MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

The Rolling Stones - Get Yer Ya-Ya's Out! (1970)

Alternatieve titel: The Rolling Stones in Concert

mijn stem
4,26 (341)
341 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Decca

  1. Jumpin' Jack Flash (4:02)
  2. Carol (3:45)
  3. Stray Cat Blues (3:48)
  4. Love in Vain (5:15)
  5. Midnight Rambler (9:10)
  6. Sympathy for the Devil (6:40)
  7. Live with Me (3:06)
  8. Little Queenie (4:31)
  9. Honky Tonk Women (3:28)
  10. Street Fighting Man (4:07)
  11. Prodigal Son * (4:04)
  12. You Gotta Move * (2:19)
  13. Under My Thumb * (3:38)
  14. I'm Free * (2:48)
  15. (I Can't Get No) Satisfaction * (5:39)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur: 47:52 (1:06:20)
zoeken in:
avatar van Zwaagje
RebelINS schreef:
(quote)


Mijn beleving als luisterend liefhebber die zeer weinig inhoudelijk verstand heeft van muziek en instrumenten is dat Keith op Sympathy de eerste wat ongepolijst klinkende solo speelt en dat vervolgens Mick Taylor die fenomenaal verfijnd klinkende solo speelt aan het einde van het nummer. Maar wellicht heb ik het al die jaren wel helemaal fout gehad.

Zou heel goed kunnen hoor! Ik weet het ook niet zeker, maar in zijn algemeenheid genomen was het de samenwerking zoals boven beschreven. Wil natuurlijk niet zeggen dat Keith nooit een solo voor zijn rekening nam.

avatar van RebelINS
5,0
Altijd interessant om daar wat meer info over te hebben. Ben groot fan van Taylor en vind zijn periode bij the Stones echt waanzinnig. Bracht zoveel extra klasse aan de band met zijn gitaarspel.

Voor wat betreft dit album. Gisteren het cd tje er weer even ingegooid. De heerlijke rauwheid die ervan spat is echt prachtig. Gewoon 5 man sterk en rammen maar. Live with Me verandert bijvoorbeeld in een keiharde rock knaller en Love in Vain met dat mooie al eerder aangestipte gitaarspel prefereer ik ook boven de album versie die ook al niet onverdienstelijk is. Stones in wereld vorm hier!

avatar van UU-art
5,0
Heerlijke live plaat van The Rolling Stones, niet in de laatste plaats door het fantastische spel van gitaristen Mick Taylor en Keith Richards! Zo jammer dat Mick Taylor de band in 1974 verliet. Hij verdient veel meer credits voor zijn creatieve inbreng dan de ego's van Mick Jagger en Keith Richards hem wilden of konden geven. Zijn vertrek gaf Mick Taylor wél de gewenste vrijheid, maar helaas niet het gewenste levensgeluk.

Hoogtepunt 'Midnight Rambler' overtreft met speels gemak de studio-versie. Sowieso waren The Rolling Stones in die periode in topvorm. Het was hun eerste tournee met Mick Taylor, hetgeen wellicht extra energie gaf. Ze zullen zelf toch ook hebben gehoord en gevoeld hoeveel beter ze daardoor (live) zijn gaan spelen. Op de live-LP staat geen enkel zwak nummer. Met links Mick Taylor en rechts Keith Richards (of andersom) is het 48 minuten non-stop genieten geblazen!

avatar van rudiger
5,0
Gisterenavond deze eens in zijn geheel gedraaid . Wat een geweldig live album is dit .
Men roept vanuit het publiek Paint It Black en men krijgt Sympathy For The Devil en wat voor een uitvoering zeg , gewoon grandioos gespeeld . Ik ben benieuwd naar Brussels Affair die laatst september gaat uitkomen , hopelijk gaat die niet zo tegenvallen als de laatste live van Kiss ( Anaheim 76 ) .
Dikke 5 sterren voor deze live klassieker .

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 12:37 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 12:37 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.