menu

Tom Waits - Rain Dogs (1985)

mijn stem
4,20 (756)
756 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Island

  1. Singapore (2:46)
  2. Clap Hands (3:47)
  3. Cemetery Polka (1:51)
  4. Jockey Full of Bourbon (2:45)
  5. Tango Till They're Sore (2:49)
  6. Big Black Mariah (2:44)
  7. Diamonds & Gold (2:31)
  8. Hang Down Your Head (2:32)
  9. Time (3:55)
  10. Rain Dogs (2:56)
  11. Midtown (1:00)
  12. 9th & Hennepin (1:58)
  13. Gun Street Girl (4:37)
  14. Union Square (2:24)
  15. Blind Love (4:18)
  16. Walking Spanish (3:05)
  17. Downtown Train (3:53)
  18. Bride of Rain Dog (1:07)
  19. Anywhere I Lay My Head (2:48)
totale tijdsduur: 53:46
zoeken in:
avatar van brandos
4,5
Stijn_Slayerzegt:
En dan ook nog zo'n rampnummer als 'Downtown Train', dat klinkt als een hele geforceerde poging om een hit te halen
T.o.v. Swordfishtrombones lijkt 'Rain dogs' iets meer op een conventioneel rock-album. Maar over het algemeen heeft de plaat dezelfde (overtuigende) kwaliteiten, maar ook (geringe) beperkingen (zie mijn review vanSwordfishtrombones. Maar 'Downtown train' heb ik altijd een heel mooi nummer gevonden.

5,0
Aangezien ik niet kan slapen (en, speciaal voor aERodynamIC, het huis alleen heb), weer eens Rain Dogs opgezet. Een perfect album voor insomnia.

Sowieso is dit een zeldzaam album, namelijk een die nog bij elke luisterbeurt beter wordt. De perfecte mix tussen experimentele muziek en mooie nummers. Waits' stem is hier karakteristiek, maar klinkt nog sterk genoeg om de gevoeligere nummers te dragen.

De eerste 5 nummers zijn van overweldigend niveau, maar ook de nummers daarna zijn bijna allemaal van buitenklasse. Inmiddels ruimschoots Closing Time voorbij als mijn favoriete Waits-album.

avatar van HansVon
3,5
Echt, ik heb het serieus geprobeerd! Keer op keer gedraaid.
Intrigerend als zoveel wel gewaardeerde MM-gasten dit zo'n goed album vinden.
Decennia lang geleden een paar nummers van deze gast meteen afgewezen en dus ook niets meer aangehoord tot enkele weken terug zijn 'beste' maar eens aangeschaft.
Pff... wurmde me door de eerste nummers.... partner met de oren dicht vlug op zoek naar de whiskyfles..... helpt wel enkele glaasjes moet ik zeggen
Na enkele luisterbeurten en ca. halverwege begint ie voorzichtig te beklijven.
Of zijn de laatste nummers zoveel beter ? ..... net een 4tje

avatar van Ernie
4,5
Op een dag breekt Tom Waits ook bij jou door Ik heb er ook even voor nodig gehad (lees als 10tal luisterbeurten) maar toen Frank's Wild Years eenmaal in mijn systeem zat was er geen houden meer aan en hoorde ik alles, ook zijn andere albums, plots met nieuwe oren.

avatar van HansVon
3,5
Ik zal het zeker nog een paar keer proberen Ernie, maar laat 'm eerst nog een tijdje langer rusten.
Wie weet

Exact hetzelfde ervaren als Ernie (al waren bij mij Blue Valentine en Swordfishtrombones de doorbraakplaten). Rain Dogs was mijn eerste Waits en ik dacht destijds echt dat het de miskoop van de eeuw was. Silly me

avatar van HansVon
3,5
Mmmmm, d'r is nog hoop dus.
Met beoogde frequentie moet je me echter een paar jaar geven beste lieden ?.

avatar van EttaJamesBrown
4,5
HansVon schreef:
Mmmmm, d'r is nog hoop dus.
Met beoogde frequentie moet je me echter een paar jaar geven beste lieden ?.


Ach Tom wacht wel. En in de tussentijd kun je er best een oudje erbij doen, zoals The Heart of Saturday Night of anders Closing Time.

EttaJamesBrown schreef:
Ach Tom wacht wel.


De eerste MuMe-nominatie voor Woordspeling van het Jaar is een feit dames en heren!

5,0
Prachtige nummers, wat een fenomenale liedjesschrijver en heerlijk sluitstuk.

avatar van Forza
4,0
Het zijn mooie luisterliedjes, maar echt raken doet het me niet, derhalve geef ik 4 sterren.

5,0
De onvoorspelbaarheid, rauwheid, onorthodoxe muzikale invulling en de beeldende reis naar de krochten op aarde maken dit album heel bijzonder; Voorgoed in mijn oortjes gegrift.

Arbeidsdeskundige
Dit album is de ultieme vertolking van weemoed. Dat geldt met name voor nummers waar de melancholie vanaf druipt, zoals Hang Down Your Head, Time, Downtown Train en Anywhere I Lay My Head.

5,0
De laatste weken zijn er hier veel berichten van over Tom Waits geschreven en daar heb ik niks op tegen, integendeel een magische onorthodoxe liedjesschrijver is Tom, die zijn liedjes vanuit de kronkels laat opstijgen tot hemelse hoogte. Met vrienden zijn platen doorgespit in een boeiende en opwindende avond (plus stukje van de nacht). Deze parel mocht zeker niet ontbreken.

avatar van dumb_helicopter
3,5
Raspend en schurend en eigenlijk al gigantisch ver verwijderd van de melancholische, jazzy Tom Waits van Closing Time. Af en toe passeert die nog eens en dat zijn dan ook direct mijn favoriete nummers van dit album. De rest vind ik soms wat te experimenteel, maar door de korte nummers en veel afwisseling is het nog behapbaar.

avatar van Tonio
5,0
Ik was de laatste weken vooral naar nieuw verschenen muziek aan het luisteren. Maar zoals dat bij mij vaak gaat: op een gegeven moment is het genoeg en wil ik weer eens mijn oude platenkast induiken.

Deze weken ben ik gaan luisteren naar albums die ik vroeger als meesterwerken beschouwde, maar die ik in werkelijkheid al soms 10 of 20 jaar al niet meer heb gedraaid ...

Best spannend. Soms blijken die meesterwerken namelijk achteraf wel goede muziek te bevatten, maar heeft het de glans van een meesterwerk verloren. Maar ook blijkt heel duidelijk dat een best groot aantal albums wel de tand des tijds hebben doorstaan. Zo zeker deze Raindogs. Was een meesterwerk en is dat gewoon nog altijd.

Tom heeft als een van de weinigen (naast bijvoorbeeld Van Morrison en Paul Simon) een eigen sound behouden in de tachtiger jaren, waar heel veel goede muziek volledig om zeep is in de studio.

Daarnaast blijft het wonderlijk dat hij altijd bij zichzelf blijft, ook al struint hij door een grote hoeveelheid muzikale bronnen: van jazz en Nashville country, via stamp rock, en stompin' blues gaat hij naar de andere kant van de Atlantische Oceaan en horen we flarden van Veaudeville, het Berlijnse cabaret van de jaren twintig, of de liederen van Becht en Weil. Heel bijzonder blijft dit toch.

avatar van hoi123
3,5
Het gehalte van cartooneskheid van de opener en het knuffelrockgehalte van Downtown Train heeft me er lang van weerhouden, maar ik ben eindelijk toegekomen aan een aandachtige beluistering van dit album. Los van specifieke nummers (Rain Dogs, Time, de afsluiter) valt vooral de productiekwaliteit, of beter gezegd, de productiekeuze, op. Ongelooflijk dat deze muziek uit hetzelfde jaar komt als de holle drums en crappy synths van een, ik noem maar wat, Prefab Sprout. Ik blijf me ergeren wanneer Waits wat te veel een stemmetje op lijkt te zetten, of wanneer de sentimentaliteit er te dik op gaat liggen, maar in ieder geval die laatste factor is bij Closing Time uiteindelijk juist de charme gebleken. Later meer!

avatar van Venceremos
4,5
Het kwartje valt hard na het horen van het schitterende Blind Love op een roots-playlist het complete album weer eens te hebben opgezet.

Van de rest van Waits' oeuvre ken ik eigenlijk enkel Closing Time, Small Change, Blue Valentine (favoriet) en Frank's Wild Years echt goed dus valt er nog veel te ontdekken.

Ik vroeg me af of " Downtown train" een cover was ?? schitterend nummer trouwens !

avatar van EttaJamesBrown
4,5
TONYLUNA schreef:
Ik vroeg me af of " Downtown train" een cover was ?? schitterend nummer trouwens !


Wel als je de vraag stelt bij Rod Stewart.

Gast
geplaatst: vandaag om 01:47 uur

geplaatst: vandaag om 01:47 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.