Queen - News of the World (1977)

Ik vind dat nummer wel typisch Queen. Het is immers typisch (zeker in de seventies) Queen dat alle leden hun unieke bijdrage leveren aan het geheel en Roger Taylor zijn bijdrage is daarin een vitaal als die van May, Mercury of Deacon. Dat is net zo mooi aan Queen: het is een echte band waar iedereen wat bijdraagt op alle niveaus.

Hoe kan je It's Late nou niet noemen?

Roger Taylor , zong zijn eigen nummers in het beginsel (op Sheer Heart Atack is het een combi van hem en Freddie) en speelde meestal ook naast de drums, gitaarpartijen in)
Produktioneel meestal wat rauwer en meer basic, terwijl hij in de 80's wel veel meer echt Queenminded materiaal schreef.

Ik ben het in grote lijnen trouwens eens met FCB101.
Het is een keuze geweest van de groep om het roer wat om te gooien naar wat makkelijker verteerbaar spul, herkenbaar voor de menigte en daarom steeds groter wordend.
Artistiek blijf ik het jammer vinden, maar het was nu eenmaal een keuze kennelijk nodig voor de ontwikkeling.
Feitelijk is In The Lap Of The Gods(revisted) al een meezinger van jewelste. Een soort voorloper van Champions. Beginnen met piano, de opbouw en de uitspatting.
Natuurlijk voorzien van een pakkend refein.
Een tijdje de afsluiter van de concerten. Het zat er dus al vroeg in.

Omdat ik het geen bijzonder nummer vind.

Als er één nummer is dat ik graag oversla is het Sheer Heart Attack. Live had het nog wel wat. Maar studio is het dermate opdringerig dat ik het niet goed kan verdragen na het fantastische (jawel) We Are The Champions.

Te vaak gehoord, opzettelijke meezinger, etc. Maar zo ontzettend goed. Die koortjes zijn zo intelligent. Echt zo'n beetje het perfecte Queen/Mercury nummer: kort, dramatisch, to the point en getuigend van ongelooflijk veel muzikaliteit.

Fight From The Inside blijk ik na een jaar of 30 toch te kunnen beluisteren, maar niet te vaak. Sleeping On The Sidewalk vind ik ook tamelijk zwak. Verder geweldig Queen album, zoals al hun jaren '70 werk. En qua stem vond ik Mercury op zijn top hier (en op Jazz en The Game).

En laat ik het daar nu eens helemaal mee eens zijn.

Zit inderdaad perfect inelkaar. Het is typisch zo'n song die wereldwijd nog altijd wat los maakt.
Kom er maar eens op. Zo'n song die meezingbaar is, en op een typische Queenmanier inelkaar verweven is.
Kwalitatief helemaal goed, maar gewoon te veel gehoord. That's All.

Verder blijf ik blij met de toevoeging van Sheer Heart Attack, die op het gelijknamige album buiten de boot viel ( was ook nog niet helemaal voltooid dacht ik.)
Helemaal in de geest van de punk die tijd en een aanstekelijke bak herrie.
Wat ik dan knap vind is de oase van rust die dan volgt met All Dead, All Dead.
Typisch Queen, Een drastische sfeer verandering.

Die overgang van dat korte drumintermezzo naar die bak herrie is ook fenomenaal !

Ja, dat is een gaaf stukje studiotechniek. Het wordt versneld !

Zoiets deden ze wel meer. In The Prophet Song gebeurt dat uit een stukje uit May's gitaarsolo ergens op het einde.

Mijn favoriete Queen album tot nu toe (Ik ken ze niet allemaal) en dat vooral om het feit dat ie nergens te theatraal wordt en dat het songmateriaal vrijwel van een constant hoog nivo blijft ( het slappe who needs you uitgezonderd).Naast de twee nog steeds geweldige openingsnummers springt vooral It's late eruit,prachtig nummer.Verder vallen het punkachtige Sheer heart attack en de ballad Spread your wings nog in positieve zin op.Natuurlijk mag ik ook de afsluiter Melancholy blues niet vergeten.De rest niet echt bijzonder maar past verder wel goed bij het album.

Frolunda, ik weet niet welk Queen Album je wel en niet kent, maar als je dit een prima album vindt en je kent vooral het oudere werk voor dit album niet, dan kan je nog wat leuks gaan ontdekken. Althans, dit album wordt over het algemeen net iets minder gewaardeerd als de 5 studioplaten hiervoor.
Uiteraard heeft iedereen zijn voor- en afkeuren en smaak en terecht. Wellicht ken je die albums ook en is dit gewoon jouw favoriet.
Ken je die albums echtyer nog niet ( los vd de hits) en heb je 'iets' met Queen, dan zou ik je die albums zeker aanraken voor een muzikale ontdekkingsreis van deze band.
Maar wellicht haakl je al erg snel af, is het je ding niet en blijft dit je favo Queen album. Niet meer dan terecht!

frolunda heeft het over dat News Of The World niet te theatraal wordt. En dat is nu net wat Queen toch wel een beetje heeft in hun muziek.
Dit is inderdaad een plaat die meer '' down to earth'' is. Zeker in vergelijking met de drie voorgaande albums.
Maar niet geprobeerd is altijd mis. Ik hoop ook inderdaad dat je nog een aantal toppers gaat ontdekken !
De jaren 70 Queen is niet te versmaden.

Misschien dat ie dan de eerste en Day at the Races wel digt..

Echt een traditioneel goed Queen album. Ze nemen wat afstand tot de bomvolle produkties van A Night At The Opera en A Day At The Races. Wat losser en spontaner. Hier en daar zelfs een uitglijdertje laten staan. Vooral de rockers klinken erg "live". Prima Queen album dus, met meerdere nummers die tot hun beste ooit horen. De fantastische drumsound is, net als op A Day At The Races en A Night At The Opera, een aparte vermelding waard. Vooral in Amerika schijnt News Of The World één van hun populairdere albums te zijn, samen met The Game. Topstukken zijn onder andere We Are The Champions, Spread Your Wings, It's Late en My Melancholy Blues. Onmisbaar in iedere '70's rockcollectie, dit album.

Volgens mij is hier sprake van een ouderwetse contradictio in terminis, én traditioneel goed én afstand nemen tot eerdere bomvolle producties.

Zij laten inderdaad het verleden een beetje voor wat het was dus daar heb je in de basis gelijk, inclusief de terecht geconstateerde uitglijdertjes. Waarom je in Godsnaam uitglijdertjes moet laten staan, de aanwezigheids zelfs moet toejuichen, is mij overigens een groot raadsel. Ik zie daar de voordelen niet van in.

Populair in de zin dat er veel albums van verkocht zijn is natuurlijk verder prima. De gemiddelde oordelen over met name The Game, zie elders op deze site, zijn minder gunstig.

Tot en met Jazz vond ik Queen meer dan top. Die platen blijven voor mij dan ook het standaardwerk. Daarna trok ik het echt niet meer.

Okay, er had misschien moeten staan: "Ze nemen weliswaar wat afstand.... " etc.



Waar hoor je mij dit toejuichen dan? Ik meld het om het verschil met voorgaande producties verder te illustreren. Een foutje kan soms best functioneel zijn trouwens. Maar zo had ik het hier niet bedoeld.

Misschien is de vraag al eens gesteld, maar 10 paginas teruglezen vind ik wat veel werk: iemand enig idee waarom een nummer als Sheer heart attack pas op dit album verschijnt?

Overigens vind ik dat met stip het meest irritante Queen nummer ooit gemaakt, maar dat terzijde.

Album blijft ondanks dat dieptepunt toch goed overeind staan! All dead All dead is echt een parel! Spread your wings ook..My Melancholy Blues ook! en het bekende duo uiteraard, al ben ik met Champions wel klaar nu.

De hoes, de plaat, de band.. het maakt het een must have....

Het nummer Sheer Heart Attack dateert uit 1974 en zou bedoeld zijn voor de gelijknamige plaat.
Het was echter nog niet helemaal voltooid en ik vermoed dat de leden het toen ook niet helemaal geschikt vonden voor die plaat.

News Of The World werd opgenomen tijdens de hoogtijdagen van de punk. De Sex Pistols waren in de zelfde periode aan het opnemen in het zelfde gebouw.
Deze fijne teringherie kon dus prima worden gebruikt op dit album.

Zo ongeveer moet het gegaan zijn. Ik weet alleen niet zeker of Queen het nummer heeft afgemaakt tijdens de News Of The World opnames, of dat het tussen 1974 en 1977 is afgemaakt.

Daar ben ik eigenlijk ook wel benieuwd naar.

Het pastte uiteindelijk prima in ''77''.

Ik vind het persoonlijk wel jammer dat er in dat nummer geen uberdikke gitaarsolo zit. Maar misschien past het er ook niet bij, kan ook. De typische May soloos zijn sowieso wat karig op dit verder uitstekende Queen album.

Als ik ooit van Queen iets opnieuw zou aanschaffen (uitgaande van het feit dat ik niets van ze heb) zou het A Night at the Opera, A Day at the Races en News of the World worden.
Dan heb je in mijn ogen het beste wat ze ooit gemaakt hebben in een prachtige 3-cd set. Waarbij ik niet wil zeggen dat er geen andere mooie dingen gedaan zijn door Queen, want bijvoorbeeld "Killer Queen" vind ik ook geweldig.
Het mooie van News of the World vind ik, afgezien van de wereldhits We Will Rock You (dat bijna iederen nog steeds kent, ook de jongeren) en We Are the Champions (een echte hymne geworden, je hoort het ook nog steeds in stadions) het geweldige "Spread your Wings" en het swingende Fight from the Inside en het mooie "reggea-achtige" Who Needs You. Mooie nummers, stuk voor stuk

Aangezien je een progessieve muzieksmaak hebt, zou ik je Queen II willen aanbevelen, en weet je wat, neem Sheer Heart Attack ook mee ( met Killer Queen) onmisbare werkjes eigenlijk.

Wat begint dit album sterk, nooit geweten dat We Will Rock You en We Are the Champions zo geliefd zijn bij kinderen. Onderweg naar het vakantie adres werden deze door mijn twee jonge dochters (4 en 6 jaar) net zo luidkeels mee gezongen als het werk van K3.
Toch blijft het beste nummer van News of the World toch wel Spread Your Wings.

De twee openers hebben een tijdloze status.
Uitstekend meezingbaar. Dus voor iedereen geschikt.
Ik heb het ondertussen wel genoeg gehoord. Maar het zijn onbetwist klassiekers. Uiterst slimme liedjes.
Spread Your Wings heeft die status niet.
Maar het is en blijft een prachtig nummer.
Wat onderbelicht.
Blijf het jammer vinden dat het zo snel van het live repertoire verdween.
Beste song die Deacon schreef voor Queen.

Spread Your Wings had best een stukje langer mogen duren. Het zou een ware epic zijn.

Helemaal mee eens.

Ik vind het lang zat. Mooie functionele gitaarsolo als climax.
Het nummer heeft een vrij eenvoudige basis. Muzikaal gebeurt er niets opzienbarends in de zin van complexiteit.
Dan moet je het niet te lang uitrekken.
Het is vooral een verhaaltje. De muziek puur in dienst van de tekst.
Dan vind ik dat je het na een minuut of 4 voor gezien moet houden. Veel effectiever.
En dat doet Queen ook.
Live kun je de eindsolo nog wat uitrekken.

Ik heb trouwens erg lang gedacht dat Bohemian Rhapsody veel langer zou duren; over epic gesproken, maar die duurt maar een krappe 6 minuten.

Vind ik niet. Het is goed zoals het nu is. De live killers versie is zelfs nog beter. Met de BBC bonustrack kan je ook gerust thuiskomen waarbij het einde alle kanten op schiet. Pak hier je favoriet uit. News of the world is voor mij toch wel de laatste Queen klassieker. Draai deze nog regelmatig. De rest nooit meer. Voor mij twee verschillende bands alhoewel ik Jazz nog een keer een tweede kans ga geven.

Bicycle Race vind ik van Jazz toch nog wel een nummer welke bij News of the World aansluit.