Rolling Stones - Exile on Main St. (1972)

Ha, je legt de lat ieder geval laag en gelijk heb je natuurlijk.

Toch maar niet... Ik beschouw mijzelf als een rechtgeaarde rockliefhebber. Bij mij gaan rock en stones echter niet goed samen . Als U het niet erg vindt, laat ik " Exile on Main St. (1972)" liever waar ie is. Bij de platenboer dus.
Tot slot: de stones albums dat mij als rockliefhebber enigszins kunnen bekoren
zijn "Goats Head Soup" en, juist ja, "Black and Blue" .

Ik ben niet echt een Stones fan maar Exile kan ik altijd wel horen.
Het zijn niet de afzonderlijke songs die het hem doen maar de algehele sfeer.

Maar "Sticky Fingers" vind ik weer niets aan.

De andere albums van de Stones die voor mij een eeuwigheidswaarde hebben zijn "Beggers Banquet" en "Let it Bleed".

Verder vind ik ze vooral een singles groep, een Stones verzamelaar is altijd goed.
Sorry die-hard Stones fans.

Exact. je spreekt helemaal mede namens mij (57)

Ventilator Blues

Er wordt weleens beweerd dat wanneer The Rolling Stones in '72 - na het uitbrengen van hun pièce de résistance Exile On Main Street - er de brui aan hadden gegeven, ze een veel mythischere status bereikt zouden hebben dan nu het geval is. En al heb ik een zwak voor enkele van de albums die de band na die tijd uitbracht, denk ik dat deze theorie zeker klopt. [Lees verder op: kasblog]

Deze recensie van mij is ook gepubliceerd op webzine Hard//Hoofd, vandaar dat ik 'm niet in z'n geheel copy-paste (zoals ik dat vroeger wél altijd deed met mijn recensies van Kasblog op MuMe).

Ik ben overigens zesentwintig jaar en een groot fan van The Beatles en The Stones. Maar mijn grootste helden zijn toch wel Bob Dylan en Tom Waits.

Iemand?

Nope
Het enige wat ik gezien heb tot nu toe is, dat White Loving Cup heeft gedaan met de Stones.
Kijk hem eens blij zijn:
What a what a beautiful buzz
mooi stukje op je blog trouwens, waar ik het overigens niet helemaal mee eens ben, maar daarover ga ik nu niet uitweiden, want het is laat en ik ga slaaapen

Eindelijk krijgt dit album eens de aandacht die het verdiend! Er wordt lekker veel gepost en ik spot een mooie plek in de rotatielijst. In de Nederlandse album Top 100 staat dit ondergeschoven meesterwerk zelfs tweede.

En dat voor een album van bijna 40 jaar oud.
Het is natuurlijk ook een tijdloos album pure klasse!!!

Omdat ik dit in alle winkels zag liggen vanwege die documantaire van laatst moest ik dit ook maar eens beluisterren, en hij lag gellukig in de kast met cd's van mijn ouders. Ik heb hem nu op te staan, het is niet echt mijn muziek maar ik moet hem nog maar een aantal keer goed beluisterren om te oordelen.

Ook de Bonus cd nou eens goed beluisterd. Dit zijn toch allemaal opnamen van de sessies voor Exileof niet, behalve dat Mick er een paar (?) opnieuw heeft ingezongen. Welke?

best een aardige aanvulling. Zeker twee nummers hadden niet ondergedaan voor wat er wel op Exile is gekomen: Following the River en Plundered my soul.
Ook I'm not Signifying en Dancing in the Light hebben toch wel A-gehalte.
De rest....hmmm. De alternates van Loving Cup en Soul Survivor zijn veel zwakker dan die op de plaat zelf.

Nummer 6 in de rotatielijst? Heb ik iets gemist? Stones revival aan de hand ofzo?

Op de Black Box (een bootleg boxset) staat een demo van All Down The Line uit 1969. Dat nummer is dus ontstaan ten tijde van Let It Bleed. Dat had een zeer interessante toevoeging kunnen zijn op de bonus-cd...

Heb een link ervan gevonden op YouTube:

All Down The Line (Demo 1969)



Dat vind ik apart... GHS bevat zeker voor de helft dezelfde soort nummers zoals die ook op Exile staan en Black 'N Blue heeft ook Hand Of Fate en Crazy Mama.

Reissue vooral.

Ook leuk:

MICK JAGGER'S JUKEBOX
The Rolling Stones' frontman hand-picks a selection of artists and music that influenced the band's ground-breaking sound, in particular their classic album Exile On Main St. In conversation with Paul Sexton, Mick talks through a wide-ranging playlist that reflects his own, and the band's, love of classic R&B, gospel, country and reggae.

Een BBC radio uitzending van 31 Mei
Is "Rapid" binnen te halen.

Inderdaad. Aangevuld met enkele toeters en bellen en reclame door de powers that be en voilá: zelfde album en hetzelfde brakke geluid (alleen is dat op mijn ouwe vinyl versie veel charmanter.)

Ik blijf dit album zwak vinden.

Beste nummer op de hele plaat blijft ALL DOWN THE LINE. Daarnaast nog een hoop goede nummers, maar evenveel skipnummers.

Ik vind de toevoeging van de tweede cd een toppertje.
Plundered my soul, pass the wine en dancing in the light zijn in mijn ogen geweldige nummers; alles zit erin.
Tijd voor een nieuwe tour en dan volledig exile spelen.

Ik ben helemaal voor!

Denken jullie nou echt dat de Stones niet ouder worden en hun gezondheid, zeker bij de meesten, op zijn zacht gezegd zwaar begint mee te tellen. Charly Watts hersteld(?) van keelkanker, zit eigenlijk helemaal niet meer de springen op een wereld tour, Ron Wood hersteld (?) van zware alcoholproblemen. Over Keith Richards zeg ik maar niks. Die stond in de jaren 70 al in de top 10 van artiesten die snel het loodje zouden gaan leggen, vanwege hun levensstijl. Blijft over Mick Jagger. Volgens mij nog de "gezondste". Misschien zou hij de enige zijn die een "wereldtour" nog zou overleven. "Ëxile" was en is een geweldige plaat, uniek en misschien wel een monument in de popmuziek. Soit! Maar hou toch eens op met die onzinnige discussie over een "wereldtoer", alsof het een weekendje Disneyland is. Gun de heren op hun ouwe dag eindelijk de rust en wees blij als er nog één mooi afscheidsalbum, opgenomen in de studio, uitkomt. Dat zou al mooi en inspannend genoeg zijn. Laat de groepen van NU het stokje maar eens overnemen!!!

Watts is al weer enkele jaren hersteld, maar als ik de persberichten mag geloven heeft hij inderdaad geen zin meer om nog te touren.

Helemaal mee eens Ad, een tour is voor de meeste leden zelfmoord, ze zijn oud en uitgeleefd.

YouTube - Living Legends - Rolling Stones: Question to the Community

er zijn genoeg live DVD's van de Stones in goede conditie te koop.

Ja, Stijn dat heb ik uit verschillende bronnen. En laten we wel wezen, ik krijg wel eens de indruk dat er veel "fans" zijn (meestal de jongere), die denken dat die mannen nog steeds 25 zijn ofzo. Zelfs een redelijk gezonde McCartney is nu bezig met zijn afscheidstournee. Eens komt aan alles een eind!!!!! Behalve aan de mooie herinneringen en muzikale nalatenschap van onze idolen.

@ devel-hunt. uiteraard met je eens. Het filmpje zegt eigenlijk alles.

Ik wil ze wel eens live zien

Misschien moeten ze ook maar een afscheidstour en afscheidsalbum doen?

Had je maar eerder geboren moeten zijn. Dar kun jij niks aan doen. Jammer! Ik had Buddy Holly ook wel eens "live" willen zien. Ik ook te laat geboren. Ook jammer dus! Het zal eens blijvend probleem voor velen zijn. So be it!!!! Het blijft dus een non-discussie.

Als de muziek in je bloed zit, sterf je met je gitaar in je hand.
Echte stadion tours van de Stones, hoeven we (hopelijk) niet te verwachten.
Maar als ze, of een aantal van hun, ooit eens een keer besluiten om bijvoorbeeld Paradiso te vereren met een optreden, zou ik geen nee zeggen.

Ik heb hem toch maar eens in mijn top tien gegooid, daar hoort zo'n plaat in thuis, gewoon;
Let it Bleed zal dan nu wel op nummer 11 staan, denk ik, ik wil geen twee platen van dezelfde artiest in mijn top tien, maar ach.... Let it Bleed is uiteraard minstens zo goed hoor.
Maar dit is een soort "patchwork" dat ik ook bij die dubbele witte van de Beatles terugvind, en van die sfeertjes hou ik nu eenmaal enorm.

Ook erg blij met de nieuw geremasterde plaat, zeker ook met de bonus cd; Staan toch erg leuke dingen op.

Zonet ook nog de docu Stones in Exile bekeken, gisteren goedkoop van Mediamarkt meegebracht, erg leuke docu over het ontstaan van een topalbum in niet erg ideale omstandigheden; een te vochtige en hete kelder waar instrumenten ontstemmen.... wat een zootje ongeregeld zat daar ook samen toen.... dan die diefstal van instrumenten.... hun moeilijke aanpassing aan het Franse leven.... ach... zo leuk om te zien allemaal, en we houden er een prachtplaat aan over, die nu nog beter klinkt als ooit!


O, en Ad Brouwers van een bericht of 7 terug; heel WIJS gesproken, mate!

Oeps, dat zijn echt twee verschillende planeten voor mij beste Father.
Ofschoon ik Exile ook lang niet verkeerd vindt....het patchworkje van de Witte is een unicum in de popmuziek. Diverse nummers op Exile vind ik toch meer van hetzelfde. Bij de Witte is het bijna elk nummer of je een compleet andere plaat op de draaitafel legt.