Kendrick Lamar - DAMN. (2017)

Ik zeg helemaal nergens dat het geen goede plaat is. Maar het is wel heel duidelijk een crossover naar andere stijlen waardoor niet-hiphop- recensenten het automatisch hoger in het vaandel hebben staan dan goede ' gewoon' hiphop platen.

En mijn reactie ging aanvankelijk dan ook over mensen die hier berichten plaatsten als ' waarom die hoge waarderingen voor deze plaat terwijl andere hiphop zo onderbelicht wordt' . Nou, daarom dus.

Als ik nog denk aan Yeezus.. pfff

Een crossover naar welke stijlen dan? Zo nu en dan R&B, maar verder?

Joey een sterke 8 geven en Kendrick een solid 7 omdat Kendrick meer had kunnen doen conceptgewijs... Weird. Ik vond Joey net wat meer naar het lichtere, minder geïnspireerde genre neigen. Ben het wel eens dat DAMN beter had kunnen zijn als hij er een maand of 2 aan geschaafd had maar het is toch echt wel een pak meer geneigd dan AAB. Ik vind dat echt wel een goed album maar deze gaat toch een stapje verder. Ik neig momenteel toch al richting de 4.5...

Ik twijfel tussen een 4,0 en 4,5, voorlopig zet ik nog even laag in maar het groeipotentieel is er zeker.

Favorieten: DNA, PRIDE, FEAR, DUCKWORTH & LUST
Mindere goden: LOVE, YAH & GOD

Kan iemand mij uitleggen wat er zo speciaal is aan Lamar? Ik hoor het wederom niet.

Ondanks dat mijn mening over dit album als geheel nog niet heel erg is veranderd, moet ik bekennen dat die clip bij DNA wel echt gruwelijk hard is.

Ik kan me voorstellen dat op basis van enkele nummers dit album in de toekomst nog wel eens 3,5 ster gaat krijgen, maar meer zal er niet in gaan zitten voor mij persoonlijk.

Zijn kapsel.

Kwestie van smaak... Maar ik vind hem vernieuwende muziek maken, erg constant presteren en een heel erg goeie MC. Als je naar het totaal plaatje gaat kijken dan denk ik wel dat je hem in de top 10 kan zetten of all time.

Bekijk het zo, hij is alvast speciaal genoeg om users aan te trekken die, ondanks dat ze niks met hip hop hebben, de moeite nemen om elk album van hem te beluisteren en daar dan een 0.5 voor te geven. En dat elke keer opnieuw

DAMN, ik durf het haast niet te zeggen maar de plaat begint zowaar bij me te groeien...

Is dit een serieuze vraag?

Jazeker!

Ik denk dat Kendrick fantastisch is in het "groot" maken van een nummer. Er zijn zeker betere rappers dan Kendrick. Vooral in de underground wereld maar ook in de mainstream (Earl Sweatshirt, Aesop Rock, Eminem). Wat deze rappers mijn inziens allemaal missen in vergelijking met Kendrick, is hoe zij hun nummers opbouwen. Kendrick is een meester in het mixen van de juiste geluiden met de juiste flow met de juiste teksten. Dit kan hij niet alleen op nummers, ook zijn albums zijn wat dat betreft perfect gestructureerd, met een sterke trackindeling en opbouw. Kendrick kan bijna elke sound eigen maken en is erg flexibel wat betreft beats en flow.

Daarbij moet niet alleen de eer uitgaan naar Kendrick, maar ook naar zijn vaste producers (Sounwave!) die bijna elk nummer zoveel diepgang weten te geven. Kendrick als rapper is goed, maar niet fantastisch. Wat hem wel een fantastische artiest voor mij maakt is het feit dat Kendrick geweldig nummers kan schrijven. Neem bijvoorbeeld DUCKWORTH. Qua tekst is het niet het meest fenomenale nummer, maar de drie verschillende beats, de opbouw van het verhaal en ook Kendrick's flow en stemgeluid maken het voor mij een heel sterk nummer.

Vreemd, ik vind dit juist de meest "hip-hop" plaat van Kendrick tot nu toe. Gewoon beats en raps, zonder al te veel poespas.

Ja, dat probeerde ik ook te zeggen. Zo ervaar ik het ook.

1. Onderschat Kendrick niet als rapper
2. Er zijn wel betere maar die noem je niet
3. Aesop is nooit mainstream
4. Earl Sweatshirt een betere rapper dan Kendrick

Lang niet zo goed als GKMC(mis wel meen favoriete plaat allertijden), bijna net zo goed als TPABF(rate ik ook 10/10). Nog steeds heerlijk om naar te luisteren. Kendrick is in mijn ogen al een aantal jaar de beste.

De score hier bewijst in ieder geval dit: MuMe zit vol met dusty old head users (geen haat naar de OG's).

Dit ligt toch veel lekkerder in het gehoor dan TPAB en zal ook veel meer replay value hebben. TPAB is een heel sterk album trouwens, maar dit gaat toch echt wel hèt album zijn van Kendrick die ik het meest ga draaien.

Ik gebruik geen stoffige oude hoofden

Hoewel enkele geniale tracks afgewisseld worden met een aantal mediocre tracks ben ik Kendrick toch weer dankbaar voor die paar geniale tracks die ik waarschijnlijk de rest van m'n leven zou gaan blijven draaien . Ik heb het gevoel dat Kendrick ook nog nooit zo kwetsbaar en persoonlijk is geweest als op de tracks FEEL & FEAR. 2 van mijn favo's

Op het gebied van teksten schrijven vind ik Earl een stuk beter dan Kendrick, ja. Wat Earl mist is de songwriting skills die Kendrick wel heeft, maar er zijn bepaalde Earl verses die Kendrick nooit had kunnen schrijven. Daarnaast vind ik dat je Aesop moeilijk underground kan noemen. Een nummer als None Shall Pass is 6.6 miljoen keer bekeken op YouTube. Vergelijk dit bijvoorbeeld met Grief van Earl: 7.5 miljoen. De verschillen zijn wat dat betreft klein.

En natuurlijk zijn er nog wel betere MCs. Vooral in de underground. Dit zijn slechts enkele voorbeelden van rappers die ik qua rapkunsten beter vind dan Kendrick. Dat wil niet zeggen dat ik Kendrick niet goed vind - in tegendeel zelfs. Maar Kendrick's grootste kwaliteit ligt bij het feit dat hij alles perfect cohesief kan maken. Een kwaliteit die bijvoorbeeld een Kanye West ook bezit.

Ik niet echt. Lijkt soms gewoon een indie-plaat waar toevallig iemand over heen rapt.

Het verschil tussen het neerslachtige van 'u' en het zelfvertrouwen van 'i' van Butterfly wordt op deze nieuwe plaat naar mijn mening verder uitgewerkt. Depressie (Feel, Fear, XXX,...) en manie (Humble, Love, Pride, Element,...) wisselen elkaar net zoals de muzikale invloeden voortdurend af, ook binnenin de nummers. Ik vind het net een zeer sterke conceptuele plaat, waarin innerlijke strijd erg voelbaar is.

Heeft iemand anders ook het gevoel dat hij of zij na elke luisterbeurt een ander favoriet moment heeft in de plaat? De sample in Fear, Bono in XXX, de beatshifts in Duckworth, de opschepperij in Humble, de plotse woede-uitbarsting in Feel,... Telkens is er wel iets anders dat me kippenvel geeft.

lust wat een lekkere plaat zeg kippenvel drones!!

Ik heb Kendrick altijd als MC gezien die de juiste producers wist te strikken. Maar dat doe je niet per toeval vier keer op rij. Dan heb je er een uitstekend gevoel voor.

Verder blijf ik vinden dat je hem onderschat want je zal MCs vinden die beter zijn qua lyrics of flow of delivery maar zelden all at once. Hij kan imo niet tippen aan de echte top genre Nas, Black Thought, GZA, Common, Cise Star... maar hij leunt toch tegen de top 10 aan voor mij want een MC zijn, is meer dan techniek alleen. Het blijft muziek...

Wat betreft underground... Vraag aan 100 mensen onder de 30 wie Aesop of Earl Sweatshirt zijn en geen 5 gaan het weten. Kendrick zal toch al snel bij 30 procent bekend zijn. In de VS ligt dat een beetje anders maar ook daar is Aesop iets voor de heads imo...

Over de hele lijn eens, die dualiteit voel ik erg sterk en is voor mij samen met het spirituele en de twijfel daarin, de lijm die de plaat bijeenhoudt.

Qua favo nummer zwiepte het voor mij van element naar DNA naar Humble naar Duckworth naar lust en nu, denk ik, feel.

Niet zo oppergeniaal als zijn twee magnum opi (klopt dat woord ) maar toch minstens even geniaal.

Niet alleen dat: hij weer m.i. ook het beste te halen uit de producers waar hij mee werkt en ze naar zijn hand te zetten. Bijv. Pharrell en Mike Will Made-It, allebei producers die een heel duidelijke eigen sound hebben, maar op Good Kid en Humble/DNA is die eigen sound wat meer naar de achtergrond en hebben ze zichzelf zo aangepast, zodat het als een echt Kendrick-nummer klinkt.

Mensen die zeuren over Drakeachtigheden bij Kendrick Lamar omdat Drake niet cool is volgens hen zijn trouwens ahistorisch en/of pas ingestapt bij To Pimp a Butterfly.

Dit album raakt perfectie aan, geweldig! Ik had zelf wat moeite met "To Pimp a Butterfly" en was een beetje bang dat hij met diezelfde style door zou gaan.

Favoriet is PRIDE.

niets is zo vermakelijk als de discussies lezen bij dit soort albums van artiesten die op dat moment helemaal hot zijn, vooral in de hip hop scene. Fanboys, self-proclaimed hip hop experts, muzieksnobs, hipsters, alles komt werkelijk voorbij. Waarom kan men niet gewoon een mening over een album vormen zonder er allerlei randzaken bij te halen? Ik vind KL een hele goede artiest, maar mij doet het gewoon niet zoveel als dat het blijkbaar anderen wel doet. ik voelde mij de afgelopen weken al een oude lul (terwijl 'pas' 36) toen ik met een mega fan van 23 zat te kletsen op het werk en we kwamen toch tot de conclusie dat hier wellicht ook generatie dingen aan de hand zijn. Zeker als ik hierboven zie dat er discussies ontstaan over wie "de beste mc" is/was. Elke generatie heeft zo zijn eigen helden en wellicht is dat voor een grote groep mensen nu KL. Moet ik het mijn collega nu gaan kwalijk nemen dat hij minder heeft met mijn helden uit de 90's?

Daarnaast beoordeelt iedereen hip hop op een andere manier. Voor mij komen beats op plek 1, dan de flow/delivery, dan creativiteit en eigenlijk dan pas de inhoud van de teksten, terwijl een ander weer helemaal lyrisch is over het thema van een heel album. Ik vind Vinnie Paz heerlijk om te luistern bv, maar ik heb echt niks met zijn conspiracy en moslim gelul en toch zet ik het op.
Ik zie hier en op andere plekken de underground fanaten weer smijten met Aesop Rock, die ik echt bewonder om zijn taalkunsten, maar zijn stemgeluid (alsof hij constant moet poepen) heb ik nooit langer dan een half uur volgehouden.
Misschien moeten meer mensen voordat ze op de mening van een ander reageren eerst even checken of ze iets eigenlijk wel op hetzelfde beoordelen. Zo zou ik bv niet met Thgryda en Jessensei mee kunnen praten over het inhoudelijke gedeelte, omdat het mij 9 van de 10 keer bij hip hop niet zoveel boeit (mede omdat het toch nog steeds erg vaak over bitches en guns gaat).

Waarom geef ik het dan een 3? Omdat ik maar bij erg weinig nummers op en neer beweeg in mijn stoel, veelal half in slaap val bij de overige nummers en ik na autotune bijna niks vervelender vind dan rappers die refreintjes gaan 'zingen'. De 4 1/2 nummers die ik wel tof vind zorgen ervoor dat ik het net een voldoende kan geven. no hard feelings.

Dank je, Sound, je hebt net Aesop Rock voor me verpest.