, hoe beter ik ze eigenlijk vind, bijvoorbeeld necrophobic en het laatste stuk van Postmortem vind ik echt geweldig. Het enige minpuntje van dit album vind ik Epidemic, daar vind ik weinig aan. Ook zet ik de cd vaak pas bij nummer 2 aan, ik weet ook niet precies waarom. Als ik namelijk Angel of Death hoor vind ik het wel een geweldig nummer.
De teksten vind ik vooral grappig en moeten niet te serieus genomen worden, alhoewel ik de tekst van Jesus Saves wel erg goed vind.
De solo's van King en Hanneman vind ik eigenlijk ook niet zo briljant, ze klinken in mijn oren een beetje ongeïnspireerd. De riffs op dit album zijn dan wel weer geweldig, en het drumwerk ook.

Klassieker
meer kan ik hier niet over schrijven
5/5

Dit is Slayer op zijn best. Deze CD raast aan je voorbij en laat je uitgeput achter. Het is maar goed dat er nog even gas wordt terug genomen bij Criminally Insane en misschien wel het beste nummer: Postmortem. Angel Of Death en Raining Blood zijn klassiekers in hun genre. De overige nummers zijn duidelijk korter, maar er zitten nog meer juweeltjes tussen, ook qua tekst. De productie is geweldig en de energie spuit uit je speakers. Een boeiend spektakel dus, deze CD.

Postmortem is inderdaad de max vooral instrumentaal bezien. Deze cd blijft rocken. Dit is een Thrashmetal-klassieker. Een heel snel album dit. Opvolgers South of Heaven en Seasons in the Abyss zijn ook klassiekers. 5/5

een van de beste albums ooit gemaakt, zowel de openingstrack als de laatste zijn klassiekers. hopelijk is hun volgende weer meer teruggrijpend naar deze klassieker.

Hoezo hun volgende in deze stijl? Man deze lui zijn bijna al rijp voor het bejaardentehuis.

Waarschijnlijk stoppen ze ook na hun volgende. Araya lijkt er geen zin meer in te hebben... Psychopathy Red klinkt in ieder geval al beter dan alles sinds Seasons in the Abyss.

Ik heb ze vorig jaar nog live gezien in Bergum tijdens waldrock. En dat was echt een geweldige en spetterende live show toen. Alleen met een genre als dit denk ik altijd van hoelang hou je het nog vol, want energie kost een optreden zeker, want dat kan bijna niet anders. Op den duur worden ze echt te oud om nog echte goede thrash metal als dit te kunnen maken, en live zeker lijkt me. Maar dat deze plaat een klassieker en het beste in dit genre is dat staat echt buiten kijf vind ik. Alleen het live album Decade Of Agression vind ik nog beter dan deze plaat.

Inderdaad ricardo, en Decade of Aggression is al jaren mijn favoriete cd ooit

Hoe bundel je alle agressie ter wereld samen in 1 schijfje?
Vraag het aan de mannen van Slayer, die deden het in 1986.

overdrijven is ook een kunst he

Niet de volle score? het kan dus nóg beter...

Overdrijven maakt het alleen maar duidelijker. Neem het met een korreltje zout.
Kan er trouwens zeker in komen met alle agressie van de wereld. Een half uur lang tekeer gaan, geen enkele rustpauze, teksten die er niet om liegen (letterlijk ) en voila! Je hebt Reign in Blood.
En toch geef ik de voorkeur aan de wat meer melodieuze albums, zoals South of Heaven. Af en toe wel heerlijk om alles van je af te zetten.

Interessant om te zien hoe mensen met verschillende muzikale interesses hier tegenaan kijken. Qua techniek, snelheid en rusteloosheid is het namelijk allemaal ingehaald, en is het in principe dus niet écht de agressiefste plaat ooit. Waarom het echter zo herinnerd is, toont waarom Slayer een band van zulke grote klasse is. Tegenwoordig bestaat er de blastbeat, en bands gooien er soms hele cd's vol mee. Slayer stopte naast veel agressie ook een enorme dosis afwisseling in Reign in Blood. Zo ligt de balans goed (perfect vind ik wat overdreven), want als je kijkt naar de vele grindcore en death metalbands van tegenwoordig, zie je wel eens dat die juist aan overtuigingskracht inboeten doordat ze een half uur hetzelfde moordtempo aanhouden, zodat dat op den duur gaat vervelen. Daarom vind ik Slayer ook de beste band die ik uit dit tijdperk gehoord heb.

Als ik echter de agressiefste platen ooit op een rijtje moest zetten, stond Reign of Blood daar niet in. De reden daarvoor is waarschijnlijk dat ik er zelf gewoon niet bij was destijds.

Agressie is nog wat meer dan snel sneller snelst hoor..

Wat zeg ik nou...



Agressie hangt samen met variatie in tempo's en dergelijke. Ik heb nergens beweerd dat agressie snel sneller snelst is.

bron?

Kink FM | Popnieuws: Slayer overweegt te stoppen - kinkfm.com

Wiki: In interviews with Thrash Hits and Worcester magazine, Araya states uncertainty with the future of the band, and that he could not see himself continuing the career at a later age. Araya also stated that when the band finished their next album, which will be the final record in their contract, the band would have to "sit down and discuss the future."Speaking with The Quietus website King was optimistic that the band would produce at least another two records before considering a split: "We're talking of going in the studio next February [2009] and getting the next record out so if we do things in a timely manner I don't see there's any reason why we can't have more than one album out... I think the time's gonna come when somebody just says: 'I'm done. I don't wanna do this any more.' But I'm having a blast."

En zo zijn er op meerdere sites dingen te vinden.

overhyped, vooral snel maar sommige nummers bestaan zowat uit een akkoord. heb er nooit het bovenuitspringende talent in gezien

sure, overhyped

dat slayer hiermee de lat in metalland in 1 klap 19 treden hoger legde en vervolgens een hele batterij aan ijzersterke platen aflleverden zullen we maar ff buiten beschouwing laten zeker?

mijlplaat, absoluut

Neen joy, daar heeft het nu eens geen reet mee te maken.

Slayer = bekend en beroemd
jasper1991 vindt Slayer niet zo goed als het merendeel van de wereld dat vindt.
Conclusie: vanuit het oogpunt van jasper1991 is Slayer overhyped.

Joy, bennerd, ik heb er absoluut geen moeite mee dat jasper1991 dit album overhyped vindt: Freedom of Speech. Ik bekijk het in de context van de muziekgeschiedenis: in 1986 was dit album een mokerslag op je kin, nu misschien niet meer maar dat is het lot wat uiteindelijk elk album te wachten staat. Slayer heeft superalbums gemaakt (alles tot en met Decade of Aggression) en daarna nog een paar. Slayer verdient een plaats op het metal-erepodium. Dit album draait nog regelmatig een beurt op mijn platendraaier.

Live op een podium zijn ze ook nog steeds geweldig, wat een energie nog, en wat een perfect geluid. Dit album heb ik overigens niet, ik heb alleen maar Decade Of Agression in huis. Eigenlijk moet ik deze nog wel eens in huis halen. Ik vind het live vooral erg goed klinken. Deze studioplaat zal niet al te veel van het live gebeuren afwijken hoop ik.

Hangt er natuurlijk nog maar van af op welke aspecten je dit overhyped vind... qua productie is dat namelijk redelijk terecht, want die kan anno nu gewoon iets minder goed meekomen. (nog wel, maar de klank doet vaak gewoon onder) Qua bijvoorbeeld Araya's stemgeluid kan ik het me ook goed voorstellen, heel karakteristiek, maar een echt getalenteerde zanger is het niet. Qua songmateriaal kan ik het me dan weer níet voorstellen. Op dat gebied is hun populariteit gewoon terecht, want dat staat tegenwoordig nog steeds fier overeind.

men mag vinden wat men wil, maar overhyped slaat kant nog wal, lul op varken, berereet op een tank modder, bruine nog wel

maar kan zijn dat mijn definitie van overhyped ene andere is dan die van jaspert19991

maar als dat zijn geboortejaar is, en hij de hele slayergeschiedenis niet heeft meegemaakt, kan ik mijn zijn standpunt enigszins voorstellen, je moet echter wel weten waar abraham de mosterd haalt

Je kunt ook even een tweede luisterbeurt wagen, om te horen waar abraham de mosterd haalt.

(mijn geboortejaar is 1992)