Eefje de Visser - Bitterzoet (2020)

De eerste 3 singles waren al geniaal, maar ook Stilstand, Parade, Maak het Stil & Oh sluiten na slechts 2 luisterbeurten naadloos aan bij dit geniale trio. Met genoeg ruimte om meer te ontdekken want ook de rest klinkt interessant.

Edit: Ook Groen komt binnen want is de perfecte afsluiter en het duo Controle + Pixels is heerlijk loom.

Dat gezeur over de hoes. Ik vind die juist heel goed bij haar dromerige muziek passen. Zojuist de CD voor het eerst beluisterd en ik ben onder de indruk. Vooralsnog 4 sterren maar dat kunnen er meer worden.

Wat is het geheim van Eefje de Visser? Of is er geen geheim en is het gewoon goed uitgekiend. De manier van zingen, Nederlands maar dan zonder bekende rijmelarij op teksten, maar vol met passie en emotie. De manier van zingen zitten altijd wel een paar aparte noten tussen die je niet verwacht en maakt het net niet eentonig. Prominent de aanwezigheid van synths, niet zo ongewoon of bijzonder maar wel passend bij de zang, waardoor de Visser zo haar eigen uitgekiende geluid heeft. Kortom Eefje heeft het wel voor elkaar.

Heel erg verschillende meningen, dat boeit mij dan misschien alsnog. Ga ik maar eens proberen vroeg of laat...

De eerste indruk was nog niet overdonderend. Maar nummers als Lange Vinnen, Zwarte Zon en Oh liggen direct goed in het gehoor. Groeiplaat.

Ik vind Eefje prima te verstaan overigens. Zeker met koptelefoon.

Ik herinner met het jaareinde 2013, toen Het Is zoveel indruk op me maakte. De opvolger Nachtlicht deed me veel minder, ondanks de enthousiaste reacties hier.
Bitterzoet grijpt me wel, na de geslaagde singles blijft het niveau 54 minuten hoog. Er staat geen zwak nummer op, de productie is fantastisch en het album vormt een mooi geheel met de perfecte rustige afsluiter Groen.

Geniaal goed, vooral Bitterzoet, Stilstand, Lange Vinnen en De Parade!

De eerste keer beluistert en wat is dit goed. Nu geen tijd voor verder commentaar, snel nog eens luisteren.

5 sterren van Gijsbert Kramer in de Volkskrant, de recensent heeft het over een verbijsterend mooi universum dat Eefje de Visser heeft geschapen, waar alles een plaats krijgt, een groots geluid dat nergens bombastisch wordt.

* wacht op zinloze discussie dat de volkskrant het vaak mis heeft, azijnbode, links pleepapier, Ouwe lul Kramer blablabla…*

Ik denk zelf overigens dat hij, wat dit album betreft, in grote lijnen gelijk heeft.

Gretz is volgens mij altijd een fel tegenstander van Kramer. Hij zal het nu ook wel oneens zijn met zijn commentaar .

Ik heb nog nooit een echte klik gevoeld met Eefje de Visser haar muziek. Wel vind ik Bitterzoet een fijne single. Op basis daarvan ga ik toch ook dit album eens kans geven.

Fan van het eerste uur hier. Dit album is niet een hele grote stap qua sound na Nachtlicht. Wederom een ijzersterke plaat wat mij betreft. Vooral de "kalere" composities met piano en vaak prachtige elektronische soundscapes a la Thom Yorke / Jamie XX (Controle, Pixels en Groen) komen het hardste binnen momenteel. Vanavond nog maar een rondje op de LP12 hier.

De Parade is een poëtisch meesterwerkje.

Doordat het album inmiddels te tidaliverteren is, heb ik het beluisterd. Nog steeds een beetje moeite met haar stem (-techniek en ademhalingsritme) vind ik het muzikaal wel een vooruitgang tov eerdere albums. Enigszins gechargeerd zou je kunnen zeggen dat De Koek redelijk tegen de kleinkunst aanleunde, maar dat is hiermee een gepasseerd station.

Zo is Zwarte zon is qua uitstraling, sfeerbepaling helemaal niet verkeerd - moet dit vaker draaien, muzikaal klopt het.

De Koek en Het Is zijn gewoon heerlijke albums. Op Nachtlicht was ik gelijk verliefd en is mijn favoriet. Ik had torenhoge verwachtingen van Bitterzoet. Goed album, zeer zeker, maar ergens raakt het minder dan de voorganger. Misschien omdat ze me minder verrast?!

Voorlopig hou ik het nog even bij Nachtlicht en moet deze dan maar de kans krijgen om te groeien, en zo niet dan nog is het een prima album, want dat is het sowieso wel, alleen hoor ik het geniale nog niet wat anderen wel doen.

Ik ken Eefje niet echt, maar gelokt door de hoge cijfers besloot ik... (ik hoef de zin niet af te maken toch?)

Ik ben aangenaam verrast, want dit luistert echt heerlijk weg. Je oren proeven de kwaliteit. Een tikje hypnotiserend. Haar zang is... apart. Zoals Monet schilderde, en dat gold als kunst. Of we Eefjes zang in dezelfde categorie moeten indelen? Ik weet het niet. Maar ze komt er verbazingwekkend goed mee weg. Het draagt bij aan de sfeer. Ik heb weinig van de lyrics begrepen, maar dat is helemaal niet erg.

Een leuk album om de komende week (als het weer winderig en regenachtig zal zijn) mee door te komen.

Ik blijf me verbazen over Eefje de Visser, of eigenlijk vooral om haar schare fans die hier op mume allom vertegenwoordigd zijn. Net als op haar vorige album hoor ik vakkundig gemaakte popmuziek. Mooi geproduceerd met knisperende beats. De synthesizers lijken op dit album nog iets meer op de voorgrond tenopzichte van eerder werk. Hoewel het geheel knap ik elkaar steekt, raakt het me niet. Daarvoor voelt het te licht en zweverig. Het is knap uitgedacht allemaal maar misschien is het wel iets teveel uitgedacht. De muziek mist een smoel. Toch een ruime voldoende voor deze wat appelig kijkende dame, en een aai over de bol voor al die verliefde mannen(?) die over elkaar heen buitelen om Eefje de hemel in te prijzen

Eefje imponeert met strakke songs en sensuele bewegingen op de teevee. Daarnaast kent, zoals eerder gezegd, De Parade een erg indrukwekkende tekst.

Zo vormt zij zeer welkom een lichtpunt in deze bange dagen waar artistieke onkunde geregeld de hemel in geprezen het land overspoelt.

Niet al te lang geleden zou een zeker persoon zich 'tekstueel op eenzame hoogte' bevinden volgens een zeer deskundige vakjury.

Deze persoon is natuurlijk Eefje.

Ja Eefje is zo geweldig, als ik het zo weer lees moet ik altijd aan de Frenky reclame van AH denken

Random op dingen klikken die op Mume gespreksonderwerp zijn, meninkjes lezen en dan gewoon luisteren was nog nooit zo leuk in dit digitale tijdperk met onbeperkte luisermogelijkheden. Zo kwam ik op een zondagmorgen ineens bij Eefje de Visser uit. Dat zou ik in een analoge samenleving nooit gedaan hebben.
Want dit is best een leuke kennismaking. De eerste indruk brengt me terug bij Perdition City van Ulver maar dan voorzien van de dromerige kleinkunsterige vocalen van Eefje dus. Heel aardig. Dit ga ik eens wat vaker beluisteren.

Eefje is sensationeel.

Ze is een soort The Beatles van eigen bodem.

ONNederlands goed was altijd een hele stomme term, een belachelijke term.

Tot Eefje kwam.

Stilstand is mijn lievelings

Wederom mooie plaat van Eefje. Geen van de nummers overtreft echter 'Scheef van 'Nachtlicht'.

Slowchat verwijderd

Nu vijf nummers in de live-uitzending van 3FM!

Wat was die Frenkie slécht zaterdag.

In mijn begin 20er jaren was ik altijd groot fan van Eefje. Kon altijd zo lekker wegdromen in haar muziek. Nu een aantal jaar is mijn smaak een tikkeltje veranderd. Ik merk ook dat ik weinig terug keer naar haar oudere werk. Vind het toch minder bijzonder dan vroeger ofzo.

Nu "Bitterzoet" wel een eerlijke kans gegeven. Eefje heeft goed geluisterd naar artiesten als Sohn & Moderat denk ik waar de electronica ook verweven wordt met zelf ingezongen vocalen. Toch voelt het album wel erg als Eefje en dat is knap. Eigenlijk vind ik het begin van het album + het eind het sterkst. Dit zijn vaak meer liedjes met een begin en een eind + een mooi refrein. Het middenstuk wat voor mij wat zweveriger aanvoelt, doet me veel minder. Vaak zijn de electronische elementen niet heel interessant of vind ik de mix van haar stem en de electronica net niet geslaagd.

Gelukkig zijn er toch zeker 7 tracks die zeer geslaagd zijn en daarnaast vind ik het knap hoe Eefje haar eigen stijl en muziek toch heeft weten door te ontwikkelen tot dit volwassen product.

Gisterenavond was Eefje de Visser dus te gast bij 3FM (Vera on Track) om te praten over én te spelen van haar nieuwe album ‘Bitterzoet’. Kijk en luister hier de hele uitzending terug.

En Oh is tevens dé Megahit van deze week. Het kan niet op!

Fanboy Gretz is op stoom hoor.

Is de rotatielijst trouwens stuk? Met 31 noteringen moet deze plaat toch allang ergens bovenin de lijst opduiken?

Na zo'n vier luisterbeurten kan ik voorzichtig aan concluderen dat ik de singles wat heb onderschat. 'Bitterzoet' heeft bij mij zelfs nauwelijks airplay gehad, maar nu ik dat nummer op de plaat hoor: betoverend mooi. Net als de rest van de plaat overigens. Gisteren tijdens een fietstocht sloeg ie ineens volledig aan. Op sommige momenten kwam het kippenvel zelfs door mijn jas.

Voorzichtige conclusie is overigens wel dat ik na deze en de vorige vooral electronisch georiënteerde platen steeds minder geboeid naar de eerste twee platen kan luisteren. Haar dromerige zang over een flinke laag electronica is een match made in hebben

Precies mijn gevoel bij dit album. Misschien had ik na 4 jaar een te hoge verwachting.

Er zitten sublieme nummers bij maar bijvoorbeeld Stilstand komt iets te laat op gang. Kom op vind ik het minste nummer van de plaat.

De lome combi controle/Pixels bevalt wel goed, al is het altijd een risico om hedendaagse termen te bezigen, dat kan gedateerd gaan klinken en het haalt je uit een droomwereld.

Ook met onverstaanbaar weet ik geen raad nog. Is dit allegorisch naar kritiek op haar zang? Het nummer mist op de een of andere manier iets.

Dus van de 13 nummers zijn er drie net aan voldoende, de rest zit tussen de 4 en 5. Gemiddeld voor nu een 4. Kans op verhoging naar 4,5.

Het klinkt wel echt als Eefje, qua sound borduurt het voort op Nachtlicht, maar hoor ook elementen van De Koek, bijvoorbeeld in Bitterzoet. 20 maart naar het Paard. Misschien dat dan net als bij OMG van Kevin Morby in Paradiso het kwartje valt.