Arcade Fire - Everything Now (2017)

Weet niet of het bij Coldplay te evenaren is.

[quote]herman schreef:

Wat dacht je van Ministry, Fleetwood Mac, BZN, Status Quo, Pink Floyd. En minder bekend, maar The Golden Filter heeft ook wel een veel heftigere overgang gemaakt.[/quote}

Neil young met Transformer, Genesis met Abacab, Bowie van Ziggy naar Young Americans.... leuke quiz. Beetje off-topic maar past goed bij dit curieuze disco uitstapje.

Wederom, net als op Reflektor, bezwerende disco-achtige-ritmes die het wat mij betreft verpesten. Waar is de postrock invloed gebleven?

Nu reeds van mijn kant 2 sterren voor dit album. Rustig aan die-hard fans.... Funeral en The Suburbs vind ik wel goed. Draai deze 2 nu intensief om ze op de juiste waarde te kunnen schatten!

Trouwens, Peter Pan....wat een vreselijk slecht, nietszeggend draak van een nummer is dat toch. Naast het hoge Coldplay-gehalte is het gewoon nog slechter dan wanneer Coldplay het zou uitvoeren, met die rare geluidjes en dode sfeer. Dit had misschien een hidden track op een of andere B-side moeten zijn, een grapje, experimentje. Ik laat me normaal niet zo overdreven uit over slechte nummers maar hier mogen ze zich van mij voor schamen. Bah bah.

internet is machtig

pfieuw, wat een aderlating, las net op Stereogum dat ze zelfde pad als U2 bewandelen via Zooropa en Zoo, helemaal mee eens! Dit is wegwerppop, hoe dapper de poging tot vernieuwing ook lijkt!

Arcade Fire flikt het gewoon weer hoor. Het is een groot feestje, net als hun optreden op BKS. Het speelplezier spat er vanaf (hoezo met het hoofd en niet het hart??), het staat weer vol rijke composities en prachtige melodieën. Beste MuMe gebruikers, laat u niet afschrikken door het lage gemiddelde!

(Bovenstaande bericht is van Mausie); Bedankt voor de motivatie beste MuMe-gebruiker, .. maarre... het lage gemiddelde zegt wel iets over de kwaliteit van deze plaat; ook volgens critici (wacht maar op de recensies wanneer het album officieel uit is) is AF behoorlijk van het paadje af. En daar sluit ik mij bij aan.

Wat een onzin - kijk gewoon op Metacritic Reviews and Tracks for Everything Now by Arcade Fire - Metacritic en zie dat de gemiddelde score voor het album 75 is (van 100) - nee PF zit er nog niet bij; mijn inschatting die komen met 7.2 - 8.1, in die range.

Opvallend het verschil tussen US en UK critics. Ik ben er nog niet uit ...

Hee, Mjuman.... Ook tussen recensenten zitten mensen die die-hard-fan zijn van AF en niet langer objectief kunnen oordelen.

Ik verwacht van recensenten die salaris ontvangen een soort van deskundigheid die objectief is, maar wel met een oog voor eerder werk van een band - fan zijn wil niet zeggen dat bij elke-album-release de 'preek' van zogenaamde vernieuwing in muzikaal opzicht als zoete koek geslikt behoeft te worden. Idolaat fan-zijn verblind.... (Was jaren fan van The Doors, maar zag wel in dat sommige albums ver onder de muzikale maat scoorden tov hun klassiekers...).

Dit album stond op mijn albums-nog kopen; nee ik koop deze nu niet meer.

Een paar post boven je was je nog zeer enthousiast.

Verklaart u eens nader..

75 is toch gewoon laag voor een band van het kaliber Arcade Fire die zowat de meest critically acclaimed formatie van de laatste 15 jaar is (en er moeten nog een aantal dingen aangevuld worden, deze site geeft een vollediger overzicht: Everything Now by Arcade Fire reviews | Any Decent Music - anydecentmusic.com ). Gesteld dat de score rond dit cijfer blijft hangen is dit effectief met enige afstand hun slechtst onthaalde album, hun eerste 3 albums hadden nog allemaal een metacritic score van 87 of meer. Een geaggregeerd cijfer onder de 70 moet je voor Arcade Fire sowieso niet verwachten, dat soort cijfers zijn gereserveerd voor de Katy Perry's en Coldplays van deze wereld - acts die sowieso nooit echt goed hebben gelegen bij de critics. Dus ik denk dat je gerust wel kan stellen dat rekening houdend met hun statuut als Belangrijke Band ook de critici niet echt warm lopen voor dit album (al moeten natuurlijk een heel aantal publicaties nog hun zeg doen).

Onder het mom van "ook een journalist is een mens" - valt daar een zekere billijking voor op te brengen, ware het niet dat een van de kerntaken van media is om "het publiek te informeren". Als je voorkeuren van een blad (krant, site etc) kent - je weet "uit welke hoek de wind waait"- kun je al aardig wat filteren. Pitchfork is een bekend voorbeeld, en ook de diverse scribenten van RA kan ik al aardig duiden.

Dit album zou - in mijn geval - echt niet het eerste zijn, dat zich pas na een tijd prijsgeeft. Toegegeven, het begin met "Muziek op het plein" zet je al aardig op het verkeerde been.

Morinfen - een 6,9 is niet zo slecht als je zou kunnen aannemen ogv het geprutter alhier. Nogmaals: ook Reflektor landde niet meteen en feilloos hier, maar heeft toch voldoende boeiende nummers om het album te blijven draaien - ik baal er alleen van dat ze dat album over 2 cd's hebben uitgesmeerd. Blijf gewoon draaien, maar vrees dat ie idd onder Reflektor zijn plek zal moeten vinden, tenzij de geest mij bereikt

Nja, Reflektor was dan wel polariserend, het was zeker wel een plaat die een pak voorstanders kon mobiliseren naast een aantal critici die moeilijk om konden gaan met de nieuwe sound en klaagden over teveel filler- deze nieuwe lijkt toch vooral een pak 6/10en uit te lokken (en ik zie dat The Guardian wat dat betreft ook het pak vervoegt) wat voor een band van dat kaliber die veel goodwill heeft opgebouwd door de jaren heen toch opvallend is. Trouwens, de score hier moge dan niet geweldig zijn, het kan nog altijd een pak slechter (zie bv Linkin Park - One More Light (2017) of Coldplay - A Head Full of Dreams (2015) dus wat mij betreft stemt dat wel overeen met die voorlopige 6.9 of 7.5.

Nu ja, wat critici ervan denken is sowieso maar praat in de marge (iedereen moet natuurlijk voor zichzelf uitmaken wat hij of zijn van het album vindt) maar het benieuwt me toch ook enigszins wel wat Pitchfork zal doen, website die ten tijde van hun debuut belangrijk was bij het lanceren van Arcade Fire en de band door de jaren heen altijd blijven steunen is (één van de grootste voorstanders van Reflektor). Ik denk dat jouw inschatting wel eens correct zou kunnen zijn, eventueel een lage "best new music".

ElPatron, met de "-knop kan je mij quoten, dat voorkomt een hoop verwarring in de toekomst Voor mij zal dit album niet het niveau van de eerste 3 platen bereiken. Ik schaal hem in op niveau Reflektor. Genoeg interessante tracks, maar te weinig voor een echte topscore. Het huidige gemiddelde vind ik echt te laag, maar dat is dan maar zo. Over het algemeen heeft men op MuMe niet zo'n hoge pet op van alles wat naar pop neigt, inclusief mijzelf trouwens. Maar deze plaat is naar mijn mening geen doorsnee pop. Ik heb het album al vaak beluisterd en het heeft naar mijn mening weer die typische AF gelaagdheid in combinatie met 'aparte' klanken. Elke keer ontdek ik weer wat nieuws in veel van de nummers.

Ik sabel een band niet neer met een 2/5 waardering. Het geeft slechts weer hoe teleurstellend IK ben verrast door de muziek op dit album. Ik ben van huis uit meer (rauw) rock georiënteerd. Jammer voor mij. ?

Ik weet het, ben ervan doordrongen dat er verwarring ontstaan is. Excuus.

(Misschien een leuk nieuw forum topic? Hoe beoordelen MuMe-gebruikers hun albums?)

Heerlijk ouderwetse discussie hierboven!! En als ik het allemaal goed lees en begrijp ga ik hem blind bestellen. Mede omdat Everything Now voor mij nog steeds het lied van het jaar tot nu toe is. Ga ik straks een Arcade Fire fan worden ook nog! Wie had dat gedacht na die eerste drie oervervelende interessantdoenerige dram-albums .

Waarschijnlijk is er in 2000 iets gebeurd?

Ik moet toegeven ook zo'n ketter te zijn die meer plezier beleeft aan deze Arcade Fire.

Toen ik Funeral ontdekte, vond ik de plaat geweldig. Jaar na jaar deed het me echter minder, en ik heb het schijfje de laatste drie jaar niet meer gedraaid. Hetzelfde lot onderging ook Neon Bible en The Suburbs. Ik hou ze vast, bekijk de tracklist, en mijn eerste gevoel is er één van stoffige nummers die mij ooit fris en energiek leken maar mij bij iedere luisterbeurt minder grepen en versteenden tot een karakterloos papje.

Ik weet niet waarom. Misschien is Arcade Fire gewoonweg mijn bandje niet, en zal mijn appreciatie voor deze plaat (die nu ook niet overweldigend lovend is) ook weer wegkwijnen. Al is het dan weer vreemd dat ik Reflector bij release maar weinig vond, en die mij net meer en meer begint aan te spreken. Iets zegt mij dat dit ook de evolutie zal worden voor deze plaat.

Ik vind het best wel genieten. Haal Signs of Life, Peter Pan, Chemistry en Arcade Fire hun dubbelversie van Fitter Happier eraf, en het ging een retestrakke popplaat zijn geworden die nergens momentum verliest, en naar het einde toe nog genoeg creatief prikkelt om wat tegenwicht te geven. De titeltrack, Electric Blue, en Put Your Money On Me zijn prijsbeesten... niet enkel van dit album, maar van hun hele discografie.

Nog wat constataties in verband met de vele opmerkingen hierboven:

Ik zie vaak de opmerking dat het wel de typische fanboiis moeten zijn die deze plaat waarden. Kijk, dat denk ik dus niet. Mijn hypothese is dat de mensjes die deze niet waarderen en daarbovenop nog eens die opmerking maken (want gewoonweg niet waarderen kan en mag natuurlijk), de echte fans zijn. Die waren namelijk zodanig verzot van een bepaalde plaat, een bepaalde sound, een bepaald aura (in dit geval de Arcade Fire van Funeral), dat het verdwijnen of veranderen daarvan hen niet zo goed bevalt. Observatie: bij liefhebbers van deze plaat lijkt het er niet echt toe te doen dat ze van Arcade Fire komt, en ze contrasteren de plaat ook niet tegenover ander werk; in tegenstelling tot de vocale critici, die de plaat maar niet los lijken te kunnen zien van de geschiedenis en de persoonlijkheid van Arcade Fire als (toegankelijk) Indie Rock band. Wie zijn dan de fans, vraag ik me af...

Tot zoverre onnodige semantische discussies, Good God Damn!

Peter Pan heet track nr. 5; vroeger mijn geluksgetal - misschien dat het dan toch nog wat wordt (alliteratie? ... geweldig!)

Wat een bagger plaat.
Het enige goeie nummer is Infinite Content maar dat nummer is nog geen eens 2 min.
Put Your Money On Me is ook echt cringe met die ABBA invloeden.

Gelet op de reacties zijn de enthousiastelingen van dit album zeer trigger(finger)-gevoelig. Geen pleitbezorger voor ervaren muziekbeluisteraars....

Wat slowchat en off-topic berichten verwijderd.

Dat de meeste vocale naysayers uiteraard wel fan zullen geweest zijn op een punt klopt uiteraard wel (ik ga ervan uit dat de meeste mensen die op dit moment al het album beluisterd hebben ergens wel enige appreciatie hebben voor Arcade Fire) maar voor de rest is jouw betoog weer maar eens een poging om de sceptici weg te zetten als conservatieve rock-liefhebber en andermaal wordt dan verwezen naar Funeral alsof dat de enige plaat is van AF die veel mensen hoog zitten hebben. Of om een andere MuMe-user (ArthurDZ) te citeren die een paar pagina's geleden nagels met koppen slaat:


"Everything Now blijft een topper, maar de overige drie singles vind ik ronduit zwak en dat is geen goed teken. Het zit hem niet eens in hun veranderde sound, maar puur in het al gekende songmateriaal. Zo'n liedje als Signs Of Life klinkt gewoon zo bloedeloos en veilig, zo voortkabbelend. Passie, urgentie en ijzersterke songstructuren hoor ik itt tot hun vorige vier platen nog amper terug, en dat baart me serieus zorgen.

Andere richting oké, maar blijf dan wel boeiende nummers componeren."

Ik vond dat Reflektor op een spannende en inventieve manier een elektronisch omslag introduceerde in hun vintage AF-sound. Er zijn op deze nieuwe plaat echter maar twee nummers die daaraan doen terug denken en dat zijn de 2 laatste (Reprise niet meegeteld), de rest gaat voor flinterdunne dance-pop. Gevolg is dan ook dat nummers als Infinite Content, Chemistry en Signs of Life voor mij niet kunnen groeien aangezien die nummers drijven op een instant makkelijk in het oor liggend geluid inclusief eindeloos herhaalde refreinen met bedenkelijke lyrics. What you hear is what you get en da's voor AF toch de eerste keer dat er in heel wat nummers geen angel zit.
En om toch eens wat positief te zeggen: na een aantal keer luisteren ontvouwt We Don't Deserve Love zich tot een potentiële topper. Hopen dat ze voor een volgende worp voornamelijk dat en Put Your Money on Me als uitgangspunt nemen.

Voor Signs of Life en in mindere mate Electric Blue hebben ze leentjebuur gespeeld bij Love in Itself van DM...

Kan niet wachten tot ik het album dit weekend hoor haha. Ben volgens mij de enige die de reeds uitgebrachte nummers super lekker vind.

Off-topic berichten/gespam verwijderd.