Van Halen - Women and Children First (1980)

Absolute topvorm inderdaad! Zeker één van hun beste, maar de opvolger hiervan was nog wel een tikkeltje beter

Mooi dat Van Halen nog zoveel echte fans heeft maar toch blijf ik erbij dat ik dit één van de mindere albums van hun vind.Wel een aantal goede songs maar niet genoeg (de rest matig dus niet slecht).

Kan ook nog zijn dat ik Sammy Hagar een betere zanger vind dan David Lee Roth,misschien ligt daar het probleem wel.Maar ja van de andere kant vind ik Van Halen I,Fair warning en 1984 ook beter dan deze plaat.

Tsja, het verschil tussen Hagar en DLR is natuurlijk wel dat van een koorknaapje met dat van een brullende leeuw. Sommigen zullen de voorkeur hebben voor het eerste, maar ik weet wel waar mijn voorkeur naar uitgaat.

Puur technisch gezien is Sammy natuurlijk een veel betere zanger. Dave daarentegen weet met zijn humor en totaal eigen stijl zijn gebreken behoorlijk te camoufleren. Live viel Roth qua stem vaak volkomen door de mand. Dat valt niet te ontkennen. Van Halen was in die tijd live sowieso erg rommelig.

Deze plaat heeft ook zeker een rommelig karakter. Maar dat is juist de charme van Woman And Children. Ik kan me best wel voorstellen dat mensen hier niet veel aan vinden. Door het rommelige karakter ben je meschien geneigd te denken dat er een aantal mindere nummers op staan. Persoonlijk vind ik dit wel een zeer geslaagde Halen lekker hard en ongecompliceerd. Maar ja smaken he.

Dat is een echte Dave plaat. Spontaan, humoristisch, en met een hoog testosterongehalte. Minder kop en staart-liedjes dan de voorgangers, luchtiger dan Fair Warning en (veel) minder gladjes dan Diver Down en 1984.

Tsja, de Idols en X-Factor discussie he.. hoever zouden Bob Dylan, Kurt Cobain e.d. in die shows zijn gekomen? En hoe is het de eigenlijke winnaars van dat soort shows vergaan?

Bovendien: zo'n slechte zanger is Roth niet. Hagar is technisch de beste zanger... hoezo dan? Omdat hij hoger kan? Wat een onzin. Roth had een geweldige stem, een stem met karakter en easy to the ear. Hager moet het puur van zijn power hebben.

Dat is overigens ook niet waar dat Sammy het puur van zijn power moet hebben. Hij kan natuurlijk ook veel gevoel in een ballade leggen. Het is niet alleen maar power wat de klok slaat bij Hagar.

Dankzij deze post het album vanmiddag weer opgehad! Weer even helemaal in de 'Van Halen' stemming gekomen. Typisch, VH was voor mij altijd mijn 'zomerse' rockbandje! Zodra de eerste lente-zonnestralen doorkwamen ging Van Halen op! Goed album. Moet je nagaan; want dit vind ik een van hun mindere.

Morgen het debuut weer eens opzetten en wie weet ook de nieuwe weer eens proberen...

Ennuh! Vroeger - pubertijd - had ik nog niet eens in de gaten dat ik naar twee verschillende zangers luisterde En dat jammende 'Could This Be Magic?' Gehehe

@ orbit. Grote kans dat ze niet eens door de voor selectie zouden zijn gekomen. Maar gelukkig komen we uit een andere tijd. Vandaag de dag is bijna alles helaas voorgeprogrammeerd. Blijkbaar vindt men dat niet erg. Ik heb er in ieder geval HELEMAAL niks mee.

@ De buurman. Kom op buurman jij weet ook wel dat Daimond vooral live geen wereld zanger was. Soms was het zelfs erbarmelijk slecht. Vandaag de dag valt dat overgens wel mee vind ik. Studio weet Dave zeker een vette stempel te drukken op de nummers. Regelmatig is hij zelfs bepalend. Hoe zou Jump of Hot For Teacher enz klinken Zonder Daimond? Niet dus!
Sammy wist zowel studio als live zijn mannetje wel te staan. Om Hager nu geheel weg te zetten als een power zanger??? Dat lijkt mij erg kort door de bocht buurman. Ik ben het geheel eens met Von Helsing. Sammy weet zeer zeker een hoop emotie te leggen in zijn nummers. Het lijkt me ook erg sterk dat je dat niet hoort buurman.

@ Keijzm73 ik ben spontaan in de lach geschoten toen ik las dat je geen verschil hoorde tussen beide zangers ha ha.

Live is een ander verhaal. Waar zijn timing op de studioplaten vaak heel erg goed is, maakt hij er live vaak een potje van inderdaad. Krijg van veel YouTube filmpjes van oude liveoptredens toch vaak het idee dat hij zich niet bepaald druk maakte over hoe zijn zangpartijen eruit kwamen. Tegenwoordig lijkt hij daar meer aandacht aan te geven. Ik weet echter niet wat beter is. Ik ben een grote fan van Roth, maar zijn manier van zingen is sinds de jaren '90 nogal apart. In het laag is zijn stem erg mooi, maar hij zou moeten stoppen met dat hoge geschreeuw. Het maakt hem tot een soort tweederangs...eh... Sammy Hagar, juist.

@Iggy:
Maar je mist dus het punt: goede zangers maken dus helemaal niet per definitie goede muziek! Juist die rauwe gekte van DLR met zijn krankzinnige schreeuwen en uithalen maakt het tot een uniek geheel. Met Hagar was VH het zoveelste 13-in-een-dozijn hardrock bandje, amper van de rest te onderscheiden. Eigenlijk alléén nog maar door de snaren van Eddie

Ik kijk wel eens van die oude you-tube filmpjes met oude opnamen met live materiaal; DLR was live qua zang nou niet bepaald een geweldige zanger en ben dat ook met Iggy eens.Hij compenseerde dat met zijn frontmanuitstraling en entertaining performances. Vergeet niet dat heel wat latere rockbands uit de 80's vol lof waren over de live-optredens qua beleving en als zodanig was DLR een groot frontman en voorbeeld.

Verder ben ik wel eens met Iggy's verhaal over dit album en vind dit één van Van Halens beste albums. W&CF is een puur en intens hardrockalbum van de bovenste plank.

@ orbit. Ik snap heus wel dat een goede zanger niet per definitie goede platen maakt. Dat is niet zo lastig om te begrijpen.
Maar om Van Hager een 13 in een dozijn bandje uit te maken gaat mij ook weer te ver. Ik vond juist dat Hager een prima vervanger was van Roth. Maar goed dat is uiteraard ook smaak.

En voor de duidelijkheid ook ik prefereer Roth ver boven de Hager periode.

Met Hagar vind ik VH een hoog Whitesnake gehalte hebben en al dat soort zgn. Amerikaanse powerzanger bandjes (er waren er toen teveel om op te noemen simpelweg). Met DLR is/was VH one of a kind, niet te verwarren met enig andere band.

Ok duidelijk orbit.
Wat vind jij trouwens van de laatste Van Halen cd?

Ik heb hem nog steeds maar een keertje beluisterd, heb hem aan mijn vrouw gegeven.. ik zal eens vragen waar ze hem gelaten heeft Maar eerste luisterbeurt was prima! Zeker een ruime voldoende.

Hahaha.. Ja dat dan ik begrijpen! Maaruh; hoorde hè. Hoorde!! Nu hoor ik het wel degelijk. En 10 jaar geleden ook al. Pubertijd is voor mij al zo'n 20 jaar geleden hè Ennuh, ik weet in ieder wel dat het 'Hagar' is en niet 'Hager'

Ik heb over het algemeen een zwak voor karakteristieke stemmen en dat hebben beide heren. En heel eerlijk, ik vind de verschillen tussen de heren ook niet zo heel erg groot! Stemgeluid en intonatie verschilt niet zo gek veel met elkaar. 'Roth' is iets meer uniek. En dat de stemmen erg dicht bij elkaar liggen blijkt - denk ik - ook wel uit het succes van '5150' waarbij 'Sammy Hagar' voor het eerst ten tonele verschijnt. Geniaal trouwens hoe hij zijn intrede maakte op '5150' met zijn allereerste regel; 'Hellllllllo Baby'. Van Halen is een band met een miljoenenpubliek en als de massa van deze fans trouw blijft aan een band van dit formaat na een zangerwissel wil dat wel wat zeggen volgens mij. Wie uiteindelijk beter is blijft subjectief en altijd weer een leuk onderwerp om over te discussiëren zo blijkt.

Ik vind beide zangers goed. 'David Lee Roth' speelser met zijn maniertjes en gilletjes. Wat erg goed past bij de muziek gemaakt op de albums met hem. Dezelfde maniertjes zoals ik die destijds zo lekker vond/ en vind bij 'Steven Tyler' van Aerosmith (Let op! Ik doe hier geen stemvergelijk met Tyler). 'Sammy Hagar' is ook een prima zanger. Meer gedegen en consistent. Wat uiteraard ook invloed had op de sound van de band. Het klonk ineens toch een stukje serieuzer. En ja, 'Hagar' is kwalitatief beter. Maar kwalitatiever wil niet altijd zeggen dat het ook mooier is. 'Roth' legde naar mijn idee altijd meer emotie in de nummers terwijl Hagar gewoon zijn zanglijnen doet. Ik kan me zomaar voorstellen dat de maniertjes/ gilletjes van 'Roth' niet (altijd) op papier hebben gestaan en dat hij er die vaak (soms zelfs te vaak) gewoon doorheen gooide. Maar hiermee heeft 'Roth' wel een stempel gedrukt op zijn werk.

Puik album. Maar komt voor mij toch echt na 'Van Halen (het debuut)', '1984' en misschien zelfs ook wel na 'Fair Warning'. Die laatstgenoemde is qua nivea altijd inwisselbaar geweest met deze 'Women and Children First' voor mij. Waar het op neerkomt is dat ik 'Van Halen' met 'David Lee Roth' het beste waardeer op de meer 'speelse' / mindere donkere albums. Waarbij ik besef dat 'speels' wellicht niet de beste woordkeuze is, maar kon even niets beters bedenken. En jullie weten waarschijnlijk wel wat ik bedoel. Met speels bedoel ik in ieder geval niet minder hard. Want ik vind 'Van Halen (het debuut)' en '1984' op momenten echt harder en feller dan 'Women and Children First' en 'Fair Warning'. Waarbij ook beter werd afgewisseld met rustige nummers en soms zelfs een leuk 'jam-nummer' tussendoor.

Ik ga 'Van Halen' in 2013 maar weer eens wat meer speeltijd geven. Te lang geleden! Na het meer dan geweldige 'F.U.C.K'. (For Unlawful Carnal Knowledge) ben ik ze uit het oog verloren. Ik heb vorig jaar uiteraard nog wel 'A Different Kind of Truth' geluisterd maar raakte daarvan niet onder de indruk na twee keer luisteren. Ik geloof zelfs dat ik - tot 2x toe - het einde van het album niet heb gehaald!?

Ha Ha ok maar spelfouten of schrijffouten maken is mijn stijl ha. Of dommigheid het is maar hoe je het bekijkt. Ik prefereer stijl ha ha

Maar je maakt een aantal interessante opmerkingen. Waar ik later graag op terug wil komen.

Kijk eens aan Cured is een force to be reckoned with. Deze man weet waar ik het over heb. En daar kan ik dus verder op bouwen. Ik sta niet alleen. Ik vraag me trouwens af waar bollieblauw blijft? Ook iemand waar ik het mee kan vinden en op kan rekenen als we het over oa Halen hebben.

Daar is tie dan! Ik heb het al eens aangehaald maar dit is natuurlijk een heerlijk, zwaar rockend album. Absolute favoriet is Romeo Delight, Met Loss Of Control op een goede tweede plek. Maar ook de rest is bijzonder sterk materiaal. Het rockt in ieder geval als de neten en ik blijf het zeggen: Eddie is niet alleen technisch een grootmeester, zijn riffs, licks en solo's klinken zo lekker dat je meteen een gitaar wilt pakken en ze na wilt spelen. Om vervolgens gefrustreerd de gitaar weer weg te leggen om toch eerst maar eens wat makkelijker oefenstof te vinden. Hun eerste 4 platen (en zeker ook hun tweede!!) waren van ongeevenaarde topklasse, en Diver Down heeft ook genoeg goede momenten. In a Simple Rhyme vind ik trouwens ook een heerlijk nummer, met die prachtige, hemels achtergrondkoortjes en de fameuze "Van Halen style" tempowisselingen, die in de Sammy Hager periode nooit meer terugkwamen.
Gekke is dat ik van de oude albums Van Halen I het hoogst waardeer, maar verreweg het meest naar II, FW en WACF luister.

Maar goed Keijzm73 of moet daar een , tussen ha. Maar even serieus. Vind jij de verschillen echt niet heel groot tussen beide zangers? Volgens mij zit daar een wereld van verschil tussen. Ik ben het trouwens wel met je eens dat Hagar een heerlijke binnenkomer maakte met Hellllo baby. Maar om het succes van 5150 toe te schrijven aan het honds trouwe VH publiek?! Lijkt mij iets overdreven. Halen boorde denk ik juist een nieuw soort fan aan. Mensen die meer in de AOR hoek zaten. 5150 had namenlijk weinig tot niets meer te maken met de oude Van Halen denk ik. En dat zie ik trouwens als geen nadeel. Maar ik hou er mee op. In mijn time zone is het twee uur. Tijd om naar bed te gaan.

Bollieblauw dus ik had niet in de gaten dat hij mij bijstond ik was aan het leuteren over onze BAND ha ha

Ben het wel met iggy eens dat Van Halen met Roth en met Hagar heel anders klinkt. En beiden kan ik erg waarderen. En ook wat Bollie zegt, VH 1 is hun beste album , maar ik draai (vooral) WaCF en (in mindere mate) Fair Warning.

Ik wil het best nog een keer typen hoor. Ja, ik vind echt dat beide stemmen dicht tegen elkaar liggen ja. Er zit niet zo heel veel verschil in het stemgeluid, stembereik. Ook de intonatie, wijze van zingen verschillen niet zo gek veel van elkaar. 'Roth' is iets meer uniek en 'Hagar' meer consistent. Uiteraard ben ik ergens in het het verleden het verschil wel gaan horen, maar ik schaam me er niet voor dat ik het 20-25 jaar geleden niet hoorde. Daar was ik toen ook helemaal totaal niet mee bezig! Het moest toen gewoon rocken.. En dat doen ze!

'Wereld van verschil' zoals jij schrijft vind ik het sowieso niet. Wereld van verschil noem ik Jagger vs. Lenon en Springsteen vs. Bowie om even twee setjes te noemen.

En wat ik eerder ook al typte. Met de komst van 'Hagar' is de sound van 'Van Halen' inderdaad wat gewijzigd. Maar daar is 'Hagar' niet alleen de verwoorzaker van. De algehele sound is meer proggressief/ drammerig vergeleken met het werk ten tijde van 'Roth'. Net wat minder (individueel) pakkende riffs, minder 'interludes', minder humor en dus is het 'speelse' karakter ook grotensdeel weggegaan met de komst van 'Hagar'. '5150' is nog een redelijk overgangsalbum qua sound. Wat erg knap is. Hier zijn de klassieke elementen van 'Van Halen' nog duidelijk hoorbaar. Met meer progressief bedoel ik de sound die je hoort op een nummer als 'Give Up' op '5150'. 'OU812' opent ook met deze progressieve sound ('Mine All Mine'). En 'F.U.C.K.' staat hier zo'n beetje vol mee. En ik vind het HEERLIJK. Maar de eerste albums met ' Roth' doen daar niet aan onder. Maar het is wel anders ja. Vooral als je 'F.U.C.K.' afzet tegen het debuut uit 1978. Maar ja, dat is zelfs zonder zangerwissel niets vreemds.

Ik schaar jou dan ook niet tot de massa/ het miljoenenpubliek van 'Van Halen'. Zo te lezen ben jij gewoon een diehard 'Van Halen' fan. En dan kan ik me voorstellen dat het verschil in stemmen duidelijk is. Vooral als je destijds wist dat er een andere zanger kwam. Wat ik zeg; daar was ik destijds niet mee bezig. Huurde mijn CD's bij de bieb en luisteren maar. Verder verdiepte ik me niet in de achtergrond van bands. Dat is pas veel later gekomen bij me.

Ik kan me best voorstellen dat de succesvolle 'doorstart' met 'Hagar' heeft te maken met wat jij schrijft; nieuwe garde fans. Maar daar heb je - naar mijn mening - toch ook de 'oude fans' voor nodig. Het hebben én in stand houden van miljoenen fans is niet niets. Een deel van de fans zal zijn afgehaakt na de komst van 'Hagar' en hiervoor in de plaats zullen heus veel nieuwe fans zijn gekomen. Queen is het bijvoorbeeld nooit gelukt met 'Paul Rodgers' als nieuwe zanger. Queen was Freddy! Van Halen is Eddy en Alex. En dat is precies wat 'Van Halen' zo uniek maakt. Het draait niet (enkel) om de zanger zoals bij veel andere bands wel het geval is.

Er waren zelfs nog meer overeenkomsten. Ze hadden beiden blond haar, twee benen, twee armen, en zongen meestal in het Engels. Geen wonder dat je ze nauwelijks kon onderscheiden van elkaar. Daar moet je echt een "die-hard" Van Halen fan voor zijn.

Wat vind je van die nieuwe zanger van Van Halen dan?

Lekker makkelijk hoor..

Hebben ze een nieuwe zanger dan!?

Klotezooi soms, zit ik bijna een half uur te besteden om uitgebreid een bericht te typen, wil je hem plaatsen is hij plots verdwenen en niet geplaatst.

Soms zou je de computer zo door het raam naar buiten smijten.

Dan beperk ik mij met dit bericht.

ik vind de sound van deze zwaarder dan de vorige en het enige mindere nummer vind ik nummer 8.

4 sterren.

Toch benieuwd naar het eerdere uitgebreidere bericht...