Porcupine Tree - Fear of a Blank Planet (2007)

Wat een fantastisch album. 4,5!

Inderdaad. Het moet wel heel gek lopen wil dit niet het beste album van 2007 worden voor mij. Alleen een nieuwe Radiohead of Interpol kan deze misschien overtreffen maar dat betwijfel ik ook ten zeerste.
Gewoon een toppertje, maar net iets minder dan Deadwing en In Absentia. Maar wel 5* natuurlijk.

Ik vind de vorige twee platen echt stukken toegankelijker dan deze. Bij de eerste luisterbeurten van vooral Deadwing werd ik omvergeblazen, maar bij deze heb ik dat niet. Alleen Sentimental vind ik meteen een topnummer. Voorlopig 3,5*, maar ik denk wel dat dat in verloop van tijd hoger zal worden. Ik hou wel - op zijn tijd - van een groeiplaat.

Ik houd meer van het "harde" PT werk en dus wordt ik met dit album op mn wenken bedient.
En wat is Anesthetize een meesterwerkje!

Lekker album zeg, 1e nummer is gelijk al ergg sterk.
4.5*

zie hier de videoclip van fear of a blank planet.

fantastische clip veel plezier

http://www.thesyn.com/porcupinetree/video/

Ik gooi er een halfje bij op. Ik geloof dat het hier al eerder geconstateerd was, maar Sentimental recyclet op het eind wel vrij nadrukkelijk de gitaarriff van Trains (en in die zin is het dus wel weer meer dan slechts een 'geüpgradede' Lazarus). Het openingsnummer was toch ook wel beter dan de eerste indruk liet horen, maar het beeldbepalende nummer is toch wel... afijn, dat moge duidelijk zijn.

Nu dus 4*

je merkt de klasse van de muzikanten maar dit soort muziek en de teksten van dit album komen er bij mij thuis niet in.
Bij elk nummer is het worstelen om het aan te laten staan...
2,5 ster

Hoe bedoel je?

wat vind je niet goed aan de teksten. Want ik vind ze persoonlijk wel sterk

een kleine bloemlezing uit de titeltrack:
'Xbox is a god to me
A finger on the switch, my mother is a bitch. My father gave up ever tryin' to talk to me'

'I'm through with pornography
The acting is lame, the action is tame
Explicitly dull, or rather a lull'


'In school I don't concentrate
And sex is kinda fun, but just another one
Of all the antique ways of using up the day' (persoonlijke favoriet...)

respect voor iedereen die het wel aanspreekt. Mij helaas niet.

Mijn eerste kennismaking met deze band en ik moet zeggen, het is goed bevallen. Met name de eerste 4 nummers zijn erg sterk. Voorlopig 4 sterren.

Herkenbaar gevoel en mooi weergegeven. De teksten van PT, die wat mij betreft wèl ergens over gaan, sluiten hier indirect ook bij aan. Ik vraag me alleen af of dit soort emotie niet inherent is aan iedere ouder wordende generatie, want die 'verveelde' jeugd van tegenwoordig heeft ook de Arctic Monkeys, Bright Eyes of dichter bij PT; Beardfish voortgebracht.
Inmiddels Fear of Blank Planet verhoogd naar 4,5*, hij wordt alsmaar mooier.

Met dit album heb ik ook meteen voor het eerst kennis gemaakt met deze groep en na een stuk of 30 keer te luisteren krijg ik er nog steeds niet genoeg van!
Op 26/06 in Antwerpen ben ik er zeker bij, ik ben echt benieuwd hoe ze live klinken.

4.5* (kan nog meer worden natuurlijk )

Sterk album, wat steviger nog dan voorganger Deadwing. Mooie songs, uitstekend geproduceerd en uitgevoerd. Enige klacht: er hadden wel wat meer songs op het album mogen staan. Ondanks de lengte van de tracks doet het album nu toch wat kort aan.

Ik kende dit niet maar zag dat dit op nr 2 stond in de rotatielijst...

toch even geluisterd

WAT EEN PLAAT!

de rust en harde rock en melodieuze stukjes zo mooi door elkaar heenlopend maakt het tot een prachtig geheel

Hulde *5*

Ik vond Deadwing geweldig. Nu deze maar eens proberen. Ik hoop dat er weer van die parels op staan als Arriving Somewhere, But Not Here, Lazarus, Scratches In A Mellotron, Open Car en de rest. Maar dat zal wel goedkomen.

Ja maar jij geeft ook bijna elk album 5* Maar het is wel een topper natuulijk..

meest evenwichtige plaat van Porcupine.Heb ook de DvD-A 5.1 mix die qua sound erg bombastisch klinkt helaas

Geen enkel minpunt tegen gekomen. Tis nog te vroeg om te stemmen maar ik hang nu ergens rond de 4,5*-5,0*...

Is My Ashes representatief voor dit album? Kreeg namelijk dit nummer opgestuurd door een -vriend-. Kende Porcupine Tree alleen van naam. Men zei dat ze hele goede prog.rock maakten. Maar wat een slecht nummer is My Ashes zeg! Weet niet waar mensen het genre prog.roock vandaan halen... het klonk vooral erg Saai. Sorry liefhebbers.

Jammer dat je dit nummer kreeg opgestuurd want dit is m.i. nou juist het minste nummer van het album. Anesthetize, Fear of a Blanket Planet en Sleep Together zijn stukken beter.
Overigens vind ik de albums In Absentia, Deadwing, Stupid Dream en Recordings ook beter dan Fear of a Blank Planet. Desalniettemin blijf ik Fear of a Blank Planet tot op heden het beste album van 2007 vinden!

Nu toch wat kritischer.
Ik vind deze plaat heel erg tegenvallen als je m vergelijkt met Deadwing. Op die plaat heb je rustige nummers (Lazarus), hardere nummers (Shallow, Open Car) en een nummer wat alles bevat (Arriving Somewhere But Not Here). Op deze plaat mis ik dat. Het is allemaal een beetje vlak naar mijn mening. Hoewel deze plaat wel sneller went, ben ik m na een paar keer draaien toch een stuk minder gaan vinden. Ik ben gezakt naar 3,5* En tis dus al niet meer het beste album van 2007 voor mij.

Ik vind het wel grappig hoe iedereen deze plaat probeert te vergelijken met Deadwing en daarbij te zien dat veel Deadwing-fans deze plaat juist minder vinden. Gek genoeg vind ik juist dat deze plaat een beetje de 'fouten' van Deadwing bloot heeft gelegd. Zo stort Deadwing toch in wat betreft boeiendheid na Arriving Somewhere But Not Here (alhoewel Open Car zeker nog de moeite waard is). Die fout wordt hier na Anesthetize gelukkig niet een tweede keer gemaakt. Verder hoor ik ook hier nog altijd de balans van rustige nummers (My Ashes, Sentimental), hardere nummers (FoaBP) en ook een nummer dat alles bevat (Anesthetize).
Ondanks dat ik toch ook een paar kleine foutjes heb ontdekt in de plaat (waarvan de Trains rip-off het ergst is), is dit voor mij na 100 luisterbeurten ofzo nog steeds duidelijk de beste plaat van 2007, wat een meesterwerk

Dit miste ik nog in 2007: een lekkere rockplaat, tussen al dat softe gedoe wat ik tot nu toe geluisterd heb in dit jaar.
4* voor deze betoverende cd. Ik kon de band voorheen nog niet, maar ik ben zeker van plan om nog ander werk te luisteren.

porcupine tree wordt (eindelijk ) ontdekt

eindelijk

Geweldig album dit, toch net niet beter dan deadwing, maar heerlijk om te luisteren. En over dat hele prog rock gebeuren, het hoeft tog geen prog rock te zijn om mooi te klinken? boeiend....

Al verbeter ik nog altijd mijn itunes als er gewoon ''metal'' bij pain of salvation en dream theater staat.

Juist het cynische spreekt me wel aan, ik denk dat je de teksren met een korrel zout moet nemen.
, maar deze plaat scoort bij mij meer op muzikaal vlak.

Dat is het zeker 'MetalDex'.
Ook ik werd omver geblazen door 'Deadwing'.
Deze opent wel met het titelnummer,dat veel 'Deadwing'in zich heeft.
Maar al gauw maken Steve Wilson c.s. plaats voor meer verstilde
nummers als 'My Ashes'en 'Sentimental'. Laatste nummer ligt m.i. in het verlengde van 'Miss U', dat op de laatste Blackfield prijkt.

In Absentia is voor mij nog altijd de Porcupine Tree plaat! Deadwing vond ik stukken minder. Deze nieuwe vind ik terug iets beter maar haalt het ook niveau van In Absentia bijlange niet.

Van het oudere werk ben ik alleen met "stupid dream" goed bekend. Van de oudere albums ken ik wel het één en ander via een vriend die hevige PT-fan is.

Persoonlijk hou ik meer van dat oude werk dan van Deadwing of FOABP.