Die laatste opmerking vind ik niet kloppen. Ik zeg niet dat die man niet wijs is maar die opmerking vind ik nogal onlogisch.

Alsof het gebrek juist de schoonheid doet manifesteren van een kunstwerk?

Verder ben ik het in essentie wel eens met je betoog, alhoewel niemand veroordeeld kan worden op het feit dat hij of zij een kunstwerk perfectie vindt doen bereiken. Kunst is natuurlijk te allen tijden aan interpretatie onderhevig.

In het geval je het niet door had; die man is natuurlijk Leonard Cohen, en wie 'ie impliciet bedoelt is dat door de onvolmaaktheid van iets net schoonheid ontstaat. Net tederheid, net inleefcapaciteiten. Zo letterlijk bedoelde ik m'n laatste zin niet hoor, het was eerder op een ironische manier iets duidelijk maken.

Zo die laatste berichten lezend snap ik het soms even niet meer....
Gaat het er om of een album pefect is?

Mij gaat het er louter en alleen om of het MIJ raakt.
Doet een album dat in hoge mate, krijgt het van mij 5 punten, in een poging dat te drukken .

Oldfart, je slaat de spijker op de kop!

Ik baseer mijn stem ook puur op het gevoel dat het album mij geeft.

5 sterren bij mij = Ik sla geen enkel nummer over als ik het luister en hoewel het ene liedje al wat beter is dan het ander (dat is altijd wel het geval) zou ik er persoonlijk nagenoeg niets aan veranderen.

Strenge criteria, ook de reden waarom er maar 4 albums 5 sterren halen bij mij.

Oh... zelfs bij 3* albums sla ik eigenlijk geen nummer over.

Ik draai een cd... of ik draai hem niet.

Nou zeker strenge criteria. Of je een album helemaal draait of niet... Beetje vreemd eigenlijk maar goed.

Ja, dat dus.

Ik heb bij elke artiest dat ik aan het einde van het album toch een beetje moe ervan wordt. Zelfs bij mijn nummer 1.

Vlug naar deze plaat gaan luisteren dan.

Last van AD(H)D?
Bij goede albums heb ik daar echt geen last van, zéker niet bij m'n nummer 1.

Het was maar een grapje (heb expres de knipoog achterwege gelaten).

Zodat je heel MuMe over je heen zou krijgen dus
Maar dat viel nog wel mee eigenlijk...

Ik bedoelde eigenlijk dat ik de CD's met 5 sterren als ik kan altijd in hun geheel luister omdat ik geen enkel nummer wil overslaan. Natuurlijk speel ik alle albums de eerste zoveel keer in hun geheel af, maar hoe minder sterren een album van mij krijgt, hoe meer ik bij daaropvolgende luisterbeurten de neiging heb om de minder interessante nummers over te slaan. Albums van 4,5* speel ik meestal ook helemaal af, maar één of enkele nummers weten me op andere momenten niet echt te boeien en dan durf ik wel 's door te spoelen.
Neem bijv. Who's Next (krijgt 4,5*): Meestal speel ik hem helemaal af, maar als ik weinig tijd of zin heb om hem helemaal te luisteren zijn het vooral Baba O' Riley en Won't Get Fooled Again die ik speel, omdat het m.i. de twee grote uitschieters van het album zijn, en daarnaast vaak nog Bargain, Behind Blue Eyes en eventueel The Song Is Over.

Ik weet niet hoe dat bij jullie zit, maar ik heb niet steeds de tijd om albums helemaal af te spelen. Moet ik uit hetgeen jullie zeggen dus afleiden dat jullie quasi nooit een aantal losse nummers van een plaat luisteren?

Af en toe luister ik wel eens een los nummer van een plaat, maar zeker niet te vaak want dat ben ik bang dat dat ene nummer gaat vervelen.

Heel af en toe luister ik een deel van het album, maar dat is dan ook wel heeeel af en toe hoor.
Voor mij persoonlijk (en voor velen denk ik) is het album als geheel erg belangrijk, en nummers skippen hoort daar wat mij betreft niet bij. Schaam je

Als ik geen tijd heb voor een heel album dan draai ik meestal een single of een EP, en af en toe dus een los nummer van een LP.

Zeer juist afgeleid . Achter de computer luister ik overigens wel eens wat losse nummers, maar dan zijn het ook echt losse nummers en niet een halve cd of zo. Maar zeker als ik gewoon in de woonkamer zit, zet ik een cd op en als die afgelopen is een volgende... het is zelfs dermate ernstig met mij gesteld dat ik activiteiten als eten koken en naar bed gaan eromheen plan...

Het concept skipnummers heb ik eigenlijk nooit echt begrepen. Een nummer staat op de plaat en hoort er gewoon bij... staan er te veel zwakke broeders op, dan is de plaat gewoon zwak. Een 3*-plaat komt gewoon wat minder vaak uit de kast dan een 5*-plaat.

Her verhaal is nu in ieder geval een stuk duidelijker. Net zoals Casper draai ik een cd helemaal en ga niet lopen skippen, niet bij een slecht nummer en niet bij een veel gedraaide hit. Natuurlijk komt het wel eens voor dat een cd niet helemaal uit kan spelen omdat er iets tussen komt of omdat ik weg moet. Meestal is het dan wel zo dat de cd gewoon in de speler gaat en dat ik de eerst volgende keer met die plaat weer begin.

Als ik een album niet af kan luisteren baal ik altijd enorm, dus daarom reken ik vaak van tevoren uit of ik de plaat wel of kan luisteren.

Maar we gaan wel een beetje off-topic nu

Sterren geven vind ik moeilijk (maar denk dat degene die dit al lang doen het toch gemakkelijk gaat, je hebt meer referenties)

ik denk dat ik nu soms veel te rap hoge sterren geef, maar ik probeer zo juist mogelijk sterren te geven op gevoel.

Ik denk dat je in het begin vooral stemt op je favorieten; dan lijkt het al gauw alsof je hoge cijfers geeft.

Precies, ik heb ook met name stemmen van 3,5* en 4,0*, maar dat is logisch aangezien ik op enkele uitzonderingen na geen albums ga luisteren waarvan ik denk dat ze me niet liggen.

ja je hebt gelijk maar misschien is het daarom ook dat ik zoveel albums op 5 sterren heb staan van Led Zeppelin (om maar een voorbeeld te geven) gewoon omdat ik niet veel groepen in dat genre ken en ik Led Zeppelin wel goed vindt.

Toch denk ik dat ik sommige albums gewoon nog niet juist kan inschatten hoe goed ze zijn omdat ik veel te weinig albums ken.

Mjah, toch zijn er wel albums waar nummers opstaan die zoveel ergernis oproepen dat skippen de beste mogelijkheid is (mijn voorbeeld is The pursuit of excellence van Pendragon, op het verder door mij toch zeer gewaardeerde Masquerade Overture), net zoals er nog wel eens wat van die onzin als 'verborgen' track achteraan geplakt zit. Zit jij dat dan ook uit/neem je dat mee in een beoordeling?

Ik wel in ieder geval. Ik skip nooit dingen en neem alles mee in m'n beoordeling.

Zelfde als Arrie. Als ik dat niet zou doen, zou ik grofweg alles wel een 5* kunnen geven omdat ik de rest dan toch skip.

Je hoort hier toch sowieso op het album te stemmen? Als je op basis van losse nummers gaat stemmen en de rest negeert dan komen er inderdaad alleen maar hoge cijfers uit. Dat lijkt me trouwens ook geen legitieme manier van stemmen.

Als ik This Strange Engine beluisterd heb, laat ik het laatste kwartier maar zitten, maar als er nog een behoorlijke hidden track komt, neem ik de bijbehorende paar minuten maar voor lief (ja, ik weet dat er ook een doorspoel-binnen-nummer-knop op de cd-speler zit). Vind het wel een hinderlijk fenomeen, maar het kost hier geen punten.

Uiteraard staat het een wel los van het ander, als ik een nummer skip dan neem ik dat wel mee in de beoordeling, maar ik vind het toch lastig om die hidden track onzin daadwerkelijk mee te nemen (normaliter staan ze ook niet in de tracklist dus je kunt ze ook niet als favoriet kiezen bijvoorbeeld).

Begin jaren '90 was er zo'n cd met nog wat kots-geluiden als bonustrack (Nirvana ofzo?). Erg zinloos en om daar nou minpunten voor te gaan geven.