The Killers - Imploding the Mirage (2020)

Mijn eerste kennismaking met The Killers, buiten dat ik wel es van de band gehoord heb wegens populariteit. 'My Own Soul's Warning' om te beginnen. En te eindigen, na een half nummer. Ik vreesde al dat dit gewoon niet voor mij was. Dit krijg ik nooit uitgeluisterd. Een dikke 0,5* van mijn kant!

The Killers, zojuist dit album geluisterd en daarna Hot Fuss. Heb ooit eens een docu gezien dat ze in Abbey Road zaten en daar Romeo and Juliet speelden.

Dat trok mijn aandacht, Brandon zingt daar mooi en breekbaar. Op de albums van The Killers echter emotieloos en zakelijk.

Het is niet mijn ding, muzikaal niet slecht maar komt erg plastic over.

Een dikke 0,5 * na een half nummer? Dat is best bijzonder.

rebjuh - hap hap hap, beet. Een dikke 0,5* voor dat halve nummer natuurlijk.
Ach, misschien zelfs wel een 1,0*.

Allereerst vind ik het prettig dat het aardige gevoelens bij je losmaakt.

Ten tweede, ontopic. Wat vind je van nummer 7? Of ben je nog steeds niet verder dan dat ene nummer?

Ik heb al geschreven dat ik na dat 1e halve nummer afgehaakt ben. Ik ga hier verder niet aan beginnen, zonde van m'n tijd. Misschien nog wat ouder materiaal van de band, maar ik vrees het ergste. Not my cuppa.

Had je de tweede helft van dat nummer geluisterd of het eerste?

ZAP! leeft nog in het De Wereld Draait Door tijdperk, daar konden ze na 1 minuut aan speeltijd een band beoordelen. My Own Soul's Warning is juist een van de betere tracks van de plaat.

Kan je nagaan, en ik de rest met een gerust hart skippen. Maar DWDD, hahaha, kom maar op met de bull. Nee, de stijl ligt me gewoon niet, is niet zo ingewikkeld, toch? Jullie veel plezier ermee!

Titelsong imploding the mirage
Pareltje

When the Dreams Run Dry vind ik een opvallend goed nummer. Bruce had het gemaakt kunnen hebben

Verder Running Towards a Place en My Own Soul's Warning.

Verder is het niet echt noemswaardig imo.

Nummer 7 om dit tijdstip eens luisteren.

Fijn album met de nodige afwisseling en leuke samenwerkingrn. Niet alles bevalt me, maar er staan ook wel een aantal groeiers op.

Kitcherig, bombastisch, een War on Drugs sausje, maar vooral veel goeie melodieen en songs. Er staan hier echt veel goede nummers op, en zeker de nummers met het hoogste war on drugs gehalte vind ik geweldig. Running Towards a place als favoriet hier

Misschien wel het meest vernieuwende album wat the killers ooit gemaakt hebben. Zoals wel meer bladen zeggen, een turn in de alt rock scene.
Beter dan day and age? Misschien wel zelfs!

Positief verrast door de nieuwe killers... Lekker bombastisch en groots ... ze zijn de Killers natuurlijk voor iets... we hoeven geen folk of singer-songwriter te verwachten. Ik kan het wel waarderen... een groot publiek aanspreken met muziek die toch rock als insteek heeft...

Na een aantal dagen met plezier mee te hebben gelezen bij dit album besloot ik toch maar eens om het album te proberen. Maakt de leeservaring wellicht leuker.

Weinig verwachtingen, ken ze alleen van de hits en heb nooit de behoefte gehad om dieper te graven in hun discografie. Het feit dat Adam Granduciel hier een aandeel in had was toch de enige verleiding hier voor mij.

Dit album kan ik lastig uitzitten. Niet mijn smaak. Hoop ook niet dat mijn playlistjes van Spotify nu worden volgepropt met The Killers. Dat is natuurlijk ook een risico. En ook hoop ik niet dat The Killers als bedankje zich nu gaan bemoeien met het nieuwe werk van The War on Drugs.

Kan me voorstellen dat de fans hier best blij van worden. Vrij constant, eigenlijk geen grove tegenvallers. Snap wat dat betreft ook geen scores van bijv. 1*. Maar iedereen heeft een eigen manier van scores uitdelen.

Ik zie nu dat niemand 1* geeft. Valt qua lage stemmen best mee.

Never nooit niet. Dat was na Hot Fuss het beste album.

Nahhh hot fuss staat bij mij zelfs op 3-4
Battle born- sams town er daarna day and age of hot fuss. Die is net om het even.
Hot fuss is heel goed maar ook overschat hoor.

Die hebben er even een nieuwe bak livemateriaal bij zeg. Een beetje in Lowlands sferen dit weekend zie ik een volle Alpha voor me waarbij dit materiaal qua niveau moeiteloos met de klassiekers kan worden afgewisseld. Door de (zo blijkt) gouden samenwerking met Adam Granduciel en de producer van The War on Drugs zetten ze zichzelf onverwacht weer op de kaart. Het gemiddelde doet daar nog geen eer aan, maar wat zou het, hier staat hij op repeat!

Ik weet niet, maar Pitchfork geeft een 7,4 ik denk niet dat Flowers dit trots met zich meedraagt.

Jeetje, wat een stortvloed aan berichten. Mijn interesse is nu in ieder geval wel gewekt, anders had ik de plaat links laten liggen. De positieve reviews, en het feit dat Adam Granduciel hierbij betrokken is, scheppen hoge verwachtingen.

Nou, door wie dan? Voor die tijd was het nog best vernieuwend. Zoals dit album dat niet is, maar voor The Killers dan weer wel is.

Ik begin voorzichtig met 3,5 na 1x luisteren. Had al wel enkele singles gehoord,
Onmiskenbaar The Killers; laten we ophouden de nieuwe platen van The Killers met de 1e albums te vergelijken. Dit album is gewoon goed en kan nog wat groeien.

Hij was toen 6 jaar. Hij heeft die tijd niet bewust meegemaakt. Kan hij niks aan doen

Nou ja kijk alleen al op musicmeter qua score. Meeste mensen noemen hot fuss ook als favo.

Wat vinden jullie nou van nummer 7?

Maar nogmaals, wordt het dan overschat door al die mensen of begrijp jij muziek uit die tijd minder goed?

Ik heb ook zo’n idee inderdaad. Vaak stappen millenials in bij het latere werk van bands en kennen dan niet de juiste volgorde. Wij moeten hier maar mee dealen. Dit is de toekomst ..