menu

Bob Dylan - Blood on the Tracks (1975)

mijn stem
4,35 (960)
960 stemmen

Verenigde Staten
Folk / Rock
Label: Columbia

  1. Tangled Up in Blue (5:40)
  2. Simple Twist of Fate (4:18)
  3. You're a Big Girl Now (4:36)
  4. Idiot Wind (7:45)
  5. You're Gonna Make Me Lonesome When You Go (2:58)
  6. Meet Me in the Morning (4:19)
  7. Lily, Rosemary and the Jack of Hearts (8:50)
  8. If You See Her, Say Hello (4:46)
  9. Shelter from the Storm (4:59)
  10. Buckets of Rain (3:29)
totale tijdsduur: 51:40
zoeken in:
avatar van pmac
4,0
Goed album. Heb jarenlang de lp gehad. Deze is ergens in de tijd kwijtgeraakt. Nu weer eens via spotify beluistert. Blijft sterk maar heb niet dezelfde erlebnis als de meeste forumleden hier.

3,0
Eerder vond ik dit album zeer genietbaar, nu echter niet meer. Eigenlijk snap ik niet zo goed dat ik hem eerder wel mooi vond. Wellicht was mijn muzikale smaak nog in ontwikkeling en vond ik mooi wat anderen mooi vonden. De stem van ome Bob is niet bepaald zuiver en muzikaal gezien gebeurt er te weinig. De teksten zijn mooi gevonden, maar niet diepgaand/boeiend genoeg om de nummers in leven te houden. Ik begrijp dat hij zijn scheiding verwerkt en deze muziek is een troostend handvat bij liefdesverdriet, maar in andere tijden word ik er niet gelukkig van. Daarnaast worden mijn oren ook niet gemasseerd. Ik zal de andere albums die ik van hem heb ook nog eens beluisteren, zien hoe die me nu bekoren.

avatar van Wandelaar
PeterC86 schreef:
Eerder vond ik dit album zeer genietbaar, nu echter niet meer. ... Ik zal de andere albums die ik van hem heb ook nog eens beluisteren, zien hoe die me nu bekoren.
Eerlijk beschreven. Gedoodverfde meesterwerken zoals dit album zijn niet altijd te pruimen. Je bent niet altijd in de stemming voor andermans liefdesverdriet. Zo ervaar ik het werk van Dylan ook vaak. Niet altijd voor in de stemming, maar dan ineens weer heel aansprekend. Het rijtje albums staat bij mij bovenin de kast. Nu ben ik vrij lang, dus ik kan er best bij, maar ik kan het ook goed maanden laten verstoffen. Geniaal die Dylan? Bij vlagen ja.

avatar van Jaep
5,0
Ik heb dit album lang danig onderschat. Ik was eerder vooral een fan van Dylan's mid-60's hoogtepunten, en vond deze plaat bij de eerste paar beluisteringen lang niet zo geniaal als bijvoorbeeld Highway 61 Revisited en Blonde on Blonde. Maar soms heb je dat, dat je terug blijft keren naar een bepaald album, en hoe beter ik dit pareltje leerde kennen, hoe meer ik het ging waarderen. Heb me stukje bij beetje ook wat meer verdiept in de achtergrond van de nummers en de teksten geprobeerd te begrijpen (al heb je bij Dylan vaak het idee dat je het net niet helemaal snapt) en kan maar tot één conclusie komen: dit is pure poëzie en verdient de volle mep qua sterren. Twee favoriete nummers uitzoeken is bij deze plaat vrijwel onmogelijk, maar als ik dan toch moet kiezen ga ik voor Idiot Wind en If You See Her, Say Hello.

avatar van TEQUILA SUNRISE
4,0
Blijft een mooi album van Dylan, een van de beste in mijn ogen.
Enkel Idiot Wind begint me op den duur te irriteren, duurt in mijn beleving te lang en vind ik daardoor de minste track.

avatar van Kramer
4,0
geplaatst:
Toen ik een jaar of zestien was, ging op een familieverjaardag naast mijn oom zitten.
'Jij vroeg me de vorige keer toch wat ik het beste album aller tijden vind? Nou, ik ben eruit hoor.'
'En welk album mag dat dan wel wezen?'
'Bob Dylan, Blood on the Tracks.'
Mijn oom had nog nooit naar het album geluisterd, zei hij, en bovendien weerhield Dylans stem hem ervan zich überhaupt in diens werk te verdiepen. Wacht maar, dacht ik, ik bewijs je nog wel een keer dat ik gelijk heb.

De gebruikers van deze site geven mijn jongere ik in elk geval wél gelijk: Blood on the Tracks is het Dylan-album met het hoogste stemgemiddelde. Dat is volgens mij grotendeels te verklaren doordat het een allemansvriend is: alle nummers liggen makkelijk in het gehoor, Bob zingt goed en de muziek is inhoudelijk sterk, maar ook weer niet zo pregnant dat het irritant wordt als je er een gesprek bij wilt voeren. Bovendien bevat dit album geen slechte nummers, wat toch een unicum is in Bobs rijke oeuvre.

Helaas is er iets wat me is gaan tegenstaan aan dit album. Misschien is het op de een of andere manier iets te braaf, te netjes afgewerkt - wat mij betreft hadden er meer nummers op mogen staan in de trant van Idiot Wind met dat bijtende orgeltje. We weten inmiddels dat Bob Dylan een meester is in het openen van albums, dus met Tangled up in Blue zit het ook wel goed. Maar toch... Simple Twist of Fate, Meet Me in the Morning, Shelter from the Storm... Het zijn pareltjes, maar in mijn hoofd belanden uiteindelijk ze op dezelfde hoop. Misschien heb ik deze plaat in mijn enthousiasme te vaak beluisterd, misschien zijn het parels voor de zwijnen, wie weet.

Dan nog even over Lily, Rosemary and the Jack of Hearts: voor sommigen misschien te carnavalesk, ik vind het een hoogtepuntje.

De hoes van Blood on the Tracks blijft prachtig, met dat diepe paars dat het album de koninklijke allure geeft dat het verdient. De muziek heeft bij mij wat glans verloren, maar dat is alleen maar jammer voor mij persoonlijk; het doet natuurlijk niks af aan de kwaliteit die ieder lied onmiskenbaar bezit. Het valt te verdedigen dat het juist de grilligheid is die Dylan zo onweerstaanbaar maakt. Die grilligheid ontbreekt hier een beetje.

avatar van Sanderzzz
5,0
geplaatst:
Samen met Blonde On Blonde tot nu toe het beste wat ik al heb gehoord van Dylan. Blonde On Blonde is energieker met een paar prachtige pareltjes maar dit album is consistenter, luistert gemakkelijker en is emotioneler. 5*

avatar van MRDammann
4,5
Regisseur van Call Me By Your Name en de remake van Suspiria gaat een filmversie van dit prachtige album maken. Bijzonder project!

Luca Guadagnino Says He’s Turning Bob Dylan’s Blood on the Tracks Into a Movie

avatar van Mastroianni
4,5
Vanwege het verschijnen van de Bootleg Series Vol. 14 hoorde ik een nummer langskomen dat me zeer beviel: You're a Big Girl Now. Daarom eindelijk dit album een echte kans gegeven en het kwartje is gevallen. Wow!
Die vijfde ster komt er ook nog wel.

vince6
Heerlijke classic van Dylan .....er valt gelukkig altijd nog wat te ontdekken, Mastroianni !

Gast
geplaatst: vandaag om 16:38 uur

geplaatst: vandaag om 16:38 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.