The Velvet Underground - The Velvet Underground & Nico (1967)

Zojuist voor het eerst beluisterd. Goede plaat, vooral de sfeer en de afwisseling op dit album spreekt mij erg aan. Mijn (voorlopige) favorieten hierop zijn Sunday Morning, I'm Waiting For The Man en Heroin. Het laatste nummer werkt alleen nogal op mijn zenuwen, en het geluid en de productie zijn niet echt super. Ik ga hier in ieder geval vaker naar luisteren. Ik begin met 3,5 sterren.

Prachtige, baanbrekende plaat. De mono-uitvoering vind ik overigens veel krachtiger dan de stereo-versie.

Favoriete nummers: All Tomorrow's Parties, I'm Waiting for the Man en Sunday Morning.

4,5*

Een echt "album", wat je absoluut als geheel moet zien. Van begin tot het einde wordt je meegomen op een geweldige reis, waarin je allerlei dingen meemaakt. Je wordt van de ene emotie in de andere gegooid. Met als absolute climax "European Son". Zeven minuten regelrechte waanzin!!

4,5*

Die waanzin kan ik op zich nog steeds niet helemaal plaatsen in het geheel. Wel een briljant nummer, maar in de context van het album wel een einzelganger.

Ik ben uiteindelijk meer fan van Nico dan van de VU, maar de creativiteit van de VU onderken ik zeker wel. European Son zegt mij 1 ding: heb, wanneer je je wil uiten via een kunstzinnige vorm, schijt aan alles, ook je eigen gevoel en eigenwaarde. Het werkt zeker wel, maar ik kan dit nummer gewoon niet plaatsen in het geheel, voor mijn gevoel is het nog steeds een soort toegift.

Ja, maar er staan wel meer einzelgangers op (min of meer een paradox), All Tomorrow's Parties vind ik enig in zijn soort, net als Sunday Morning, Heroin, Black Angel's Death Song en Venus In Furs.

Gister nog geluisterd, blijft briljant.

Op zich 'hoort' het wel degelijk in een geheel, (nooit bij stilgestaan, besefte ik me ook pas toen ik het hier las) dat het album begint met het glockenspiel van Sunday Morning en eindigt met de manische rotzoooi van European Son. En dat van schijt hebben aan alles wanneer je je wil uiten in kunstzinnige vorm, daar kan ik me zeer in vinden (zie ook de solo van Run Run Run, enig in zijn soort).

Ik begin dit album steeds beter en beter te worden Het wordt tijd dat ik eens een deftige review schrijf! Voorlopig blijft die 5 mooi staan!

Beter dan 5* kan toch helemaal niet?

Sorry voor de verwarring, dat laatste wat ik gezegd heb is wat overbodig. Ik zal het even aanpassen.

vette plaat!
mocht het nog niet vermeld zijn:
de band The Black Angels is sterk beinvloed door dit album.
ze schijnen hun naam van het nummer 'the black angel's death song' te hebben. hun bandlogo is het hoofd van Nico, in hoog contrast.

vooral venus in furs, run run run en all tomorrow's parties vind ik dik in orde!

5,0 uiteraard. Gevaarlijkste rockplaat allertijden.

The velvet underground na andy warhol Nico ontmoette
Werd de velvet underground gestart als een prachtige mengeling van muziek, film en kunst.

Pure psychedelica, en stel je voor hoe goed ze moeten zijn als ze deze generatie nog kunnen aantrekken.

Geweldig

Wat ik ook geweldig vind is dat de Velvet zwaar uithaalt naar Nico in hun liedjes, en welk gevoel moet dat niet gegeven hebben aan Nico om dat te zingen

De ambiguïteit van Femme Fatele is, zoals Yoeri zegt, geweldig. Nico zingt over een femme fatale terwijl ze er eigenlijk zelf één is.

Die Femme Fatale waar ze over zingt IS Nico

Volgens mij was een verwijs naar Andy Warhol

Nico schreef de songs niet ze moest ze gewoon zingen. De Velvet Underground had een hekel dat Nico er bij moest van Andy Warhol. Daarover gaan enkele liedjes op dit album (oa. I'll Be Your Mirror, No Tomorrow Parties). Zij had dus geen enkel aandeel in de tekst

'hekel' is een groot woord aangezien zowel john cale als lou reed achter haar aanzaten

Daarom is ze ook een Femme Fatale

Dit is ongetwijfeld m'n favoriete album voor op een zondagochtend

Ik ken alleen Heroin, zeer goed nummer. Ik schrok wel ff toen ik bij dit album uitkwam, ik wist niet dat het al zo oud was.

Wat dan toch duidelijk laat zien/horen hoe tijdlos dit album en niet aan een beplaalde gebonden is.Een blijvende betekenes!

Na de Band Zonder Banaan, nu de Band Mèt Banaan !

Klassieker, heb hem nooit gekocht omdat drie kwart van deze nummers toch allemaal op compilaties staan.

Misschien dat ik het dan later alsnog aanschaf.

En me dan ook verder wil uitspreken over dit ongetwijfeld klassiek album, al ben ik nooit geweldig wild geweest van deze New Yorkers.

Eigenlijk vind ik Lou Reed's solocarriëre in de jaren zeventig en ook die van John Cale stukken interessanter en vaak ook véél beluisterbaarder dan dit collectief hier.

Op een zondag ochtend moet je de "Tubes" luisteren

Zeker een femme fatale.
John Cale had haar geschaakt, maar toen The Stooges hun debuut door Cale lieten produceren ging Iggy even gezellig bij haar langs, een geslachtsziekte tot gevolg hebbende!

Dit niets ten nadele van haar persoonlijk, trouwens...
Ze was een behoorlijke artieste!

Ik vind het nog altijd leuk nieuwe artiesten te ontdekken.
Daarbij mag ik me graag lijden door toplijsten van mm
en het commentaar van de leden.
Dat mijn smaak een tikje anders is dan de meesten neem ik op de koop toe.
Maar wanneer een album zo hoog wordt aangeschreven, dan kan het niet slecht zijn.
En inderdaad een prima album wat helemaal in 1967 thuishoort.
Ze noemen underground ook wel garagerock heb ik me laten vertellen.
En aan het geluid te horen zo je inderdaad bijna zeggen dat het in een garage is opgenomen.
Vind ik een beetje jammer, hierdoor kom ik kwa waardering net niet aan een 4* toe.
Maar toch bedankt voor de tip..........

2 jaar geleden de box peel slowly and see gekocht, wist natuurlijk van de legendarische status van deze plaat maar had zelf alleen maar The Velvet Underground (1969) en Loaded (1970)

4**** (favoriete track Venus in Furs)

(hele box 5*****)

Hoe kan je de box 5* geven, als je dit album dat in de box zit maar een 4* geeft?

Het banaan album gisteren voor het eerst helemaal beluisterd niet slecht maar ook niet heel goed voorlopig 3,5 .

komt nog wel, zo begon het ook ooit bij mij...
nu heb ik hem zowel op vinyl als op cd

De jaren ' 66 - '70 zijn misschien wel de meest interessante periode uit de popgeschiedenis. Popmuziek werd volwassen. Langspeelplaten i.p.v. singles . Experimenten . Zappa of Beefheart . Beatles ,Dylan , Stones en zovele anderen...Niet altijd met een geniaal resultaat , maar toch opvallend vaak wel in die jaren. Algemeen gezien als een van de geslaagste en volgens sommigen zelfs de beste popplaat aller tijden is de onder protectie van Andy Warhol tot stand gekomen meesterwerk van de Velvet Underground .
Ik ken weinig platen die met zulke minimale muzikale middelen zo'n zeggingskracht bezitten. Het is voor mij misschien niet de allerbeste plaat die ooit gemaakt is , maar wel een van de meest indrukwekkendste en mooiste popplaten aller tijden. 5*****