Bob Dylan - Highway 61 Revisited (1965)

Quote verwijderd. Het is niet nodig een lang bericht dat direct boven je eigen reactie staat, in zijn geheel te quoten. Komt opmaak en daarmee leesbaarheid niet ten goede.

okee

Mooi gezegd, Jimi Hendrix! Dit is inderdaad een wat andere Dylan dan de eerdere acoustische folkie... maar nèt zo sterk, uiteraard. Het zijn de prima songs die garant staan voor telkens vernieuwd luisterplezier. Wàt een teksten schrijft deze man toch, waar blijft hij ze halen, hé?

De plaat is mooi, maar de hoes ook. Zij inspireert mij, ditmaal tot een gedicht.
Met het donkerbruine vertrouwen dat Dylan-fans/vorsers en poëzie elkaar niet bijten,
post ik (ietwat beschroomd) :


Nonkel

daar zit je dan met je opruiende gedrag
vals gemaakt door onvast geharp
heb je wel door dat ze
je straks zullen verraden

als pistool houd je alvast een capodaster
het T-shirt preludeert op je naderend ongeluk
de fotograaf naast je staat paraat
om dat vast te leggen zoals ik je nu vastleg

je haar zit in de war
maar het heeft nog nooit zo goed gezeten
het veelkleurig vlammend jack is opengeslagen

je blik alert, op het ergste voorbereid : EEUWIGE
ROEM POPGLAMOUR NOBELPRIJS-
genomineerd met zinnen die niet mogen rijmen

soms mis je een woord op de bordjes die
synchroon moeten worden verhangen

verbeten haal je je instrument tevoorschijn,
het blikken politieautootje

Muze !
haal het doek maar op




Ook last van inspiratie? Zie: forumtopics > mume poëzie

Mooi Willem,met die de verwijzing naar de clip van Subterrenean Homesick Blues en het popstergedrag dat Dylan vanaf ongeveer deze tijd ging vertonen. Je moet echt de film Don't look back eens bekijken als je dat nog niet gedaan hebt.

Dank je Bertus.
Don't Look Back staat zowat op mijn harde schijf.
Scorcese's No Direction Home is ook mooi, nog informatiever, de film van D.A. Pennebaker ( waarin ook de clip van SHB) sla ik cinematografisch wat hoger aan.
Bob Dylan is altijd een raadselachtige man gebleven, maar in 1965 was hij mythisch, met die Engelse tournee, het motorongeluk en de jarenlange stilte daarna.
De hoesfoto zal vlak voor de tournee gemaakt zijn, denk ik, want in Engeland miezerde het altijd en droeg hij Tweed-wollenpakken tegen de kou.
De spanning die op zijn concerten stond; acoustisch gedeelte en na de pauze controversieel elektrisch, is van zijn gezicht af te lezen.
Bang was hij niet, onvergetelijk is de scene in No Direction Home, waar de emoties hoog opliepen omdat er vuurwapens in de zaal werden vermoed en Dylan tegen een bang bandlid zei dat hij dan wel voor hem ging staan.
Prachtige hoesfoto waarop dit allemaal zien is.
Bob till you drop!!!

Ik zou willen voorstellen om bij deze plaat het kiezen van de 2 fave tracks om te draaien voor de 2 minste nummers ....... da's makkelijker te doen......

O ja? Ik kan ze niet vinden

Alweer een 5* voor Bob. Wat een geweldige artiest is dat toch :O, ik heb nu zijn 3 bekendste albums (hier op MuMe iig) beluisterd en die krijgen allen 5*.

Zijn stem is gewoon zo perfect en zijn meestal absurde teksten vind ik heerlijk.

Als favorieten heb ik Like a rolling stone en Desolation row aangekruist maar eigenlijk is het hele album een groot hoogtepunt.

gewoon een super album!

Het is vandaag exact 45 jaar geleden dat Dylan begon met de opnames van zijn magnum opus Like A Rolling Stone en na al die tijd is dat nog immer een van de beste en meest tijdloze songs EVER

De opnames waren verspreid over 15 en 16 juni 1965 en de versie die wij allemaal kennen kwam tot stand op de 16e...

Er waren 15 takes voor nodig op de 16e en achteraf bleek take 4 de perfecte te zijn

Wiki

Absoluut een reden om hem weer eens te draaien. Daar gaat ie...

'T is goed, hier komt die dan ook bij mij...!

Bij mij dan weer niet, luister nu weer eens naar Metallica's Master Of Puppets.

Iets heel anders, maar toch ook erg fijn dacht ik zo

Hierbij dan nog maar een geniaal filmpje van een live versie van Like A Rolling Stone uit 1966...

LARS 1966

Iemand ooit dit canvas gezien? Best wel leuk gedaan.

http://webhost.btinet.net/~sharoncol/desolationrow.htm

Ballad of a Thin Man

Dit hele album.

Haha, ja het is zeker een geweldig album, hoorde het nummer toevallig weer
Moet deze ook nog aanschaffen.

Nog aanschaffen, maar al wel op het complete album gestemd op basis van één nummer?

? Ik bedoelde natuurlijk in het echt kopen, die cd heb ik gewoon gedownload in m'n iTunes staan
Ik zei alleen dat ik het nummer toevallig weer hoorde en spontaan jullie mijn aanbidding ervoor wilde laten zien.

Bob Dylan elektrisch. Een schok in de folkwereld...
Desolation Row is mijn favoriete track en met Tombstone Blues en Highway 61 Revisited steekt hij bijna de Stones naar de kroon.
Like a Rolling Stone

Gemiddelde waardering op 16 juli 2010, maar liefst 4,28, nr.120 in de top 250. En het wil toch maar niet boteren tussen mij en dit album. Legendarisch ? Dat zeker, de beroemde overgang (traitor !!) van pure folkmuziek naar electronische gitaarmuziek. IJzersterke teksten ? Het zal allemaal wel, ik vind er weinig aan. Like A Rolling Stone staat als een huis en is een klassieker. Maar de rest van de songs vind ik matig, veel valse noten, vaak zeurderig gezang, en een vreselijke mondharmonica. Geef mij maar Street Legal of Desire, muzikaal betere albums en veel beter gezongen. Zo, laat nu de honden maar op mij los. Van 3/5 naar 2/5.

Deze hond hapt niet. Wat jij zegt heb ik in de jaren 70 en 80 ook altijd gevonden. Nog steeds vind ik Blood on the Tracks zijn beste album, maar ik weet niet hoe lang nog.
Pas 40 jaar nadat hij uit was ben ik Highway 61 werkelijk goed gaan vinden. Het is blues en dat is iets anders dan de meer melodieuze muziek op Desire en Blood.

Ik kan me prima voorstellen dat je deze plaat niet echt kan hebben als je 'm niet gelijk toen ie uitkwam gehoord hebt en z'n effekt op de muziekwereld met eigen ogen en oren aanschouwd hebt. En dan na al die jaren nooit het gevoel kwijt geraakt bent dat je er midden in gezeten hebt toen er geschiedenis geschreven werd met hele grote hoofdletters. Da's genoeg om er iedere keer als ik 'm draai met positief kippenvel te zitten. Dat desondanks vind ik het beslist niet de beste plaat aller tijden, reden waarom ik 'm tot voor kort niet eens op CD had ...........

Toen Jimi Hendrix dit album hoorde, besloot hij dat hij ook moest gaan zingen. Dit album is naar mijn smaak het beste dat Dylan gemaakt heeft. "Iedereen'' prijst Blonde on Blonde, maar dat was de eerste ABBA-plaat van Dylan. Goede plaat overigens, maar daarna ging het bergafwaarts met Dylan. De plaat met Johnny Cash haalde het slechtste uit de fenomenale Dylan en Cash. Het album Desire liet nog één keer horen wat Dylan in zijn mars had.

Waarom heeft niemand gezegd dat hij op Highway 61 Revisited bijvoorbeeld John Sebastian de mondharmonica moest laten bespelen? Ik zou het album veel vaker draaien als dat gebeurd was. Dylan en mondharmonica, het is en blijft een contradictie.

Luister nog maar eens goed naar het einde van Desolation Row dan!

Moet je me even uitleggen wat je bedoelt met ABBA-plaat, want dat snap ik niet

Ik snap de vergelijkingen met ABBA ook niet (hoewel er niets mis is met ABBA). Overigens vind ik het album met Johnny Cash wel geslaagd en in zijn latere carrière had Bob Dylan nog verschillende prachtalbums uitgebracht.

Rizzy, dat valt me van je tegen! je hebt over de 60 albums, werkt bij een muziekzaak maar je hebt Like A Rolling Stone nog niet thuis liggen? Ga je schamen!