Captain Beefheart and His Magic Band - Trout Mask Replica (1969)

Als je deze plaat moet begrijpen of mooi wil vinden zal hij zeker tegenvallen.Je snapt het... of niet. Het spreekt voor zich dat ik het snap. Ik zal het eens uitleggen.

Juist doordat het een lastig te plaatsen album is, ontstaat er een zekere vrijheid. Als je het toch niet kunt vergelijken (vergelijkend warenonderzoek is iets voor consumenten..) laat het dan maar gewoon gebeuren...Laat je geest de vrije loop en zie de onmetelijke invloed van dit album op de moderne blanke amerikaanse avant-garde muziekstroming. Voordat je het weet staat dit album bovenaan je favorietenlijstje.. zomaar.

Natuurlijk helpt het begrip en inzicht te krijgen als je een hoge opleiding hebt genoten, of als je van huis uit wat smaakontwikkeling hebt meegekregen.

Vandaar wellicht de vele toespelingen van de overgrote meerderheid minder bedeelden op deze site die beweren dat dit alleen met een rijke hoeveelheid roesmiddelen aan te horen zou zijn...helaas is het dan (zoals altijd) slechts de drank/wiet/champions die een oplossing (lijken te) verschaffen.

Ik daarentegen kan bij de beoordeling van dit album vertrouwen op mijn eigen smaak en intellect waarvan andere zeggen dat hij superieur is.

Nog wat filosofische vragen:

1) Kan iemand mij uitleggen wat het onderwerp/thema is van dit progressieve rockalbum, ik heb natuurlijk zo mijn vermoedens maar het lijkt me leuk om eens jullie ideetjes te horen
2) Als dit blues is, waarom wordt ik er dan zo vrolijk van?
3) Waarom zie je dit album in geen enkel jazzlijstje, terwijl er toch zeker wel jazz te horen zou zijn volgens zeggen?
4) Vanwaar de engszins puberale behoefte dit album in een ruk af te willen/moeten luisteren ? Goede wijn sla je toch ook niet achterover..
5) Hoe komt het dat de helft van de artiesten in de mume top 250 beweren dat Captain Beefheart van invloed is geweest op hun muziek, maar dat slechts 3,7384% van de stemmers op die albums dit album weet te waarderen?
6) Is het eigenlijk de bedoeling dat je de muziek beoordeelt, of toch het snobgehalte?
7) Waarom twijffel je of dit serieus is
8 ) Kun je voor mij nog zo'n lekker bakkie koffie inschenken?
9) Waarom loop je nu naar het koffiezetapparaat?

Waarom wil iedereen dit toch goed vinden, laat het lekker over aan degene die het van nature kunnen waarderen.

Ik zei nog tegen mijn vrind Scaruffi: Waarom de wereld lastig vallen, met een exquise muzieksmaak, als ze het toch niet begrijpen.

Ikzelf ben trouwens al (weer en natuurlijk) een stapje verder in mijn muziekontwikkeling. Ik luister nu nog enkel underground...te lezen op mijn site, en te bestellen in mijn webwinkel.

( )

Hulde, Fredpit, hulde. Ik ben jaloers op je

Oh ja, en deze zin klopt taalkundig gezien natuurlijk van geen kant, maar dat wist je waarschijnlijk al

Fredpit, jij bent zo af en toe best grappig.

fredpit, prachtig gewoon.

inderdaad een zeer bizar plaatje, zeer moeilijk te snappen en te plaatsen maar dan tegelijk ook wel een ontdekkingstocht die zeer interessant blijkt, soms wel eens skippen, maar soms gaat het een tweede keer de aandacht vasthouden, leuke sfeer vooral, mja, zeer moeilijk te plaatsen, nogal verwarrend en chaotisch maar niet slecht, kben der nog nie uit, ik vind het vooral zeer apart en daar hou ik van, zeer interessant om te ontdekken en later nog maar eens te herkansen en nog en nog

ik heb gezegd

Natuurlijk.

natuurlijk

eindelijk iemand die werkelijk het superieure intellect in huis heeft deze plaat op waarde te schatten , hulde fredje, of zullen we je voortaan God noemen?

Nou is mijn intellect niet al te laag, maar nou kan ik ook niet zeggen dat er wat in dit album zit. Ik beluister het nu en het enige woord dat ik me opkomt is: crisis!

Ironie, heb je daar wel eens van gehoord?

Ze staan niet op MuMe Frank.

Ik heb het bewonderingswaardig voor elkaar gekregen om de gehele cd uit te luisteren. En tja, wat ik er uiteindelijk van vond. Het is een zooitje, muzikaal gezien. De vocalen hebben iets bluesachtigs, wat op zich nog wel uit te houden is. Maar het grootste probleem zat 'm voor mij dus in de muzikale ondersteuning. Ik werd er met tijd en wijlen helemaal zenuwachtig. Damn! Ik luister nog liever naar de betere hyperactieve jazzplaat. Maar omdat het niet mijn genre is zal ik daadwerkelijk niet mijn stem uitbrengen. Als ik dat wel zou doen zouden het er 2 sterren worden.

(Nou Wim, mijn deel van de deal is klaar. Nu mag jij je wagen aan The Meters, ben benieuwd.)

Ik vergelijk onze Don wel eens met Pablo (Picasso): beide verschrikkelijk goeie kunstenaars die binnen hun vakdiscipline nooit tevreden zijn en telkens weer nieuwe wegen zoeken als belangrijke drive voor hun eigen persoonlijke ontwikkeling. 'Guernica' boeide mij altijd al; niet dat ik het nauw een verschrikkelijk 'mooi' schilderij vond maar het intrigeerde mij....Totdat ik 20 jaar terug in het Picasso-museum (Madrid) was en het gehele oevre van deze vakman zag............... Zo kon ik dus voor mezelf bepalen dat zijn 'Blauwe Periode' mij het meest aansprak / raakte (voor niet ingewijden: zijn 'tussen'periode van het Realisme in de begindagen naar het meer abstracte werk dat hij later zou maken).
Zo ook met Don en zijn vrienden: begin aub niet met 'Trout' maar luister eerst eens naar bv. 'The Legendary A&M Sessions' of 'Safe As Milk' maar ook het latere 'Bluejeans en Moonbeans' is wat toegankelijker... Zelf heb ik 'Trout' niet in mijn kast staan maar kan wel waardering voor de plaat opbrengen m.n. hoe die artistiek in elkaar zit......maar hij pakt mij niet..............
Dit geldt dan bijv. weer niet voor 'Doc At The Radar Station': daarvoor moet ik wel in de stemming zijn maar dan is ie ook wel 'something else'. Kortom, als Rock-liefhebber, heb ik het liefst het beginwerk van The Captain ('66: A&M Sessions)....en als Jazz-liefhebber kom ik toch eerder uit bij Charles Mingus.......en voor degenen die er toch meer Blues in horen, tja dan geef mij dan maar Howlin Wolf of mijn all-time Blues-favoriet Jimmy Reed!

Toen ik deze cd voor het eerst luisterde wist ik niet wat me overkwam. Wat een herrie zeg. Maar toch, als je de plaat vaker gaat luisteren komt er toch orde in de chaos en ga je daarvan zowaar genieten. Toch is het geen cd die ik eens even lekker op zou zetten op een willekeurige dag. Ik ben blij dat ik hem geluisterd heb en nu gaat die in de kast en zou niet weten wanneer die er weer uitgaat.

Pijnlijk.

De laatste weken heb ik me behoorlijk intens bezig gehouden met het ontdekken van Tom Waits.
Ik stond waarlijk perplex hoe mooi, inventief, spannend,puur en origneel zijn werk van na 1983 was.

Toevallig kwam ik nu deze langspeler tegen op mijn PC, en ik had hem nog nooit beluisterd. Echter, nu bij de eerste luisterbeurten hoor ik maar een ding: Een Tom Waits in embryonale en nog niet uitgebalanceerde versie.

Dit is pijnlijk, want een man die stilan tot de held van mijn muziekcollectie aan het uitgroeien was, valt nu behoorlijk diep. Het moge duidelijk zijn waar hij de mosterd haalt.

Akkoord, Tom Waits doet heel wat meer met de hints die Captain Beefheart hem al lang voordien had aangereikt (klaarblijkelijk dus via deze elpee)...maar toch: Tom was duidelijk niet "de eerste". En dat doet heel klein beetje pijn aan mijn naieve zelf....

Maar aangezien het hier niet over Tom Waits moet gaan:

Trout Mask Replica is interessant, maar verder dan "blueprints" en vage schetsen komt het niet...

Een 3,5 dus, voornamelijk omwille van zijn historische waarde (Waits, dEUS, Zita Zoon, John Zorn (?), ...) en getoonde moed....


Tot een esthetische beleving van de hoogste orde zal het beluisteren van deze plaat vermoedelijk nooit aanleiding geven, maar dat zien we ij deze dan maar door de vingers.

Trout Mask Replica

Een prehistorisch danwel post-apocalyptisch landschap met dansende, luid stampende Brontosauriers en verwarde Zelfmoord-pterodactylussen

Daartussen staat de kapitein te roeren in zijn oersoep, te genieten van zijn bronto-burger, wetend dat hij veel te geniaal is voor deze tijd.

Mooier kan je het niet zeggen, Brain Stew.

De teksten lijken verzonnen door iemand, die alleen verzonnen teksten wilde gebruiken. Hij maakte teksten volgens de traditie van schilders die na hun mislukte poging de Kapitein te verbeelden naar het doek potten met verf op het schilderij gooiden, en toen tot de conclusie kwamen dat dit hun beste poging was.

De Kapitein zag het glimlachend aan, en gooide een pepermuntje omhoog.

Wat een gave plaat zeg

zo kan het ook,en begrijpt iedereen wat je bedoeld, ipv :

Een prehistorisch danwel post-apocalyptisch landschap met dansende, luid stampende Brontosauriers en verwarde Zelfmoord-pterodactylussen

kul

Echter, geeft Brain Stew met zijn woorden wél de juiste weergave van deze plaat.

je meent het, ik vind het wartaal

Trout Mask Replica:

Een weide danwel akkerbouwlandschap met vredig grazende koeien, strak geschoren schapen en vrolijk kakelende kippen

Daartussen staat de boer te roeren in zijn pan met prut, te genieten van zijn zware Van Nelle, wetende dat hij veel te geniaal is voor deze tijd...

(Zo, dan begrijpen de mensen die wat moeite hebben met die lange moeilijke woordjes het ook wat beter )

Pretentieuze kul is het inderdaad.

kijk, dit gaat tenminste nog ergens over

Het is gewoon leuker om te lezen dat iemand zijn waardering voor een plaat uitdrukt op een andere manier dan de makkelijkste. Dat is heel snel pretentieus.

Zachary Glass schreef ook heel vaak pretentieus gewauwel, maar het maakte het wel afwisselend.

Dit bericht had best je wel wat leuker kunnen verpakken levenvergeten

zo komt het niet echt over.

Beetje pretentieloze jongen, die Timo.

Gelukkig compenseert ie dat weer met zijn serieuze reviews waar de pretentie van afspat

Leuk album trouwens. (zo kan het ook )