Godspeed You! Black Emperor - Lift Your Skinny Fists Like Antennas to Heaven (2000)

Grappig, ik vind juist CD2 stukken sterker dan CD1. Misschien is het een te lange zit en moet je gewoon eens bij Sleep beginnen?

Ik hoor ook zeker wel af en toe geniale stukken maar er zitten gewoon te veel vrij saaie stukken tussen die mij niet weten te boeien. Hierdoor verlies ik gewoon mijn concentratie bij het luisteren naar deze muziek. Ik zou het prima kunnen gebruiken om mijn huiswerk te maken

Gisteren deze plaat nog eens beluisterd, en ik weet nog altijd niet of dit nu hun beste is, maar vast staat dat dit werkelijk geniaal is! Ik kan enorm meeleven met de muziek. Ik zie dat ik hier 4,5 sterren aan gegeven heb. Ik zal de plaat alvast nomineren voor 5 sterren, die komen er misschien nog wel, maar daarvoor moet ik de plaat echt meer luisteren.

Geen enkel album weet droefenis zo goed over te brengen als dit meesterwerk. Geen enkel album kan mij emotioneel zo raken als dit, wat mij betreft, perfecte muziekstuk. Werkelijk alles wat ik mooi vind aan muziek komt samen. Van de meest schokkende climaxen tot de mooiste melodieën. Een muzikaal avontuur.

Er zit voor mijn gevoel nog iets te veel bullshit tussen de nummers. Het zal dan wel 1 of andere bedoeling hebben ( de spanning opbouwen) maar voor mij hoeft dat niet zo

Het is meer sfeer vind ik. Juist de uitgesponnen stukken maken dit album zo vreselijk mooi.

Ga er eens 'echt' voor zitten. Dit is geen muziek om even tussendoor te luisteren, laat staan als achtergrondmuziek (sowieso een vreselijk denigrerende term in combinatie met het oppermachtige Godspeed). De nummers zitten zó vreselijk goed in elkaar, daar mag je geen seconde van missen. Alleen al opener Storm zet na een paar minuten al een sfeer neer waar ik zelfs op klaarlichte dag ijskoude rillingen van krijg.

Mijn top 4:

1. Sleep
2. Antennas to Heaven
3. Storm
4. Static

Wat is die van jullie?

Storm, Sleep, Antennas to Heaven. Static

Ben overigens ook wel benieuwd wat GYBE nu gaat doen, gaan ze ook echt verder waar ze gebleven waren of was de reünie eenmalig?

Static, Sleep, Storm, Antennas to Heaven

Om even tegengas te geven tegen de mensen die Static op 4 zetten. Chart #3 met die viool en de noise-uitbarsting waar dat nummer naartoe opbouwt zijn de meest hemelse GYBE-stukken die er zijn.

Sleep, Static, Storm, Antennas to Heaven

De plotselinge uitbarsting in Antennas to Heaven is anders ook bizar geniaal en mooi. Misschien wel mijn favoriete muziekmoment.

Dit is echt een overweldigende plaat. Deze vind ik een stuk beter dan de voorganger.Hier zitten naar mijn mening minder saaie stukken en blijft boeien maar misschien dat ik die plaat wat vaker moet beluisteren(heb dat pas 1 keer echt goed gedaan). Heb dit album nu 3 keer geluisterd en denk dat deze op een top 10 plaats af gaat. Sleep is 1 van de beste/mooiste dingen die ik in mijn leven heb gehoord. Iedereen zou hier minimaal 1 keer na moeten luisteren, overdonderend werkelijk.

Inderdaad. Elke muziekliefhebber zou dit moeten luisteren. Deze plaat veranderde mijn kijk op muziek. Hoe mooi dit is is niet te beschrijven in woorden, je zou het echt moeten ervaren!

Na een paar oppervlakkige luisterbeurten had ik een tijdje geleden 3 sterren op deze plaat gestemd. Maar daar doe ik dit album onrecht mee aan. Niet per sé omdat ik het nu al zo goed vind, maar omdat een niet oppervlakkige luisterbeurt nu al laat merken dat mijn 3 sterren niet goed doordacht waren. Dit wil niet per sé zeggen dat ik het plotseling fantastisch vind, maar een aantal herbeluisteringen is het zeker waard. U hoort nog van mij.

In mijn (weliswaar langzame) ontdekking van post-rock is dit natuurlijk een must-have. En wat een prachtige plaat is het ook. Het is geen album om dagelijks te beluisteren, maar als ik tijd en zin heb is het geweldig. Dat anderhalve uur is steeds zeer snel voorbij. Er zijn veel dromerige stukken, die goed afgewisseld worden met dreigende stukken en climaxen om de spanning erin te houden. Om 5 sterren te geven is het te vroeg, maar dat kan zeker nog komen.

Dit album weet mij overal doorheen te slepen, ook door deze moeilijke tijd.

Deze plaat in 1 woord: Hoop

Niet zo'n beetje ook. Is de enige plaat die voor mij staat voor hoop.

Hoop op wat?

Sorry, maar hoop is toch iets algemeens?

Hoop is de onzekere verwachting dat een bepaalde gewenste gebeurtenis zal plaatsvinden. Dus daarom mijn vraag. Hoop op wat? Als dit te persoonlijk wordt mag je het gewoon zeggen, maar ik vind het altijd leuk om te horen hoe anderen albums beleven en of ik ook dezelfde beleving uit een album haal.

Ik weet niet, gewoon dat er een omslag in mijn leven komt en ik extreem gelukkig word.

Als dit album jou gelukkig maakt is dat alvast en goed begin.

Ik ben vandaag voor het eerst dit album aan het beluisteren. Moet zeggen dat het allemaal wel lekker mysterieus klinkt. Zal nog wel een paar luisterbeurten nodig hebben om alles in me op te nemen.

1 van de beste albums allertijden , geen enkele twijfel. Een muziekale reis waar alles in zit.

Bedankt voor deze tip Eveningguard! Ik kende hem al maar had weinig zin om hem te beluisteren vanwege de speelduur. En eigenlijk merk je het haast niet dat dit een anderhalf uur duurt.
De opener is wel een wegblazertje, na één luisterbeurt kan ik al zeggen dat dit een van de betere songs is die ik dit jaar al heb gehoord. De emotie die in elke track zit is gewoon geweldig. Alleen is het begin van Static wat minder maar daarna wordt dit direct goed gemaakt met een fantastische laatste 10 minuten. Dan hebben we Sleep mijn tweede favoriet ook een supertrack, het is gewoon zo moeilijk om hier te zeggen waarom ik het zo goed vindt. En Antennas to Heaven is gewoon een geniale afsluiter.

F♯A♯∞ is een geweldig album. Dit kan me echter niet boeien. Buiten het feit dat het album een stuk langer is, vind ik de stukken allemaal (flink) inferieur aan die van eerdergenoemde. Vooral de apotheoses van de nummers kunnen we totaal niet boeien. En daar draait het bij dit soort nummers toch wel om. Alleen Sleep vind ik nog enigszins van niveau.

Ik denk dat ik hem, de volgende keer dat ik deze beluister, wel kan becijferen. En ik verwacht geen hoog cijfer.

Het debuut is een stuk sfeerischer, deze emotioneler.

Ik zie sferisch steeds vaker terugkomen zeg. Iets dat sferisch is is bolvormig, niet sfeervol. Maar dat terzijde.

Deze is juist kleinschaliger, als F♯A♯∞ de apocalyps is, is dit het einde van een klein dorpje. Daarom is het ook wat subtieler en minder groots, op enkele momenten na. Ik vind dit bij momenten boven F♯A♯∞ uitstijgen, maar in het algemeen minder sterk. Eigenlijk komt het erop neer dat deze minder beklemmend is en wat meer ruimte biedt.

Sfeervoller dan, haha. Ik vind eigenlijk niet dat dit album de ondergang van iets voorsteld. Het is juist meer een lichtpuntje, dat kleine stukje hoop. En dat is wat deze plaat zo emotioneel maakt.