Da's waar maar aan de gemiddelde kwaliteit van die bands te horen wàs er daadwerkelijk wel een gunstig klimaat. Creativeit vierde hoogtij! The Beatles waren gewoon de beste uit een generatie van erg hoogstaande muzikanten. Ze hadden het meeste talent samen en dat gaf vonken.

Grappig dat je het hebt over 'revival' en 'comback'; het is al zo normaal dat het jaren duurt voordat er een opvolger is van een album van een gevestigde band. Het steekt zo schril af tegen de 2 albums-per-jaar met een stuk of wat singles en constant-touren van de Beatles....

Ik snap je stelling niet zo goed

Het punt dat ik probeer te maken is dat veel hedendaagse bands een bijna sluimerend bestaan lijken te lijden (ze werken vast erg hard, begrijp me niet verkeerd..).

Zo heeft Radiohead (uiteindelijk toch De Band van het nieuwe milliennium tot heden) de laatste 7 jaar 4 albums afgeleverd. Oasis drie stuks. Colplay ook drie....

Van Rubber Soul tot de White Album (3-12-65 tot 22-11-68) zit drie jaar, anderhalve tour, een officiele EP (Magical Mystery Tour),een paar monumentale singles en een geinige film, tussendoor hadden ze nog tijd om bij de Maharishi rond te hangen!

Waar zit 'm het verschil? Meer sporen? Minder inspiratie? Navelstaarderij? Was de markt gretiger? Schreven John & Paul zo snel?

ahzo. De artiesten van tegenwoordig zijn veel minder productief. Ja, dat viel me ook al op. Ik denk dat de muzikanten vandaag véél meer touren en reizen. Meer administratieve rompslomp. Meer regels enzo, zodat ze erg veel tijd verliezen. Maar de hoofdreden is duidelijk dat Paul en John een uitzonderlijke gave hadden om muziek te schrijven.

Bij John Lennon & Yoko Ono - Life with the Lions (1969):

John heeft de beatles laten splitten. Niet Paul, niet George en, mijn god, toch zéker niet Ringo!

Klopt...en als dit voor Paul duidelijk was heeft hij het aan de pers doorgeven dat hiij de Beatles wilde verlaten. Heeft met Pauls ego te maken gehad. Paul heeft zich altijd als de muzikalische leider gevoelt en zomede had alleen hij het recht gehad de Beatles te laten splitten. En Desmond ging dan met Molly Jones op tour.

Ik vond dat een smerige zet van paul. John had al maanden daarvoor gezegd dat hij wilde stoppen. Paul vertelde hem het niet te zeggen tegen de pers. Hij wilde eerst nog wat albums maken en dan zeggen dat hij gaat stoppen!! Schandalig!

Maar Paul komt nog steeds als het lieve en aardige jongetje over wat die niet is een ook nooiet geweest was.

Weer 'ns het internet doorgebladertd over remaster-nieuws m.b.t. de Beatles. Het is toch apart/grappig/triest (doorhalen wat niet van toepassing is) dat al sinds 2004 geregeld meldingen zijn dat er 'iets' aankomt en sinds begin vorig jaar meldingen over een deal tussen Apple en Apple...
Het zal vast wel komen, ik hoop alleen niet dat het bij iTunes-uploads (tikkie gemankeerd medium) zal blijven. Het is alsof Apple (van de Beatles, niet van de iMac) in het mono-tijdperk is blijven steken en inmiddels 20 jaar slechte cd's op de markt brengt van deze magistrale band.

Vandaar een kleine commercial:

But someone using what must have been state-of-the-art equipment and ancient but pristine vinyl pressings, lovingly and definitively remastered much of the Beatles catalog from vinyl to disc.

Dubbed the Dr. Ebbetts Sound System, they took out-of-print rarities like Hollywood Bowl, the mono Sgt. Pepper, U.S.-only albums such as Yesterday . . . and Today and the more common Beatles albums and transferred them in stunning sound.
(En niet alleen de niet-verkrijgbare albums; Abbey Road klinkt beter dan ooit!)

Op dat vlak is the beatles niet uniek. Led Zeppelin bracht ook het ene album na het andere uit en deed tussenin ook constant tournees.
Queen bracht tussen 73 en 80 ook een stuk of 8 platen uit met in ieder jaar minstens een tournee.

Er zullen nog groepen zijn maar dat zijn de 2 die ik best ken en daarvan weet ik dat ze ook enorm vaak nieuw materiaal op de markt brachten en tussenin nog tourden ook.

Queen heeft maar 1 jaar zonder tour gekend tussen 71 en 86(namelijk 83).

Hee, een Queen-fan in de Beatles-discussie .
Ik zeg niet dat de Beatles uniek zijn qua productie; het valt me alleen op dat
1) er zo weinig wordt 'geproduceerd' door hedendaagse bands
2) dat de Beatles VEEL MEESTERWERKEN produceerden in 'n hoog tempo achter elkaar, daarbij veel hits hadden. Queen had 2 en 'n half meesterwerk (ook niet gek!), de Fab4 hadden er vier waarvan er één dubbelalbum.

Bij The Beatles - Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (1967):

mensen maken nogal eens de vergissing virtuositeit met 'goede muzikanten' te verwarren. een virtuoos is vaak een goed muzikant, maar een goed muzikant hoeft niet perse een virtuoos te zijn.

Ja.. en? In hoeverre heeft dat betrekking op deze plaat?

lennonlover vond the Beatles geen 'goede muzikanten'. dat zijn ze volgens mij weldegelijk.

Goede muzikanten zijn ze wel degelijk, virtuozen vraag ik me af.. volgens mij is dat inderdaad nog wel een stapje hoger (maar dat bedoelde je ws. ook?)

Oké, ze konden wel degelijk spelen. Zeker. Want anders hadden ze nooit gestaan waar ze nu staan. Ik bedoelde gewoon dat ze geen virtuozen waren in het bespelen van hun instrumenten. Ze waren alle vier middelmatige spelers in het spelen van hun instrument. Ze hadden geen geniale drummer (zoals the who dat wel had (en veel meer natuurlijk ). Geen uitzonderlijke gitarist(en) zoals Clapton of Jimi. Maar wat ze wél hadden, was het beste songwritersduo dat hier ooit op aarde heeft rondgelopen. Dàt was hun sterkte, niet hun instrumentenspel. En het feit dat ze geen geweldig goed spel nodig hadden op hun muziek te laten klinken is toch een bewijs van een groot talent!

The Beatles vind ik als muzikanten trouwens veel beter dan altijd wordt gesuggereerd. Paul vind ik een buitengewoon goede bassist, niet alleen in zijn originele spel, maar ook gewoon technisch zeer goed, en Ringo is op zn minst onderschat te noemen.
Bij meer dan één Beatle-nummer is zijn drumspel een genot om naar te luisteren.

Over Paul McCartney zijn bass-spel: Wat ik daar zo geweldig aan vind, is dat hij van de bassgitaar als ondersteunend instrument, een bassgitaar als leidend instrument van wist te maken. Dit spreekt toch van een zekere klasse als je het mij vraagt!

Dat feit alleen al is revolutionair,als dat zo is.

Of, wat hij zelf al min of meer heeft toegegeven, hij is een gefrustreerde lead-gitarist... Toen Stuart Sutcliff in Hamburg achterbleef was het even spannend wie de bas ging spelen. John was de baas, dus die bleef gitaarspelen en George was een pure gitarist, terwijl Paul er (toen al) een handje van had om om binnen een minuut of tien een muziekinstrument te kunnen spelen.
Vanaf Rubber Soul begon Paul zich meer op de melodie uit te leven en vanaf Revolver/Paperback Writer/Rain was het hek van de dam!

loop nu niet zo hard van stapel: in de Jazz was en is de bas vaker een 'leidend' instrument.

Dat is zo. Paul McCartney wilde het liefst ook gitaar spelen (en heeft dat in de begindagen ook heel even gedaan). Toen al snel werd besloten dat hij zou gaan bassen, behandelde hij zijn instrument eigenlijk nog steeds zijnde als een gitaar, vandaar

Vinden jullie hem dan écht zo goed? Ik vind Entwistle van The Who toch wel een heel niveau hoger dan Paul als bassist, hoor...

Paul vond ik qua melodieeen sterker, Entwistle was ritmisch ondersteunender (wat ook wel moest met zo'n drummer achter je ).
Op Penny Lane kan ik me geen Entwistle voorstellen, terwijl ik wel benieuwd ben wat hij op een track als Helter Skelter had gedaan.

Het is inderdaad waar dat de twee stijlen nogal wat verschillen, om het met een understatement te zeggen. Maar puur technisch gezien kon Entwistle toch een pak beter met de gitaar onderweg???!!!

Tja, zo was Keith Moon ook sneller dan Ringo Starr en ik denk dat qua behendigheid Entwistle McCartney voorbijstreeft...hoewel; ik weet niet of je de basloopjes van Macca hebt gehoord in I Want You; ook best snel en virtuoos!

Of Jaki Leibezeit beter dan die 2 bij elkaar

mjah goede drummer, die van Can. Maar Keith Moon is toch wel mijn lievelingetje

Een vriend me is 'klassiek'-jazz- drummer en kan Keith Moon niet aanhoren...en heeft ook moeite met de onorthodoxe stijl van Ringo Starr. Kijk, jongens als Neil Peart en Terry Bozzio hebben veel meer techniek en bij Ringo noch Moon hoefde je aan te kloppen voor een 13/8 ritmes met allerlei accenten en syncopen...toch vermoed ik dat de pop-drummers uit de jaren '60 invloedrijker en zijn er meer jochies aan het drummen geslagen door een clipje van The Who dan het hogeschooltechnische werk.
Bovendien (en hier eindigt deze discussie) Animal was gebaseerd op Keith Moon!