Poeh ! Na de eerste keren beluisteren bekroop mij meteen een ongemakkelijk gevoel. Kitscherig, ‘Moet dit nou ?’, te nostalgisch en ook kwetsbaar. En eigenlijk voelde het zoals ik ABBA beleefde toen ik ze voor het eerst hoorde ergens lang geleden in de jaren 70. Ik ben ABBA pas echt gaan waarderen toen ‘The Day Before You Came’ verpletterend bij mij binnenkwam omdat ik, denk ik, later pas de volwassen beleving en bedoeling van het nummer begreep.
Daarna ben ik de albums pas echt gaan beluisteren en ABBA werd voor mij een band met een aantal zeer sterke nummers op hun albums maar ook heel wat niemendalletjes waar ik gewoon niks aan vind. En die blauwdruk herken ik op dit album ook. Zeer sterke nummers afgewisseld met wat (voor mij) mindere nummers. Alleen het album
Super Trouper (1980) is voor mij een volwaardig album. Met mooie kerstvakantie herinneringen en een sfeer die wat donker is.
Maar juist die sterke nummers op Voyage weten mij steeds meer te raken nu ik een aantal keren heb geluisterd. Maar ook begin ik een andersoortige meerwaarde te beleven. Deze band, deze periode, deze kinderbeleving heb ik eigenlijk al een tijd achter mij gelaten. Het is voorbij. Nieuwe bands, stromingen, ontdekkingen zijn daarna gekomen. En de jaren 70/80 zijn allang gepasseerd en ABBA, en hun (oudere) sterke nummers, zijn lang vervlogen echo’s uit mijn jeugd samen met de televisie programma’s van toen, de Sinterklaas intochten, de toenmalige albums van Queen en zoveel andere mooie herinneringen.
Maar ik word een dagje ouder en ik vind het heerlijk om deze ‘nieuwe’ muziek te beluisteren waarbij mij een zorgeloos gevoel bekruipt. En ook een bepaalde kwetsbaarheid want ABBA gaf mij, als kind, ook een 1e opening dat vrouwen zeer mysterieus magnetisch kunnen zijn en gevoelens kunnen losmaken. Ik bedoel, Agnetha Faltskög en Anni-Frid Lyngstad, die hadden mij daar een aantrekkelijke uitstraling. Daar werd ik verlegen van.
Ik zal dit album niet vaak opzetten maar wel op speciale momenten. Het is een mooi en bijzonder kado van de band wat ze geven aan de mensen die ooit mee op reis zijn gegaan met de band.