The Killers - Imploding the Mirage (2020)

Dat was al zo bij het noemen van Pearl Jam...

De vandaag uitgekomen videoclip voor My Own Soul's Warning is misschien wel hun beste sinds Dirt Sledding (2015).

Overigens: het werd al eerder aangehaald, maar gitarist Dave Keuning speelt niet mee op deze plaat. Dat vind ik het grootste gemis op de nummers die ik tot nu toe gehoord heb. Naar mijn mening draagt Dave namelijk wel bij aan de typische sound van deze band. Daarom was ik aangenaam verrast om te lezen dat Brandon en Ronnie gisteren in een interview met USA Today aangaven dat ze deze maand met hem de studio in duiken om te werken aan de opvolger van Imploding the Mirage. 'The four horsemen ride again' Laten we het hopen!

Als je zonder een noot gehoord te kunnen hebben een 0,5 afgeeft ...... jammer altijd dat soort kenners. Ben in gespannen afwachting - eerste tracks klonken uitstekend.

Hoe dan?

Nog twee uur, haha. Spannend

Net zo vluchtig beluisterd als de voorgaande 2 albums. Hoewel het geluid me aanstaat bij 1 a 2 nummers, zijn 10 nummers met exact dezelfde bombast teveel van het goede. Op het einde zit je ramvol kitch en galmende drums. Het geluid dat ook terug te vinden is bij een band als The War on Drugs, of een geit als Bruce Springsteen is vele malen meer gelaagd. Ja, zelfs Bruce Springsteen.

En die stem van van meneer Flowers komt me op het einde echt de strot uit. En lyrics als "sucking on a tic tac"... nee.

De eerste luisterbeurt is zeer positief. The killers brengen echt ieder album een ander geluid met zich mee.
Constant en als geheel kloppend is dit album ook, de songs zijn voor elkaar gemaakt.
De enige 2 nummers die me minder doen zijn running towards a place en when the dreams run dry. Titelnummer imploding the mirage is misschien wel het beste nummer van dit album !
Typisch killers nummer, verhalend, melodieus, sfeervol en gevoelens van blijheid.
My God is ook heerlijk, de ft helpt ook mee.
Het bombastische is ook een smaak gedeelte, ik houd er persoonlijk erg van.
Qua tekst zit het zoals gewoonlijk ook goed, alleen suckin on a tic tac geeft me kotsneigingen, voor de rest is het meer dan oké!
Zeker beter dan wonderdul wonderdul! Daar ontbrak het aan consistentie.
je hoort ook duidelijk dat the war on drugs invloed heeft gehad
The killers zijn weer een nieuwe originele weg ingeslagen, en een goede!
En fanboy of niet, ik kan zeker objectief zijn want wonderfull wonderfull was ondermaats voor the killers
4,5 Voor nu!!

Bruce Springsteen een geit noemen... Voor alles is een eerste keer, zullen we maar zeggen. En enige gelaagdheid in zijn muziek is niet heel moeilijk te ontdekken, hoor.
(Idd, deze fan voelt zich geroepen te reageren...)

Anyway, ik ken The Killers helemaal niet. Maar kwam toevallig op deze pagina terecht. De discussie over de vroege stemmen intrigeerde me wel. Ik ga het album toch maar eens beluisteren.

GOAT?

Veel sterkte ermee.

Typisch gevalletje stadionrock: gepolijst jatwerk, met veel meezingers van Songfestival-niveau. In een stadion werkt het ook vast wel: daar valt die nogal matige zanger minder uit de toon. Maar voor de rest dodelijk saai. Passende naam dus voor dit gezelschap.

Maar echt.

Er zitten best wat goede elementen in, maar het is weinig origineel te noemen. Ik vind het wel cool dat er echt wat van The War on Drugs in te herkennen valt, maar dat had wat beter uitgewerkt mogen worden.

Hahaha! Dan is het goed!

Ach, het bandje bashen is weer begonnen. Artistiek verval? Stadionmuziek? Ik weet niet welke plaat jullie hebben gehoord, maar ik kan deze nieuwe worp van The Killers zeker waarderen. Fijne muziek voor de zomeravonden. Meeslepend, melodramatisch en stuwend. De gastbijdrages van Lindsey Buckingham en Adam Granduciel geven de liedjes nog een extra glanslaagje. Vaker draaien!

Ik denk dat je het niet snapt. Radiohead had net een heel matig debuutalbum, waarna het alleen in stijgende lijn ging. Na Pablo heeft die band ook niets matigs afgeleverd. Zelfs Hail To The Thief en King Of Limbs waren heel goed te pruimen. OK Computer, Kid A, In Rainbows en eigenlijk ook A Moon Shaped Pool en The Bends zijn allemaal 9-plusjes.

---

Maar goed: The Killers. Ooit een band waar ik fan van was, de allereerste cd die ik met m'n eigen geld kocht was zelfs Hot Fuss. Heel leuke band was dat. Jenny Was A Friend Of Mine! Zalig. Sam's Town werd minder de hemel in geprezen maar ik kon de Springsteen-lite vibe wel hebben. Maar dan het verval. Human was een draak van een nummer, al vrij snel in hun carrière. Het album daarna was ook al zo zoet en hun vorige album ben ik alweer vergeten. Ondertussen hebben we nog een halve band over, live toch. Hun optreden op Rock Werchter 2018 was de laatste druppel. Nep, cheesy, flauw en Amerikaans. Ik vertrouw die frontman voor geen haar. En ik maar denken dat Imagine Dragons de zoetste popband uit Vegas was...

Maar zie: dit is toch weer leuk. Ja, ook dit is heel zoetsappig en kazig. Een holle huls en veel bombast. Maar nu wel weer eens een mooie huls in ieder geval. My Own Soul's Warning is ferm gegroeid bij mij en dat blijkt niet eens de beste song te zijn hierop. Lightning Fields is echt heerlijk. Maar het nog betere nieuws: eindelijk weer eens een album dat redelijk consistent blijft. Deze doet me trouwens nog meer uitkijken naar dat nieuwe War On Drugs album. Mooie verrassing! En eerlijk: verrast worden is nog altijd het leukste.

Hier komt echt van alles in terug, maar dan veel minder goed. Van Bruce Springsteen tot Tinseltown in the Rain.

Die band ken ik niet, Tinseltown In The Rain..

Waar staat dat dat een band is?

Blu Nile

Pfoe... Wonderful Wonderful 2.0. Krijg bij de meeste nummers de neiging om snel door te skippen, het is allemaal erg voorspelbaar. Dat was Wonderful Wonderful dan weer wel, hoewel niet in positieve zin. Battle Born op valium. Ook na Imploding the Mirage moet ik concluderen dat Battle Born het laatste echte Killers album was. Toevallig dat dat ook het laatste album was waarop Keuning meeschreef/speelde. Hij hield die gladde pop-neigingen van Brandon goed in bedwang en deze op zijn beurt Keunings alt.rock pretenties. Goede combi altijd geweest. Gek dat ze Battle Born zelf als een tegenvaller zagen. Wellicht omdat fans dat schreeuwden en meer synthpop wilden.

Nee, het was misschien beter geweest als ze er de brui aan gaven na Battle Born. Een album waarin ze de pretenties van Sam's Towns grootsheid waarmaakten. Sterke poprock met invloeden van the Boss, Petty, Meat Loaf, niet de minste namen. Keane deed rond die periode hetzelfde met Strangeland. Ik vrees dat Imploding en Wonderful al snel vergeten worden. Hot Fuss, Sam's Town en Battle Born niet. Ongetwijfeld zal ik het album nog af en toe luisteren, slecht is het niet. De momenten waar het wél goed klinkt wordt er flink leentjebuur gepleegd. My Own Soul's Warning neigt naar plagiaat. De man achter de War on Drugs speelde wat mee en hielp met de sound, wat een hoop verklaard. Maar het ligt er zo dicht op, ik zou er ongemakkelijk van worden. Adam Granduciel zal er ongetwijfeld om grinniken. Caution is een heerlijke stadionknaller. Maar verder is het doorspoelmateriaal. Ook qua productie. Glad en pretentieus, maar verre van bombastisch. Daarvoor moeten ze Battle Born weer eens luisteren.

Apart, ik heb juist het idee dat ze terug richting battleborn gaan. Ik vond wonderfull w net voldoende maar zeker geen heel goed album. Deze is veel constanter vooral en heeft juist minder gladde momenten. Neem bij wonderfull w out of my mind al...

Bij Battle Born denk ik aan grootse rock zoals Springsteen, Journey en Meat Loaf dat deden in de 70s/80s. Grote lagen gitaarakkoorden, niet te veel technisch geneuzel, een muur van basale emotie (tekstueel ook). Het vuurwerk kon bij praktisch elk nummer uit de kast. Dat hoor ik hier absoluut niet op terug. BB was ook wat ze al sinds het begin wilde maken, als ik me de interviews goed herinner. Amerikaans, groots, heartland, Springsteen. Sam's Town was de indie-kijk daar op (River is Wild, Bling, Why do I Keep Counting etc.), BB de pop-voltooiing. En daarna geforceerd door-innoveren. Maak gewoon nog zo'n grootse plaat denk ik dan. Eventueel met Elton John en Peter Cetera er bij. De laatste jaren hoor ik ook steeds meer mensen BB weer draaien en zeggen dat het toch wel erg mooi is allemaal, dat was rond de release wel anders. De tijd zal het leren.

Ah Bruce Springsteen is dus ook geen artiest/band...

Prima plaat hoor!
De samenwerkingen vallen goed uit, en het typerende The Killers geluid blijft aanwezig, al kijken ze wel verder. De sound is pakkend genoeg.

The Killers have made their best album in over a decade

Zie veel positieve reviews!

Daar kan ik het wel mee eens zijn, ja.

Bizarre tijden; NME, Pitchfork, DeMorgen, Humo en alle aanverwanten voor wie The Killers jarenlang de favoriete zondebok was mbt foute muziek zijn ineens unaniem lovend over dit album. Enkel op Musicmeter scoren ze als vanouds slecht. Benieuwd of de critici te positief zijn dan wel of nogal wat Musicmeter gebruikers een aangeboren trauma hebben als het komt tot AOR.

Ach je kent musicmeter wel
Bands als the killers worden hier niet echt gerwaardeerd en dat is prima hoor. Ik zie musicmeter ook niet echt als een graadmeter voor hoe goed iets ontvangen wordt. Hier zitten veel skip en haatstemmers bij.
Helemaal eens met je stukje !

Drie luisterbeurten verder, en hij valt toch wel wat tegen, de hoogtepunten zitten vooral in het begin.

Goed vind ik het zeker ook niet, maar ik had eerlijk gezegd nóg erger verwacht. (na 1x luisteren).