Dire Straits - Brothers in Arms (1985)

Er werd eens gezegd, dat als je deze cd niet in je collectie had, dat 'ie dan niet compleet was. Nu vind ik dit wel wat ver gaan, maar sterk is 'ie zeker. Zeker de titeltrack.

De latere cd's zijn veel beter opgenomen dan deze. Hierdoor een achterhaalde stelling. Toch blijft dit best een goed album.

Die single Money voor weet ik veel wat vond ik toen en nog altijd niet te verteren. Maar smaak verschil, want het werd een grote hit. Zelf had ik nav die single dit album never nooit aangeschaft, maar kennelijk vloog er een engeltje boven mijn hoofd waardoor ik dit album voor me verjaardag kreeg. Tot de dag vandaag ben ik er dankbaar voor. Zulk een mooie muziek had ik echt nooit willen missen. Faves: So far away, Your latest trick, Why worry, Ride across the river, One world en mijn twee toppers: The man's too strong en de titelsong......hm......eigenlijk dus zo goed als het hele album. Zonder meer 4,5

Vandaag dit album nog een keertje beluisterd, deze "Brothers in Arms". Het titelnummer vind ik magistraal en de eerste 4 nummers vind ik ook uitstekend. Het luchtige "Walk of Life" is wel het vrolijkste nummer in het repertoire van Dire Straits, maar ik heb daar geen enkel probleem mee.
Twee nummers vind ik echter wat minder : "Why Worry" is mij wat te eenvoudig voor Dire Straits, "One World" komt ook niet helemaal uit de verf.
Globaal gezien een sterk album dat vooral gekenmerkt wordt door de vlekkeloze productie en geluidskwaliteit, compositorisch is het wat minder dan het debuut en "Making Movies" (wat ik in eerder bericht zei) en - hier ben ik het eens met wowter - ook een beetje overschat. 4* is mijn definitieve beslissing.

Jeugdsentiment. Als er een album is waarmee ik ben opgegroeid is het deze wel. Kreeg ik ooit op 5 jarige leeftijd van mijn oom op een bandje kado. Aangezien ik toendertijd nog geen rijke muziekcollectie had heb ik dit album tot in den treure gedraaid.
Ik ben geen fan geworden van de overwegend gladde productie van Mark Knopfler en consorten, maar dit album blijft na al die jaren toch fier overeind staan! Vrijwel elke song zit prima in elkaar maar mijn favoriete song blijft toch wel het titelnummer. Die gitaarsolo aan het eind, heerlijk!!

****

Sinds 1979 ben ik een enorme Dire Straits fan maar deze plaat vind ik toch behoorlijk matig. Ik zet veel liever Communique of Making Movies op. Brothers in Arms is natuurlijk een wereldnummer maar als geheel is de plaat niet bepaald mijn favoriet. Walk Of Life en Money For Nothing vind ik echt draken van nummers en ik ben blij dat Knopfler deze nu ook tijdens zijn laatste solo tour eindelijk van de setlist heeft gedropt.

Brothers in Arms biedt voor elk wat wils, maar hier heeft dat niet allemaal in even sterke composities uitgemond. Het is beslist een goed album, maar ook niet meer imo. Ik zelf houd niet zo van de eerste 5 nummers, maar meer van de wat meer diepgang hebbende laatste 4. Mijn favorieten zijn daar ook te vinden; Ride Across The River en natuurlijk Brothers In Arms (I like the sound of the guitar; volgens mij speelde hij ook door een Vox-versterker;enfin), maar ik vind de andere 2 ook prachtig luistervoer.

Dit album stemde mij vandaag even weer gelukkig, ik heb de laatste 5 weken zoveel muziek beluisterd, dat je op den duur eigenlijk niet meer weet wat je moet draaien. vooral de eerste 4 en het laatste nummer stemde mij erg gelukkig even vandaag. gewoon een geweldig swingend en vrolijk album, die je in donkere dagen even weer oppept, ik kan hier wel gelukkig van worden, van deze klassieker van Dire Straits.

money for nothing
and chicks for free.

ik denk dat hij(rouvoet) het niet echt met je uitspraak eens is omsk

Treffende typering . Dit is inderdaad muziek waar niemand zich een buil aan kan vallen. Gewaagd of experimenteel wordt het nergens en Knopfler is met zijn vlakke stem ook al geen indrukwekkende zanger. De kracht van dit album schuilt voor mij vooral in het oerdegelijke vakmanschap en de sublieme sfeertekening van nummers als Your Latest Trick, Ride Across The River, The Man's Too Strong en het titelnummer. Ik heb de oorspronkelijke CD al lang omgewisseld voor een remaster en heb sinds kort ook de SACD. Dat is toch genieten hoor. Ook de recent in Japan verschenen SHM-CD in cardboard sleeve is in bestelling. Dit is een nieuw fenomeen voor mij en ik ben benieuwd hoe dat nu weer klinkt.

Money For Nothing is toch wel een fijn nummer, maar misschien ben ik toch een generatie te laat gekomen om dit album in zijn geheel te kunnen waarderen.

Leuk. Zitten leuke stukken tussen, maar hier wat te langgerekt en daar wat te zoetjes. Ik ga wat dat betreft meer voor Love over Gold.

Wel leuke nummers, maar nergens wordt het echt spannend. Het album heeft zo zn momenten, zoals het intro van Money en hoe het nummer daarop volgt, het begin van So.. en de pornosaxofoon op Your..., maar het wordt toch weer te herhalend en de nummers zakken dan snel in. Alleen het titelnummer vind ik écht goed. Ook mis ik het gitaarwerk een beetje bij dit album, de gitaar is een beetje op de achtergrond gedrukt en solo's zijn schaars, terwijl Knopfler toch echt wel kan pingelen.

vanaf het 5e nr mooier en mooier, jammer van dat money for n. vink ik dus niks

Money for Nothing vind ik een behoorlijk nummer met heerlijke riffjes en zang, alleen is het jammer dat het drie minuten te lang doorgaat. Iets wat ik ook heb op de volgende cd, bij - notabene het openingsnummer - Calling Elvis.

Gelukkig had Knopfler het zelf ook door en verschenen er singleversies

Money for Nothing en Brother In Arms zijn hele goede nummers. Van Walk Of Life maar vooral Your Latest Trick krijg ik een beetje jeuk. Wel erg fout!

Ik krig jeuk van Money For Nothing en Walk Of Life. Brothers in Arms en Ride across the River vind ik prima, De rest zeer gewoontjes. Volgens mij staat dit album zo hoog in de top 250 op basis van populariteit maar niet op basis van kwaliteit. Plaat blijft kwalitatief ver achter bij het magistrale Making Movies.

Nogal wat users krijgen zowel 'jeuk' als 'prettige kriebels' bij dit album, wat ook wel wat voor mij geldt.

Ik vind dit wat een middelmatig album van rudigers favo band. Het enigste nummer waar ik dit album nog wel eens voor wil opzetten is de magistrale titeltrack, de rest hoeft voor mij niet meer zo.

Misschien dat de mega populariteit/verkoop destijds deze plaat ietwat om zeep heeft geholpen, om het nog met een zuiver gehoor te kunnen beoordelen. Wie zal het zeggen! Wat ik i.i.g wil zeggen is dat dit album een aantal zeer sterke composities kent, die kunnen meten met de beste die er te vinden zijn.

So far away, zeer laidback, goeie vibe en prima spel.
Money for Nothing, met een van de of misschien wel de bekendste intro's ever...I want my MTV...profetisch door Sting gezongen en gewoon een dijk van een popnummer.
Walk of life een trouwfeest niemendalletje, maar wel een die blijft plakken.
Your latest trick, wederom een krachtig laidback nummer, goeie compositie, niets mis mee.
Why Worry, Nana Mouskouri scoorde er een wereldhit mee en Mark Knopfler heeft lijkt wel een patent op easy laidback nummers. Een stijl die hij onder meer denk ik solo verder geperfectioneerd heeft.

Ride across the River en One World, ken ik niet zo goed meer. Maar met The Man's too Strong en Brother in Arms heeft dit album nog twee ijzersterke composities met BiA een die mee kan doen met het beste wat er is. Dat is gewoon een instant klassieker.

Dit album heeft idd wel van alles wat, dat kan je op prijs stellen of teleurstellen...maar m.i doet het er niets aan af, aan de kwaliteit van de nummers. Het beste van de Dire Straits...ik zou het niet weten, maar een klassieker tegen wil en dank is het zeker...met dank aan ome Frits uit Eindhoven.

Blijft jammer dat de productie niet wat steviger gedaan is. Mede hierdoor mis ik wat. Qua composities zit het wel goed in elkaar. Door het voorafgaande lijkt het op Dire Straits in de mist.

Het titelnummer is prachtig . Een voorbeeldige afsluiter.
Ik vind wel dat zonder dit nummer het album een middelmatige status heeft.
Tikkeltje overgewaardeerd zelfs.

Ik ga ermee akkoord dat dit album wat overgewaardeerd is - het is inderdaad niet revolutionair maar uiterst verzorgd en smaakvol - maar het titelnummer is ongetwijfeld grote klasse.

Als je dire straits moet personiseren, dan is Mr. dire straits een stijlvolle, goed verzorgde, niet al te spannende man die alles wat hij doet goed doet, maar ook niks nieuws probeert. En zo'n man is iedereens beste vriend toch?

Dat ie niets nieuws probeert ben ik niet met jou eens , op Every street zijn bv al verschillende stijlen te horen en op zijn latere solo albums idem dito.

Daar heb je wel gelijk in, maar ik had het eigenlijk over dit album in het bijzonder

Aantal slowchat/moddergooi berichten verwijderd.

Dacht altijd dat dit zo'n typisch braaf top 40 bandje was maar dat is me heel erg- meegevallen. Bij momenten is het inderdaad erg, erg gladjes maar de sfeer, intro's, melodietjes zijn bij de meeste nummers erg aanstekelijk en dat zorgt er ook voor dat het allemaal bijzonder makkelijk en lekker wegluistert.

4 sterren

Dat mag ook wel eens gezegd worden; voor sommigen is dat vaak ook wel een minpunt nml. (voor mij niet echter).

geweldige muziek! het subtiele gitaarspel, echt een lust voor het oor. Met als hoogtepunt, broters in arms.