Slayer - Reign in Blood (1986)

leuk gedoan

metallica, mietje man met dat suffe from whom the bell tolls

dit is het echte werk

Als dit aan mijn adres was dan heb ik je iets te vertellen, terwijl ik dit lees zit ik toevallig Death te luisteren.

erg leuk gedaan. tsja en en over reign in blood kan ik gen enkel minpunt verzinnen, dit is zo'n plaat waaraan alles perfect is.

5* voor Angel of Death!

Brrrrrrrr

Een lekker vlot plaatje. Het begint echt super sterk met Angel of Death, en gaat daarna over in een lekker snel trash-festijn. Uiteindelijk komt het bij elkaar bij Raining Blood, waarbij alles echt losbarst. De korte speelduur staat mij wel aan, was het langer geweest dan had ik het wellicht geheel anders ervaren.

Dit soort platen moeten ook kort zijn, anders worden ze saai, en gaat het aan kracht in boeten.

Waarom er een uur over doen als het in de helft van de tijd ook kan? Efficiënt werken, heet dat .

Ik hoop niet dat jullie me verkeerd begrijpen, want had deze plaat een uur geduurd had ik hem wellicht veel lager beoordeeld.

Neen hoor, ik denk de meesten onder ons exact hetzelfde gevoel hebben.

Halfuur vind ik ook meer dan genoeg. Verplichte kost voor iedere metalliefhebber, maar ik heb er weinig mee. Je kan deze muziek niet echt melodieus noemen.

Ook niet echt een vereiste, lijkt me.
Al vind ik Postmortem een lekkere meezinger

Ik weet niet of je dat zo kan zeggen, jasper1991. Ik vind het eigenlijk een CD vol met pakkende nummers met zeer herkenbare gitaarriffs. Raining Blood bijvoorbeeld: Die openingsriff noem je toch niet niet melodieus? Die blijft dagen in je kop hangen.

nou en

Wat een onzin. Tussen de vele agressieve passages hoor je een enkele melodieuze riff en dan is dit gelijk in het geheel genomen melodieuze muziek? Ik denk dat vriend en vijand 'Reign in Blood' geen melodieuze band zal noemen, ik zie het er in ieder geval met de beste wil van de wereld niet in.

n het thrash metal genre is melodie sowieso niet echt een vereiste. 'als het maar beukt' is eerder het motto. Dart zie je ook bij bands als Anthrax, Sodom, Destruction, Possessed. Speedmetal is de wat meer melodieuze veariant met bands als Metallica en Megadeth. Maar goed genoeg off topic

Ik zou Anthrax toch eerder tot de melodieuzere thrash rekenen.

Melodie is een veel metal sowieso geen vereiste, maar bij thrash zeer zeker niet. De naam staat daar eigenlijk garant voor. Ik heb zelf liever ook wat melodie, maar van tijd tot tijd kan ik een beuker als Reign in Blood goed waarderen. Dat Metallica en Megadeth melodieuzer zijn zal ook wellicht hebben bijgedragen aan hun commercialisering. Het is in ieder geval een van de redenen waardoor ik die een stuk eerder kon waarderen. Het lekkerste beuknummer van de plaat vind ik overigens Piece By Piece.

Grappig was dat Slayer vorig jaar op Graspop een van de kleinste moshpits had op het hele festival, Sabaton had hun zelfs overtroffen.

Gisteren in Gelsenkirchen bij the Big 4 hadden ze bij de titelsong van dit album drie grote moshpits.

Dat geloof ik direct.

Als beginnende puber liep ik een blokje om, als ik metal freaks voorbij zag lopen in een Slayer shirtje.
Was mij allemaal te heavy.
Vond het zelfs een beetje eng.
Nu dit album zelf in bezit, en kan er prima naar luisteren.
Zit muzikaal goed in elkaar, en is absoluut meer dan gewoon een bak herrie.
Wat kan een mens zich vergissen.

Ik weet niet, ik vind dit zeer zeker geen slecht album, maar zo moeilijk te beoordelen.
De ene keer kan ik er beter naar luisteren als de andere, de ene keer storen de solo's me en dan weer niet.
En de ene keer zijn sommige nummers mij te snel en andere weer niet.
Ik weet niet, ik houd het eventjes op 3,5 ster.

Tegenwoordig is dit album echt enorm overgewaardeerd, zo goed als het eerste en het laatste nummer (wat ook gelijk de 2 ultieme Slayer classics zijn) wordt het verder nergens. Ik kan me voorstellen dat dit toentertijd echt een revolutie op metaal gebied heeft veroorzaakt maar mensen die nu nog steeds zeggen dat dit het beste metalalbum ooit is moeten echt wat meer het genre verkennen.

Slayer heeft zn legendarische status bij mij nooit kunnen waarmaken iig,
Tuurlijk heb ik deze, South of Heaven en Seasons in the Abyss in de kast staan maar weet eigenlijk niet waarom want ik luister het zeer zelden.

Ik weet niet of je de band ooit live hebt gezien, dan zou je al iets moeten snappen van hun legendarische status

Ik ben toch aardig op de hoogte van het genre maar er schieten me zo gouw geen album,s te binnen die in dit genre erg veel beter zijn. De plaat klinkt tijdloos, compromis loos heeft een goedeproductie zonder helemaal dicht getimmerd te zijn. Geef maar eens wat voor beelden van 'nieuwe' platen die zich kunnen meten met deze parel. (qua invloed, maar ook qua perfectie (en dan niet met platen komen die harder of sneller zijn(Daar kan ik er legio van noemen), maar met platen die in het zelfde genre zitten en over 25 jaar net zo herinnert zullen worden, en de zelfde invloed op metal hebben gehad)

En hoe kan een plaat die altijd goed geweest is, ineens over gewaardeerd zijn. Deze plaat is van invloed geweest op de metal die we vandaag de dag nog steeds horen. Hoe kan een plaat als dit over gewaardeerd worden als de nummers nog steeds bij elk concert met groot enthousiasme door duizenden fans onthaald worden.

Ach ja, 'ik vind er niets aan dus is het overgewaardeerd'.

Tegen dat soort redeneringen kan ik niet op.

Wanneer je kijkt naar de Top 10 van King_pin, dan blijkt ook dat hij een echte metal liefhebber is Een expert zelfs.......... Maar afijn hij mag het vinden hoor, prima.

Koppe we der toch 1 terug, als je dit geen 5 geeft heb je het niet begrepen, ook kolder, maar wel waar

Da's heel simpel. Ik vind het ook niet het allerbeste album ooit. Maar ik roep niet dat het een overgewaardeerde plaat is, omdat ik dat vind.

Mn top 10 heeft geen metalplaten meer nee maar dat wil toch niet betekenen dat ik mn metal niet ken? Mn roots liggen in dat genre en heb jaren lang me alleen maar verdiept in metal, ik ken elke hoek dus ik weet echt wel waar ik over praat heur.
Nou was mn post misschien een beetje provocerend maar toch snap ik de speciale status van slayer niet. Ik heb ze 2keer live gezien en vond het niet veel bijzonderder dan menig andere band.
Ik vind de plaat ook zeker niet slecht, maar zeker ook niet zo goed als dat iedereen zegt dat ie is. Een hoop bands die ik wel waardeer zijn beinvloed door slayer en hun plekje in metalgeschiedenis is ook een feit, al staat venoms black metal er ook en daar ken ik al helemaal niets mee, maar dat wilt niet zeggen dat het t automatisch boeiender maakt.