menu

The Allman Brothers Band - At Fillmore East (1971)

mijn stem
4,19 (292)
292 stemmen

Verenigde Staten
Blues / Rock
Label: Capricorn

  1. Statesboro Blues (4:20)
  2. Trouble No More * (3:43)
  3. Don't Keep Me Wonderin' * (3:27)
  4. Done Somebody Wrong (4:34)
  5. Stormy Monday (8:49)
  6. One Way Out * (4:56)
  7. In Memory of Elizabeth Reed (13:06)
  8. You Don't Love Me (19:14)
  9. Midnight Rider * (2:55)
  10. Hot 'Lanta (5:21)
  11. Whipping Post (23:05)
  12. Mountain Jam * (33:39)
  13. Drunken Hearted Boy * (6:57)
toon 6 bonustracks
totale tijdsduur: 1:18:29 (2:14:06)
zoeken in:
avatar van BoyOnHeavenHill
3,5
platedraaier, helaas... Nogmaals, de passie ontken ik niet, maar het is voor mij allemaal veel en veel te veel van het goede en het gaat allemaal veel te lang door (net zoals ik het bij die ellenlange liveversies van de perfecte studionummers van Cream ervaar). Ik kan het niet beter formuleren dan heartofsoul : de aandacht verslapt te snel.

avatar van BenZet
4,0
Clapton uiteraard! Dat woordenboek op mobiel geeft weleens kromme zinnen

avatar van platedraaier
4,0
BoyOnHeavenHill schreef:
platedraaier, helaas... Nogmaals, de passie ontken ik niet, maar het is voor mij allemaal veel en veel te veel van het goede en het gaat allemaal veel te lang door (net zoals ik het bij die ellenlange liveversies van de perfecte studionummers van Cream ervaar). Ik kan het niet beter formuleren dan heartofsoul : de aandacht verslapt te snel.


Ok, duidelijk. Ik vind juist die ellenlange versies heerlijk om naar te luisteren. Ik ga me straks dan ook maar eens wagen aan het eerste schijfje van de set van 6.

avatar van Droombolus
4,5
BenZet schreef:
Clapton uiteraard! Dat woordenboek op mobiel geeft weleens kromme zinnen


Ah ! Neuh dus, ik ben na Layla afgehaakt bij de ome Clap. Ik had bij Cream al meer met Jack Bruce, vooral als zanger en komponeur dan.

avatar van BenZet
4,0
Ok, der staat hele mooie muziek op, maar goed, ook dat is een behoorlijke aanschaf, dus snap dat als je geen solowerk verder hebt daar dan ook niet op uitkomt

avatar van deedee
5,0
'Eigenlijk onbegrijpelijk dat deze plaat buiten schot bleef toen tijdens de punkexplosie in de zeventiger jaren rock dinosaurs als Yes en Led Zeppelin op de korrel werden genomen.'
Zei BoyOnHeavenHill

Dit is precies wat er met mij gebeurde. Ik verkocht vele platen toen punk starte, maar deze is altijd in mijn top 10 gebleven. Tot op de dag van vandaag zijn de ABB een van mijn favoriete bands gebleven. Live at Fillmore blijft de beste, maar ook de rest van hun, hoe ouderwets dan ook, blijft tot het beste horen dat de rock heeft voortgebracht. Het is in ieder geval de beste live band ever. Toen en zelfs nu nog.

avatar van west
5,0
En dan vind ik deze 'super double' (staat erop) vinyl uit 1971, zomaar bij de Emmaus voor 5,00 Euro in de bakken, hoes helemaal top en de plaat kraakt alleen af en toe wat.


avatar van Funky Bookie
4,0
Heerlijke jams. Het gitaarspel van Duane Allman is erg goed. Niet teveel "kijk mij eens goed kunnen soleren" gepiel, maar uitstekende bluessolo's in dienst van het nummer.
Af en toe wat langdradig, maar wel echt genieten.

avatar van vigil
4,0
Tja als er een live versie van In Memory of Elizabeth Reed op staat kan het eigenlijk al niet fout meer gaan!

avatar van IMPULS
3,5
De langere werken geven mij die roes die ik graag bij topmuzikanten als bv. Duane Allman hoor. Uit z'n plaat en ikzelf in m'n plaat zogezegd. Lekker op de latere avond en maar luisteren.
Voor mij begint het album pas werkelijk vanaf You don't love me.

avatar van Droombolus
4,5
Heerluk toch al die verschillende invalshoeken op eenzelfde album ......... Ik heb dan weer de eerste kant helemaal grijs gedraaid damaals ( en Done Somebody Wrong jaren gespeeld met de band van dienst )

avatar van jurado
5,0
Beste liveplaat ooit, of is dat live at King King van Red Devils?

avatar van Deren Bliksem
4,0
Nee, dat is Live at Massey Hall van Neil Young.

avatar van west
5,0
Laten we het toch maar op deze houden.

kistenkuif
Is er nog geen topic 50 Beste Live-albums ooit? Lijkt me wel wat... Deze geheid bij de beste vijf.

avatar van Funky Bookie
4,0
Oef dat vind ik echt onmogelijk kiezen.
Er zijn zoveel goede live albums.
Deze zal mijn top 10 niet halen.

avatar van Silky & Smooth
3,5
In principe erg lekkere plaat, maar mij net iets te veel instrumentale stukken voor een heel hoog cijfer. Ondanks dat die ook uitstekend klinken zijn dat wel de moment waarop mijn aandacht wat verslapt.

avatar van west
5,0
Ik vind juist de lange instrumentale stukken bij deze band vaak genieten geblazen. Tussendoor zingen ze even wat en daar gaan ze weer.

5,0
Dit is muziek zoals het hoort: wat een waanzinnig album. Wat geweldig en aanrader. De unieke combinatie van jazz, soul, rock, blues. De solo's, de zang van Gregg. Dit is muziek van de hoogste klasse.

avatar van west
5,0
Je bent one wise man.

buizen
Wat voor lol heb je nou aan je blitzkriegbijdragen, klokje onewiseman, om de intrigant uit te hangen. Ga Asterix en Obelix lezen en laat mensen die serieus/met plezier over muziek willen lullen met rust.

avatar van caravelle
Daar had jij anders ook last van Buizert? Maar dan met vervelende blitzkrieg berichtjes. Jammer, het ging net zo lekker........

avatar van caravelle
Lekker plaatje trouwens.

kistenkuif
onewiseman schreef:
Dit is muziek zoals het hoort: wat een waanzinnig album. Wat geweldig en aanrader. De unieke combinatie van jazz, soul, rock, blues. De solo's, de zang van Gregg. Dit is muziek van de hoogste klasse.


In je enthousiasme typeer je deze muziek nogal breed. Het is toch in de eerste plaats blues en die dient ook als vertrekpunt voor de drie songs met lang uitgesponnen (gitaar)improvisaties, die ik trouwens alleen beluister als mijn kop ernaar staat. Zonder die laatste zou deze deluxe-versie van het album (met extra's getrokken van Eat a Peach 1972) van mij overigens ook de volle mep krijgen.

5,0
Kistenkuif, doe je kuif uit je oren: luister naar Mountain Jam en hoor de jazz, luister naar Whipping Post en hoor de bezieling als de soul van Otis Redding. Juist de jams zijn van ongekend niveau. Als muzikant behoort dit tot een van de standaard albums in het leven. Verplicht lesvoer: hoe improviseer je zonder dat het saai en eentonig wordt.

5,0
buizen schreef:
Wat voor lol heb je nou aan je blitzkriegbijdragen, klokje onewiseman, om de intrigant uit te hangen. Ga Asterix en Obelix lezen en laat mensen die serieus/met plezier over muziek willen lullen met rust.


Buizen, wat zit u te huilen en te grienen. Dus u zegt dat ik of een uitgebreide recensie moet optekenen op dit forum of anders niks. U bent fan van dictators die bepalen wat andere mensen moeten doen?

Ik bepaal zelf hoe ik reageer, mijn beste. Ik vind het niet nodig om continu maar uit te diepen waarom ik iets goed vind. Doe het zelf, maar verwacht niks.

Maar vooruit, puur om je een plezier te doen:

Vanuit muzikaal perspectief valt er genoeg te genieten van de broers. By the way: als je wordt gevraagd om basgitaar te komen spelen bij deze band: don't do it. Waarschijnlijk vinden we je terug met een motor onder een vrachtwagen (vlak bij de bocht waar gitaarheld Duane Allman op exact dezelfde manier naar de hemelse jam velden is gegaan), of merk je dat de oorlog in Vietnam niet goed is voor je gezondheid (onder de noemer Agent Orange), of dat drugs best gevaarlijk kan zijn en tot een fatale overdosis kan leiden. Een ander verhaal maar van dezelfde orde is dat je onder geen bedwing toetsenist moet gaan worden bij de Grateful Dead.

Maar goed, dit live album is een van de beste puurste live albums. Wat een muzikaliteit laten de Brothers hier horen. Op hun hoogtepunt als jamband. Geïnspireerd door de blueshelden, john coltrane en Kind of Blue van Miles Davis maar ook door folkzanger Donovan. Dat laatste is goed hoorbaar in de mammoet Mountan Jam (gebaseerd op There's A Mountain van Donovan, wist je dat eigenlijk muziek/forumpolitiemannetje Buizen?).

Of wat dacht je van het prachtige In Memory Of Elizabeth Reed van Dick Betts, onze ouwe cowboy die het later zo bont maakte dat hij uit de band werd gegooid. Zonde, want hij vulde juist met zijn eigenzinnige geluid het muzikale pallet van de Brothers alles mooi aan.
Maar misschien heeft hij het er zelf wel naar gemaakt doordat hij continu zijn versterker keihard zette en vooral best dronken solo's eruit gooide die niet altijd in de goede toonsoort stonden.

Wat een vuur op Hot' Lanta.

: de grote baas van Fillmore East en West en Winterland en beruchte beroemde concertpromoter Bill Graham was zo onder de indruk van de band dat hij ze vroeg voor de sluiting van Fillmore East en ze aankondigde met de prachtige woorden: "Over the years that we have been doing this, the introductions are usually very short and this one is going to be short but a little longer than usual. The last few days we have had the privilege of working with this particular group. And in the past year or so we have had them on both coasts a number of times. In all that time I have never heard the kind of music that this group plays. And last night we had the good fortune of having them get on stage about 2:30, 3 o'clock and they walked out of here at 7 o'clock in the morning. And it's not just that they played quantity. And for my amateur ears, in all my life, I have never heard the kind of music that this band plays. The finest contemporary music. We’re going to round it off with the best of them all. The Allman Brothers..."

avatar van heartofsoul
3,0
onewiseman:
Of je je naam eer aandoet moet nog blijken, maar het noemen van Otis Redding bij het nummer Whipping Post vind ik nogal vergezocht. En verder heeft kistenkuif het natuurlijk bij het rechte eind als hij de overheersende muzieksoort van dit album als blues herkent. Bluesrock zou natuurlijk ook nog kunnen. Jazz hoor ik al helemaal niet.Verder vind ik dat je wel een beetje hoog van de toren blaast. Sta je er wel eens bij stil, dat andere liefhebbers toch een beetje anders luisteren. Hoe zou het ook anders kunnen. Ik bijvoorbeeld vind al dat gejam niet zo fijn, en de stem van Gregg Allman schrikt me nogal af. Voor mij dus geen topalbum.

kistenkuif
onewiseman schreef:
Juist de jams zijn van ongekend niveau. Als muzikant behoort dit tot een van de standaard albums in het leven. Verplicht lesvoer: hoe improviseer je zonder dat het saai en eentonig wordt.


Welkom als muzikant in de MuMe-bigband. Met de bedoelde jams heb ik geen moeite. Lekker, bij vlagen opzwepend, maar niet briljant. Ik beluister ze alleen op een moment dat mij zint. Naar mijn mening zijn er betere voorbeelden als lesvoer voor de kunst van het improviseren maar dat is een ander verhaal: jazzzz.

5,0
En met dat jazz kan ik me helemaal vinden, maar daarom zie ik juist aansluiting met ABB en vooral de jams. En natuurlijk is het bluesrock, maar eerlijk gezegd doe je ze daarmee echt te weinig. Het gebruik van verschillende motieven in de solo's; het toon gebruik van de gitaren: alles ademt de invloed van John Coltrane en Miles Davis. Dit is niet echt bluesrock.

Trouwens ik blaas niet hoog van de toren; het is mijn mening. Maar een beetje muziekliefhebber kan toch niet anders -mits je luistert met een open blik- dan dit album waarderen. Je hoeft niet van deze muziek te houden maar je kan simpelweg niet ontkennen dat dit ultiem samenspel is.

De vergelijking met Otis Redding is meer op 'groove' vlak: de aanloop naar het hoogtepunt, de explosie naar het einde.

Misschien luister ik wel anders; maar ik vind dit echt een geniaal album wat betreft het verhaal. Het geheel

Gast
geplaatst: vandaag om 05:22 uur

geplaatst: vandaag om 05:22 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.