menu

Beyoncé - RENAISSANCE (2022)

mijn stem
3,35 (61)
61 stemmen

Verenigde Staten
R&B / Pop
Label: Parkwood

  1. I'm That Girl (3:28)
  2. Cozy (3:30)
  3. Alien Superstar (3:35)
  4. Cuff It (3:45)
  5. Energy (1:56)

    met Beam

  6. Break My Soul (4:38)
  7. Church Girl (3:44)
  8. Plastic Off the Sofa (4:14)
  9. Virgo's Groove (6:08)
  10. Move (3:23)

    met Grace Jones en Tems

  11. Heated (4:20)
  12. Thique (4:04)
  13. All Up in Your Mind (2:49)
  14. America Has a Problem (3:18)
  15. Pure / Honey (4:48)
  16. Summer Renaissance (4:33)
totale tijdsduur: 1:02:13
zoeken in:
avatar van voskat
4,0
geplaatst:
remcodurez schreef:
Ik heb nog niet veel gehoord, dus ga nog niet oordelen over de muziek. Het enige dat ik nu reeds kan melden met muzikale achtergrond in de dance/house scene is dat ik de lijst met meewerkende producers heb bekeken en dat deze beduidend mager is naar mijn bescheiden mening.


In kwaliteit of kwantiteit?

avatar van SirPsychoSexy
geplaatst:
Dat viel me ook weer op. Elk nummer heeft in de credits minstens 7 tot wel 25 schrijvers (al zitten daar ook wel gesamplede artiesten tussen) en 3 tot 9 producers achter de knoppen zitten. Ik vind het dus moeilijk te geloven dat dit album het resultaat is van wat experimenteren met muzikale stijlen in COVID-tijd "free of perfectionism and overthinking", zoals Beyoncé zelf beweert.

avatar van voskat
4,0
geplaatst:
SirPsychoSexy schreef:
Dat viel me ook weer op. Elk nummer heeft in de credits minstens 7 tot wel 25 schrijvers (al zitten daar ook wel gesamplede artiesten tussen) en 3 tot 9 producers achter de knoppen zitten. Ik vind het dus moeilijk te geloven dat dit album het resultaat is van wat experimenteren met muzikale stijlen in COVID-tijd "free of perfectionism and overthinking", zoals Beyoncé zelf beweert.


Ik vind de tracks ook vrij direct klinken, dus dat komt wel overeen met wat ze zegt.
En denk dat ze, los daarvan, alles vervolgens door een karretje producers uit alle windstreken heeft af laten mixen.

avatar van S1998
geplaatst:
Om de een of andere reden weet Beyoncé mij nooit zo te raken en boeien als andere popdiva’s (Mariah, Celine, Sia). Geen idee hoe dat komt. In principe heeft ze alles: Fenomenale stem, goede lyrics, goede performing skills, creatieve geest etc. Maar toch luister ik zelden tot nooit een heel album van B. Op elk album staan wel een aantal geweldige nummers (vooral op ‘Sasha Fierce’ en ‘4’) en haar laatste soloalbum (Lemonade) was voor mij helemaal perfect. Stiekem hoopte ik dat ook dit album mij van begin tot eind zou boeien, maar helaas…

Na het album een paar keer geluisterd te hebben, kan ik concluderen dat het niet mijn ding is. Kwalitatief zal het vast allemaal heel erg goed zijn; daar brand ik mijn vingers niet aan. Alleen voelt het voor mij heel veel van hetzelfde en word ik van sommige nummers zenuwachtig.

Natuurlijk staan er ook een paar nummers op die ik wel heel erg lekker vind: ‘Alien Superstar (echt een geweldig nummer en beste van het album!)’ en ‘All Up In Your Mind’, bijvoorbeeld. De rest is niet slecht, maar ik mis de old school Bey die nog wel te horen was op Lemonade. Ze heeft zo’n geweldige stem, gebruik die wat vaker! Ik wil uithalen, adlibs en vocale acrobatiek a la ‘Listen’ of ‘Sandcastles’. Maar goed, daar zijn de nummers op dit album misschien ook minder geschikt voor. Ook mis ik de power die we kennen van nummers als ‘Pretty Hurts‘ en ‘Save The Hero’. Op deze plaat haalde B haar inspiratie uit de 90’s, maar ik hoop dat op de volgende plaat de inspiratie komt uit haar eigen catalogus uit de 00’s / 10’s.

Ondanks dat ik geen fan ben, heb ik veel bewondering voor Beyoncé. Zij is één van de weinige vrouwelijke artiesten die het lukt om relevant te blijven in haar 40’s. De meeste popdiva’s zien het einde van hun carrière al eindigen na hun 35e. Soms komt dat omdat hun muziek ook daadwerkelijk van mindere kwaliteit is, maar vaak worden ze gewoon gecanceld vanwege hun leeftijd en wordt goed nieuw materiaal compleet genegeerd. Beyoncé weet met haar 40 jaar toch relevant / interessant te te blijven voor de grote massa, iets wat tot nu toe alleen Madonna écht is gelukt (naar mijn weten). Ik hoop dat ze dat nog lang blijft en dat het ‘publiek’ eens stop met het ageisme wat heel erg speelt in de wereld van de popmuziek.

avatar van cosmic kid
cosmic kid (moderator)
geplaatst:
Berichten verplaatst naar Beyoncé

avatar van cosmic kid
cosmic kid (moderator)
geplaatst:
Beste allen, deze hele week heb ik mijn handen vol aan dit album. Op zich niet erg want dat hoort bij de moderator taak. Zojuist heb ik meerdere berichten verplaatst en 1 verwijderd.

Ik vind het nu wel even genoeg. Elk volgend bericht wat niet over dit album gaat, zal ik verplaatsen of verwijderen.

0,5
geplaatst:
Ik ben dat meisje, ik ben blij met mezelf, ik zit goed in mijn vel, ik ben een buitenaardse superster, iedereen wil mijn jelly, iedereen wil mij zijn, het zou miljoenen moeten kosten om er zo uit te zien etc.
Volgens mij is ze eigenlijk heel onzeker.

Ik hoor alleen maar totale leegte. Eerste 0,5 die ik ooit heb gegeven als ik het goed heb.

avatar van Minneapolis
4,0
Zoals gewoonlijk doet de release van een grote naam weer wat stof opwaaien op Mume...
Het gaat over van alles en nog wat, maar bij R&B gaat het mij er primair om dat het lekker klinkt. Dat zit bij Virgo's Groove wel goed. Het album moet ik nog goed luisteren. Hopelijk staan er nog meer groovy nummers op met wat melodie en harmonische vocalen (ja, ik ben oldschool) en is het ding niet totaal kapot geproduceerd met rare friemel ritmes. Een hele stoet aan producers vind ik meestal geen goed voorteken voor een fijne plaat waar nog enige spontaniteit, gevoel en plezier in zit.
Break my soul klinkt als een doorlopende sample van 5 seconden zonder enige ontwikkeling of gelaagdheid.

avatar van remcodurez
Omwille van de wereldwijde aandacht voor dit album en mijn roots is house-muziek het toch even wat kort doorgenomen. En muzikaal los gekeken van het feit dat Beyonce over elk nummer zingt - voor sommigen misschien kweelt - valt me direct op dat alles weer zo extreem "Amerikaans" klinkt. En eerlijk gezegd heb ik het daar wat mee gehad. Zeker als je weet dat vele samples komen uit Europese muziek.

Anderzijds verrast me dit ook weer niet echt. Beyonce springt natuurlijk op de "EDM / singer-songwriter" trein die al een tijdje aan het bollen is met oa artiesten als Sia, Ed Sheeran,... Waar vroeger House-muziek voor de clubs diende om te dansen moet deze nu geschikt zijn om op de radio in nummers van 3 min of minder te kunnen spelen, en dan liefst met wat makkelijk in het oor liggende vocalen die het makkelijk toegankelijk maken.

Ik hoorde in de week toevallig op de radio een vergelijking met Kendrick Lamars laatste plaat. In de zin dat ze beiden roepen dat ze geen voorbeeldfunctie willen zijn voor de maatschappij. Misschien dat deze intentie bij beiden het geval is. Toch denk ik dat de vergelijking maar slechts tot daar zal reiken. Muzikaal betwijfel ik of dit album meer dan vergankelijk zal zijn. Al zal het ongetwijfeld goed kunnen dienen alsnippets/jingles voor de massale - al even vergankelijke - korte clips op Instagram en TikTok.

avatar van henrie9
4,0
Uiteindelijk landde de geheimzinnige 'B7', na slechts een klein lek twee dagen eerder, netjes op 29 juli in de zomer van 2022. Zo werd 'Renaissance' al tal van weken de méést gehypete supersterrenplaat en de zevende van Beyoncé Giselle Knowles-Carter. Op de albumhoes paradeert Yoncé alvast in minimale outfit op een lichtgevend zilveren paard en ze steekt op die manier op vlak van nadrukkelijk vertoon zelfs Poetin op zijn strijdros glansrijk de loef af. Maar neen, zoals nog beter te zien op de cover van de jongste Vogue, refereert haar royale pose wellicht toch eerder naar een ouwe seventiesfoto van Bianca Jagger en straalt Beyoncé's flitsende versie alleen maar zelfverzekerd uit wat je op haar plaat dubbel en extra staat op te wachten aan weelderigheid, sensualiteit, seks, lak aan fatsoen, smachtende passie, opschepperigheid, triomf en nog zo een paar van die hete eigenschappen.

'Renaissance' wordt daarmee het eerste nieuwe album van onze Queen of Pop sedert haar grensverleggende, vrijwel onovertrefbare 'Lemonade' van 2016. Beloofde Queen B een jaar geleden al in de post-lockdownperiode voor een bron van bevrijding te zullen zorgen, een hoogst persoonlijk statement te zullen maken na die lange beknepen periode van corona-isolement en al dat heersend maatschappelijk onrecht. Voorafgaand aan de titel zette ze er bovendien 'Act I' bij. Hetgeen dus blij deed veronderstellen dat er voor de fans wel eens nóg meer moois klaar zou kunnen liggen dan alleen maar die zestien nieuwelingen op 'Renaissance'. En heel inderdaad, het wordt een eerste van een worp van drie, een gedoseerd loslaten van haar formidabel samenwerkingsproject dat ze uitbroedde tijdens haar 'pandemiesessies'.

Maar wordt dit dan ook helemaal dé plaat van de zomer 2022? Het schokkerige zesde nummer, 'Break My Soul', hebben we in alle geval al gehad. Daarin keerde Bey verrassend prominent terug naar de stijlvolle house van de jaren negentig. Het nummer schoot als vooruitgeschoven single pijlsnel de hitlijsten in, kreeg en passant nog een a capella versie en diverse remixes voor de clubs. Een springerige mid-tempo keyboard-song met een eindeloos verslavende hook. De eerste grootse noten van Beyoncé's gekend fenomenale stem klinken er tussen al die house veraf van haar r&b, maar was zij niet voor niks toch ook al de pionier van de gerapte lyrics? Ze valt daar perfect in op een vrij uit zijn 'Explode' samplelende hiphopper Big Freedia. Met een song vol vertrouwen voor al wie zoekende is, vol stichtende woorden als 'foundation' en 'motivation' en met Big-Freediaboodschappen als 'release your mind, your job, your time, your trade, the stress, the love, forget the rest'. Eromheen, vrolijk jumpende piano en fraai achtergrondkoor. Vooral onthouden we er een nieuwe B-quote voor de eeuwigheid: "Bey is back and I'm sleeping real good at night"...
Maar de song drijft dus expliciet op 'Show Me Love' van Robin S., procédé dat ze op 'Renaissance' als bijna volleerde 'Stars on 45' meermaals 'schaamteloos' zal mogen herhalen. Het valt immers niet te ontkennen dat er met 'Renaissance' een opwindende dancepop-tsunami over je heen wervelt, samen met de uitgestoken Bey-hand om met haar intens deelgenoot te worden van het zolang gekoesterde ontsnappingsgevoel. Dit 'Renaissance' wordt bovendien meer dan ooit het regelrechte up-tempofeest van de zwarte muziek uit de underground. Met een Beyoncé die er zich expliciet openstelt voor de levendige Afro-Amerikaanse culturen en subculturen allerhande, voor mensen van nu en vroeger en die op die manier verenigt en raakt. Alles continu mengen, veel meer nog dan voorheen gangbaar, het ene met het andere. Aan de lopende band zien we Queen B muzikale salto's maken gewoon voortbroderend op die hits van anderen. Ze geeft ze een frisse update en stopt ze in die sexy mix van nieuwe house-, dance- en techno-georiënteerde soundscapes.

De Bey van nu graait overgulzig de herwonnen vrijheid bijeen en tegelijk overziet ze met lede ogen rondom haar ook een wereld vol uitgesproken zwart maatschappelijk onrecht. In die mate zagen we Beyoncé's bevlogenheid echt nog niet eerder in haar muziek opflakkeren, noch haar lyrics zich zo betrokken in samples versmelten met het ideeëngoed van voorvechters.

'Renaissance' is eclectisme ten top in zestien songs. In 'I’m That Girl' levert ze als een krolse kat een meer dan zwoele akte van zelfvertrouwen af. Zo zit ze er ook bij, met de borsten vooruit en zingt: ik trek op in deze kleren en zie er goed uit. Voorbij de parels en diamanten ben ik vooral gewoon het wulpse meisje. In 'Cozy', funky topnummer voor de danceclub, gaat dit torenhoge zelfvertrouwen onder heerlijke beat en gelaagde shuffles over in een echte liefdesverklaring aan zichzelf. Met ook een sample van transvrouw TS Madison: "In this motherfucking place I'm probably one of the blackest motherfuckers in this house" en ook de queery oproep om de hele wereld 'pussy roze' te schilderen. Binstdien heeft, in de VS alvast, het 'parental advisory'-team allang toegeslagen. In dansnummer 'Alien Superstar' typeert Queen B zichzelf ook als 'bad bitch'. Tegen een achtergrond van synthesizers beluisteren we een sample van een Black Theatretoespraak over empowerment, maar even leuk komt de tune van Right Said Fred's ouwe 'I'm Too Sexy' de aandacht opeisen. 'Cuff It', gloedvol boppend disconummer met de trombones en funky gitaren van Nile Rogers van Chic en percussie van Sheila E. Het even funky bassend 'Energy' is bovendien geschreven door The Neptunes (Williams en Hugo), met vocals van Jamaicaance rapper Beam en met samples van Kelis' 'Get Along With You'. Dan gaat op 'Virgo’s Groove' maagd Beyoncé zes minuten lang hunkerend loose in één ononderbroken vleselijke liefdesverklaring richting Jay-Z. Het iets tragere 'Church Girl' is nog zo'n voorbeeldje van hemelse vertolking van totaal aangebrande lyrics op een bedje van stuiterende New Orleans bounce. Hoe evangelisch is dit kerkmeisje dan eigenlijk? Ook ondeugend is afkoeler 'Plastic Off The Sofa'. Lief achtergrondgezang en huppelende gitaarnoten, een vurige lovesong met Beyoncé's soulstem op haar best.

In het memorabel provocerende 'Move' liet Grace Jones voor Beyoncé dan toch maar haar voorbehoud varen om zich als legende in samenwerkingen gewoon 'te laten leegzuigen'. Op pulserende bastonen draaft ze zelfs best fel op naast Nigeriaanse nieuwkomer Tems. In 'Heated', een lange hitsige breakdown, zit een verwijzing naar 'uncle Jonny made my dress', haar ten gevolge van aids overleden oom. Ook het verdere 'Pure/Honey' is, aldus Beyoncé, eerbetoon aan oom Jonny, de voor haar zo belangrijke 'godmother', die haar als eerste blootstelde aan heel wat van de cultuur en de muziek die tot het album inspireerden.
'Thique' dan, weer vier minuten verlangen en zinnelijke bevrediging. 'America Has a Problem' zet je glad op het verkeerde been. Geen politiek, het verwijst enkel naar het gelijknamige rapnummer van ene Kilo Ali, waarmee Beyoncé uitgebreid een metafoor opzet tussen haar eigen sexappeal en de rol van een drugsbaron.
De titel van de energiebooster 'Summer Renaissance' tenslotte dekt een dubbele lading. Een zomerse popsong is tegelijk decadente hommage aan erotische disco-queen Donna Summer en baadt integraal in de seventies Moroder-feel van 'I Feel Love'.

'Renaissance'. Beyoncé maakt hier right in the face duidelijk dat haar muziek niet altijd zo kuis, braaf en romantisch mainstream zal zijn als het beeld dat algemeen over haar wordt opgehangen. Een ster die met acrobatische tremolo's voor presidenten zingt en ontroert, die ballades voor iedereen kweelt, die algemeen beschaafd soulful en funky is, die wel boze overspelsongs uitzingt, maar voor het overige een eerder a-politiek en zeker geen militant profiel heeft. Maar intussen is ze al veel langer dan vandaag geïnspireerd door Afrikaanse pop en afrobeats en ook haar sociaal bewustzijn is sinds enkele jaren steeds meer aan het schuiven. Krijgen we zo op haar veertigste in lengten van jaren de zwartste Beyoncé ooit. Daarnaast staat hier ook een zelfbewuste vrouw die net als Kendrick Lamar laatst resoluut weigert om verwachtingen die op schouders van iconen als hen beiden worden gelegd zomaar slaafs in te volgen.

Hier wordt met die massa ingrediënten en 'zonder enige dwang tot perfectionisme en overdreven reflectie', een knaldanceplaat afgeleverd door een van de grootste supersterren van deze tijd. Geen rode draad meer zoals bij voorganger 'Lemonade'. Alleen de hedonistische fysiek van de dance waarmee ze hier gretig buiten de lijntjes kleurt. Alles klinkt daarbij zo magisch, vitaal en herboren dat we er, zoals de keuze voor de plaattitel het ook verraadt, effectief Beyoncé's 'Renaissance' in moeten zien. Onnodig dus om zoiets avontuurlijks verder helemaal kapot te gaan analyseren. Het is, buiten kijf, al de dj-set van de zomer 2022. Voel je zelf vrij als Beyoncé om er eventueel ook nog de andere seizoenen aan vast te knopen.
Op naar 'B8'...

"I'm one of one, I'm number one, I'm the only one. Don't even waste your time trying to compete with me. (Don't do it.)..." ' - Beyoncé, 'Alien Superstar'

avatar van tnf
tnf
Minneapolis schreef:

Break my soul klinkt als een doorlopende sample van 5 seconden zonder enige ontwikkeling of gelaagdheid.


Break my soul klinkt een beetje als een van de vele tracks op die hele lading Hed Kandi/Ibiza-house-verzamelaars uit de vroege 00's, en ook als veel dingen die destijds op ID&T Radio kwamen (luisterde ik vaak naar). Een makkelijk in het gehoor liggend deuntje, maar ook wat nietszeggend.

Ik had het destijds vast best leuk gevonden, maar klik nu wat minder met dat glossy/yupperige niks-aan-de-hand-cocktailtje-erbij-sfeertje. Het doet me niet veel.

Maar dat het een soort van vakmanschap ademt, valt moeilijk te ontkennen. Het is niet slecht gemaakt of zo.

avatar van Gert1980
2,5
henrie9 schreef:
'Renaissance' wordt daarmee het eerste nieuwe album van onze Queen of Pop


Queen of pop?
Wist niet dat die titel aan haar was overgedragen.

avatar van henrie9
4,0
Gert1980 schreef:
(quote)


Queen of pop?
Wist niet dat die titel aan haar was overgedragen.


Ik geef toe, de eervolle bijnamen in de populaire muziek zijn niet te tellen en zeker het Amerikaanse royaldom is -bij gebrek aan echte royals?- een heus kluwen. Ook Beyoncé loopt zo al een tijdje rond met ronkende titels als 'Queen Bey' en, sedert 'Lemonade', met 'Queen of 21st Century Pop'. Allemaal terug te vinden her en der in persvermeldingen waar het over Beyoncé gaat of ook in het alfabetische lexicon dat Wikipedia rond al die titels opzette. Maar akkoord dat die zaken enerzijds al eens gecontesteerd worden of anderzijds (te?) duchtig gepromoot. Moet het wat de pop betreft dan niet Madonna zijn, of Lady Gaga? Enzovoort. Ben er eerlijk gezegd ook niet zo mee bezig en zou die nicknames ook even vlug schrappen mochten ze al te zeer betwist worden.

avatar van Gert1980
2,5
henrie9 schreef:
Moet het wat de pop betreft dan niet Madonna zijn, of Lady Gaga?


Volgens mij is het idd nog altijd Madonna. Zoals Michael Jackson waarschijnlijk wel voor altijd King of Pop zal blijven, zal Madonna zeer waarschijnlijk wel voor altijd Queen of Pop blijven. Geen zangeres heeft gepresteerd wat zij heeft gepresteerd, de muziekwereld voor vrouwen zo veranderd als dat zij hem heeft veranderd en al helemaal 'Queen B' niet.

Thank you

avatar van Minneapolis
4,0
henrie9 schreef:
(quote)


Ik geef toe, de eervolle bijnamen in de populaire muziek zijn niet te tellen en zeker het Amerikaanse royaldom is -bij gebrek aan echte royals?- een heus kluwen. .

Borstklopperij waar ik niks mee heb, die titels. Michael Jackson bedacht die naam voor zichzelf. Ik heb altijd gevonden dat die commerciële obsessie om "king of pop" te zijn het einde was van zijn lekkere funky/soul sound.

Over deze Renaissance: na een 2e avond concludeer ik dat ik het voor de helft toch wel een lekker album vind. De rest wordt vooralsnog verpest door iets te veel "stoere" hiphop achtige nummers (ik ben zeker niet vies van hiphop, maar van Beyonce hoef ik het niet, al was The Carters nog wel aardig). Ik heb het over nummertjes als I'm that girl, Alien superstar, Energy, Thique,.. Voor mij geen album om van a tot z te spelen dus.

Dan het positieve (waarbij ik de teksten negeer). Virgo's groove sprong er gelijk al uit, en ook Cuff it (en Cozy en Heated in iets mindere mate) is een lekker dansbare r&b groove. Plastic off the sofa zal denk ik bij weinigen in de smaak vallen, maar ik vind het een hoogtepunt. Sensueel fladderend soulful nummer. Ik krijg er haast Off the wall (het beste nummer: "I can't help it") vibes van, al is dat misschien net te veel eer.

Maar niet alleen de meer traditionele R&B nummers kunnen me bekoren. Het album sluit af met 3 flink geproduceerde nummers die ik wél lekker vind klinken. Fijne retro klanken en donkere ritmes in America has a problem en Pure/ Honey (met Vigro's groove en Plastic off the sofa mijn 3e favoriet). En (Donna) Summer Renaissance is heel wat leuker is dan het veel te makkelijke Break my soul uit diezelfde hoek.

avatar van voskat
4,0
Minneapolis schreef:
Maar niet alleen de meer traditionele R&B nummers kunnen me bekoren. Het albums sluit af met 3 flink geproduceerde nummers die ik wél lekker klinken. Fijne retro klanken en donkere ritmes in America has a problem en Pure/ Honey (met Vigro's groove en Plastic off the sofa mijn 3e favoriet). En (Donna) Summer Renaissance is heel wat leuker is dan het veel te makkelijke Break my soul uit diezelfde hoek.


Eens. De laatste vier zijn beest.

avatar van nico1616
Blijkbaar gaat Beyoncé de lyrics aanpassen in "Heated" omdat “spazzin’ on that ass, spaz on that ass” beledigend zou zijn voor sommigen.
Als kunst op geen enkele lange teen mag trappen, wat is de waarde er dan nog van? Het feit dat ze direct daaraan toegeeft, vind ik verbijsterend en een totale afknapper...

avatar van gaucho
nico1616 schreef:
Blijkbaar gaat Beyoncé de lyrics aanpassen in "Heated" omdat “spazzin’ on that ass, spaz on that ass” beledigend zou zijn voor sommigen.
Als kunst op geen enkele lange teen mag trappen, wat is de waarde er dan nog van? Het feit dat ze direct daaraan toegeeft, vind ik verbijsterend en een totale afknapper...

Extra grappig - of misschien is 'wrang' een beter woord - vind ik het dan dat het woord 'ass' geen enkel probleem is. Voor mij ook niet overigens, maar het laat iets zien van de dubbele moraal die de overgevoelige maatschappij van nu hanteert.

Daarnaast krijg ik het ongemakkelijke gevoel dat Beyoncé hier gewoon publicitair een slaatje uit slaat. Want was er een maand of twee geleden al niet wat ophef omdat Lizzo hetzelfde woord gebruikte in het nummer Grrrls? Ze had dus kunnen zien aankomen dat hier weer gedoe over zou ontstaan. Wellicht heeft ze daarop geanticipeerd om te laten zien hoe goed ze het voor heeft met de wereld...

avatar van Edwynn
Och gut, is dat omdat ze dan 3 luisteraars minder heeft? Gekkenwerk inderdaad.

Ik ben ook superbeledigd door al die aanstootgevende teksten op hele album. Zoveel lichamelijke toespelingen kan ik niet aan. Maar dan past ze de boel weer niet aan.

Is niet erg. Maar Beyoncé meet dan wel gewoon met 2 maten.

avatar van Minneapolis
4,0
Zoals ik al zei: altijd hetzelfde op Mume als een nu populaire artiest van naam iets uitbrengt.. Hebben al die mensen die hun aversie tegen Beyonce komen spuien ook geluisterd naar de plaat?
Mijn bevindingen staan hier boven en zal ik dus niet herhalen in dit stukje.
Als je dit (of tenminste de helft van de plaat) vergelijkt met waar dagelijks de meute zenders Slam, Q en 538 mee worden gevuld, dan kan ik niet anders dan waardering hebben voor de productie, haar stem en hoe lekker sommige ritmes incl. bas, klinken. Dit in contrast met de copy paste plastic percussie deuntjes sound van nu, zonder variatie door het nummer, zonder basloopjes, zonder eigen stemgeluid (hoe komt bijvoorbeeld het dat alle zangers nu als een kloon klinken met dat hoge Bieber achtige geluid?).
Ik ben verre van Beyonce fan, maar een groot deel van de plaat valt mij erg mee.

avatar van cosmic kid
cosmic kid (moderator)
Berichten verplaatst naar Beyoncé

avatar van voskat
4,0
gaucho schreef:

Extra grappig - of misschien is 'wrang' een beter woord - vind ik het dan dat het woord 'ass' geen enkel probleem is. Voor mij ook niet overigens, maar het laat iets zien van de dubbele moraal die de overgevoelige maatschappij van nu hanteert.


Hoezo is dat dubbel?
Er is niks aanstootgevends aan "ass". Daarentegen is "spaz" een tikkie beledigend jegens sommige lichamelijk gehandicapten.

avatar van Mausie
voskat schreef:
Er is niks aanstootgevends aan "ass".

Dat is jouw mening. Er zullen vast streng religieuzen zijn die er anders over denken

avatar van catdog
4,5
5 pagina’s vol, én een hele discussie pagina en ik lees maar weinig écht over de plaat. Niemand die me had kunnen waarschuwen voor de magistrale overgang van Energy naar Break My Soul?

Zeer enthousiast over de eerste 6 tracks tot nu toe, momenteel met de eerste luisterbeurt bezig.

Edit: laat ik voorzichtig beginnen met een 4* maar die 4.5* ligt binnen bereik. Wat een energie. Er valt nog zoveel te ontdekken. Het outro van Heated. Dit zal niet iedereen liggen maar wat ging ik hier lekker op!

avatar van gaucho
voskat schreef:
Hoezo is dat dubbel?
Er is niks aanstootgevends aan "ass". Daarentegen is "spaz" een tikkie beledigend jegens sommige lichamelijk gehandicapten.

Tja, ASS is natuurlijk ook een aandoening. Maar zonder gekheid: de term lijkt me in het huidige #metoo-tijdperk vooral aanstootgevend voor vrouwen, toch zo'n beetje de helft van de wereldbevolking. Ik zie in je profiel dat je zelf vrouw bent, en je hebt er duidelijk geen problemen mee, en Beyoncé kennelijk ook niet. Prima. Maar mijn intuïtie zegt me dat het niet wordt gewaardeerd als ik een vrouwelijke collega op de werkvloer in enigszins vulgaire termen complimenteer met haar omvangrijke achterste.

Maar misschien heb ik het wel mis en is dat allemaal veranderd, ik heb het de laatste jaren niet geprobeerd. Is 'thicc' of 'thique' tegenwoordig ook complimenteus? Ik heb geen idee. Ik vind de wereld van nu soms knap verwarrend. Ik verlang nog wel eens terug naar het schone jaar 1981, waarin de Rolling Stones - toch niet de minsten op dit vlak - weliswaar zóngen over 'tits & ass', maar het in de titel van hun liedje wijselijk afkortten tot T&A, want er mocht eens iemand over vallen. Terwijl in hetzelfde jaar Ian Dury vrijelijk mocht verkondigen - tot in de hitparades toe - dat hij Spasticus autisticus was.

Enfin, een moderator kan weer gaan bezemen...

avatar van gaucho
Mausie schreef:
(quote)

Dat is jouw mening. Er zullen vast streng religieuzen zijn die er anders over denken

Dat zou wel eens mee kunnen vallen. Het woord komt zelfs voor in de Bijbel. Zoals bijvoorbeeld Nick Cave maar al te goed weet.

Beyoncé krijgt het sowieso nog druk met het aanpassen van haar inmiddels uitgebrachte album: Beyoncé verwijdert samples na Kelis' beschuldiging van diefstal | Muziek | NU.nl

avatar van voskat
4,0
gaucho schreef:

Tja, ASS is natuurlijk ook een aandoening.


Haha, ik snap nog steeds niet hoe die afkorting ooit goedgekeurd is..


Maar zonder gekheid: de term lijkt me in het huidige #metoo-tijdperk vooral aanstootgevend voor vrouwen, toch zo'n beetje de helft van de wereldbevolking. Ik zie in je profiel dat je zelf vrouw bent, en je hebt er duidelijk geen problemen mee, en Beyoncé kennelijk ook niet. Prima. Maar mijn intuïtie zegt me dat het niet wordt gewaardeerd als ik een vrouwelijke collega op de werkvloer in enigszins vulgaire termen complimenteer met haar omvangrijke achterste.


Met het woord zelf heeft niemand een probleem (of je moet echt een volslagen gemummificeerde inwoner van Staphorst zijn die nog nooit de dorpsgrenzen is overgestoken). Het gaat puur om de context.
Het ligt wat anders als bijvoorbeeld een of andere collega op werk er ongevraagd opmerkingen over maakt.

Is 'thicc' of 'thique' tegenwoordig ook complimenteus? Ik heb geen idee.


In o.a. de jaren 90 moest men vooral blond en dun zijn (op de tieten na). Tegenwoordig is dat kromme ideaal gelukkig flink losgelaten... tot opluchting van zowel de dames zelf als de genieters van vrouwelijk schoon.

Veel dames, waaronder Beyoncé, zijn er inderdaad blij en trots mee als ze er wat steviger uitzien. Maar niet iedereen, dus is het niet zo'n goed idee om maar blindelings iemand "thick" te noemen haha.

Ik verlang nog wel eens terug naar het schone jaar 1981, waarin de Rolling Stones - toch niet de minsten op dit vlak - weliswaar zóngen over 'tits & ass', maar het in de titel van hun liedje wijselijk afkortten tot T&A, want er mocht eens iemand over vallen. Terwijl in hetzelfde jaar Ian Dury vrijelijk mocht verkondigen - tot in de hitparades toe - dat hij Spasticus autisticus was.

Enfin, een moderator kan weer gaan bezemen...


Ik lees daar in de comments dat Ian Dury zelf polio heeft gehad, dus dat verandert het alweer een beetje.
Dan wordt het toch een soort geuzennaam, snap je?

Inderdaad veel sterkte aan de mods gewenst.

avatar van Venceremos
Preventief deleten dat hele album. Scheelt weer een hoop gezeur cq geouwehoer.

avatar van gaucho
Waarom ga je dan weer een hele lap onzin schrijven en dan wetend dat de mods hier weer werk aan moeten verrichten?

D'r werd een vraag aan me gesteld. Die heb ik beantwoord, waarna voskat daar weer inhoudelijk - en redelijk zinnig - op reageerde. Ik geef toe: een licht autistisch trekje van mij is dat ik daar dan weer een lap tekst voor nodig heb. En 'onzin' is in the eye of the beholder.

Door onze lap tekst te kopiëren draag je natuurlijk ook zelf bij aan het onzingehalte van deze discussie. Maar nu lijkt het me wel mooi geweest. cosmic kid: help, grijp in. Met bij voorbaat mijn excuses en de belofte dat ik niet meer bij dit album zal posten (behalve dan over het album zelf, want ik wil het ondanks alles echt nog een keer beluisteren).
En voskat: dank voor je begripvolle uitleg. Ik neem je advies over de werkvloer ter harte

avatar van Minneapolis
4,0
voskat schreef:


Veel dames, waaronder Beyoncé, zijn er inderdaad blij en trots mee als ze er wat steviger uitzien. Maar niet iedereen, dus is het niet zo'n goed idee om maar blindelings iemand "thick" te noemen haha.

Bekend met Jill Scott's "The Thickness"? Ik vind d'r geweldig, en iets sterker emancipatie en seksisme topics verwerken dan Beyonce.

Gast
geplaatst: vandaag om 06:11 uur

geplaatst: vandaag om 06:11 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.