Roxy Music - For Your Pleasure (1973)

Is niet uit mijn cd speler te branden deze merkwaardige maar evengoed geniale 2e plaat van Roxy Music.
Het is die combi van luchtigheid (Do The Strand , Grey Lagoons , Editions Of You) en die donkere sfeer in bedenksels als In Every dream Home A Heartache en de titelsong.
Strictly Confidential wordt overigens steeds meer een favoriet. Die pakkende lome sfeer en het dragende tempo , supersong.
The Bogus Man ..... apart , lang.... maar toch heeft het iets. Roxy Music blijkt voorteffelijk een song uit te kunnen bouwen naar iets magisch. Hetzelfde doen zij in een overigens totaal andere song als Psalm (Stranded.)
Sorry Hans (musician) maar luister eens naar de opbouw en de uiteindelijke climax. De steeds meer rijk wordende sounds in die song en de spanning.... en de voorteffelijke drumpartij van Paul Thompson.
Maar goed, andere plaat, andere song.... maar wat ik maar wil zeggen is dat iets wat langdradig lijkt,dit niet altijd hoeft te zijn, althans niet in mijn beleving.

For Your Pleassure is een album die tot de parels van de jaren 70 gerekend mag worden. Het gaat veel verder dan Glam . Dit is diepzinnig in een hoop opzichten, maar de balans is grandioos vastgelegd.
Dit schurft dicht aan een top 10 notering in mijn favoriete Album lijstje.

Vanavond weer eens herbeluisterd en het blijft een prima plaat maar er zit bij mij geen verhoging in naar bijvoorbeeld 4 sterren of meer.
The Bogus Man blijft wel een heel erg apart eigenzinnig nummer maar vind ik tevens het hoogtepunt van de plaat.

Uitstekend album van een interessante band uit de eerste helft van de jaren 70, hun beste periode imo. Het is zowel experimenteel als pop/rock georiënteerd en dat maakt het tot een spannende samensmelting. Toch wel één van de interessantste en beste albums van de jaren 70.

Voor weinig origineel op de kop getikt, maar ik skip The Bogus man wel. Op zich goed nummer, maar die atonale sax helpt het nummer voor mij na de kloten. Blijf verder wel bij eigen bovenstaande mening.

Dit is de plaat van Roxy Music waar experiment en goede liedjes elkaar geslaagd ontmoeten. Was het debuut nog wat onsamenhangend, hier is de plaat een krachtig geheel. 'The Bogus Man' dreint lekker door op die droge ritmesectie, 'Do The Strand' is uitbundig en zwoel en Ferry kan zich te buiten gaan in het suggestieve en mysterieuze 'In Every Dream Home A Heartache'.
Geen meesterwerk, wel een goed album.

De belofte van het debuut wordt met dit album totaal ingelost. Ik vind dit kunst met een grote K. Alles klopt van a tot z tot en met de geile hoes.

Helemaal eens. Een heel compleet album.

Ik kwam er laatst achter dat die vrouw op de hoes Amanda Lear was; ik ken haar van de hit Follow You (o.i.d.). Is het nou eigenlijk een vrouw of een man? Ik moet zeggen dat de Bogus man toch wel lekker bezwerend is. Ik heb trouwens dat eens even op gezocht wat een Bogus Man betekent. Ik vond bij Bogus het woord 'nep', dus geen echte man (in de tekst komt ie over als een creepy 'stalker'). Ik vind trouwens de tekst in de song In Every Dream Home A Heartache ook verrassend. Ik had de titel niet zo gauw geassocieert met Ferry's liefde voor een opblaaspop.

Shit, echt Amanda Lear op de hoesfoto! Nu je het zegt Daar gaan met terugwerkende kracht al m'n opgewonden puberale jeugd fantasieën. Waar heb ik mij in al mijn onschuld ooit aan bezondigd Mooie plaat, dat dan weer wel.

Ik blijf het neerpennen, want ik deed het eerder, maar die hoezen, het is kunst. Deze ook. Gelukkig heb ik alles van Roxy Music en Bryan Ferry op vinyl. Waardoor een hoes als For Your Pleasure nog meer tot zijn recht komt.
Op de voorkant Amanda Lear en op de achterkant Bryan Ferry.

Schandalig goed album, één van de beste van de seventies. Waarom is hier maar zo weinig op gestemd en staat dit niet in de top 250??

Ik snap het ook niet erg. Dit is inderdaad één van de beste albums uit de 70's. Klink en klaar.

En je geeft zelf niet eens vijf sterren!

HOE ZIT DAT JOHNNY MARR !!!!!............... ...............

Bij deze is dat ook weer gebeurd.

Goed bezig Mr. Johnny

Mooiste hoes ever.....

Ik vind dit zeker en vast de beste Roxy plaat, maar ik vind wel dat ze mooiere hoezen hebben.
Die van 'Flesh + Blood', 'Stranded' en 'Siren' vind ik toch wel mooier, maar deze prefereer ik dan weer boven die lelijke wijven van Country Life

Artistiek muzikaal geweldig ( voor mij misschien wel de beste band uit de periode 1972 / 1975)
Maar ook het totaalplaatje klopte.
De hoezen zijn herkenbaar, sensueel en mysterieus.
Ferry bedacht het en sluit naadloos aan op hun muziek.
Plaatje compleet.

Ja en met al die meiden op die hoezen had ie toch ook relaties of in ieder geval n paar..

Ferry was een womanizer, geen twijfel over mogelijk. Mr. Stijl himself. Sensuele goeie kop, goed in de kleren.....etc.

Toch werd zijn vlam Jerry Hall ( langbenig texaans fotomodel) door Mick Jagger ingepikt.

Dat dan weer wel.

Hehe ja dat dan weer wel he..heb sowieso nooit begrepen wat die wijven in hot lips zagen..maar n eng mannetje vind ik..

Jagger........... charme, fame & money !!!

Yep thats all . Hee daar is ome Phil weer maarja against all odds had hij de looks toch niet

Ha ha inderdaad !

Dat stijlvolle, dat artistieke, dat extravagante, dat excentrieke én in combinatie met superieure muziek en steengoede muzikanten, dat mis ik heden ten dage wel eens in de popmuzak of heb ik iets gemist? Vast wel!
Deze plaat is uniek en dit album is inderdaad een van de toppers uit de jaren 70. Het blijft al decennia mooi!
Net als Roxy Music en Bryan Ferry zelf.

Ik denk dat er nog genoeg boeiende muziek wordt gemaakt, al zijn echte vernieuwingen minder waarneembaar.
Roxy kwam op in een periode dat er nog zoveel ruimte was voor nieuwe stromingen.
De band vond daar zijn eigen unieke plekje.
Een eigen geluid met inderdaad uitstekende musici. Haast tegendraads met de weirde sounds van Eno en het niet alledaagse gitaarwerk van Manzanera.
Ferry als blikvanger en voornaamste componist.
Een totaalplaatje wat klopte. Een stijlvolle glammy uitstraling. Goede singlekeuzes, dus ook het grote publiek hapte toe en originele albums met een experimenteel karakter.
In elk geval albums waar je wel wat moeite voor moet doen.

Boeiende band...... nog altijd.

Ook dit album krijgt 3,5 ster van mij.

The Bogus Man vind ik het top stuk van deze plaat (ondanks dat ik de saxofoon soms wat storend vind in het nummer) Het langerekte is zeker geen storende factor, dat maak het nummer alleen maar boeiender.

Het album als geheel vind ik erg mooi, maar wat kort. Misschien is dat juist wel weer de kracht voor deze plaat. Ook bij dit album zal gelden, misschien bij meerdere luisterbeurten een hogere score. Dat zal een hoop die hards tevreden stellen in dat geval

De hoes is overigens (zoals bij zoveel RM platen)erg mooi

Bogus Man is inderdaad zeer sterk. Tikje neurotisch. Het is zo'n typisch myserieus geval met tegendraadse elementen. Die sax vind ik geweldig. Het weirde past er naadloos in.

Een groeiplaat. Kostte mij ook meedere draaibeurten om het geheel echt te waarderen.