The Velvet Underground - The Velvet Underground & Nico (1967)

Banaan...

Ik vind héél veel platen van Lou Reed, echt te gek, zeker zijn jaren 70 platen, dus vond ik dat deze verplichte kost was, zeker gezien de heilige status op MM, en hoewel er best een paar aardig goede nummers op staan ( I'm waiting for the man, All tomorrow party's) zijn de nummers over de gehele linie genomen niet zo heel bijzonder, vaak saai en lijzig, wat eentonig zelfs. De productie is kraakt wel lekker, wel wel in de sfeer past. Maar voor mij een zwaar overschatte plaat.

Ik voel me altijd zo 'vies' als ik dit opzet.

Mooie plaat, ook intrede gedaan in mijn Top10. Dat zegt niet zoveel hoor, maar wel dat ik dit geweldige muziek vind.

Dat is de bedoeling

Ik sta daarom ook altijd onder de douche als ik dit album op zet kan ik me ook niet vies voelen

Goede plaat, maar inderdaad wat overschat. Heb zelf meer met White Light/White Heat.

Geweldige opmerking ikzelf heb ook meer met White Light/White Heat. Die heeft zelfs nog een weekje in mijn top 10 gestaan.
Die klinkt nog wat rouwer doordat daarop niet sommige nummers door nico gezongen worden. Hou niet zo veel van vrouwen stemmen.

Monsterlijke plaat. Dit is zo'n album waar nauwelijks een minder nummer tussen zit. Die vind je niet veel. Daarom ook de prachtige score van 4.5 sterren.

Wat een geweldig album is dit toch, mijn grote favoriet is Venus in Furs... ik kan uren naar die rif luisteren! Herion en sunday morning zijn ook fantastisch

Deze plaat zojuist herbeluisterd. Het zal altijd een klassieker blijven. Nico's stem is werkelijk prachtig op dit album. De klik werd zo gemakkelijk gemaakt tussen de "Velvet" leden en Nico zelf. Eveneens werd de verdeling heel goed benut. Het album is net als White Light / White Heat en The Velvet Underground lekker ruig, rommelig en rauw.

Volgens mij was die klik helemaal niet zo vanzelfsprekend, maar heeft Warhol heel erg op haar participeren aangedrongen. Lou Reed was er in elk geval niet blij mee en heeft onder andere Sunday Morning (ja toch?) opnieuw ingezongen, dat was oorspronkelijk namelijk een nummer dat door Nico gezongen zou worden.

Lou moest van Warhol nog een extra nummer voor Nico schrijven ('Sunday Morning'), maar hij zong 'Sunday Morning' toch zelf.

Er zijn wel nummers die hij opnieuw ingezongen heeft, maar ik moet nalezen welke dat precies waren.

Dit toch even rechttrekken.

Met die klik bedoelde ik het geluid van de plaat zelf. Alles valt mooi samen. Hoe de samenhang verliep is me een raadsel.

Maar ik had iets gelezen over het volgende:

Had die kleine problematiek niet te maken dat Lou wat verliefd werd op Nico, maar Nico ging niet op z'n avances in???

En uit wraak heeft hij dan zelf Sunday Morning ingezongen, of zo iets in die aard. Voor de andere 3 nummers die Nico inzong was het feitelijk te laat om deze nog te wijzigen. Niet?

Ik heb het even nagelezen.

Lou moest eerst niets van Nico hebben, hij veranderde van mening toen Warhol de Velvets ging 'managen' en een platencontract bezorgde. Nico zei dan weer dat Lou gewoon geen 'nee' durfde te zeggen of dat hij te weinig vertrouwen in z'n eigen stem had, maar ik vind haar nooit zo'n betrouwbare bron.....

Later hebben ze 8 weken iets gehad en samengewoont, waarna Nico hem afgewezen heeft. Op dat moment was de spanning tussen beiden om te snijden.

Nico wilde alle nummers zingen, waar Reed niks van wilde weten. Reed schreef 'All Tomorrow's Parties', 'Femme Fatale' en 'I'll Be Your Mirror' voor Nico (als liefdesliederen zelfs?).

Bij het opnemen van dit album vond de producer Tom Wilson dat er niet genoeg Nico opstond. Dat werd 'Sunday Morning', maar Lou wilde hem per se zelf zingen. Hij is wel geschreven voor Nico, en die zong hem ook live al voor de opname.

Interessant. Wat liefde of relaties niet allemaal teweeg kan brengen.

Goeie cd, maar sommige nummers vind ik zelf een beetje vreemd, waaronder European Son

Dat is gewoon een grote bak geniale herrie, daar wen je wel aan.

Nu lijkt het net alsof het alleen maar herrie is, maar het is uiteindelijk nog steeds een normaal liedje.

Ik zet inderdaad net alsof het een liedje van Sonic Youth is.
het is gewoon een geniaal liedje laten we het daarop houden.
Al was het voor die tijd enorme herrie lijkt mij.

In een paar maanden ben ik helemaal verliefd geworden op the Velvet Underground, en meer bepaald op dit album. De sfeer die het uitstraalt is echt ongelooflijk, absoluut ongeëvenaard. Het roept je op om even alles te laten vallen en voor 48 minuten en 51 seconden (die overigens niet één noot teveel bevat) te verdrinken in deze prachtige muziek. Ook héérlijk, dat viool-geëxperimenteer. Weten we ook meteen waar Tom Barman & co de mosterd hebben gehaald voor onder andere Suds & Soda (o, en het kan toeval zijn, maar in het nummer Heroin zingt Lou Reed: Heroin, Be The Death Of Me. Als dat laatste nu niet net de tweede titel van Hotellounge is ). Een geniale cover ook!

Wat een geweldig album is dit zeg. Echt ongelooflijk! Krijgt van mij de volle 5 sterren. Beste nummers zijn: Venus in Furs, Heroin en I'am Waiting For The Men.

I am tired, I am weary
I could sleep for a thousand years
A thousand dreams that would awake me
Different colors made of tears

Heerlijk stukje van Venus In Furs

Wat valt er over te zeggen.. Ik heb dat album al een stuk of 10 keer gedraaid. Maar nog heerst er nog iets aparts. Iets wat niet valt te beschrijven. Ik ken nog niet alle kanten van het album, pas dán zeg ik er iets uitgebreids over. Dus hier blijft het tot nu toe bij.

Ik kwam vanmiddag de 'Unripened' versie tegen van dit album: de eerste keer dat de VU & Nico de studio indoken en hun nummers opnamen. Deze tapes werden door het label Columbia teruggestuurd met het bericht "You have to be fucking kidding!".
Hij is niet eens zoveel vreemder dan de uiteindelijke release, maar alle nummers hebben wel een andere mix, zo is er bij Venus in Furs bijvoorbeeld veel meer ruimte voor de violen, wat het eigenlijk een beter nummer maakt ook!
Fans van dit album moeten maar eens rondkijken in de winkel/internet, ik vind de Unripened versie misschien nog wel beter dan het origineel!

Sonic Youth heeft goed geluisterd naar The Velvet Underground. Fantastische plaat. Femme Fatale is echt een mooi liedje met een prachtige zang.

Dat laatste nummer van de plaat is zo bizar
Ik weet niet of ik het spuuglelijk of werkelijk geniaal moet vinden.

dat gevoel heb ik ook , voor de rest van deze lp , fantastisch , maar european son vind ik ook niet goed maar ook niet slecht , geef mij maar femme fatale , venus , heroin en het sublieme sunday morning !

En vergeet vooral Venus in Furs niet!

shiny , shiny , shiny boots of leather , het ultieme leopold von sacher - masoff lied , en dan die drums van maureen , meer dan 10/10 het water komt me aan de lippen , en nu een kouwe douche !!!!!

Luister dan maar niet naar de oude Sonic Youth, want ik denk dat je classic rock-oortjes dat helemaal niet trekken dan.

Samen met the dark side, de meest geniale albumcover ever