Dat album verdient gewoon 0,5*

ej swa dats gwn een mixtape das geen album

Dit album, veranderd in dit mixtape (kempi taal)

Naar aanleiding van mijn post bij dit forum, ook nog even de manier hoe ik dan bepaal hoeveel sterren ik een album geef.

Ten eerste kijk ik altijd naar het geheel. Als een lang verzamel-album van twee-en-half uur met geweldige nummers omgeven wordt door minstens zoveel troep, kan het een even hoge waardering krijgen als een regulier 35-minuten niet echt bijzonder Beatles-album. In die twee-en-half uur kan je immers veel meer muziek luisteren. En ook als ik niet naar de troep, maar alleen naar de goede nummers luister, blijft het cijfer staan. Een album zonder die troep krijgt logischerwijs wél de hogere waardering
Ten tweede hou ik, net als velen, de zogenaamde 'schoolcijfers' aan. En omdat een 0,5 het laagste is dat je kan geven, en een 5 het hoogste, is het gemiddelde (2,75) de grens tussen voldoende en onvoldoende. Alles hierboven wordt afgerond naar een 3, alles hieronder wordt een 2,5. Een 5 geef ik dus ook zeker niet alleen maar als ik een album perfect vind, alles boven de 4,75 krijgt gewoon ook de volle mep.

In mijn top-10 komen echter alleen studioalbums, wat tot gevolg heeft dat er maar zeven instaan die 5 sterren halen. Nummer acht, Dire Straits' Love over Gold, heeft een B-kant die stukken minder is dan de magistrale A-kant. Hier KAN ik gewoon geen vijf sterren voor geven. Feit is wel, dat de B-kant automatisch specialer wordt puur en alleen omdat deze nummers op het album van Telegraph Road en Private Investigations staan. Derhalve toch de ruimste 4.5 die ik heb gegeven.

En voor die 2,75-grens moet ik aan het eind van een luisterbeurt voelen of het de moeite waard is geweest of niet. Zo ja, erboven (3=voldoende), zo nee, eronder (2,5=onvoldoende).
Ik maak, zoals ik in dat andere topic al zei, geen onderscheid tussen genres ed: zo hoort elke 3 beter te zijn dan elke 2,5. En als ik het gevoel heb dat ik soms te streng ben geweest voor een bepaald album, dan pas ik dat aan. En hier heb ik soms niet eens een tweede luisterbeurt voor nodig.

Aangezien ik nog relatief weinig albums heb beluisterd, en alleen albums waarvan ik wist dat ik ze niet compleet ruk zou vinden (en als het even kon 3,5 of hoger) staan er nog nauwelijks echt lage waarderingen in mijn stemoverzicht. Bijna elk album gun ik meerdere luisterbeurten voor een stem, maar ik moet ze in ieder geval in grote lijnen in mijn hoofd kunnen afspelen. Die flauwekul van 'voor elke 5 een 0,5' is dé manier om alle beoordelingen in hun waarde te laten, maar in de praktijk niet te doen. Neemt niet weg dat ik soms het idee heb dat mijn standaard van tevredenheid (die 2,75-grens) best wat hoger zou kunnen liggen, wat dan tot gevolg heeft dat flink wat albums een lagere waardering zouden krijgen. Maar voorlopig is dat nog niet aan de orde, eerst maar eens even door de examens heen

Tja,ik heb van elk jaar een soort top 11o lijstje van beste albums in mijn kop. Ja hues!het is verschrikkelijk. De bovenste 20 krijgen automatisch 5 sterren, de nummers 21 tot 40 4 en een half ,van 41 tot 60 4
enzovoorts. heeft het dus 3 en een have ster of minder dan is de kans dus groot dat ik het niet vaak zal draaien.

Mijn beoordeling is behoorlijk simpel. Ik schat gewoon voor alle nummers individueel wat voor cijfer ze zouden krijgen van me een daar schat ik dan een gemiddelde bij. Ik besteed er eerlijk gezegd vrij weinig aandacht aan. Vaak voel ik na een paar keer luisteren wel aan wat voor cijfer een album zou verdienen. Op basis van die reacties wil ik ook nog weleens een spontane stem geven bijv:
5* = ieder nummer is geweldig
4.5*=geweldig, op die en die na dan
4*= goed, met uitschieters
3*= aardig
2*= saai en ongeinspireerd, maar muzikaal niet slecht, of juist andersom
1*= wanproduct (komt eigenlijk alleen voor bij muziekstromen die me totaal niet aanstaan zoals metal en house)

In België is een 5 nog voldoende.

En je meot sowieso de helft halen voor een voldoende, aangezien men in Nederland niet met 0 kan beoordelen.

In Nederland is het nog steeds de helft plus een beetje, dus een 5.5.

10 - 1 = 9

9 / 2 = 4,5

1 + 4,5 = 5,5

10 - 4,5 = 5,5
Ik neem aan (hoop) dat je begrijpt waar die cijfers voor staan.

Mijn betekenis aan de door mij gegeven *

2.5* = matig

3* - redelijk

3.5*- goed

4* - uitstekend

4.5 * - meesterwerk

5* - uniek meesterwerk

Er bestaan geen slechte albums?

waarschijnlijk gaat diene mens, net als ik trouwens niet de muziek opzoeken waarvan hij al op voorhand weet dat het niets zal zijn, ik heb zelf dan ook bijzonder weinig stemmen onder de 2.5*, ik versta de mensen met 100 of meer stemmen onder die grens niet echt, hebben jullie dan zoveel albums die jullie zo slecht vinden?

In antwoord op Gajarigon's vraag :

'Er bestaan geen slechte albums?'

luidt mijn antwoord : niet bij mij in huis . Ik heb een gelukkige hand in aankopen.

Vooralsnog voel ik geen behoefte om mij zeer onwelgevallige muziek verder te beoordelen.

Mocht je interesse tonen om te weten wat ik ervaar als 'slecht' of wat ik zelfs niet om aan te horen vind ; stuur mij gerust een pm'tje.

Waarom zou een album dat 2* krijgt sowiezo slecht zijn? Gewoon wat minder goed dan het gemiddelde album

5* Geniaal en foutloos.
4,5* Geniaal met fouten
4,0* Vaak draaien maar komt niet in de buurt van bovenstaande.
3,5* Gemiddeld, af en toe eens draaien.
3,0* Gemiddeld, na 4 luisterbeurten wel weer genoeg.
2,5* Onvoldoende, na 2 luisterbeurten genoeg.
2,0* Slecht, na 2 luisterbeurten kom ik tot de conclusie dat het pure bagger is.
1,5* Na 1 luisterbeurt genoeg en bagger verondersteld, hoewel serieus bedoelt.
1,0* Niet om aan te horen, hoewel serieus bedoeld.
0,5* Het slechtste van het slechtste, komt in de richting van K3 en andere studio 100 rotzooi.

Lager dan 2: zet ik voortijdig af.
2.0 - Slecht.
2.5 - Matig.
3.0 - Aardig tot redelijk goed.
3.5 - Goed.
4.0 - Heel erg goed.
4.5 - Buitengewoon goed.
5.0 - Uniek, meesterwerk.

Ik stem eigenlijk vrij weinig, maar in het begin hield ik mijn stemmen toch sneller lager dan nu met als gevolg dat mijn stemlijst eigenlijk een heel vertekend beeld begint te krijgen. Het zou best kunnen dat ik ooit eens gewoon maar helemaal niet meer stem... en dan bedoel ik nog ruim voor ik tussen 6 planken lig.

Ik vind wel dat je wat kritisch mag zijn. Zelfs tegenover je eigen favo muziek.

0,5: Qua ongeziene afschuwelijkheid en monsterlijkheid een meesterwerk. Om zo'n gedrocht te maken moet je al moeite gedaan hebben.
1: barslecht
1.5: Slecht
2: Niet goed
2.5: Gemiste kans
3: voldoende
3.5: lekker
4: goed album
4.5: geweldig album
5: meesterwerk

naar aanleiding van een aan mij gerichte vraag over mijn puntentoekenning door blunnie (zie Babble van Kevin Coyne en Dagmar Krause) wil ik hier mijn antwoord graag plaatsen, omdat ik denk dat dat niet bij de betreffende LP thuis hoort


Ik weet niet of er regels bestaan voor het cijferen op deze site, maar zo ja, dan is mij dat ontgaan. Naar mijn idee maak ik optimaal gebruik van de schaal die mij ter beschikking staat.

5 is een absolute klassieker, louter sterke nummers, vormt een geheel en is ook los van de context waarin hij is ontstaan of uitgekomen indrukwekkend en over een langere periode niet aan slijtage onderhevig

bij 4 denk ik aan platen die op één of twee hierboven genoemde punten toch iets tegenvallen of platen die zich nog moeten bewijzen, of platen waarvan ik wel kan horen dat ze heel goed zijn, maar die gewoon niet zo in mijn straatje passen

bij 3 denk ik aan platen die op meerdere hierboven genoemde punten tegenvallen; vaak zijn dit platen die wel klassieke songs bevatten, maar ook draken (Babble is zo'n plaat); of platen waar ik gewoon qua stijl weinig mee heb, maar die ik uit historisch oogpunt toch de aanschaf waard vind; overigens is 3 op een schaal van 5 nog altijd een voldoende

bij 2 denk ik aan platen die slechts één of enkele goede nummers bevatten, of niet aan de verwachtingen voldoen, of die in de loop der jaren 'door de mand zijn gevallen'

een 1 zal ik niet gauw geven aan een plaat in mijn collectie, dan moet het al een plaat zijn die ik gehad heb, maar zo erg tegenviel dat ik 'm weggedaan heb óf uit oogpunt van compleetheid van de collectie in huis houd; enfin: op grond van het hierbovenstaande kun je wel afleiden wat ik er dan aan vind markeren

Ik probeer het even opnieuw:

5*: Een perfect album, eentje die ik vrijwel op elk moment van de dag kan luisteren, eentje die blijft boeien, eentje die mijn binnenste ziel raakt en eentje waar geen énkel zwak nummer op staat. Gewoon een meesterwerk dus.

4,5*: Een erg goed album, met vrijwel alleen maar sterke nummers. Geen 5* voor dit album omdat er vaak wat kleine missertjes opstaan of omdat het album 'iets' mist (de x-factor).

4*: Gewoon een goed, consistent album waar ik regelmatig naar luister. Staan misschien één of twee missers op, maar over het algemeen is het fijn om er naar te luisteren. Naar dit soort albums luister ik het liefst.

3,5*: Een redelijk goed album, maar niet echt bijzonder en er staan een paar missers op. Toch kan ik dit soort albums vaak wel goed van begin tot eind beluisteren, want het luister vaak prima weg. Vaak luister ik regelmatig naar één of twee nummers van dit soort albums.

3*: Een album met een handjevol goede nummers, maar voor de rest mindere nummers. Of ik het album goed van begin tot eind kan luisteren ligt er aan, maar de paar goede nummers die er op staan zorgen er voor dat ik toch nog een voldoende geef. Dit soort albums zijn dus vaak niet echt consistent.

2,5*: Albums lager dan 3* trek ik niet tot het eind, en dan geldt dus ook voor albums die ik 2,5* geef. Het zijn vaak saaie/lange/eentonige albums met misschien één of twee écht memorabele tracks. Niet goed, maar ook niet echt slecht.

2*: Zo'n beetje hetzelfde verhaal als 2,5*, al staat er op dit soort albums vaak maar één memorabele track en is het gewoon een erg matig album.

Lager dan 2* heb ik nooit gegeven. Sowieso denk ik dat ik toch nooit een 0,5* ga uitdelen, want op elk album moet er wel één memorabel moment zijn, of het album moet dan wel héél slecht zijn.

hoe hoger de sterren hoe beter de plaat
moeilijk!

Zo gaat dat hier ook ongeveer ja.

Zo werkt het inderdaad.


Ik sluit me totaal aan bij Mart. Met al enig verschil dat ik wel onder 2 zou durven gaan voor albums die totaal op niets trekken. voorbeelden: St.anger van Metallica of jugulator / demolition van Judas Priest.
Tis zeldzaam maar het kan toch.

Volgens je profiel heb je maar 5 stemmen uitgebracht, allemaal een 5...

Ik geef zelden minder dan 2*, ik probeer zoveel mogelijk de goede kanten van een album te horen. Of het album moet mij erg tegenvallen zoals het eerder vermelde "St.Anger" van Metallica.

Hoewel ik volgens mij een enkel album op 2,5* heb staan begint mijn verdeling bij 3*. De 3* geef ik aan albums die ik persoonlijk niet goed vind (niet mijn smaak) maar die ik toch 3*-en geef omdat de muziek goed in elkaar zit of om een "proteststem" te voorkomen.

3,5*: Redelijke albums met enkele goede nummers. Niet veel diepgang qua muziek, het luistert makkelijk weg.

4*: Hier gaat het voor mij echt beginnen. Dit zijn erg goede albums. Gek of niet: het grootste "gat" zit wat mij betreft tussen de 3,5* en 4*.

4,5*: De net niet geniale albums. Kunnen het nog wel worden. Het gat naar 5* is bijna te verwaarlozen.

5*: Tsja, geniaal dus.

Tis sust, kheb de andere al lang verwijderd.

Sterren uitdelen vind ik zeer moeilijk.
Het is balanceren tussen vermeende objectiviteit
en je persoonlijke, subjectieve band met een album.

Beste voorbeeld is Dazzle Ships van OMD (1983).
Dat is de eerste plaat die ik ooit kocht en dus van onschatbare
waarde voor de verdere uitbouw van mijn muzikale hobby.

Ik geef die plaat dus onbetwist een 5 sterren.
Maar, als ik objectief moet oordelen is hij slechts 4 waard.

5 : zeer goeie plaat (van onschatbare waarde voor mij)
4: zeer goeie plaat (met hier en daar een minder nummer)
3: goede plaat (maar ben er zeker niet kapot van)
2: zwakke plaat (had veel meer verwacht van deze artiest)
1: slechte plaat (geef ik nooit, want die platen laat ik ongemoeid)

Ik vind namelijk dat je niet moet gaan zitten stemmen
bij platen of groepen die je totaal koud laten ... tenzij het gaat
om een artiest die je echt zwaar teleurstelt.

De halve sterretjes zitten daar dus tussenin.
Zo van ... "eigenlijk wel een zeer goeie plaat, ook al raakt ze
mij persoonlijk minder" wordt dan 3,5 sterren of zo ...

Maar zoals gezegd ... best moeilijk.