Eagles - Long Road Out of Eden (2007)

En deze Long Road Out Of Eden heeft het lijstje niet eens gehaald die haalde ik direct in huis.

Ik herken je stukkie hele maal T.S. Morgen gaat, als alles goed is en duur daggie worden. Komen een stuk of vijf nieuwe cd's aan,die ik besteld heb. Dat wordt gehaktballen eten de komende tijd. Ik hoop dat Jackson Browne erbij zit . Heeft één en ander met de Eagles samen gedaan. Het wordt een heerlijke rustige, maar kwalitatief geweldig mooie cd heb ik gelezen en heb alle nummers al een deel van gehoord. Ook niets voor jou?

Jackson Browne staat bij me in de kast hoor Ad ( o.a Running On Empty, The Pretender, Late For The Sky & Naked Ride Home )
Ik heb toevallig vanochtend de recensie van zijn nieuwe plaat Time Conqueror gelezen en die was niet verkeerd !
Komt op mijn lijstje
Hij was tevens co-writer van het nummer Take It Easy en dan kun je bij mij niet snel meer wat fout doen.

Ik had niet anders verwacht van je T.S. goeie smaak, man! Ik was ook nog een tijd Poco fan, maar ben helaas door een verhuizing mijn hele verzameling vinyl kwijt. Tja dat kan je overkomen als je met een vriendin gaat samenwonen die geen muziek , maar boeken verzamelt. Maar ander zouden we nu in een pakhuis hebben samengewoond. Nu begint mijn verzameling cd's en dvd's weer flink uit zijn voegen te groeien. Maar ik vind het nog steeds verschrikkelijk dat ik mijn platen heb weg moeten doen, Maar Ok, morgen maar weer eens even de stad in. Trouwens wat vind jij van Venice?

Nou Ad dit wordt een Off Topic verhaal, Venice is een prime band. zowel Poco Als Venice staan ook in mijn collectie, mijn vrouw begint al te klagen over ruimte gebrek.
Wel tragisch dat je je verzameling vinyl kwijtgeraakt bent.
Venice ligt wel heel erg in het verlengde van The Eagles, ik vind het erg goede muziek maar haalt het toch niet bij deze Long Road Out Of Eden.
Van Venice vind ik hun debuut Born & Raised absoluut de beste.

Ja dat zegt mjjn vrouw minimaal eens per week maar ik koop gewoon lekker door. Mooie hobby en zo ook deze plaat. Ik ben in alle opzichten een muziekfan en wil nieuwe dingen ook graag hebben. Het enige wat een beetje is ingezakt de laatste jaren is concertbezoek. In de kroeg of bioscoop zul je mij hoogst zelden vinden. Ik luister liever met een lekkere koude Corona naar een mooi stukje muziek.

Deze van The Eagles doet het daarbij altijd goed.

De beoordeling is gemiddeld niet al te hoog, dames en heren, ook al hebben bovenstaande recensenten ongehoord veel lof. Ik heb alles van The Eagles in huis, maar niet deze cd. Veel draai ik het niet meer, het zit allemaal even in een impopulaire periode, dat kan. Behalve Desperado vindt ik het allemaal erg lauw en bleeeeeeh.

Wel ben ik een grote fan van Fleetwood mac en de laatste tijd vooral van het bijzondere werk van gitarist Lindsey Buckingham. De man maakt buitengewoon bijzondere ontwikkelingen door in zijn muziek. Echt aan te raden. Ik wil alleen Long road out of Eden kopen, als de Eagles ook blijk geven van enige ontwikkeling, ten opzichte van dat oude werk. Is dat aanwezig of wordt het weer een opvullertje van de platenkast?

In jouw geval denk ik dat wel ja. LROOE is wel duidelijk eigentijdser geproduceerd en daarbij ook een mooi produkt maar het blijven de Eagles ten voeten uit.

Dan is er maar één antwoord mogelijk: vooral NIET kopen!! Musician, zoals je het zelf al omschrijft: Long Road Out of Eden is vooral "erg lauw en bleeeeeeh". Eagles onwaardig zal ik maar zeggen.

Dat slaat natuurlijk ook weer helemaal nergens op maar je kunt van de Eagles nou eenmaal gewoon geen stijlverandering verwachten als je dat al zou verwachten. Daarbij is het ook maar net wat je onder lauw en bleeeeeh verstaat. Het is meer een groeiplaat waar je eens rustig een paar keer naar moet luisteren in plaats van er een oppervlakkig oordeel aan te geven.

Vind ik ook ik was in het begin ook erg sceptisch over dit album, maar ik vind nu zowel de balads als de wat steviger nummers erg goed nu, vooral de steviger nummers houden dit album min of meer wel staande vind ik. komt bij dat het natuurlijk de Eagles ten voeten uit is, waarom dat woord onwaardig nu weer uit de kast gehaald moet worden is mij een compleet raadsel. de Eagles spelen op hun bekende Eagles stijl hun nummers, meer Eagles dan dat kan het volgens mij niet. ik vind als je alles van de Eagles hebt op deze na, dat het denk ik wel een gemis kan zijn, want het is ook leuk om de Eagles anno 2007 ook eens te beluisteren toch? kun je het verschil in productie en geluidskwaliteit ook eens horen. ik zou zeggen Eagles fans gewoon niet twijfelen, nee gewoon kopen.

Bluebird, wie zegt dat Sstttt een oppervlakkig oordeel geeft? Ik heb "Long Road Out of Eden (2007)" sinds korte tijd als originele cd in huis. En..... ik word helaas ook niet warm of koud van dit laatste Eagles product. Ik vind dat op zich jammer want ik heb altijd veel respect gehad voor de muziek van Eagles. Maar "Long Road Out of Eden (2007)"?? Inderdaad "erg lauw en bleeeeeeh". Sorry, maar ik kan er niets anders van maken.

Dat mag iedereen best vinden hoor. Ik zeg alleen dat je sommige albums gewoon de tijd moet geven. En als je dan grofweg op de proppen komt met de ongenuanceerde kwalificatie ''Eagles onwaardig'', ken je óf het Eagles oeuvre niet óf je hebt met een half oor naar het kwalitatief hoogwaardige LROOE geluisterd. Sorry, maar het is niet anders. En dat is mijn mening maar, ik ben de laatste om iemand voor te willen schrijven wat ie goed moet vinden.

Ik vind dit `n prima album van The Eagles , maar ik vind er ook `n paar missers op staan die ik meestal skip oa.
Guilty Of The Crime - Fast Company - Fail Grasp On A Big Picture - Business As Usual - Center Of The Universe - It`s Your World Now .
Blijven nog zat mooie nummers over .

Ik heb vaak de neiging me juist te verdiepen in de tracks die me nou niet gelijk boeien. Dan krijg je daar soms een heel ander beeld van dan je oorspronkelijk had. En vaak zit er een dubbele bodem in of grijpen ze terug naar een bepaalde of vergeten stijl. Op LROOE is genoeg diversiteit te vinden vind ik, zij het dan natuurlijk wel binnen het Eagles referentiekader.

Beste Musician,

In jouw geval vrees ik dat het een opvuller in de platenkast gaat worden
Op dit album zijn weinig ontwikkelingen te signaleren, iets waar ik alleen maar blij van wordt, hun hele manier van musiceren blijf ik geweldig vinden; lekker laid back met hemelse harmony vocalen en daar weer een stevig nummer tussendoor, helemaal OK wat mij betreft.
Als je het meeste werk van hun erg lauw vindt zal dit album ook niet bij je door de ballotage komen.

Overigens deel ik je mening inzake Fleetwood Mac & het solo werk van Lindsey Buckingham.

Long Road Out Of Eden was al van dermate hoog nivo, zeker op muzikaal gebied, dat als je van mannen, die al de 60 zijn gepasseerd, gaat vragen zich door te ontwikkelen, ik toch wel een beetje moet lachen. Of je doet 'm niet in je kast, daar ligt niemand wakker van. Ieder zijn smaak zal ik maar zeggen. Maar niet meer van die domme zeggen, musician. Je kunt beter!!! Wat betreft L. Buckingham en MAC sluit me weer wel bij je aan.

Dank voor alle adviezen!

Ad, te oud voor ontwikkeling? Waar is de spirit gebleven? Ik meen het echt. Als je als band recht op bestaan wilt hebben, moet je niet komen met dezelfde, 38e cd (bij wijze van spreken). Het aanbod van muziek, ook van nieuwe lichtingen, is enorm. Tel daar bij op dat je van veel artiesten ook nog steeds oud cd-werk wilt hebben en dan moet je, al was het alleen financieel, afwegingen maken.

Er blijven natuurlijk altijd bands, waarvan je alles koopt. Dat deed je vroeger ook, bij elke LP. Dat gold ook voor de Eagles. Als je er van houdt, meer van het zelfde is dat prima. Ik wil, op grond van bovenstaande, tegenwoordig een goede reden hebben om een cd te kopen, namelijk: de cd moet goed zijn.

Meer van hetzelfde is niet goed genoeg. Er is namelijk genoeg goede muziek, van oude en nieuwe artiesten, die wel vallen onder het predikaat goed. En als je, bij wijze van spreken, 15 euro in je portemonnaie hebt zitten, kies je maar voor Coldplay in plaats van de Eagles. Laten ze maar eens wat laten horen, voor dat geld. Er zijn overigens genoeg oudere artiesten, met nog steeds (enige) ontwikkeling!

probleem met dit mooie album is dat het te lang duurt ...

Misschien klinkt het hel oubollig wat ik nu ga zeggen. Maar van bepaalde groepen koop ik idd alles. Ik ben van 1954. In mijn tijd eind 60 , maar zeker begin 70 beluisterde je die muziek op zolderkamertjes met goedkope wijn een een stickie in het bijzijn van wat vrienden en vriendinnen (als je wat geluk had). En tijdens die muziek "losten"we alle problemen inde hele wereld op. Nu zo'n 40 jaar later zit je mijmerend nog wel eens na te denken over die tijd. Wie er allemaal nog leven en wie er niet meer zijn.En dat we geboft hebben dat we toen jong waren en niet nu. Kortom; Melancholie. Als je dan nog dezelfde groepen op kunt zetten, die nog wel leven leg je de lat misschien niet meer zo hoog. Het wiel werd door ons toen op het zolderkamertje ontdekt en nu verlangen we er eigenlijk weer stiekem naar terug. Luister eens naar het nummer en vooral de tekst van The Sad Cafe v.d. Eagles.

Ik wil best nog wel eens op zolder een stickie bij je komen roken, daar is trouwens niets oubolligs aan. Ik verbeter nog dagelijks de wereld, niet dat het veel helpt overigens. Dat arme Sad cafe van De Eagles....................Wij waren misschien de beste vrienden geweest, maar ik had je waarschijnlijk gevraagd even terug te gaan naar I can't tell you why, als toch The Long run opstond! Verschil van opvatting moet er blijven!

Zo is dat! Maar dan in een goede verstandhouding en wederzijds respect.

Ouwe flowerpowerhippies. nee hoor geintje ik ben gewoon jaloers, want ik had graag de flowerpower tijd bewust mee willen maken natuurlijk, zoals zovelen hier denk ik wel. mooie verhalen komen er vaak vandaan zoals die van jou Ad. doet mij ook wel verlangen naar die tijd zonder dat ik het bewust heb meegemaakt. leuk.

Beste Bluebird, je mag alles tegen mij zeggen. Maar zeg niet dat ik het Eagels oeuvre niet ken of dat ik slechts met een half oor naar LROOE heb geluisterd. Het tegendeel is waar. Ik handhaaf dus mijn opvatting dat ik Long Road Out of Eden geen goed Eagles album vind.

Zou je ook kunnen/willen uitleggen welke nummers je dan zo slecht vind Sstttt? want ik kan mij niet voorstellen dat je zoals je hier zegt, dat je het gehele album slecht vind. ik vind de steviger nummers lekkerder wegluisteren dan de ballads, maar die vind ik wel een welkome afwisseling hebben weer met de steviger nummers. dit hele album klinkt toch heel erg Eagles in mijn oren, en daarom snap ik ook niet dat sommige Eagles liefhebbers van het eerste uur het niets vinden. kom eens met een uitgebreide recentie bij dit album dan, en niet op een eenvoudige manier van geen goed album en erg lauw en bleeeeegh, dat is je er te gemakkelijk vanaf maken hier. belicht het album eens goed of blijf anders weg van deze pagina's. eenvoudige onzinnige kortaf reacties zijn immers al genoeg te lezen op deze site. En iemand die goed thuis is met de muziek en het oevre van The Eagles zou toch minstens in staat moeten kunnen zijn om een fatsoenlijke recentie bij dit album te kunnen posten, want anders vraag ik mij echt af of je dit album werkelijk (goed) hebt beluisterd. dus Eagles fans/liefhebbers kom op met die uitgebreide recenties hier, en ook als je het een slecht album vind, waarom je het een slecht album vind dan.

Ricardo, ik heb vorig jaar rijkhalzend uitgekeken naar Long Road Out of Eden. Na vele luisterbeurten was ik redelijk teleurgesteld in Long Road Out of Eden. Ik zal er van het weekend eens goed voor gaan zitten om mijn bezwaren tegen "Long Road Out of Eden" te verwoorden. Tot die tijd "tracteer" ik je op een recensie die elders op internet valt te lezen en waar ik het in grote lijnen wel mee eens ben.

"Na zes succesvolle studioalbums gingen de Eagles in 1980 uit elkaar. Ze konden elkaar niet luchten of zien en verzekerden de fans dat ze nooit meer bij elkaar zouden komen. Hier hielden ze zich echter niet aan en een aantal reunion tours plus live album waren het gevolg. En nu, 28 jaar na het verschijnen van hun laatste studioalbum, heeft de band een nieuwe plaat uitgebracht: Long Road Out Of Eden.

De soft rock van de Eagles heeft nooit bekend gestaan als vernieuwend maar wat de band op Long Road Out Of Eden laat horen, is ronduit saai. Aan de vocale capaciteiten ligt het niet. De mannen zijn het kunstje nog niet verleerd en laten schitterende harmonieën horen. Ook bespelen ze hun instrumenten nog steeds fabuleus. Het zit 'm in de nummers zelf. Die zijn oerdegelijk, vreselijk braaf en overgeproduceerd.

No More Walks In The Woods is een prima opener, de eerste single How Long is een aardige rockplaat en Waiting In The Weeds en titeltrack Long Road Out Of Eden benaderen het oude werk van de band. De overige zestien nummers op deze dubbelaar vallen onder de term "middle of the road" en laten geen indruk achter. Ze missen spanning en afwisseling. En dat is jammer na 28 jaar wachten".

Dat betekend dus dat je in ieder geval al 4 nummers goed vind, er is al een opening dus. Je moet mijn stukje hierboven overigens niet al te persoonlijk opvatten hoor, want ik bedoel het in zijn algemeenheid en om de boel wat op scherp te zetten hier. ik vind dat er best wel eens wat uitgebreider op dit album mag worden ingegaan. ik heb zelf overigens al eens belicht welke nummers ik goed en slecht vind een paar pagina's terug, daarom doe ik het nu niet nog een keer. ik ben het overigens absoluut niet eens met dat er maar liefst 16 nummers opstaan die geen indruk achter zouden laten en de spanning en de afwisseling missen. dit is ook geen absolute hoogvlieger voor mij hoor, maar een degelijk Eagles album met een erg goede productie is het zeker geworden vind ik.

Ja inderdaad, ik maak er verder ook geen woorden meer aan vuil. De kreet ''Eagles onwaardig'' is gewoon onzin. Dit zijn juist de Eagles en die hebben in hun eigen herkenbare stijl een prima plaat afgeleverd. Niet meer en niet minder. Over de inhoud kun je van mening verschillen en mag het ook nog eens niks vinden maar dat het volgens notabene een ''Eagles kenner'' allemaal zo slecht is slaat werkelijk nergens op. Het produkt is subliem en al helemaal na 27 jaar. Het soort recensie dat wordt aangehaald stond overigens in meerdere kranten te lezen waaruit mag worden geconcludeerd dat men amper wist wat men na al die jaren en anno nu met de plaat aanmoest.

Inderdaad Bluebird, ik weet niet wat ik met Long Road Out of Eden aan moet. Moet ik Long Road Out of Eden stof laten happen op een plank op mijn studeerkamer of moet ik Long Road Out of Eden aan mijn zoon meegeven ter verkoop op de rommelmarkt van de plaatselijke fanfareband. Wat ik wel weet is dat ik Long Road Out of Eden de toegang tot mijn cd speler heb ontzegd.

Wacht maar tot je eens gaat behangen.