Roger Waters - Is This the Life We Really Want? (2017)

mijn stem
4,08
294 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Columbia

  1. When We Were Young (1:38)
  2. Déjà Vu (4:27)
  3. The Last Refugee (4:12)
  4. Picture That (6:47)
  5. Broken Bones (4:57)
  6. Is This the Life We Really Want? (5:55)
  7. Bird in a Gale (5:31)
  8. The Most Beautiful Girl (6:09)
  9. Smell the Roses (5:15)
  10. Wait for Her (4:56)
  11. Oceans Apart (1:07)
  12. Part of Me Died (3:12)
totale tijdsduur: 54:06
416 BERICHTEN 16 MENINGEN
zoeken in:
avatar van meneer
 
3
Ergens snap ik je conclusie wel Stuart Bell want - jij hebt het album ws al volledig gehoord en meteen beoordeeld en ik ken nog maar drie nummers - er zit dus, ws, een kern van waarheid in dat deze Waters niet vernieuwend is. En misschien zullen bepaalde Wateriaanse pennen nu in zeer inktzwarte bewoordingen gaan schuimbekken.

Maar sommige huwelijken houden goed en stevig stand door betrouwbaarheid, herkenning, voorspelbaarheid en soliditeit. En vernieuwing hoeft niet altijd verbetering te zijn. Een bejaarde schildpad moet het doen met dat wat hij kan en nog heeft. En deze doet het nog, vol vuur zelfs ! Ik heb daar respect voor (voor wat ik tot nu toe gehoord heb dan, ik neem er meestal wat langer de tijd voor).

Een 0,5 waardering voor zoiets stabiels is dan natuurlijk een trieste vorm van respect, maar MuMe geeft je het recht. Het maakt jou zichtbaar op dit forum.

avatar van devel-hunt
3,5
0
Start Bell heeft wel een puntje ,. alleen die 0,5 is natuurlijk wel erg laag en provocatief. Maar die euforie snap ik ook niet, het gevoel van teleurstelling wel. Een kritische noot hoor je hier nog niet, maar er valt genoeg af te dingen op de voorspelbaarheid van deze nieuwe Waters. Waarmee ik niet zeg dat het een slechte plaat is, in tegendeel. Maar het meesterwerk en de enorme hoge scoren begrijp ik niet helemaal, of het moet blijdschap zijn dat hij weer terug is met nieuw werk, eindelijk.

avatar van Maartenn
 
1
devel-hunt schreef:
Maar die euforie snap ik ook niet.

Ik sprak mijn platenboer eens over Pink Floyd fans. Hij zei dat hij ze na een lange periode van absentie in de winkel en masse weer voorbij zag komen toen The Endless River uitkwam. Na wat gesprekjes met deze terugkerende klanten was zijn conclusie dat deze schare fans tot de meest vastgeroeste, bekrompen doelgroep onder zijn klandizie behoorde. Zijn argument was telkens: ga ook eens wat anders luisteren, want er wordt nog zoveel mooie muziek gemaakt! Maar zijn verhaal was voor dovemansoren bestemd, zo sprak hijzelf.

Ik ken zelf geen vastgeroeste Pink Floyd fans, maar als ze bestaan, zullen ze als ik dit verhaal moet geloven ook nu weer likkebaardend naar de platenwinkels trekken en het er unaniem over eens zijn dat dit een meesterwerk is

avatar van ArthurDZ
 
0
ArthurDZ (moderator)
geplaatst:
Een tweetal berichtjes met een politieke strekking + een paar persoonlijke aanvallen verwijderd.

Edit: zie net dat Stuart Bell zijn bericht verwijderd heeft. Da's natuurlijk ook niet de bedoeling

avatar van chevy93
 
3
Maartenn schreef:
Na wat gesprekjes met deze terugkerende klanten was zijn conclusie dat deze schare fans tot de meest vastgeroeste, bekrompen doelgroep onder zijn klandizie behoorde.
Waarschijnlijk nét onder de Radiohead-fans.
(Overigens ken ik niemand die The Endless River als meesterwerk bestempeld heeft)

avatar van bas1966
4,5
0
heb het album 1x beluisterd. ga nog geen score geven maar ben er wel gelukkig mee. vooral het afsluitende 3-luik en bird in a gale vielen me in positieve zin op. kan al wel voelen dat dit een 4+ album gaat worden !
ik snap de euforie dus wel: het is gewoon een puik album en dat mag beloond worden met een hoge score.

avatar van Fathead
4,0
0
Nostalgie, aha-erlebnis en enthousiasme dat de man toch nog een album uitbrengt wegen toch gewoon mee in de beoordeling bij mij. Vernieuwend is het niet en waarschijnlijk is mijn 4,5 aan de hoge kant ( ), maar Picture That en Smell the Roses zijn toch gewoon ook sterk?

avatar van Alicia
5,0
3
Victoria amazonica! Wat heeft dit album vannacht een verpletterende indruk achtergelaten! Net als bij de albums van Pink Floyd of de soloprojecten van deze geweldenaar op leeftijd, moet je er dus goed voor gaan zitten. Of zoals Alicia dat nu eenmaal graag doet: er helemaal voor gaan liggen. Met een goede koptelefoon op, met een fijn kussen onder het vermoeide hoofd en vooral met h-e-l-e-m-a-a-l niemand in de buurt.

Met andere woorden: Is This the Life We Really Want? bevat geen muziek dat je maar met een half oor moet beluisteren tijdens allerlei activiteiten - alhoewel, intuïtief tekenen of schilderen zou nog nèt kunnen - en vooral niet als je de indringende teksten en de prachtige muzikale omlijsting de nodige aandacht wilt geven en anders eist de muziek je op een gegeven moment wel op. Daarom alleen al zal deze Waters, net als trouwens zijn vorige projecten, zeker geen dagelijkse kost worden. Is This the Life We Really Want? zal voor mij een album zijn voor speciale momenten. Het enige dat je wellicht als 'voorspelbaar' zou kunnen aanmerken - en voor mij is dit positief - is het feit dat het een typische 'Roger Waters plus verwijzing naar het machtige Pink Floyd verleden' is geworden. Heerlijk toch?

avatar van deric raven
4,0
2
Altijd gevaarlijk, oude artiesten die opeens met een heel sterk album komen aanzetten, zeker als het thema een terugblik op het leven is.
Kijk maar naar David Bowie en Leonard Cohen.
Maar Roger Waters heeft altijd al met demonen uit zijn leven gevochten, vooral goed hoorbaar bij The Wall.
Mooi gebruik weer van samplers, maar minder krachtig dan op Amused to Death.
Wat ik wel mis is de boosheid, die hij vaak extra kracht zet door hard te zingen; bijna tegen het maniakale aan.
Ach, de man is ondertussen alweer 73 jaar oud, en muzikaal gezien staat het weer als een huis.
Hij gaat hiermee duidelijk terug naar het oude Pink Floyd geluid; een duidelijk voorbeeld is Picture That.
Toch mis ik een verhaal, bij de latere Pink Floyd albums; en ook zijn solowerk werd ik meer meegezogen in het geheel.

avatar van vincentcorjanus
5,0
0
Ik was even 54 minuten in deze plaat gaan wonen. Wauw! Hypnotiserend, meeslepend en krachtig. Voor mij nu al de plaat van 2017.

avatar van Marijke1960
5,0
0
Ik vind hem mooi! Meteen 4,5, deze week veel beluisteren...wie weet wordt het dan nog een 5 sterren album. Heerlijke goed klinkende nostalgie en toch bij de tijd...en dat van een 73-jarige...

avatar van Manfield
4,5
0
Ik herken me goed in het stuk van deric raven! Heel goed degelijk album zo op het eerste en tweede gehoor. Maar ik mis toch nog wat urgentie en boosheid die de plaat het juiste gewicht meegeeft. Ik hoop dat ik het nog mag ontdekken.

avatar van Anamorph
4,5
0
Mooie plaat hoor (van iemand van 73 )

avatar van De buurman
3,0
0
Wat hebben we hier lang naar uitgekeken zeg. Op het eerste gehoor klinkt het vrij aangenaam. Weet nog niet zeker of ik blij ben met al die overduidelijke links naar Pink Floyd. Iets zegt me dat de beste artiesten in het serieuzere werk niet teveel moeten terugblikken, maar juist moeten vernieuwen. Op Amused To Death moest je de muzikale verwijzingen naar Floyds oude werk met een lampje zoeken. Op dit album staan de oude songtitels er nog net niet bij. Maar goed. Eindelijk weer een album waar ik met genoegen tijd in ga steken. Sound is weer fantastisch, trouwens.

avatar van bas1966
4,5
0
ik herken wat je zegt na 2x draaien, buurman. Maar Waters doet gewoon wat ie goed kan.
Niks vernieuwen, haha. Maar zo´n nummer als bird in a gale: natuurlijk, we horen flarden Animals, DSofM, WYWH voorbij komen...maar zo rond de 3,07 minuut..die overgang...ohhh wat goed zeg

Maar: Amused to Death was origineler, dat vind ik ook.

avatar van west
4,5
0
bas1966 schreef:
Maar: Amused to Death was origineler, dat vind ik ook.

Dat wel, maar deze vind ik een stuk beter.

avatar van cddrive
5,0
0
Ben nu alweer een paar dagen intensief aan het luisteren; de nummers groeien en groeien...wat een meesterwerk...ik geniet weer ouderwets van een album....

4,5
0
Prachtplaat. Waters raakt me echt op songs als 'Broken Bones' en 'The Most Beautiful Girl'. Maar het album staat vol prachtsongs!

avatar van ohmusica
4,5
1
Het beluisteren ontlokte mij de volgende zinnen: Nu hij nog kan komt de Roger Waters als een aangeroepen engelbewaarder uit een ver verleden ons in deze duistere tijden nog eens even de oortjes wassen en op de feiten drukken. Een boeiend opgebouwd album, waarin muzikaal en inhoudelijk gezien, heden en verleden op ingenieuze wijze met elkaar vervlochten zijn. Zoiets dus. Ik ga hier beslist vaker naar luisteren. Is this the life we really want?

avatar van Metal-D78
 
1
De Freek de Jonge van de (rock)muziek is terug. Vanavond maar eens onderdompelen in zijn hersenspinsels....

avatar van Ducoz
 
0
Ik hoor er toch ook wel een duidelijke Jonathan Wilson stempel op. Die op zijn beurt natuurlijk weer is beïnvloed door Floyd. Best een aardige plaat dit.

avatar van corn1holio1
 
0
Maartenn schreef:
(quote)

Ik sprak mijn platenboer eens over Pink Floyd fans. Hij zei dat hij ze na een lange periode van absentie in de winkel en masse weer voorbij zag komen toen The Endless River uitkwam. Na wat gesprekjes met deze terugkerende klanten was zijn conclusie dat deze schare fans tot de meest vastgeroeste, bekrompen doelgroep onder zijn klandizie behoorde. Zijn argument was telkens: ga ook eens wat anders luisteren, want er wordt nog zoveel mooie muziek gemaakt! Maar zijn verhaal was voor dovemansoren bestemd, zo sprak hijzelf.

Ik ken zelf geen vastgeroeste Pink Floyd fans, maar als ze bestaan, zullen ze als ik dit verhaal moet geloven ook nu weer likkebaardend naar de platenwinkels trekken en het er unaniem over eens zijn dat dit een meesterwerk is


Zeer herkenbaar binnen mijn (aangetrouwde) familie. Desbetreffende gaat enkel nog naar optredens die rechtstreeks aan Pink Floyd gelinked zijn. Al de rest hoeft niet meer voor hem...

avatar van pmac
4,5
0
Nog niet beluisterd maar zeer nieuwsgierig. Dat verhaal over de bekrompenheid van Pink Floyd klopt deels wel hoewel ik me niet aangesproken voel hoor. Maar de impact van de muziek die ze in de jaren 70 hebben gemaakt is zo groot geweest dat je dat jaren bij je draagt. Niettemin vind ik de laatste drie lp's onder leiding van Gilmour (hoe symphatiek) niet de aanschaf waard. Bij Waters ligt dat toch anders. Zijn pamfletachtige meningen mengt hij toch vaak met sterke songs. Hij kiest altijd sterke muzikanten om hem heen die er een mooi stuk van maken. En dat maakt hem interessanter dan de slotstukken van Pink Floyd. Mijn mening over deze volgt

avatar van Benos
 
0
Ik ben nooit een enorme fan geweest van Roger Waters, maar na het horen van Déjà Vu besloot ik toch het hele album te beluisteren. Het is een van de betere albums van Roger Waters, maar het kampt nog steeds met dezelfde problemen als waar alle andere Waters / late Pink Floyd albums mee kampen.
Het begint best sterk, onder andere met Déjà Vu en The Last Refugee. De tweede helft is grotendeels niets bijzonders. Alsnog beter dan alle Pink Floyd / Waters album die na The Wall kwamen, met uitzondering van Amused to Death,
Beste nummers: Déjà Vu en The Last Refugee

avatar van topihere
5,0
0
Eindelijk weer een goed album van een van de iconen uit de muziek. Oké, niet alles is even orgineel maar het klinkt allemaal wel heel goed. Stukken beter dan een aantal recente albums van zijn tijdgenoten. En ook hij had blijkbaar een voorkeur voor één van de wel goede albums van Bowie dat ie 5 years maar liefst twee keer doet.

5,0
0
Altijd grappig om te zien dat er zo vaak wordt gezegd: "Ze hebben nooit meer het niveau/geluid van ... kunnen evenaren.", zie U2, Radiohead, Editors, Pink Floyd en nu ook Roger Waters.

Doen ze dat een keer wel, dan is het 'niet vernieuwend' en 'herhaling van zetten'.

Los daarvan: ik denk dat je het beste dit album kan zien als soundtrack/hoorspel bij de wereld waarin we nu leven. Zet een willekeurige journaaluitzending op, geluid uit en dit album aanzetten. Past perfect.

avatar van Leptop
4,0
0
En dat kan zonder meer samen gaan...een meestwerk zonder dat het vernieuwend is.

5,0
0
Leptop schreef:
En dat kan zonder meer samen gaan...een meestwerk zonder dat het vernieuwend is.


Dat dus

avatar van Leptop
4,0
0
Wat vind je daar grappig aan?

5,0
0
Leptop schreef:
Wat vind je daar grappig aan?


Dan denk ik dat je mijn reactie verkeerd hebt begrepen: ik ben het namelijk volledig met je eens.