menu

U2 - All That You Can't Leave Behind (2000)

mijn stem
3,58 (1063)
1063 stemmen

Ierland
Rock / Pop
Label: Island

  1. Beautiful Day (4:08)
  2. Stuck in a Moment You Can't Get Out Of (4:32)
  3. Elevation (3:47)
  4. Walk On (4:56)
  5. Kite (4:26)
  6. In a Little While (3:39)
  7. Wild Honey (3:46)
  8. Peace on Earth (4:48)
  9. When I Look at the World (4:17)
  10. New York (5:30)
  11. Grace (5:30)
  12. The Ground Beneath Her Feet * (3:44)
  13. Summer Rain * (4:06)
  14. Always * (3:46)
  15. Big Girls Are Best * (3:37)
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur: 49:19 (1:04:32)
zoeken in:
avatar van LucM
3,5
Op All That You Can't Leave Behind klinkt U2 inderdaad rustiger en bezadigder dan de beginperiode, er staan meer ballads. Maar ja, ze worden ook ouder.

avatar van goldendream
'Elevation' is het lelijke, storende broertje op een anders heel sterk album.

avatar van Saldek
3,5
Het enige dat ik op dit, overigens lekker en fris, album jammer vind is dat Elevation veel milder klinkt dan de single (op TV). In de video hoor je een duidelijk distorted gitaargeluid, terwijl de cd met een Elevation komt met een soort van gesynthed gitaar. Heb ik altijd betreurd. De single vind ik vet, maar op de cd vind ik het suck. De gitaar maakt het verschil, en dat maakt Elevation voor mij idd ook een storend element.

deric raven
Veel nummers doen mij denken aan soundtracks van Wim Wenders, rond dezelfde periode werd door U2 ook de soundtrack van The Million Dollar Hotel gemaakt.
Zelf denk ik dat een nummer als Walk On in eerste instantie op die soundtrack zou komen, maar vanwege de hitgevoeligheid op hun studio album is beland.

avatar van Thin Air!
3,5
Ook al vind ik bijna al hun CD's 3,5*** , een concert zit er altijd in als ze in Nederland zijn.
Live blijft het gewoon een schitterende band. Ik hoop wel op een normale concertzaal en geen galm Arena. Daar ben ik nou wel klaar mee.

Elevation, Kite & Grace zijn voor mij de meest boeiende nummers van deze plaat.

The Harlequin
Voor een U2 album best aardig, alsnog blijft het wat mij betreft een enorm overgewaardeerde band die saaie muziek maakt en zo ook deze plaat... gebeurt gewoon niet zoveel in de muziek van deze jongens.

avatar van bikkel2
3,0
Deze plaat is inderdaad niet hun meest boeiende en ik vind ook niet meer dat ze nog echt zijn gaan pieken nadien.

Maar de albums voor Zooropa zijn toch echt wel de moeite waard. Een band die vooruit dacht en zich ontwikkelde. Ook qua live peformance.

avatar van heartofsoul
2,5
U2 is een groep waar ik een beetje moeite mee heb. Muziek moet me boeien en meeslepen, en dat doen de latere albums na Zooropa (grotendeels eens met de vorige user) bij mij niet meer.

Ten eerste houd ik niet altijd zo van de stem van Bono, ten tweede vind ik dit album niet zo mooi van geluid, het komt te nadrukkelijk bij mij binnen. Een album zoals Boy bevalt mij dan weer wel, omdat het mij ruimte laat voor mijn eigen emoties, en die worden door All That You Can't Leave Behind a.h.w. weggeblazen. Zo ervaar ik het.

avatar van kaztor
Saldek schreef:
De single vind ik vet, maar op de cd vind ik het suck.
'Suck' als bijvoeglijk naamwoord?

avatar van Saldek
3,5
[quote=4598842'Suck' als bijvoeglijk naamwoord? [/quote]

Ik weet het, ik weet het......zo fout als het maar kan. Helaas heb ik een gewoonte ontwikkeld waarin suck als bijv. nw. gebruik ipv k** of één of andere vervelende ziekte.
Maar och.....shit happens (en hier wordt een zelfst. nw. verheven tot activiteit/gebeurtenis)
Och.......beetje spelen...

avatar van nlkink
4,0
Een goed album. Moeilijk om drie favorieten uit te kiezen. Mooi van begin tot eind terwijl ik van een album als 'The Unforgettable Fire' op de helft vaak moet afhaken.

4,0
Uitstekend album, met Kite als beste nummer.

deric raven
Beautiful Day is voor mij het nummer van de Olympische zomerspelen van 2000, gehouden in Sydney.
Telkens als Pieter van den Hoogenband en Inge de Bruijn een gouden medaille binnen haalden klonk dit nummer door de luidsprekers.
Deze geweldige prestaties hebben natuurlijk ook een grote rol gespeeld in het behalen van de nummer 1 positie in de Nederlandse muzieklijsten, dit kan bijna niet anders.
Beautiful Day ademt ook iets positiefs uit, en natuurlijk is het een geweldig motiverend nummer voor sporters om nog beter te presteren.
Voor mij is All That You Can't Leave Behind dan ook een optimistisch album geworden.
Het grote gebaar staat meer naar de achtergrond, ik denk dat Bono heeft geprobeerd om zijn ervaringen klein en vooral dicht bij zichzelf te houden.
Deden ze bij Pop nog bijna dwangmatig hun best om verfrissend te klinken, hier lijkt het op een meer natuurlijke manier wel te lukken.
Gewoon weer de bekende popmuziek, zonder de elektronica en overige poespas.
Eigenlijk hun laatste echte cadeautje voor de fans uit de jaren 80.
How to Dismantle an Atomic Bomb ligt uiteraard behoorlijk in het verlengde van deze, maar het spontane was wel een heel stuk naar de achtergrond verdwenen.

buizen
Mooie titel, mooie hoes.
Album heeft nog wat luisterbeurten nodig. Sta er in beginsel niet afwijzend tegenover.

avatar van ronald35
2,5
Draak van een album hoor....pff kom er niet doorheen. Beautiful Day en New York zijn wel OK

avatar van loneranger
4,0
U2 terug naar de basis na de flirt met dance en techno op 'Pop'. Het levert een prima, in mijn optiek zelfs een van hun beste albums op. Opener 'Beautiful day' klinkt gelijk al ouderwets vertrouwd, 'Kite' is ook een fijne song en is naast 'When you look at the world' en 'New York' een van mijn favorieten. Een bijna over de hele linie sterk album alleen slaapliedje 'Grace' had mogen ontbreken.

avatar van brandos
4,0
nlkinkzegt:
Een goed album. Moeilijk om drie favorieten uit te kiezen. Mooi van begin tot eind terwijl ik van een album als 'The Unforgettable Fire' op de helft vaak moet afhaken.
Mee eens. Ik ben wel verrast door toch wel de nodige negatieve kritieken. Ik vond het zelf destijds wel een beetje een terugkeer naar de 'goede oude tijd', waarbij U2 toch ook weer niet ontkende dat ze ouder waren geworden. Ik dacht dat velen het destijds zo beschouwden. Hun geweldige debuut 'Boy' (mijns inziens hun beste) evenaren ze niet maar toch is dit album alleszins oprecht en geinspireerd.

avatar van vielip
3,5
Dat laatste is in mijn ogen nou net het probleem met dit album. Het komt op mij juist té geforceerd oprecht en geïnspireerd over. Alsof ze té krampachtig weer willen klinken zoals ze ooit deden. Waarmee ik niet wil zeggen dat ik het nep en ongeïnspireerd vind! Ik was destijds ook positief verrast toen ik de eerste single Beautiful day op de radio hoorde. Eindelijk weer die typische U2 gitaarsound. Maar vele jaren later vind ik het toch allemaal maar zo zo. Het komt wat mij betreft in de verste verte niet in de buurt van de albums waarnaar ze op dit album zo krampachtig proberen terug te keren.

avatar van bikkel2
3,0
Ik ben het met vielip eens.
Dat U2 weer wat basic klinkt, zou het probleem niet moeten zijn.
Maar de band klinkt wat futloos en enig venijn is ver te zoeken.
Er staat best aardig spul op, maar het is het allemaal net niet naar mijn idee.
Kan gebeuren, maar een echte revanche is er nooit gekomen.

avatar van luigifort
3,5
Toen ie uitkwam vond ik m wel aardig..maar ik vind er nu weinig meer aan op n paar songs na. Songs als Beautiful Day (see the bird with the leaf in her mouth after the flood all the colours came out ) en Walk On (te groots, te pretentieus) kan ik niet meer horen. Maar er staan verder nog wel leuke liedjes op, maar weinig avontuur id. Daarbij vergeleken is Pop nog n meesterwerk.

avatar van devel-hunt
4,0
Back to basic, hun meest organische sinds rattle and hum.
Weg zijn de truckjes en hun vaak krampachtige pogingen om buiten de lijnen te wandelen. Hier staat de muziek weer centraal en het imago niet langer.
Toen deze plaat uitkwam was het voor veel U2 fans een verademing. Begrijpelijk.
Misschien niet hun meest gedurfde plaat, maar qua songmateriaal wel een van hun betere, en daar gaat het uiteindelijk toch om.
Hierna hebben ze nog een hele sterke plaat gemaakt, How to dismantle an atomic bomb. Daarna is het kwakkelen begonnen.
Helaas.

avatar van reptile71
13 april vinyl reissue (tezamen met Pop en Wide Awake in America). Die zou ik best wel eens kunnen gaan kopen. Tenslotte vind ik dit best een aardig album.

avatar van Michiel Cohen
3,0
Hierna was het echt afgelopen. Dit album was een mooi moment om met pensioen te gaan.

avatar van Marco van Lochem
4,5
Toen we van 1999 naar 2000 gingen, was de populariteit van de Ierse band U2 veel kleiner dan 10 jaar eerder. Tegen het einde van de jaren ’80 was het kwartet uitgegroeid tot de grootste band van de wereld, “THE JOSHUA TREE” was een millionseller en het in 1988 “RATTLE AND HUM” bevestigde de populariteit alleen maar. Toen in 1991 “ACHTUNG BABY” verscheen, leek het erop dat U2 ook in het nieuwe decennium een bepalende rol zou gaan spelen. “ZOOROPA” in 1993 was al een minder succesvol album, maar met “POP” in 1997 werd de tanende belangstelling alleen maar duidelijker. De hits waren er nog wel, maar ze spraken geen van allen tot de verbeelding.
Toen Bono, The Edge, Adam Clayton en Larry Muller Jr. de studio ingingen om een nieuw album, de opvolger van "POP" op te nemen, namen ze zich voor dat deze nieuwe anders moest klinken dan de voorgangers. Minder elektronica, minder kil geproduceerd, warmer dus. Daarin zijn ze volledig geslaagd.
De eerste single was “BEAUTIFUL DAY”, dat tijdens de laatste week van de Olympische Spelen die toen in Sydney gehouden al gebruikt werd door de NOS om beelden van de sporters op te luisteren. Het werd dan ook een nummer 1 hit in Nederland en de eerste top 3 hit in de Top 40 sinds “DESIRE” in 1988. “ALL THAT YOU CAN LEAVE BEHIND” volgde op 30 oktober en is geproduceerd door Daniel Lanois en Brian Eno. Het was voor het eerst sinds “ACHTUNG BABY” dat de twee producers U2 weer begeleiden met de opnames van een album en het resultaat is erna. Het klinkt als vanouds, prachtig! De eerste 4 tracks zijn allemaal op single verschenen, waarvan “ELEVATION” zelfs de eerste plaats in de Nederlandse Top 40 wist te bereiken.
Met “KITE” volgt dan mijn persoonlijke favoriet, prachtige melodie en tekst. “IN A LITTLE WHILE” is een midtempo songs, met lekker beat, “WILD HONEY” een uptempo songs met mooie samenzang, waarbij de stemmen van Bono en The Edge prachtig matchen, “PEACE ON EARTH” is ballad met een voor U2 bekend politiek thema, vrede. In “WHEN I LOOK AT THE WORLD” laat The Edge horen emotioneel te kunnen spelen, kippenvel! “NEW YORK” is een track die rustige, zachte delen afwisselt met hardere, heavier stukken. Met “GRACE” wordt het album in stijl, sfeervol en rustig afgesloten.
Met “ALL THAT YOU CAN LEAVE BEHIND” was U2 weer terug aan de top. Het album verkocht meer dan 12 miljoen exemplaren. Opvolger “HOW TO DISMANTLE AN ATOMIC BOMB” verscheen in 2004 en was ook nog een groot succes. Sindsdien verkopen de albums beduidend minder, maar de tournees die ze ondernemen zijn nog steeds succesvol.
Dit album zette de Ieren weer op de kaart en daar plukken ze nog steeds de vruchten van. Alleen daarom is dit al een klassieker in hun oeuvre!

avatar van milesdavisjr
3,5
Het album waar de heren min of meer terug gingen naar de 'basis'. Ik heb het nooit zo'n bijzonder album gevonden. Beautiful Day vind ik eigenlijk een simpele song met een irritant refrein. Stuck In a Moment vind ik dodelijk saai, pas bij Elevation komt er wat schot in de zaak, enerverend, spannend en het bevat een bepaalde drive. Ook Walk On kan mij wel bekoren. Hierna komen er weer wat nummers voorbij die op zich niet slecht zijn maar niet de spanning of intensiteit bevatten die zoveel songs van U2 kenmerkten in het verleden. Het stemmige When I Look at the World kan mij ook nog wel bekoren. Waar de platen uit de jaren 90 van de band het gevolg waren van experimenten, het verschuiven van de grenzen en het toevoegen van elektronische elementen verdween vanaf de millenniumwisseling alle avontuur uit deze band. De mannen kunnen teren op hun verleden en songwriters capaciteiten dat het nergens echt slecht wordt, maar de gerechten worden smakeloos bereid en opgediend. De destijds zo bewierookte 'terugkeer' en dito beoordelingen van dit album vond en vind ik ook erg overdreven, het is degelijk en consistent maar ook zeker niet meer dan dat.

avatar van vielip
3,5
Perfect omschreven (wederom)! Ik ging destijds ook, als fan van de oude U2, volop mee met het bejubelen van dit album. Maar jaren later en wat objectiever kun je inderdaad stellen dat het nooit slecht wordt maar dat het ook zelden of nooit die spanning en kwaliteit haalt van 'vrogger'. Desalniettemin best een leuk album om zo nu en dan eens te horen.

avatar van Autobahn
4,5
Ik vind dit een toppertje! Tuurlijk, er staan wel wat mindere nummers op, namelijk 5,6 en 11, maar met name de eerste 4 nummers, New York en afsluiter The Ground Beneath Her Feat vind ik erg sterk. De rest vind ook prima aan te horen.

avatar van Funky Bookie
4,0
U2 grijpt (voor mij) met succes terug op het geluid van de jaren 80. Iets rustiger en wat minder ambitieus, maar zeer geslaagd wat mij betreft.

avatar van gaucho
3,5
Ik ben het wel met de voorgaande 'sprekers' eens: na de experimenten in de jaren negentig keert U2 terug naar de basis: goede songwriting en een gedegen, op klassieke rock-instrumentatie gebaseerde uitvoering.
Ik herken wat vielip hierboven schrijft: ik was destijds heel blij dat er weer iets in doorschemerde van de oude U2 die ik in de jaren tachtig zo bewonderd had. Maar zoals dat vaker gaat bij een plaat die bij verschijning met gejubel wordt binnengehaald: als je hem jaren later met een iets objectievere blik evalueert, blijkt er toch iets te ontbreken: de urgentie is weg.

Met name het gitaarwerk van The Edge is prachtig, Bono is goed bij stem en er staan enkele behoorlijk goede nummers op. Ik noem met name Elevation, Walk on, Kite, en de stemmige songs When I look at the world en Grace. Per saldo is dit natuurlijk al bijna de helft van het album, maar de andere helft valt een beetje tegen.
Precies wat milesdavisjr hierboven schrijft: ze zijn professioneel genoeg om degelijke songs te kunnen schrijven, maar echt opzienbarend wordt het in die resterende nummers nergens. Valt in de her-evaluatie dus lichtjes tegen, maar al met al goed voor een ruime voldoende. Na Atomic bomb zou het gebrek aan inspiratie harder toeslaan...

avatar van vielip
3,5
Ik zag dat ik m'n beoordeling een poos geleden op 3* had gezet. Dat is toch iets te karig voor mijn gevoel. Ik maak er 3,5* van. Kleine, breekbare liedjes als In a little while en Wild honey mag ik graag horen van de heren. Heb ik meer mee dan het in mijn ogen nog altijd tenenkrommende Stuck in a moment.

Gast
geplaatst: vandaag om 00:40 uur

geplaatst: vandaag om 00:40 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.