Laten we het er op houden dat Fish een niet echt gemakkelijke man is om mee te werken. Ook wil hij nog eens beknabbelen op de tourkosten om eens in de 4 a 5 dagen in een hotel te zitten en de rest in de bus te slapen. Nu treedt hij wel eens op in kleine zaaltjes zonder douche e.d. dus daar kwam bij sommige bandleden ook wat weerstand op dit was voor b.v. Bruce Watson (Big Country) een reden om er mee te stoppen.

Maar Usher is eigenlijk altijd wel een vaste waarde geweest en die 2 hebben ook een zeer goede band. Tijdelijk is hij wel uit de running geweest door een hartaanval maar dat lijkt me op zich een goede reden. Paterson zit er met grote regelmaat ook bij. Nu zit hij ook weer bij de Fish Electric Band. Verder bestaat die uit Gavin Griffiths (drums, Karnataka) en Gavin Dickie (bas, al een jaar of 5 bij de band)

Discussie inmiddels hierheen verplaatst.

Voor Bruce Watson was het dan ook een optelsom. Ik heb hem gesproken na het concert in Paradiso van de Field Of Crows tour. Ik kende hem enigszins vanwege de meer dan 30 Big Country concerten waar ik ben geweest maar degene met wie ik naar dat Fish concert was kende hem echt goed. Het tourbusleven was voor hem dus inderdaad zwaar maar ook het feit dat hij niets had in te brengen in setlist en speelwijze. Fish is toch echt een aardig autoritair baasje.

Bruce had kennelijk bij Big Country destijds meer in te brengen (al was Stuart Adamson daar de baas) en had daar ook meer geproefd van het succes in de VS en een daarbij behorend wat luxer tourleven.

Ja dat zal het wel zijn.

Als de sfeer fantastisch is en iedereen mag naar tevredenheid zijn eigen ding doen dan is een paar dagen niet douchen niet zo'n groot probleem denk ik. Nu zal het alles bij elkaar wel geweest zijn.

Dat is natuurlijk ook de reden dat hij vertrok bij Marillion. Daar kon hij misschien op een bepaalde hoogte de lakens uitdelen, maar het is geen geheim dat de anderen hem goed zat waren.
Ik durf ook wel te beweren dat Fish, als hij had gebleven, een andere richting had willen inslaan.
Nog meer hij en zijn lyrics, meer inspraak in de muziek en de band puur als begeleiders.
Fish doet nu gewoon wat hij wil. Lullen als brugman op de buhne en zijn eigen richting bepalend, zonder al te veel inspraak.
Steve Hogarth's rol in de band, afgezien van vocalist/ frontman/tekstschrijver, is mij overigens niet helemaal duidelijk.
Hij zal de groep ook muzikaal wel een duwtje gegeven hebben qua richting.
Gezien zijn schrijfstijl lijkt het me een emotionele jongen, maar volgens mij ook wel een driftkikker.
Tijdens de This Strange Engine tour in Vredenburg, ging er geluidstechnisch nogal wat mis en tijdens Hope For The Future begon het publiek te morren.
Hogarth was duidelijk aangeslagen door al deze tegenslagen en gedroeg zich wat opstandig.
Ook tijdens een Marillion fanclubdag (ik weet niet meer in welk jaar.) schijnt hij een keer knap onredelijk geweest te zijn tegen een fan , die hij op zijn kleding begon af te rekenen, toen een vraag hem niet aanstond.

Ik weet niet precies wat ik van Hogarth denken moet als mens.
Is natuurlijk verder bijzaak, maar hoe staat deze man nu bekend bij de fans?

Heeft Fish zn nick nou eigenlijk te danken aan het teveel of juist te weinig baden? Dacht eigenlijk het eerste maar het tweede zou ook een hele goede reden kunnen zijn.

Fish: Uiteindelijk is hij natuurlijk gewoon zelf weggegaan. Weliswaar na advies van zo'n beetje zijn grootste held Peter Hammill maar toch. De rol van de manager op dat moment John Arnison is ook niet helemaal (zeg maar gerust helemaal niet) fris. Daar heeft Fish ook wel een aantal teksten aan gewijd tijdens zijn begin solo periode. Fish is natuurlijk enkel al door zijn voorkomen behoorlijk indrukwekkend. Behoudens zijn bouw heeft hij een zeer vlotte babbel meegekregen die hij altijd zal gebruiken op het moment dat het hem uitkomt. Zodra alles goed gaat en het succes is daar dan is dat een pluspunt, een voortrekker, een entertainer en een boegbeeld. Zodra dat allemaal wat minder is dan zijn dat allemaal punten waar iedereen zich flink aan kan irriteren. Voor Mark Kelly (zijn grootste criticaster in de band) vooral een punt van irritatie. Drankmisbruik komt ook altijd wel ten spraken als het om Fish gaat. Dit was/is zeker waar vooral de keren dat hij daardoor te laat in de studio kwam maar dat was zeker geen hoofdzaak omdat de rest van de band ook wist dat dit voor een bepaald creatief proces soms ook wel nodig was. Hogarth heeft overigens ook een probleempje gehad met pillen en laat de drank zich nog steeds goed smaken maar dit slechts terzijde.

Rothery was altijd het maatje van Fish omdat Fish en Rothers precies van elkaar wisten wat muzikaal en tekstueel het beste bij elkaar paste en welke toon de muziek moest hebben bij bepaalde teksten. Zo hebben die twee Misplaced Childhood in een mal aangeleverd voor de rest na vele nachten samen werken.

Hogarth: Als een vrolijke vriendelijke man die zich graag nog "jeugdig" gedraagt. Dat voorval van die fanclubdag is hem lang nagedragen. Op zich terecht want hij was niet bepaald vriendelijk, als de vraag je niet aanstaat (wat op zich ook goed voor te stellen is) moet je altijd professioneel blijven. dat hij bepaalde irritaties had toen het tijdens een concert niet liep met het geluid kan ik me wel voorstellen. Maar goed dat is een voorval tijdens een lange periode dus daar kan je moeilijk iemand op afrekenen. Feit is dat de band nu meer een eenheid is. Hogarth is emotioneel veel stabieler dan Fish (agressieve woede uitbarstingen zijn Hogarth verder vreemd) en dat komt de band ten goede.

Nou eigenlijk meer aan de tijd die hij in bad zat, vaak een aantal uur. Ik weet verder een hoop van de band maar de frequentie van baden weet ik dan weer niet

Ik kwam net toevallig deze video tegen waar een reporter ook naar zijn bijnaam vroeg.

Bedankt Vigil. Dat was een leuk stukje leesstof.

vigil, thanx. Weer heel wat wijzer geworden. Mocht je eens het plan opvatten om een biografie van Fish en Marillion te schrijven...... Mijn zegen heb je !!!

Mijne ook en als je nostalgische foto's nodig hebt voor je biografie, zie mijn website:

Kamerado Photography

onder Marillion ....

Briljant, allemaal zelf genomen?

ik zie ook foto's van het fanclubconcert met Trewavas op zang. Daar heb ik nooit iets over gehoord (zijn daar bootlegs van of jij weet? Volgens mij niet namelijk), hoe was toen de sfeer?

Uiteraard. Ik zet geen foto's van derden op mijn website.

Deze van Genesis zijn ook leuk:

Kamerado Photography

Andy met panfluit, briljant:

Kamerado Photography

Toch merkwaardig dat de Marillion box Curtain Call niet staat bij de live CD's (En nee ik ga het niet doen, heb ooit 1 CD toegevoegd en dat was een lijdensweg).

Hahaha........... hou maar op, je krijgt ze nog 3 keer retour ook als een kleinigheidje mankeert. Vooral de hoesafbeelding wordt kritisch bekeken. Tis ff doorbijten maar dan heb je ook wat.

Terwijl er soms hoezen online staan hier, waarbij ik me toch afvraag wie dat heeft goedgekeurd

Wow, ik kan niet meer wachten. Dit kon wel eens een van mijn favoriete Marillion albums gaan worden !

Prachtige trailer!

Oe, een van je favoriete. Nou laten we het hopen

één van m'n favoriete he en uit de Hogarth tijd bedoel ik dan.
Brave! - Marbles! - Afraid of Sunlight! - Sounds that can't be Made??

Zo dan........ bij deze even een domme vraag maar dit wordt het nieuwe album?

Hopelijk weer eens in de lijn van de genoemde meesterwerkjes........ na Marbles had ik het wel ff gehad helaas.

Inderdaad, "Sounds that can't be Made" release in september van dit jaar.

Luister dit dan ook meteen maar even

Echt spannend. Ik kan er ook bijna niet meer van slapen. Killing gewoon.

Bij Marillion - Sounds That Can't Be Made (2012):

en op 1 in de lijst, na een aantal weken luisteren een geweldig album, ben benieuwd naar 19-11-12 in Enschede hoe dit alles live klinkt, ben erbij!

Top(!) concert gezien in de Boerderij (Zoetermeer) emt een prachtige opening van hun laatste album. Gaza stond als een huis, maar ook de andere nieuwe nummers bevilen mijLIVE beter dan ik op het album beluisterde. Steve Rothery is nog steeds een topgitarist die het geheel met zijn sound (af en toe doet hij mij denken aan: Alex Lifeson(RUSH0 en David Gilmour (Floyd) draagt. Zanger Steve Hogarth mag een mannetje zijn op het podium. Zijn stemgeluid is nog steeds top( !)

Dan hoeven we gelukkig geen Neal Peart T-shirts te laten maken.

Hogarth was gisteravond in Eindhoven duidelijk minder bij stem helaas, gelukkig wel weer een erg sterk optreden. Gaza vond ik toch tegenvallen live. De eerste 4/5 minuten knallen er erg lekker in, maar daarna gaat het toch weer mis. Op het album hangen de verschillende passages al met los zand aan elkaar, maar live waren de overgangen al helemaal dramatisch. De rest van de show compenseerde deze valse start met gemak, met als mooiste moment toch wel de geïmproviseerde encore: Hogarth die het publiek vroeg of iemand nog een verzoekje had en Kelly die na een halve minuut onverstaanbaar geschreeuw Garden Party maar inzette

Ik vraag me echt af of jij hetzelfde concert gezien hebt als ik...

IK vind zijn stemgeluid, ook gezien zijn leeftijd, nog steeds top, maar nogmaals dat is mijn mening!!
(zaterdag Arena in de Boerderij ben benieuwd )