Neil Young - Tonight's the Night (1975)

Muziek is kunst. Het doet je wat of niet. Die album raakt mij in al zijn rauwheid en verdriet, de vorm past bij, of is het gevolg van, de inhoud.

Maar ik voel niet de behoefte om, als ware ik een evangelist, anderen hiervan te overtuigen.

Als je het na 10 keer niet mooi vind, dan wordt het na 50 niet beter.

Ik voel wel de emotie op dit album, maar ergens pakt het mij niet.
Staan een paar aardige nummers op, maar ook een paar draken.
Meestal heb ik er geen moeite mee als Neil vals zingt, maar hier vliegt hij flink uit de bocht.

Of Tonight's the night ook goed zónder het achtergrondverhaal van aanleiding en opnameprocédé te waarderen is? Wat mij betreft wel, dankzij de uitstekende nummers, de gepassioneerde zang (geen probleem dat Young er af en toe naast zit), het gedreven spel, de rammelende en daardoor zo heerlijk ademende sound, en de magnifieke en door mij al vaker geprezen combinatie van elektrische gitaar, piano en steelgitaar zoals zo prachtig te horen op bijvoorbeeld Albuquerque en Tired eyes. Vijf muzikanten die zichzelf naar het randje brengen en daar in staat blijken tot een prachtige plaat die niet te dupliceren valt.
        Ik blijf alleen moeite houden met de woorden waarmee dit album aan twee sterfgevallen door overdosis is opgedragen: "This album was made for Danny Whitten and Bruce Berry who lived and died for rock and roll."

Vandaag op kop af 50 jaar oud. Draai ‘m met plezier nog een keer.

Er komt een 50th anniversary edition uit. Lookout Joe wordt vervangen door een 'original version' van de TTN sessies uit 73 (de normale versie is met de Stray Gators, uit 1972). Verder nog:
Walk On (Original Recording)
Wonderin'
Everybody's Alone
Raised on Robbery (feat. Joni Mitchell)
Speakin' Out Jam
Tonight's the Night (Take 3)

Wonderin' en Walk On zijn al beschikbaar op NYA.com, Tonight's the Night (take 3) is nog niet eerder uitgebracht en de overige bonus tracks staan op NYA Vol. II.

Beetje oude wijn in nieuwe zakken dus. Lookout Joe staat al op Spotify. Interessante versie, maar niet beter dan de originele versie.

Echt alleen interessant voor mensen die de bonus tracks op LP willen hebben of Vol. II niet bezitten. Voor die twee 'nieuwe' tracks ga ik deze cd niet kopen. En twee andere die ik nog niet fysiek heb gaan me ook niet over de streep trekken, denk ik.
Tonight's the Night (50th Anniversary), Neil Young - Qobuz

Ik denk dat ik het ook met mijn "oudjes" blijf doen ( klaphoes lp en cd).
Als er een album voor mij moet blijven zoals het ooit uitgekomen is dan is het Tonight's the Night wel.

bonus tracks dienen alleen maar om bonussen te geven aan de muziekindustrie .
voor mij hoeft het niet om nog maar eens een andere versie te horen van eender welk nummer
wat deze lp betreft het is zeker niet zijn beste maar ook niet zijn slechtste
beste nummers: "tonight"s the night"" part 1&2 "tired eyes" "come on baby let"s go downtown,"

Net de 50th Anniversary edition gedraaid en het geluid is mijns inziens echt opgepoetst. De extra tracks zijn een leuke aanvulling of bonus.