ABBA - Voyage (2021)

Je hebt eigenlijk helemaal niks met ABBA, en hebt 1 song als guilty pleasure en komt vervolgens hier een heel lang verhaal houden zonder dat je je op wat voor manier ook dan verdiept hebt in de achtergrond van dit album en de ABBAtars.

Je gaat de rest ook niet beluisteren ......dank dat je dit allemaal even wilde delen met ons.

Ik heb het ook maar van een Zweedse vriend:

Det här är inte i närheten av vad The Visitors var. Texterna är så oprovocerande att jag nästan blir provocerad. Sannerligen avpolitiserad musik för rika människor.

Och produktionen? Vad hände? Många instrument låter rakt av som midi? Basen som var så fantastisk på The Visitors låter nu som skräp. Den enda låten där man hör att de har använt en riktig orkester är på sista låten. Björn och Benny kan så mycket bättre än det här. Voyage är inte ett värdigt sista album.

Mogen we je inzake lange verhalen, als "onafhankelijke" criticaster, er op wijzen, dat je van de zes MuMe pagina's bij dit album er al ongeveer 3 met lofzangen hebt gevuld?

Maar verder geen bijzondere Abba-fan, begreep ik.

musician: de mastering schijnt ook niet al te best te zijn, niet op iTunes, Spotify, CD of hi-res. Alles gebrickwalled tot en met. Op Steve Hoffman Forum wachten ze derhalve met smart op de LP.

Roxy6: ik ben bekend genoeg met de liedjes van ABBA dat ik aan de hand van de twee nummers kan beoordelen dat díe in ieder geval niet vernieuwend zijn ten opzichte van wat ik ken. Wat men in het AD ook al schreef dus.

Het voegt niks toe, buiten dan dat je een extra ABBA plaat hebt waar je nu naar kunt luisteren. Je zou verwachten dat men na 40 jaar wat meer te melden heeft, het hadden net zo goed 40 jaar oude nummers kunnen zijn, die pas recent zijn ingezongen.

Voor iemand die geen ABBA fan is gedraag je jezelf wel als een fanboy.

Als muziekliefhebber voelde ik me verplicht (haha) om bij een monumentale release als deze op zijn minst te luisteren what the fuss is all about.

Zelf Johan Derksen zal ABBA Gold in zijn kast hebben staan.

PS: dat album staat al 1000 weken in de lijsten omdat het al 3 of 4 keer opnieuw is uitgebracht, elke keer met een extra bonus CD'tje, dat de fans (waarvan ik niet wist dat er zoveel diehards waren) elke keer toch maar weer kopen om de verzameling compleet te houden of waarvan een nieuwe generatie de laatste versie van koopt.

Dark Side of the Moon heeft in ongewijzigde vorm 750 weken in de lijsten gestaan.

Nou, we laten dit maar lekker Zweeds van jouw vriend......

Want uit jouw koker komt op deze thread toch niets aardigs...

Vrijwel de volledige internationale kritische muziekpers (The Times- The Rolling Stone - NME - en ook de Nederlandse muziekbladen zijn positief) die lees ik dan toch liever....

Musician : Mogen we je inzake lange verhalen, als "onafhankelijke" criticaster, er op wijzen, dat je van de zes MuMe pagina's bij dit album er al ongeveer 3 met lofzangen hebt gevuld?

Ja fijn he!
En jij al vele azijnpagina's heb ik begrepen, hier en op veel andere threads, maar ja die moeten er ook zijn als tegenwicht he.

Bij jou begrijp ik vooral dat Deep Purple nogal gevoelig ligt....

Ik voel er verder ook niks bij, maar geniet juist wel van de aandacht.
ABBA was een geniale popband, en daarin veranderd mijn mening niet door Voyage.
En dat ze niet live optreden?
Prima!
Liever dit als de afgang van Phil Collins, al kan ik mij ook goed voorstellen dat mensen het geweldig vinden om Genesis toch nog live te beleven.
Ieder zijn ding.

Genesis is ook té genant om te zien.

Maar nog alijd beter dan vier hologrammen (sorry ABBAtars ) die staan te dansen op vooraf opgenomen studiovocalen.

Roger Waters staat ook (deels) te playbacken, maar staat daar wel in levende lijve met zijn bas.

De fans zien beide bands het liefste anders live. Zondag draait de The Doors concertfilm nog in de bioscoop, op groot scherm voor 13,50 Euro, ook leuk!

je geeft dubbele signalen af, in je bericht van kort hiervoor zeg je dat je het album niet verder gaat beluisteren, hierboven schrijf je weer wat anders als "muziekliefhebber", niet zo consequent...

Laat ik een eerlijk oordeel geven over de plaat.
Het voelt als de remake van The Lion King.
Die tekenfilm was geweldig, maar ondanks de technische snufjes ontbrak bij mij het Wow! gevoel, terwijl mensen achter mij in de bioscoop wel in tranen waren.

Ik héb het album ook niet in zijn geheel beluisterd, enkel de twee nummers, dat dekte wat mij betreft de lading. Het was voldoende om te concluderen dat het NMD is.

Zo, ik heb het ook beluisterd. Voor de beoordeling X 2, gelukkig duurt het album maar 37,5 minuten.

Ik vind het Nep met een grote N.

Maar ik erken dat voor veel mensen nostalgie een ongetwijfeld een belangrijke factor is in de beoordeling van het album. Wat uiteindelijk zelfs gaat worden bestempeld als een "comeback met gelijk een finale album".

De emoties in het persoonlijke leven, die gepaard gaan met het beluisteren van muziek, spelen bij een afwezigheid van 40 jaar vermoedelijk de hoofdrol.
Veel meer dan het afluisteren van de albums vanaf Ring Ring tot Voyage en dan het oordeel welke je in welke volgorde waarom het beste vind.

Als je Voyage niet goed vind, met alles wat er bij komt kijken, dreig je hier wel gelijk tot de galg te worden veroordeeld, zelfs al heb je gewoon het meeste van Abba wel in huis.

Tja, dit is geen Abba, The Album of Arrival.
Ik geef overal mijn mening, het wordt als azijnzeikerij bestempeld, terwijl, als je je goed laat informeren, kunt zien dat mijn gemiddelde stem hier op de site na 13 jaar stemmen op 3,91 ligt. Dus ik denk dat dat allemaal wel meevalt.

Roxy6 probeert mij nog uit de tent te lokken met Deep Purple maar helaas: ook daar is voldoende reden tot kritiek op de diverse projecten en leden. En die geef ik ook.

"Wie zijn band liefheeft, spaart de roede niet". Vooruit, de pen dan in 2021

Na 3 luisterbeurt. Ik ga nu naar de zolder, de kerstspullen naar benden halen en hopen dat ik morgen een kerstboom zo vroeg in het jaar kan scoren. Niet alleen Little Things wakkert het kerstgevoel aan, maar het hele album waant je in kerssferen.
Lekker album voor alleen 2 maanden van het jaar en snap de release van begin november helemaal.

Heb hem ook even beluisterd. Echo’s uit het verleden ja . Je hoort veel dingen terug die bekend voorkomen ( Fernando ,My love My life , SOS ) , het en der verspreid over de plaat. Wie verwacht er nog dat ABBA nu nog een hippe vernieuwende plaat maakt ? Ik niet , maar hoeft ook niet. Komt ook niet in de buurt van hun beste The Visitors , natuurlijk niet. Maar ik merk wel vakmanschap , de stemmen zijn mooi en er zijn een paar liedjes die echt de moeite waard zijn . Das toch mooi meegenomen ! Bij andere Dinosaur acts die heel needy proberen hip over te komen (u2 , Coldplay) lukt dat al jaren niet , dat is pas triest . Dus een voldoende vind ik zeker terecht ,en een paar liedjes in een playlist. Das best een goede score wmb

Het is constant schipperen tussen suikerzoete kitsch en uitnodigende charme, daar het nostalgische aspect op mij geen uitwerking heeft (ik ken eigenlijk enkel de hits van deze band dankzij de prima verzamelaar [/i]Gold[/i]). Ik heb ook bewust de hele marketingcampagne (want dat is het natuurlijk wel) gemist, en kon me vandaag dus eens lekker voor dit album zetten.

Ik kom terug op mijn eerste zin, want een aantal songs zitten wat mij betreft toch wel aan de foutieve kant van de scheidslijn die ik getrokken heb. Het wordt me dan, zoals bij Bumblebee[/user], allemaal wat te sprookjesachtig. Gelukkig klinkt het hele album niet zo, en staan hier een aantal goeie popliedjes op. Ten eerste is dat de vitale single [i]Don't Shut Me Down, en ook de opener wist me, na een aarzelend begin, toch vrij snel over de streep te trekken. Een korte, euforisch klinkende song als No Doubt About It weet me daarenboven vrijwel altijd te plezieren.

Fijn plaatje dus! Al durf ik niet te zeggen dat ik er nog vaak naar terug zal grijpen.

3 sterren

Ik voel de noodzaak niet. Hun aanvankelijke zwanenzang was een fijne popplaat met levensechte gevoelens in verwerkt, en mijn favoriet van de hitgevoelige Zweden. Van deze plaat heb ik de twee vooruitgeschoven singles gehoord, en dat vond ik geen fijne nummers. Desondanks ga ik dit de komende dagen wel eens "Spotifaaien" en hoop ik oprecht op het beste.

Het zou goed geweest zijn als ze dit album ook gemastered hadden als 40 jaar geleden. Heremetijd, wat een compressie ellende

Gelukkig is autotune achterwege gelaten. Zo klinkt het dus als mensen op gevorderde leeftijd nog steeds goed kunnen zingen en niet verhullen dat ze geen 24 meer zijn. En het is nog steeds magisch.

Dit is nostalgie. Maar ik kan niet ontkennen dat ik hier heel vrolijk van wordt. Was dit waar we op zaten te wachten? Nee. Komt dit ook maar in de buurt van het witte album of The Visitors? Nee. Is dat erg? Nee.

Als je heel goed luistert dan hoor je waarom het duo Benny en Björn een geniaal componist / arrangeur koppel is. Dit is authentiek en tegelijkertijd van een niveau wat weinigen gegeven is. Niet dat dit mensen over de streep trekt die niets van de ABBA sound moeten hebben.

Iemand vroeg zich af hier waarom ABBA wegkomt met sommige songs en BZN niet. Ik denk dat omdat zelfs in de meest tenenkrommende songs zoals Bumblebee de arrangementen nog steeds van een hoog niveau zijn. Het is edelkitsch, maar dan niet van Swarovski maar van Tiffany.

Na het luisteren van het album is één ding wel duidelijk: de vraag of dit allemaal wel moest is irrelevant. Het klinkt alsof ze er zelf lol in hadden en ik denk dat het zo simpel is als dat Benny zonder enige vorm van druk gewoon lekker heeft zitten componeren. En verrek, het is ineens 40 jaar later! Heerlijk als je zonder enige vorm van druk van verwachtingen je ding kan doen.

Ja, dat staat mij ook wel tegen bij mijn eerste beluistering van het gehele album. Was enigszins te verwachten natuurlijk, want die dot compressie is anno 2021 (en helaas al een jaar of 15 à 20) de standaard van de muziekindustrie. Albums die daar minder of geen last van hebben, zijn de uitzonderingen op de regel. Toch jammer, want dat laatste is de enige factor die dit album tot een hedendaags product maakt. Voor het overige is het nostalgie troef - en in dit geval is dat voor mij een positief gegeven.

Dat vind ik dan wel weer opmerkelijk, dat ze niet in de valkuil van de autotune zijn gelopen. Had gekund, want ik kan me voorstellen dat de heren 'hun' dames een beetje eigentijds wilden laten klinken. Maar nee, ze hebben er doelbewust voor gekozen om dat fragiele, dat kwetsbare, dat Abba altijd al een beetje gehad heeft, hier goed te laten doorklinken. Inderdaad, je hoort dat hier oude mensen aan het werk zijn, en dat vind ik bij een album als dit alleen maar gepast.

Het klinkt nog steeds onmiskenbaar als Abba - een puur en volstrekt eigen geluid. Maar of Voyage daarmee ook direct magisch is? Een beetje wel en een beetje niet. Het is een feest der herkenning, het is zwelgen in nostalgie, maar ik word nog niet omvergeblazen door de kwaliteit van de songs. Tenminste niet in vergelijking met de beste Abba-platen uit het verleden.
Misschien is vergelijken niet helemaal eerlijk, maar de magie die platen als Super Trouper, The album en The visitors ruim veertig jaar geleden direct bij mij teweeg wisten te brengen, is hier nog niet. Misschien komt dat nog na meerdere luisterbeurten. Ik ben zelf natuurlijk ook veertig jaar ouder geworden en heb in de tussentijd ook zoveel méér muziek aangehoord. Maar om positief te eindigen: voor mij had het niet gehoeven, maar had het ook een stuk slechter kunnen uitpakken.

Mja.....Waarom doen ze dit nou ? Het kan zeker niet op tegen de albums uit hun toptijd wat ik ook niet verwacht had.

Verder geen punt , want de fans of luisteraars bevangen door nostalgie zijn er ongetwijfeld genoeg.

Zelden is er zoveel ophef gemaakt over een nieuw album. Natuurlijk is het 40 jaar geleden dat Abba aan album uitbracht en het is nu éénmaal een legendarische band.

Of het album de hoge verwachtingen inlost? Ja en neen. De magie van weleer is er nog aanwezig maar het is geen meesterwerk als Arrival of The Album en er staan ook geen topsongs als S.O.S. of Fernando of Dancing Queen al is het songmateriaal globaal behoorlijk. Maar ik heb de indruk dat ze teveel putten uit vroeger werk en hier en daar slaat de meligheid wat toe zoals in Little Things en Bumblebee. Verder sluit ik mij aan bij Liefhebber en gaucho.

Ik vond de eerste 2 singles boven verwachting (vooral don't shut me down) en was daarom vrij hoopvol over het album. Helaas maken ze het niet waar en is er bijna niet door te komen. Ze hadden het wat mij betreft bij de 2 singles moeten houden.

Dit lees ik meer en dat verbaast me. Want naast de sterke singles Don't Shut Me Down & I Still Have Faith in You staan er nog een paar prima songs op deze LP waaronder Keep an Eye on Dan, No Doubt About It &
Ode to Freedom. Dat is dus al de halve plaat. Leg mij dan die 2* waarderingen maar eens uit.

Ik bestond gewoon in de tijd dat Abba groot was. Al die hits kwamen de hitparade in en de albums de albumlijsten. Je moest toen eigenlijk voor Abba of Queen zijn, of zoiets, maar ik vond beide bands erg goed. Om mijn piano examen te halen koos ik om Arrival te spelen. Dat moest wel te doen zijn dacht ik. Maar dat viel best wel tegen. Die lekkere popsongs zaten toch net wat ingewikkelder in elkaar dan gehoopt. Een grote pakkende pophit hoeft dus helemaal niet zo makkelijk te zijn om te schrijven. Björn Ulvaeus was er een meester in. Benny Anderson schreef de woorden erbij. Agnetha Fältskog en Frida Lyngstad zongen de nummers fraai in.

40 jaar na hun laatste geweldige album The Visitors is Abba back. En wat je er ook van vindt, historisch is het. Toen ik vannacht om 0.00 uur Voyage aanzette via Spotify op de koptelefoon deed mij dat best wat. Dat gebeurt niet zo vaak meer, dus dat was mooi meegenomen. Van de eerdere Abba albums wist ik dat niet alle nummers even goed zijn, maar een aantal vaak juist wel. Dat is ook op Voyage het geval. Natuurlijk zijn Don't Shut Me Down & I Still Have Faith in You nu al Abba classics. Derde single Just a Notion is dat niet, maar dat retro mid-70's nummer is best aardig.

When You Danced with Me is leuk, maar pas als je het een paar keer hebt gehoord. Little Things is een redelijk kerstliedje met helaas op het einde een kinderkoor. I Can Be That Woman is de tweede mooie Frida ballad, maar niet van het niveau I Still Have Faith in You. Keep an Eye on Dan is weer uit de hoogste Abba categoriën, echt zo'n fijn pop/disco nummer dat niet uit je hoofd gaat. De tekst is overigens niet zo vrolijk. Bumblebee is Fernando light, maar wordt gelukkig gevolgd door het sterkere No Doubt About It. Erg fraai is de gedragen afsluiter Ode to Freedom.

Dit is de afgelopen jaren gemaakt door Abba in hun 70's: een album met muziek wat zo afkomstig kan zijn uit de 70's. De stemmen van Agnetha en Frida zijn iets lager en er zit een beetje sleet op, maar ze klinken nog steeds erg mooi en het heeft ook wel wat. Ik vind het ontzettend leuk dat ze dit Voyage opgenomen hebben en vind het dus bij vlagen echt goed. Er staan hoe dan ook een flink aantal fijne nieuwe Abba nummers op. Wie had dat gedacht? In 2021? We kunnen het nu goed gebruiken wat mij betreft.

Ik luister de plaat(spotify) nu voor de derde keer, ik kan er met de beste wil ter wereld geen meesterwerk van maken, verre van zelfs. Vind ik leuk dat deze zweedse mensen weer een plaat maken? Volmondig ja, maar dat heeft deels met sentiment te maken, in de platenwinkel , waar ik werkte toen Super Trouper en The Visitors uit kwamen, was het spitsuur met de verkopen. Daarom vind ik het leuk om te zien dat Evelyn Novachek ,uit Hoogezand, hele stapels van deze release hebben liggen, en oproepen om snel te zijn, want het gaat hard met de verkopen.

Juist in deze tijden is het af en toe leuk om terug te kijken en genieten van de tijden die eens waren. Voyage te horen in deze maand is leuk, niets meer en niets minder.

Als ik het vinyl fysiek thuis heb hang ik er een ster aan, maar dat kan zomaar 2.5 als 4.0 zijn, al naar gelang mijn stemming op het moment van ontvangen.

west die stelligheid... het blijft nog steeds smaak toch? ik lust het niet, maar ga ook niet schreeuwen dat dit niet te eten is.

Het is maar mijn mening, niets meer en niets minder. Natuurlijk kan je een andere smaak/mening hebben. Gelukkig maar, anders wordt het een saaie boel. Dan zou iedereen mijn mening hebben: ik moet er niet aan denken!

GEWELDIG ....,. EEN NIEUWE ABBA, helemaal terug in de tijd, toen er nog heel weinig auto's waren, geen Corona, geen paarse coalitie, mensen een hart van goud hadden - die tijd.

OH WAT FIJN DIT - POTVERJOPPIE - helemaal terug naar die gouwe ouwe tijd. Sinterklaas bestaat echt wel!

Verheug me nu al weer op de aankoop van mijn allereerste cd-speler, de Philips CD200 en - wat meer is - binnenkort ga ik ook het live debuut van The Cocteau Twins zien.

GEWELDIG - tack sa väldigt mycket ABBA voor dit WAANZINNIGE album.

Mag ik aan alle 2.0 en lager het volgende meedelen? Mooi:
"Zwijg me van de laatste kutgroep uit Engeland, ole ola
Spreek me liever van Tina Turner haar onderkant, ole ola"
Geweldig dat er nog werk uitkomt van deze band. Het klinkt als een verzameling klassiekers die stuk voor stuk zo op de radio kunnen (ware het niet dat die de voorkeur geven aan de eerdere genoemde zin van Raymond).
Fijne plaat. Nu al.

Tja....
Dat zegt dan meer over het radio niveau van dit moment.
Prima hoor, maar kutgroepen als IDLES, Shame, Black Midi en Black Country, New Road maken bij mij nou eenmaal meer indruk.
Ik weet niet of ik dit mag meedelen, maar ik doe het wel.

Geweldig deze doorstart van ABBA, absoluut, maar mij doet het verder niks.....