menu

David Bowie - Lodger (1979)

mijn stem
3,60 (364)
364 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: RCA

  1. Fantastic Voyage (2:54)
  2. African Night Flight (2:55)
  3. Move On (3:18)
  4. Yassassin (Turkish For: Long Live) (4:11)
  5. Red Sails (3:44)
  6. D.J. (4:00)
  7. Look Back in Anger (3:06)
  8. Boys Keep Swinging (3:18)
  9. Repetition (2:59)
  10. Red Money (4:17)
  11. I Pray, Olé * (3:56)
  12. Look Back in Anger [New Version] * (6:58)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur: 34:42 (45:36)
zoeken in:
avatar van reptile71
Ondanks het ontbreken van de 'zware instrumentale stukken' zou ik dit toch niet het meest toegankelijke album van de Berlijn-trilogie noemen. Ik zou dan toch eerder Low kiezen. Als album heeft Low namelijk een dusdanige eenheid dat het imo makkelijker verteerbaar is. Kant A van Low heeft veel eenheid van sound en eigenlijk best pakkende nummers qua melodie en lekker dansbaar zelfs. Kant B is natuurlijk heel anders, maar heeft toch ook weer die eenheid.
Lodger daarentegen vind ik nogal wisselend. Een nummer als African Night Flight moet je maar van houden en ik heb ook weinig met een reggaedeuntje door Bowie in de vorm van Yassassin. Het is eerder een apart geheel door de veelzijdigheid en daardoor voor velen geen hapklare brokken, denk ik en dus ook niet echt toegankelijk. Red Sails, Look Back in Anger en DJ (dat me sterk aan Talking Heads doet denken, soort trage versie van Life During Wartime, ook uit 1979 trouwens) zijn de nummers die mij het best liggen.

avatar van titan57nl
Woont Bowie momenteel in Zwitserland? hoorde zoiets in een interview op you tube.

avatar van reptile71
Ik dacht in New York. Heb geen adreswijziging van hem ontvangen. (heb je een linkje naar dat interview?)

avatar van titan57nl
Dat zwitserland kwam ik tegen bij een of ander verhaal dat een album in zwitserland was opgenomen en dat hij daar nu ook een huis zou hebben.

Lijkt me ook niet zo gek dat ie daar zou wonen, in de US kan ie niet eens normaal over straat, ach hij zal ook wel een pandje hebben in een of ander exotisch oord waar niemand hem kent.

avatar van titan57nl
Ha, ff googelen en gevonden, zwitsers huis is inmiddels vekocht.


Bowie staat legaal geregistreerd als inwoner van Ierland, dat heeft belasting redenen, het zou hier gaan om een landhuis iets buiten Dublin.

Zijn woning in Lausanne Zwitserland is in 1998 te koop gezet, zijn vrouw houdt meer van het stadsleven.
Verder heeft hij optrekjes in NY en Bermuda. (dus inderdaad in een exotisch oord)

avatar van reptile71
Ja ik had ook niet verwacht dat hij 'slechts' één huis zou hebben. Overigens heb ik hem in een interview van rond 1977 horen zeggen dat hij geen woning had en dat ook nooit zal hebben (hij verbleef toen tijdelijk in Berlijn). Ik vermoed dat dat sterk te maken heeft (had) met zijn gevoel. Hij voelt zich misschien nergens echt thuis, Bowie is een alien.

avatar van bikkel2
4,0
Bowie's laatste uit de jaren 70 en tevens het slot van de Berlijn trilogie.
Waar Low en Heroes een duidelijke rode draad lieten horen. De songgerichte A-kanten en het ambiant/kautrock gedeelte op de B- kanten, is Lodger uiteindelijk meer een allergaartje.
Het is een opgetogener album. Bowie flirt met een pallet van muziekstijlen, maar het rockt ook weer waanzinnig.
Doch de originaliteit van de 2 vorige albums overtreft hij hier niet( met name Heroes is beter) maar misschien is dat ook niet terecht om dat te verwachten.
Daar voor in de plaats is dit wel een heel aanstekelijk album met een stel heel goede songs.
Fantastic Voyage vind ik geen top opener. Het is een mooie song, maar de plaat begint derhalve wat tam en dat zet je wel op het verkeerde been.
African Night Flight is van een heel andere orde. Een hilarische alternatieve worldmusic song die mij wat doet denken aan de absurditeit van het duo Godley & Creme. Het opzeggerige/Rap (zo je wilt.) is vervreemend, maar ook typisch Bowie.
Move On is een vrij weirde song die ritmisch lekker door hobbelt, en Yassassin vind ik een hoogtepunt. Worldmusic meets Ska.
En met die wetenschap hoor je dat Bowie goed op de hoogte was van de heersende muziektrends.
Iets waar hij tijdens zijn Glamdagen voorop liep, en het wat afzwakte tijdens Low en Heroes met een minder toegankelijke visie.
Hier op Lodger komt de toegankelijkere artiest weer enigzins bovendrijven.
Red Sails is top. Misschien wel zijn beste song hier. Bowie rockt als in zijn beste dagen. Het New Waverige is heel overtuigend, al kun je wat Talking Heads invloeden bespeuren.
D.J is denk ik wat ondergewaardeerd, maar vind het wederom een prima song. Misschien niet echt een single, maar het is dragend en pakkend.
Look Back In Anger hakt er ook lekker pittig in en dit deel van de plaat is duidelijk het punt waar de meistro kiest voor ongecompliceerd rocken.
Weg zijn de ambiant stukken en de doomsfeer die Low en Heroes domineeerden, Bowie wil en moet verder.
Boys Keep Swinging bijvoorbeeld is een garagerocker die allesbehalve strak gespeeld is. De drummer en bassist wisselden van instrument en ondanks dat heerlijke basloopje, is het rommelig, maar wel onwijs puur en aanstekelijk.
Repetition en Red Money zetten de lijn voort van in sferen van lekker los gespeelde Wave/Rock en sluiten de plaat af.

Nogmaals, thematisch heeft Lodger weinig te maken met zijn twee legendarische voorgangers.
Hooguit de puurheid en de rauwheid in bepaalde stukken zijn daarin enigzins te vergelijken.
Lodger is meer van de liedjes, meer losjes en vooral minder zwaar op de hand.
Het blijkt een prima plaat en Bowie nam het wijze besluit om het weer anders aan te pakken.
De critici waren niet lovend, eens krijg je dat, maar ondanks dat ie wat minder verrast, en minder overdondert, is dit een Bowieplaat die er zijn mag.

avatar van Stijn_Slayer
3,5
'Boys Keep Swinging' kan ik echt niet meer aanhoren. Komt door dit: YouTube - BOWIE - FREDDIE MERCURY and MICK JAGGER - BOYS KEEP SWINGING

avatar van titan57nl
Snap ook nooit zo goed wat lodger nou te maken heeft met low en heroes,

Opmaat naar de 80s met zijn disco, en de spot van Bowie daarover....zijn heerlijke graantje meepikken met lets dance ha, het sarcastische scary monsters album.

avatar van herman
4,0
titan57nl schreef:
Snap ook nooit zo goed wat lodger nou te maken heeft met low en heroes,

Bowie heeft de drie albums zelf als de Berlijn-trilogie bestempeld, omdat alle drie in samenwerking zijn met Brian Eno. Maar Berlijn is wel een misleidende term, omdat alleen het album Heroes daar echt compleet is opgenomen.

avatar van titan57nl
OK hartelijk dank!

avatar van bikkel2
4,0
Low en Heroes ademen de sfeer van Berlijn uit. En dan met name natuurlijk de vrijwel instrumentale 2e gedeeltes van desbetreffende albums.
Lodger heeft dat veel minder. Het is qua sfeer eigenlijk een totaal ander album.
Ik vind Eno's bijdrage ook veel minder nadrukkelijk.
Andrew Belew's Frippachtige bijdrage is overigens goed gelukt.
Maar Bowie zegt het, dus is het zo.

avatar van herman
4,0
Toch hoor ik wel een beetje de Eno-vibe in veel nummers, een vibe die je bv. ook hoort in Brian Eno - Before and After Science (1977)
Ik kan het niet goed omschrijven wat die vibe precies inhoudt.

Maar goed, misschien leuk om ook eens in die albums te duiken als je erover een tijdje nog dieper in wilt.

Krijg door je berichten wel zin dit album ook weer op te zetten.

avatar van bikkel2
4,0
Ik ken Eno voornamelijk van Roxy Music, nu ook met Bowie en zijn niet geringe produktie-kwaliteiten voor U2.
Ik ben zeker in voor Eno's solo capriolen en zijn werk met David Byrne.

Wat Bowie betreft; Ik zit helemaal in zijn muziek momenteel. In de auto lekker hard Station To Station gedraaid.
Aladdin Sane wordt mijn volgende album die ik ga luisteren. Review binnenkort.

avatar van titan57nl
Dit nummer van Eno heeft toch wel duidelijke raakvlakken met LOW in mijn oren.

YouTube - Brian Eno - Energy Fools The Magician

Ook uit 77 net als Low.

avatar van frolunda
3,0
Redelijk Bowie album dat het vooral moet hebben van zijn veelzijdigheid.Er staan wel wat mindere broeders op maar Boys keep swinging en Look back in anger blijven fantastisch

avatar van Madjack71
Veelzijdig is het woord wat hier op dit Lodger wel van toepassing is en zowiezo voor Bowie in het algemeen. Het klinkt fris, lekker rommelig en vlot. Het heeft ook wel een klein Sex Pistols sausje over zich vind ik, of zou het eerder andersom zijn? De aparte wendingen op het album en in de nummers zelf, maken het een ontdekking om naar te luisteren. Denk wel dat met dit Lodger Bowie een punt zette achter zijn creatiefste, innovatiefste en excessiefste periode uit de jaren zeventig. Hierna werd zijn muziek allengs toegankelijker en popgerichter. Waaruit nog mooie liedjes uit zijn voortgekomen, maar ook zijn muzikale writersblock inluidde tot halverwege de jaren negentig.

avatar van bikkel2
4,0
Ik wil nog wel een lans breken voor Scary Monsters die niet onderdoet voor Lodger m.i .
Dat vind ik eigenlijk zijn laatste goede plaat voor hele lange tijd.
Bowie is op die plaat misschien iets minder uitgesproken bezig, maar met name de 1e helft van die plaat vind ik overdonderend.
Produktioneel ook vetter trouwens. In die zin is Lodger wat rommeliger en slordiger geproduceerd. Wat zeker zijn charme heeft trouwens.

avatar van Madjack71
Mee eens dat Lodger rommelig en slordig klinkt, maar dat vind ik idd. ook zijn charme hebben. Scary Monsters is vandaag op vinyl binnen gekomen, dus die ga ik zekers nog luisteren.

Het rommelige en slordige is inderdaad het pluspunt op deze plaat. Flarden experimentjes zijn het. Hoe dit in verhouding staat met Low/Heroes weet ik niet, dat waren wat duidelijkere statements.
Leuk: 'Fantastic Voyage' en 'Boys Keep Swinging' die letterlijk dezelfde chord sequence hebben. Bowie's rap op 'African Night Flight', 'Move On' met de melodielijn van 'All the Young Dudes' teruggespoeld, 'Yassassin', een mix van reggae en turkse muziek, 'Red Sails', een mix van krautrock en chinese muziek, dramatische, uit de bocht vliegende disco op 'DJ' en 'Look Back in Anger', de hilarisch band swap op het geniale 'Boys Keep Swinging', 'Repetition', ook al zo'n hoogtepunt, met vage gitaartjes en tot slot 'Red Money', die we al eerder kende van Iggy's 'The Idiot'.
Ja, vette plaat dit. Veel beter dan Scary Monsters.

avatar van devel-hunt
4,0
Lodger heb ik altijd een vergeten parel gevonden. Beetje onbekend gebleven tussen al zijn jaren 70 klassiekers.
De Berlin trio. Heeft Bowie die term zelf verzonnen of is die term er door het publiek ingebracht. Ik vind Lodger totaal anders dan Low en Heroes. Qua sfeer, thematiek, song opbouw, productie etc.. Het zit nog eerder tegen Scary Monsters aan te schuren dan tegen de twee voorgangers.
Als het dan nodig is om over een trio te moeten praten ligt voor mij Low, Heroes en Stage meer in die lijn.

Voor mij is The Idiot, Low en Heroes het ultieme trio.

avatar van devel-hunt
4,0
The idiot van Iggy, nooit zo bekeken, maar nu je het zegt...

avatar van bikkel2
4,0
Helemaal niet zo'n gek voorbeeld. The Idiot ademt ook wel een Berlinsfeertje uit. Minder fragmentarisch dan Low en Heroes, maar je hoort wel duidelijk dat het in dezelfde periode gemaakt is.
Lodger maar ook Scary Monsters zijn anders in aanpak. Afwisselender en opgetogener, maar tevens ook wel lekker duister en weird op bepaalde momenten.

The Idiot was een beetje een vingeroefening voor Bowie ter voorbereiding voor zijn eigen platen. Iggy dacht op een gegeven moment zelf ook: wie zn plaat is het nou eigelijk?

avatar van rolandobabel
4,0
Ik vind dit album wat ondergewaardeerd. Hij is toch op zijn minst gelijkwaardig aan scary monters. (3,53 is wat laag vind ik)

avatar van kaztor
5,0
Geweldig!!!
Ik beluister nu Move On achterstevoren en het is dus écht All The Young Dudes!!!

Edit: Net een link gevonden: YouTube - Move On - David Bowie Backwards

avatar van lennon
3,0
Terrapin schreef:
Het rommelige en slordige is inderdaad het pluspunt op deze plaat. Flarden experimentjes zijn het.


Dat vind ik het minpunt van dit album. Te rommelig.

Misschien moet ik het vaker horen, maar ben niet erg onder de indruk van dit album

avatar van bikkel2
4,0
Minder dan Low en Heroes, dat zeker, maar absoluut nog genietbaar. Ik vind de vrijblijvendheid wel treffend eigenlijk. Minder serieus dan de 2 toch wat zware voorgangers.
Bowie rockt weer en de tegendraadsheid blijft lekker in ere.
Sympatieke plaat.

avatar van Sanderzzz
3,5
Op één of andere manier heel verslavend album van Bowie. Nummertjes zijn soms heel weird (vooral de eerste helft van het album) maar na een paar keer luisteren begin je ze gewoon te worden. Lodger is heel 'messy' maar dat maakt het wel karakteristiek. Heerlijke muziek. Ik ben Bowie-fan geworden

Enig vreemde eendje in de bijt , neen dat klopt niet op dit album, laat ons zeggen het enige nummer dat me niet echt iets doet is Repetition. Maar de titel is wel heel toepasselijk voor het nummer.

Gast
geplaatst: vandaag om 09:49 uur

geplaatst: vandaag om 09:49 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.