Van Halen - Women and Children First (1980)

Vind de nummers op dit album niet heavier dan op van halen II, maar puur de sound klinkt zwaarder.

Vind het een mooi constant album net als hun vorige, zonder uitschieters naar boven of naar beneden.

Could this be Magic is een beetje een vreemde eend in de bijt op dit album, echt slecht is het niet, maar vind dat nummer er ook niet echt tussen passen.

De meesten vinden dit album een enorme verbetering t.o.v hun vorige plaat, maar dat vind ik dus niet, vind deze niet beter dan van halen II.

Op de nummers Romeo Delight en het laatste nummer zitten vrij heftige stukken, maar die worden afgewisseld met rustige momenten, best mooie nummers eigenlijk, maar toch wel verassend ook.

Ook bij dit album vind ik het moeilijk om aan te geven wat ik de beste nummers vind, de mindere nummers benoemen is dan wat makkelijker vind ik.

Welgeteld maar 1 minder nummer in mijn ogen.

Geen moeite om hier de hoogtepunten aan te geven hoor.. everybody, fools, romeo delight, loss of control.. pff over heftig gesproken. Dat soort nummers staat amper op VHII.

maar je vind ze er wel opstaan zeg maar?

Minder zwaar en heavy als hierop ja, maar You're No Good en Somebody Get Me a Doctor komen nog het meest in de buurt.

En Light Up The Skyyyy.....

en D.O.A......

Eigenlijk wel zo ongeveer alle nummers zeg maar?

Ik denk dat ik de remaster met het goede geluid heb van halen II, want vind er niet veel verschil inzitten tussen deze en II

Zijn niet mijn woorden, vind DOA and Light up the sky aanzienlijk minder heavy en goed..

Everybody Want Some vind ik na talloze luisterbeurten denk ik het lekkerste nummer op dit album, maar als ik deze (te) vaak beluister gaan mij die gilletjes van Roth wat tegenstaan, en vind ik de stem te veel gelijkenis hebben soms met die van Paul Stanley van Kiss.

Mooie plaat, en zeker 1 van hun besten.

De hele dag had ik het deuntje van het openingsnummer in mijn hoofd zitten, zelfs toen ik a different kind of truth 3 keer had afgespeeld had ik het deuntje nog steeds in mijn hoofd zitten.

Pracht album wat zwaar en heavy klinkt, maar ook erg traag, stuk trager dan het debuut en ook zeker dan hun album uit 2012.

Nou traag? Tora Tora/Loss of control vliegen aardig de bocht uit Ricardo!

En wat te denken van die uberknaller Romeo Delight? Rockt ook wel heftig de pan uit, hoor.

Ik begin ook minder en minder iets te begrijpen van Ricardo zijn meningen.
Maar dat maakt ook wel weer geinig.

Meningen: daar draait het toch ook om op deze leuke site?
Romeo Delight? Natuurlijk.....

Natuurlijk weet ik dat het classic hardrock van de oude stempel is.

Maar vind de snelheid van het spel gewoon erg traag, en dat vind ik op deze het duidelijkst naar voren komen, vind dat verder geen minpunt trouwens.

Meestal heb ik na het debuut het meeste zin om deze te beluisteren.

Hij is sneller dan nummer 2 of zelfs Fair Warning volgens mij. Maar het geluid bij deze is gewoon überzwaar afgemixed. Ik heb het ook altijd het zwaarste album gevonden, maar alle mannen wel in topvorm, zeker ook DLR! Die oerkreten verhogen alleen maar die vette tribal-achtige metalsound.

Ik denk dat ik deze beter vind nog dan fair Warning, al scheelt het maar weinig.

Heb bijna zin om deze op mijn mp 3 speler te zetten voor het hardlopen, pracht plaat.

Traag? Ja, als Loss Of Control begint, denk ik direct aan een soort van parafrase van Black Sabbath. Niet veel later is het struikelen geblazen als ik de versnelling probeer bij te benen. Übervette rampestamper. Met een titel die de spijker op de kop slaat.

Romeo's Delight werd ook al genoemd. Vrijwel hetzelfde verhaal lijkt me. Maar dat betekent niet dat de downpaced stukken daarvoor onder doen. Women And Children First vind ik in zijn geheel sowieso een erg fijn plaatje.

Hun meest energieke, losgeslagen, met drank overgoten ram-het-maar-op-tape-album.

Daardoor ontbreekt het album wel aan overweldigende doordachte gitaarsoloos, enige minpunt. ( en de schamele tijdsduur dan, maar dat geld wel voor meer vh albums)

De solo's klinken spontaner, alsof hij ze zo uit de losse pols even speelt. Maar ik vind gitaarsolo's als in Romeo's Delight of In A Simple Rhyme tot zijn beste behoren. Op Fair Warning en 1984 klonken ze wat doordachter, dat ben ik zeker met je eens.

Op ”Women and Children First” gaat Van Halen, zeker in vergelijking met voorganger ”Van Halen II” in de overdrive. Het geluid is zwaarder, logger zelfs en de sfeer is duisterder en donkerder. Dit laatste trekken ze op opvolger ”Fair Warning’ nog verder door trouwens. ”Women and Children First” rockt het glazuur van je tanden, van begin tot eind. Opener ”And the Cradle Will Rock…” houdt zich, in vergelijking met wat volgt, nog redelijk rustig, maar de toon is gezet. Met ”Everybody Wants Some!!”, ”Fools” en ”Romeo Delight” volgt het beste wat Van Halen te bieden heeft: ijzersterke riffs en onnavolgbare solo’s van Eddie Van Halen, de attitude en humor van David Lee Roth, de strakke groovende ritmesectie en de signature achtergrondzang van Michael Anthony. Beter krijg je het bijna niet. De maniakale gekte gaat nog even een standje hoger in ”Loss of Control”. Even goed luisteren, want onder al dat gefreak zit een ongekende swing en groove. ”Take Your Whiskey Home” begint heerlijk bluesy. Roth heeft een stem die goed past bij de blues en zijn humor is weer heerlijk op dit liedje. Al snel komt de elektrische gitaar met een riff die zo typerend is voor de brown sound van Eddie Van Halen. ”Women and Children First” behoort voor mij, samen met het debuut en ”Fair Warning”, tot het beste van de David Lee Roth era. Geweldig album!

In Nederland kwam Running with the devil op single uit in 1980 pas. Een enorme hit en daar profiteerde dit album enorm van en reikte daardoor hoger dan de twee voorgangers, terwijl de song hier geeneens op staat. Dat bleef niet onopgemerkt en had dus ook gevolgen voor het debuutalbum dat in 78 maar 2 weken in de charts stond. Een re-entry in 80 dus en alsnog een top 10 notering (net achter unmasked van Kiss) waardoor er dus twee VH albums in dezelfde chart stonden. Wat single succes al niet kan doen..

mooie omschrijving Ronald5150! Geeft exact weer waarom dit mijn favoriete Van halen album is.

Kan me ook goed vinden in het commentaar van Ronald5150 ; zo 'insane' is ie dus ook weer niet.

Hier precies dezelfde drie voorkeuren.
Women And Children First was overigens het tweede VH-album dat ik kocht. Dat speelt misschien mee. Helemaal grijsgedraaid, en dat kan ook bij dit album; de songs vervelen niet gauw.
4 sterren.

En hier ook. Women and Children First was voor mij de eerste die ik kocht, vervolgens VHI/VHII op een cassette en pas later Fair Warning ontdekt, echter die is wel echt beter dan VHII vind ik.

Ik heb duidelijk wat met het debuut en ll ,ik ga niet beweren dat deze voor het beste werk van Van Halen staan, maar de bloedvorm en het enthousiasme hierop ervaar ik niet op een ander album
Kan ook wel gewoon mijn persoonlijke voorkeur zijn

Volgens de MuMe gemiddelden zou deze met 3.63 op plaats 6 van de 12 komen, maar dat kan morgen anders zijn want het is slechts1 honderdste lager dan de laatste worp A different kind of Truth en MCMLXXXIV uit '84
VH op 1, Fair warning op 2 en F.U.C.K. op 3 (volgens deze site dus). Daar kan ik wel mee leven.

Dan verrast met name de tweede plek van Fair warning me! Had ik niet gedacht.