Rolling Stones - Exile on Main St. (1972)

En gelukkig maar, want dàt genre ging hen niets af!

Ik zag de docu bij het uur van de wolf en wat me opviel was dat het eigenlijk crisis was in de band. Gingen de Stones net als de Beatles twee jaar eerder eraan? Paste Mick Taylor in de band? Had Charley Watts nog wel zin? En Mick en Keith....allebei superdesuper ego's...

Dit had dus het moment kunnen zijn voor de laatste LP. Terug naar hun roots, de blues. Het was hun redding vermoed ik: de wereld waaruit ze waren voortgekomen, geinspireerd op onder meer Chuck Berry. Dit was wat hen weer verenigde.
Daarna werden de Stones een goed lopend bedrijf en in de jaren '70 kwamen een stel memorabele albums uit waarvoor op Exile de basis werd gelegd.
Ik ben geen echte fan, maar waardeer zeker wel hun trouw aan hun eigen muzikale afkomst en aan elkaar. Het zijn kerels die van hun muziek en hun band zijn blijven houden.

Zeker mét bonus cd. De nieuwe nummers zijn heerlijk.

nou je hoort de heroine laat ik maar zeggen. Vooral op happy.

Ik vind het wel geheel in de geest van de Stones om dit album illegaal te downloaden: ze jatten zelf ook alles wat los en vast zat !

judgepaddy , waar is de site waar je het vinyl er ook bij krijgt ?

Vinyl downloaden?
Das vloeken in de kerk knul

Ik had het over de docu: Stones In Exile

Dus je hebt het vooral over de druggy sfeer... dat klopt wel, in de docu zag je Keith op enkele foto's totaal uit zijn plaatje. Heroine is echter geen psychedelische drug.
Psychedelische drugs als LSD en paddo's levert hele andere muziek op. Check deze of deze.
Hier is de sfeer veel minder lief

Sgt peppers ken ik uiteraard. Heel apart album, vooral lucy in the sky with diamonds...

The stones liggen me toch meer. Ga binnenkort maar is de verzameling van mijn pa plunderen!

Lol het welbekende "als zij in de sloot springen..." Afijn, doe je ding. Ik vind dat dit soort lui fikse boetes moeten krijgen, maar dat terzijde.

Het album zojuist binnengekregen en de 2e disc opgezet. Heerlijk alleen vind ik sommige nummers niet helemaal passen bij de tijdsgeest van de eerste disc. Wel is het nu al een half sterretje erbij en dus kom ik uit op 5

Ik vraag me af hoe deze remaster uitpakt. Die van de andere post-Decca albums worden op Head-Fi.com in ieder geval met de grond gelijk gemaakt en daar worden de Virgin-remasters uit 1994 aangeraden.... . De bekende brickwall-mastering schijnt te hebben plaatsgevonden op de nieuwe versies (d.w.z. 0,0 dynamiek en vooral hard) .

Ik heb het album gedownload! Maar ik vind het het geld waard, dus zal ik het binnenkort kopen!

Geweldige muziek, moet ik gewoon als cd hebben met boekje en al!

dan zou ik niet te lang wachten, de 2cd is limited en bij de NL platenmij al uitverkocht en komt niet meer !

Nou heb nu geen geld dus moet wachten.

dit album downloaden stoort me enorm , zo'n wereldplaat moet je gewoon als muziekliefhebber kopen , hoe is het mogelijk , ja dat je een singletje van tokyo hotel downloadt kan ik begrijpen omdat dat wegwerpmuziek is al is het woord muziek te hoog gegrepen , maar zo'n meesterwerk van the stones moet je gewoon kopen , mensen toch !!!

@ beaster.Dat vind ik ook, beaster. Wegwerp muziek, en die wordt maar zat gemaakt tegenwoordig, mag je wat mij betreft, gewoon (illegaal) downloaden. Maar muzikale hoogtepunten kopen is niet alleen voor de koper een genot, maar daar verdient de muzikant ook zijn welverdiende geld mee. Alleen van liefde kun je nu eenmaal niet leven. Nou komen de Stones niet omvan de honger. Maar Exile On Main Street is een dokument in de popgeschiedenis (zegt zelfs een Beatles fan)

Amen...

Goeimorgen Emile, jij bent ook vroeg op. Het wordt een mooie dag. Enjoy it, man!!!

Vanmorgen heb ik hem gedraaid, ik kon hem lenen gelukkig want ik heb nooit zoveel zin om nieuwe oude platen te kopen. Dan liever echt nieuwe.
Het zal trouwens al meer dan 10 jaar geleden zijn dat ik iets van de Stones opgezet heb. Tja....ik heb niks tegen ze, maar er is zoveel meer dat mooi is en eerlijk gezegd zijn de berichten over hun recente werk ook niet zo inspirerend.
Maar daar zijn ze dan weer: de vuile licks van Richards, en Taylor, de uit duizenden herkenbare stem van Jagger, de sobere drumstijl van Watts. Ik heb bovendien deze plaat vroeger nooit echt goed gekend.
Het is absoluut vakwerk, blues, soul,country,een enkele ballad en weer blues. Geen flauwekul, het degelijke Stones-geluid zoals dat decennia klonk, als de motor van een ouwe Volvo. Onverslijtbaar, oh zo vertrouwd en toch kom op een gegeven moment op een punt dat een paar keer per jaar een ritje bij mooi weer wel genoeg is.

Geen kwaad woord over Exile. Het is gewoon goed en heel erg het hart van de Stones, meer dan Let it Bleed of Their Satanic's ..... en nog zo wat albums voor en na Exile.

Haha, ja maar wie vroeg begint... . Dit weekend wordt echt een moment om dit album en het debut van Floyd te draaien. Vind dat die 2e disc overigens een échte meerwaarde is op dit album!

aan de hand van de canvas docu eens gepindakaast

wat er van te zeggen, goeie plaat? wellicht

afgaande op de docu snap je de plaat beter als je de achtergrond een beetje kent


veelal hetzelfde, veel blues, veel nummers die op elkaar lijken, the stones leent zich bij uitstek niet voor alteveel variatie en ik vind het dan ook knap dat men zoveel boeiende platen heeft uitgebracht)
maar stiekum smaakt het na ieder nummer naar meer

nog geen cijfer, eerst eens goed door laten dringen

Veelal hetzelfde?

Dit is juist een gevarieerde plaat waar de Stones meerdere stijlen uitproberen.

[quote]Stijn_Slayer schreef:
Veelal hetzelfde?

/quote] Van die opmerking snap ik dus ook eigenlijk niets. Als van huis uit een niet-Stones fan vind ik deze juist zo goed vanwege zijn afwissellende muziekstijlen. Dus ik ben even verontwaardigd over die opmerking, Stijn

Maar Bertus, wordt het niet tijd dat we gaan inzien dat we, naar het zich laat aanzien, qua 'nieuw' nooit meer een tijdperk als dat van de Rolling stones en anderen zullen meemaken? Dat we praten over klassieke rockmuziek en dat daar dus ook niet meer het predikaat 'oude' muziek van toepassing kan zijn? Beter een (nog niet ontdekte) klassieker gekocht dan je gedwongen voelen om per se nieuw uitgebrachte cd's te kopen (waar ook vaak troep tussen zit).


Dat is echt te lang.


Dat zou dan des te meer een reden kunnen zijn de plaat te kopen. Onbekend oud werk is ook nieuw, het is maar hoe je het bekijkt! Ik heb gisteren met de 'nieuwe' versie van Exile in mijn handen gestaan maar vond 23 euro weer te veel. Vooral omdat al die bonte stijlen die hier zo worden geprezen mij een beetje teveel van het goede is. Liever een stevige cd van de Rolling stones en juist dat onderdeel is op Exile te weinig aanwezig. Ik red me daarom nog wel met het oude analoge exemplaar, tenzij de liefhebbers alhier mij kunnen overhalen dat het geluid van de nieuwe versie zo goed is, dat er een hele nieuwe wereld voor je open gaat! Dan wil ik het nog wel eens proberen.

Dat herken ik goed musician.

Ik had een aantal weken de keuze tussen een tweedehands 'oud' exemplaar voor 5 euro, en de nieuwe remaster voor 18 euro. Nu geloof ik best dat die bonusnummers leuk zijn om er bij te hebben, maar als ze echt zo goed waren stonden ze natuurlijk wel op het originele album.

Ik zal ze binnenkort eens opzoeken en er dan nog eens op terugkomen.

Grappig Musician, dat je vindt dat ik een nieuwe ouwe als Exile beter kan kopen dan een echte nieuwe cd die wel nieuw is, maar minder goed. helemaal mee eens, dat doe ik ook liever niet.
Maar leuk dat je zelf er toch ook van afziet Exile te kopen vanwege de prijs, die je bovendien blijkbaar te hoog vindt omdat dit niet je favoriete Stonesplaat is.

Ik ben het er helemaal mee eens dat veel wat nu uitkomt troep is. Dat was in 1972 overigens niet anders. Troep, daar loop ik ook met een boogje omheen.
Klassieke platen als Exile gaan we de komende jaren heel veel in heruitgaven krijgen. The Beatles hebben we al gehad natuurlijk.
Het is voor de platenmaatschappijen een verkoopmodel geworden om hun gedaalde inkomsten te compenseren, mede doordat de heruitgaven zich richten op veelal 50 plussers die niet graag downloaden en geld hebben om de heruitgaven te kopen.

Dat is op zich ook helemaal niet erg. De muziek is het waard, de heruitgaven zijn geremasterd (soms goed, soms nauwelijks merkbaar) en er zijn nieuwe boekjes, foto's, bonustracks etcetera om het allemaal wat aantrekkelijk op te leuken.
Prima, ik heb toevallig ook de geremasterde Sgt. Pepper's hier liggen, ook geleend. Genieten hoor, maar ik kan een euro maar een keer uitgeven en om dat nu weer aan de Beatles te doen, of de Stones. Die lui hebben me in het verleden al zo veel zuur verdiend zakgeld gekost...weet je

Tenzij The Stones met een nieuwe plaat komen die het niveau van pakweg Black and Blue haalt, maar zie jij het gebeuren?

Ik heb dit jaar nog maar weinig gehoord wat kan tippen aan Exile on Main St. Dat dit album steeds nieuwe kopers lokt bewijst toch de tijdloosheid van dit album (idem voor de Beatles-albums).

Natuurlijk werden er ook in 1972 zwakke albums uitgebracht maar die zijn nu niet meer verkrijgbaar, ze werden zelfs nooit op CD heruitgebracht. Ik koop ook liever een parel uit het verleden voor enkele euro's dan een huidige, door de reclame omhoog gestuwde album van één of andere idool tegen de volle prijs.

Exile on Main St. is een album die elke rechtgeaarde rockliefhebber in zijn platenkast moet hebben, met of zonder bonustracks.

Sticky Fingers en Aftermath zijn een stuk beter dan deze

Helemaal met je eens, LucM. Ik kwam er alleen wat laat achter. Maar ik heb de bonus-cd vandaag nog eens beluisterd en ik raad eigenlijk eenieder aan deze er dan toch maar bij te nemen.

Inderdaad een absolute aanwinst, die 2e disc. Toch heb ik er nog wat gemengde gevoelens bij, want ik vind bepaalde nummers een beetje als het vroegere solowerk van Mick klinken.

Ik weet niet wat het is, maar de eerste 5 tracks zitten toch echt niet in dezelfde sfeer als de 1e disc. Luister je vervolgens de alternate takes dan word ik weer bij de les gebracht. Ik moet het boekje nog even ter hand nemen, dus misschien staat daar de verklaring wel in

Mijn favoriet van de 'bonustracks' is zonder weinig twijfel So Divine (Aladdin Story). Grappig dat het identiek aan Paint It Black begint. Daarna gaat het lichtelijk de spychedelische kant op en klinkt het eerder als iets uit de Their Satanic- dan uit de Exile-periode. Maar aangezien ik een van de weinige Stones-fans ben die Their Satanic een waar meesterwerk vindt (ja, heus waar!) word ik daar ongelooflijk blij van.

Kan iemand trouwens vertellen welke nummers op de bonus-cd nou precies opnieuw ingezongen zijn? Ik vermoed ieder geval Plundered My Soul en Following The River, dat hoor je wel. Blijf het toch een wat vreemd idee vinden dat ze dat gedaan hebben. Ik bedoel, die extra schijf voelt daardoor als iets dat nogal losstaat van de hoofdschotel. Op zichzelf is het echter een leuke cd.

Overigens heb ik de remaster en bonuscd illegaal gedownload, want kocht het album een jaar of vijf geleden op tweedehands vinyl en die klinkt nog steeds fantastisch! Ik geef trouwens veel geld uit aan muziek hoor, maar moet nu eenmaal keuzes maken en koop dan liever toch geen dingen dubbel. Mocht ik wat vermogender zijn was het wellicht een ander verhaal en liet ik me eerder door zo'n heruitgave verleiden. Maar ach, een band als The Stones zal er niet minder door draaien.

Eigenlijk vind ik alles van de Stones t/m Exile waanzinnig goed. Als ze toen gestopt waren, was hun discografie huiveringwekkend onaantastbaar geweest. Daarna werd de band al gauw een parodie op zichzelf, al hebben ze zeker nog wel enkele mooie dingen gemaakt.

Kan iemand trouwens het gerucht bevestigen dan wel ontkennen dat The Stones momenteel met Jack White in de studio zitten? Dat klinkt op zich wel als een hoopvolle combinatie. Misschien kunnen ze toch nog wel enigszins stijlvol eindigen, zoals een Johnny Cash op z'n laatste platen. Maar ik durf nergens op te hopen.

Overigens, als ik een favoriet van Exile moest aanwijzen (en makkelijk is dat natuurlijk niet) is het denk ik toch wel het hypnotiserende 'I Just Want to See His Face'. Schijnt een grote inspiratie voor mijn grote held Tom Waits te zijn geweest en dat hoor je wel. 'Let It Loose' komt voor mij dan op de tweede plaats, vooral de drums in dat nummer brengen mij altijd in grote extase.

Sorry voor deze nogal onsamenhangende post.